Exercise Motivation and Self-Esteem: A Study on Teachers

Öz

Purpose: This study aims to examine the relationship between exercise motivation and self-esteem among teachers and to determine whether these variables differ according to demographic characteristics such as gender, branch, and regular exercise participation.

Method: The study was conducted with the voluntary participation of 488 teachers working in different branches. Data were collected using the Exercise Motivation Attitude Scale and the Self-Esteem Scale. The obtained data were analyzed using appropriate statistical methods, including descriptive statistics, group comparisons, and correlation analyses.

Results: The findings revealed a positive and statistically significant relationship between exercise motivation and self-esteem. While no significant gender difference was observed in overall exercise motivation, female teachers scored significantly higher in the negative attitude and thought sub-dimension. Teachers who exercised regularly had lower scores in the negative attitude and thought subdimension, whereas they had higher scores in the positive perspective and health and physical appearance and health subdimensions, as well as in overall exercise motivation. While no statistically significant difference was found in self-esteem levels according to gender, a significant difference was found according to teaching subject area.

Conclusion: The results indicate that higher levels of exercise motivation are associated with higher levels of self-esteem among teachers. Supporting teachers’ participation in regular physical activity may contribute positively to their psychological well-being, self-perception, and overall quality of life. Therefore, developing programs and practices that encourage physical activity among teachers is recommended.

Anahtar Kelimeler

• Self-esteem
• Exercise Motivation
• Physical Activity
• Teachers
• Psychological Well-Being.

Öğretmenlerde Egzersiz Motivasyonu İle Benlik Saygısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerde egzersiz motivasyonu ile benlik saygısı arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu değişkenlerin cinsiyet, branş ve düzenli egzersiz yapma durumu gibi demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir.

Yöntem: Araştırma, farklı branşlarda görev yapan toplam 488 öğretmenin gönüllü katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama sürecinde Egzersiz Motivasyon Tutum Ölçeği ve Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler uygun istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiş, değişkenler arasındaki ilişkiler ve gruplar arası farklılıklar incelenmiştir.

Bulgular: Araştırma bulguları, egzersiz motivasyonu ile benlik saygısı arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunduğunu göstermiştir. Cinsiyet değişkenine göre genel egzersiz motivasyonu puanlarında anlamlı farklılık bulunmazken, kadın öğretmenlerin olumsuz tutum ve düşünce alt boyutunda daha yüksek puan aldığı belirlenmiştir. Düzenli egzersiz yapan öğretmenlerin olumsuz tutum ve düşünce alt boyutu puanlarının daha düşük; pozitif bakış ve sağlık, fiziksel görünüm ve sağlık alt boyutları ile toplam egzersiz motivasyonu puanlarının ise daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Benlik saygısı düzeylerinde cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmazken, öğretmenlik branşına göre anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.

Sonuç: Araştırma sonuçları, öğretmenlerde egzersiz motivasyonunun artırılmasının benlik saygısı ve genel psikolojik iyi oluş üzerinde olumlu etkiler yaratabileceğini ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda öğretmenlerin fiziksel aktivitelere katılımını destekleyen uygulamaların yaygınlaştırılması hem bireysel hem de mesleki yaşam kalitesine katkı sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Benlik Saygısı
• Egzersiz Motivasyonu
• Fiziksel Aktivite
• Öğretmenler
• Psikolojik İyi Oluş.

Kaynakça

1. Akkoyun, M., & Özer, Z. (2021). Hemodiyaliz uygulanan hastalarda egzersiz engellerinin belirlenmesi. Nefroloji Hemşireliği Dergisi, 16(3), 102–114.
2. Altıntaş, A., Aşçı, F. H., & Özenir, B. T. (2007). Benlik sunumunun cinsiyete ve egzersiz davranışı parametrelerine göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 91–99.
3. Aşçı, H. F. (2004). Benlik algısı ve egzersiz. Spor Bilimleri Dergisi, 15(4), 233–266.
4. Ateş, B., Karabulut, B., & Polat, E. (2022). Kovid-19 pandemisinin neden olduğu korku düzeyi ve egzersiz motivasyonu arasındaki ilişki. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(4), 429–445.
5. Aytar, A. (2016). Diz osteoartritli bireylerde kısa süreli pedometre kullanımının etkisi. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(1), 1–14.
6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
7. Bascıftcı, F., Özen, S., & Doyduk, A. (2010). Öğrencilerin benlik ve mesleki benlik saygıları. Education Sciences, 5(4), 2198–2205.
8. Başyiğit Gönendi, F. E., Gönendi, B., & Akıncı, A. Y. (2024). Beden eğitimi öğretmenlerinde benlik saygısı. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 120–127.

