Examining the Effects of Recreational Yoga Training on Individuals’ Quality of Life

Öz

Purpose: This study aims to examine the effects of recreational yoga training on individuals’ quality of life and to explore their perceptions of leisure and yoga participation.

Method: A qualitative research design was employed. Data were collected through semi-structured interviews with 15 voluntary participants (13 women, 2 men) practicing yoga for recreational purposes in Bursa, Türkiye. Criterion and snowball sampling methods were used. Data were analyzed using content analysis, and findings were supported with descriptive statistics (frequency and percentage).

Results: Ten main themes emerged: sleep patterns, work–yoga relationship, leisure activities, perception of leisure, reasons for practicing yoga, emotional experiences during yoga, perceived changes in quality of life, strategies to improve quality of life, participation in other recreational activities, and perceptions of yoga and recreation. Participants emphasized improvements particularly in psychological and emotional well-being (100%), physical health (80%), and social interaction (53.33%).

Conclusion: Recreational yoga training contributes positively to physical, psychological, and social dimensions of quality of life. Yoga functions as a holistic leisure activity that supports overall well-being.

Anahtar Kelimeler

• Yoga
• Recreation
• Leisure
• Quality of Life
• Well-being

Bireylerin Rekreatif Amaçlı Yaptıkları Yoga Eğitiminin Yaşam Kalitesine Etkilerinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Buçalışmanın amacı, rekreatif amaçlı yoga eğitiminin bireylerin yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini incelemek ve bütüncül bir iyilik hali çerçevesinde boş zaman ve yoga katılımına ilişkin algılarını ortaya koymaktır.

Yöntem: Araştırmada nitel araştırma deseni benimsenmiştir. Veriler, Bursa ilinde rekreatif amaçla yoga yapan15 gönüllü katılımcıdan (13 kadın, 2 erkek) yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Katılımcılar ölçüt ve kartopu örnekleme yöntemleriyle belirlenmiştir. Veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiş, bulgular frekans ve yüzde değerleri ile desteklenmiştir.

Bulgular: Analiz sonucunda on ana tema belirlenmiştir: uyku düzeni, iş–yoga ilişkisi, boş zaman aktiviteleri, boş zaman algısı, yoga yapma nedenleri, yoga sırasında yaşanan duygusal deneyimler, yaşam kalitesindeki algılanan değişimler, yaşam kalitesini artırma stratejileri, diğer rekreatif faaliyetlere katılım ve yoga ile rekreasyon kavramlarına yönelik algılar. Bulgular, katılımcıların özellikle psikolojik ve duygusal iyilik hali (%100), fiziksel sağlık (%80) ve sosyal etkileşim (%53,33) boyutlarında belirgin iyileşmeler bildirdiğini göstermektedir.

Sonuç: Elde edilen sonuçlar, rekreatif amaçlı yoga eğitiminin yaşam kalitesinin çok boyutlu yapısına olumlu katkılar sağladığını göstermektedir. Yoga, özellikle psikolojik iyilik halini destekleyen, bütüncül ve içsel motivasyona dayalı bir boş zaman etkinliği olarak değerlendirilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Yoga
• Rekreasyon
• Boş Zaman
• Yaşam Kalitesi
• İyilik Hali

Kaynakça

1. Boehm, K., Ostermann, T., Milazzo, S., and Büssing, A. (2012). Effects of yoga interventions on fatigue: A meta-analysis. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2012, 124703. https://doi.org/10.1155/2012/124703
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
3. Cappuccio, F. P., D'Elia, L., Strazzullo, P., and Miller, M. A. (2010). Sleep duration and all-cause mortality: a systematic review and meta-analysis of prospective studies. Sleep, 33(5), 585-592.
4. Cramer, H., Lauche, R., Langhorst, J., and Dobos, G. (2013). Yoga for depression: A systematic review and meta‐analysis. Depression and anxiety, 30(11), 1068-1083.
5. Crim, E. (2013). Yoga Therapy for Mental Health. Yoga Therapy Today, 9(2), 16-18.
6. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The psychology of optimal experience.
7. Çelebi, M. (2016). Eğitimde Rekreasyon Program Uygulamaları: (Topluma Hizmet Uygulamalarında Yaşayarak Öğrenme). International Journal of Social Science Research, 5(1), 33-44.
8. Diamond, D., and Aitken, M. E. (2013). Yoga: The art of transformation. Smithsonian Books.

9. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American psychologist, 55(1), 34.
10. Doğan, K. (2021). Lise öğrencilerinin rekreasyonel faaliyetlere eğilimleri ve rekreasyonel faaliyetlere katılımlarına engel olan faktörler (Malatya ili örneği) (master’s thesis, Inonu University (Turkey)).
11. Hacıoğlu, N., Gökdeniz, A., and Dinç, Y. (2009). Boş zaman ve Rekreasyon Yönetimi:(örnek animasyon uygulamaları). Detay.
12. Hazar, A. (2009). Rekreasyon ve Animasyon. Detay Yayıncılık, Ankara.
13. Hoffman, A. J. (2013). Enhancing self-efficacy for optimized patient outcomes through the theory of symptom self-management. Cancer nursing, 36(1), E16-E26.
14. Hyde, A. M., and Spence, J. (2013). Yoga in schools: Delivering district-wide yoga education. Journal of Yoga Service, 1(1), 53-59.
15. Innes, K. E., and Selfe, T. K. (2016). Yoga for adults with type 2 diabetes: a systematic review of controlled trials. Journal of diabetes research, 2016(1), 6979370.
16. Karaküçük, S., Kaya, S. ve Akgül, B. M. (2017). Rekreasyon Bilimi 2. Gazi Kitabevi, Ankara.
17. Keng, S. L., Smoski, M. J., and Robins, C. J. (2011). Effects of mindfulness on psychological health: A review of empirical studies. Clinical psychology review, 31(6), 1041-1056.
18. Khalsa, S. B. S., Shorter, S. M., Cope, S., Wyshak, G., and Sklar, E. (2009). Yoga ameliorates performance anxiety and mood disturbance in young professional musicians. Applied psychophysiology and biofeedback, 34(4), 279-289.
19. McCormack, G. R., Friedenreich, C. M., Giles-Corti, B., Doyle-Baker, P. K., & Shiell, A. (2013). Do motivation-related cognitions explain the relationship between perceptions of urban form and neighborhood walking Journal of physical activity and health, 10(7), 961-973.
20. Motamedi, M., Caldwell, L. L., Weybright, E. H., Jones, D., Wegner, L., and Smith, E. A. (2020). Doing a leisure activity because there is nothing else to do: Related outcomes and intervention effects for adolescents. Journal of Leisure Research, 51(1), 1-15.
21. Neulinger, J. (1981). The psychology of leisure.
22. Öz, H. S., and Ciriş, V. (2022). The effect of hatha yoga on stress, life satisfaction and quality of life in nursing students. Humanistic Perspective, 4(3), 606-622.
23. Pascoe, M. C., and Bauer, I. E. (2015). A systematic review of randomized control trials on the effects of yoga on stress measures and mood. Journal of psychiatric research, 68, 270-282.
24. Penedo, F. J., and Dahn, J. R. (2005). Exercise and well-being: a review of mental and physical health benefits associated with physical activity. Current opinion in psychiatry, 18(2), 189-193.
25. Ponder, L. M., and Holladay, P. J. (2013). The transformative power of yoga tourism. In Transformational tourism: Tourist perspectives (pp. 98-107). Wallingford UK: CABI.
26. Raub, J. A. (2002). Psychophysiologic effects of Hatha Yoga on musculoskeletal and cardiopulmonary function: a literature review. The Journal of Alternative and Complementary Medicine: Paradigm, Practice, and Policy Advancing Integrative Health, 8(6), 797-812.
27. Ross, A., and Thomas, S. (2010). The health benefits of yoga and exercise: a review of comparison studies. The Journal of Alternative and Complementary Medicine: Paradigm, Practice, and Policy Advancing Integrative Health, 16(1), 3-12.
28. Smith, R., Mansfield, L., and Wainwright, E. (2022). ’Should I really be here?’: Problems of trust and ethics in PAR with young people from refugee backgrounds in sport and leisure. Sport in Society, 25(3), 434-452.
29. Stuckey, H. L., and Nobel, J. (2010). The connection between art, healing, and public health: A review of current literature. American journal of public health, 100(2), 254-263.