9. Baumeister, R. F. (1998). The self. In Handbook of social psychology (pp. 680–740). McGraw-Hill.
10. Caz, Ç. (2024). Egzersiz motivasyonu tutum ölçeği. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 1–12.
11. Cevhan, R., & Polat, E. (2024). Egzersiz katılımına etki eden faktörler. Spormetre, 22(4), 234–249.
12. Ceviz, E. (2024). Viseral yağ dokusu ve egzersiz ilişkisi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 10–20.
13. Cooley, C. H. (1902). Human nature and the social order.
14. Çağlayan, N., & Uçan, Y. (2012). Spor yapan ve yapmayan bireylerde benlik saygısı. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 279–287.
15. Çalık, S., & Öktem, T. (2024). Egzersiz ve özgüven ilişkisi. The Online Journal of Recreation and Sports, 13(1), 77–85.
16. Çetinkaya Uslusoy, E., Gürdoğan, E. P., & Kurt, D. (2016). Hemşirelerde benlik saygısı. SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(1), 29–35.
17. Çuhadaroğlu, F. (1986). Adolesanlarda benlik saygısı [Self-esteem in adolescents] [Unpublished medical specialty thesis]. Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Psychiatry. Damasio, A. (2010). Self comes to mind.
18. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). Goal pursuits and motivation. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
19. Demir, G. T., & Namlı, S. (2022). Egzersiz bağımlılığı. Uluslararası Egzersiz Psikolojisi Dergisi, 4(1), 1–7.
20. Direktör, C., & Nuri, C. (2017). Benlik saygısı ve motivasyon. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 1(1), 66–75.
21. Erkmen, G. (2017). Egzersiz ve benlik saygısı. Spor Bilimleri Dergisi, 28(3), 144–154.
22. Esentürk, O. K. (2019). Fiziksel aktivitenin benlik saygısına etkisi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 81–87.
23. Fardouly, J., & Vartanian, L. R. (2016). Body image and social media. Current Opinion in Psychology, 9, 1–5. Festinger, L. (1954). Social comparison theory. Human Relations, 7, 117–140.
24. Freud, S. (1923). The ego and the id.
25. Gencer, E., & İlhan, E. L. (2012). Sporcuların benlik saygısı. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 94–101.
26. Güleşce, M., & İlhan, E. L. (2024). Egzersiz ve psikolojik etkiler. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 9(2), 275–292.
27. Güven, N. K., Nalçakan, G. R., & Kazak, Z. (2021). Egzersiz bağımlılığı. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(3), 470–481.
28. Haspolat, N. K., & Kağan, M. (2017). Sosyal fobi ve benlik saygısı. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 139–152.
29. İlhan, A., & Gümüşdağ, H. (2021). Üniversite öğrencilerinde benlik saygısı. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 209–216.
30. James, W. (1890). Principles of psychology.
31. Karabulut, İ., & Müftüler, M. (2023). Egzersiz motivasyonu. Sportive, 6(2), 84–100.
32. Katra, H. (2021). Egzersiz bağımlılığı ve benlik saygısı. Bağımlılık Dergisi, 22(4), 370–378.
33. Köse, E., Bayköse, N., Turan, E. B., & Lapa, T. Y. (2016). Egzersiz ve beden algısı. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 6(2), 351–360.
34. Markus, H., & Nurius, P. (1986). Possible selves. American Psychologist, 41(9), 954–969.
35. McAuley, E., & Blissmer, B. (2000). Physical activity and self-efficacy. Exercise and Sport Sciences Reviews, 28(2), 85–88.
36. Mead, G. H. (1934). Mind, self, and society. University of Chicago Press
37. Rogers, C. R. (1951). Client-centered therapy. Constable
38. Rosenberg, M. (1965). Society and the adolescent self-image. Princeton University Press Tajfel, H., & Turner, J. C. (1979). Intergroup conflict theory. Brooks/Cole
39. Varol, E., Bakan, A. B., & Arlı, Ş. K. (2021). Hemşirelerde benlik saygısı. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 29(6), 407–413.
40. Yazıcıoğlu, C., & Ulağlı, S. (2021). Akademisyenlerde benlik saygısı. Management and Political Sciences Review, 2(2), 159–181.
41. Yoncalık, M. T., & Yoncalık, O. (2024). Egzersiz motivasyonu. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 1–9.
42. Yurtseven, M. (2023). Egzersiz yaklaşımları. Yeni Yüzyıl Journal of Medical Sciences, 4(1), 1–7.