Beden Eğitimi Öğretmenleri Kendilerini Hangi Konularda Yetersiz Hissediyor?

Öz

Amaç: Yurt içinde beden eğitimi öğretmeni öz yeterliliği ile ilgili çalışmaların nicel yaklaşımla yapılmış olduğu görülmektedir. Bu araştırma ile beden eğitimi öğretmenlerinin kendilerini hangi alanlarda yetersiz hissettiklerini nitel bir yaklaşımla incelemek amaçlanmıştır.

Yöntem: Beden eğitimi öğretmenlerinin kendilerini hangi alanlarda yetersiz hissettiklerini incelemek amacıyla nitel araştırma desenlerinden fenomolojik araştırma yöntemi kullanılmıştır. Fenomolojik araştırmalarda en çok kullanılan yöntemlerden maksimum çeşitlilik yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla katılımcılar seçilirken meslek yılı, okul türü ve okul düzeylerini farklı olmasına dikkat edilmiştir. Malatya Yeşilyurt ilçesinde farklı özelliklere sahip okullarda çalışan toplam 16 beden eğitimi öğretmeni çalışmaya katılmıştır. Katılımcıların 9’u erkek öğretmen, 7’si ise kadın öğretmenden oluşmuştur. Görüşmelerde yarı yapılandırılmış soru formu kullanılmıştır. Nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda tasarlanan bu araştırmanın analizinde “betimsel analiz” kullanılmıştır.

Bulgular: Yapılan betimsel analiz sonuçlarına göre “Öğretim Süreci”, “Alan Bilgisi”, “Ölçme ve Değerlendirme” ve “Mevzuat Bilgisi” temaları ve bu temalara ait kodlar tespit edilmiştir.

Sonuç: Beden eğitimi öğretmenleri öğretim sürecinde derslerini işlerken bilgi aktarmada ve öğretim yöntemleri konusunda bir takım sorunlar yaşadıkları sonucuna varılmıştır. Öğretmenlerin mevzuat, ölçme ve değerlendirme konularında bilgi eksikliğinden kaynaklı sorunlar yaşadığı tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre hizmet içi eğitimlerin, ihtiyaçlar doğrultusunda düzenlenip verilmesi sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi,öğretmen,yeterlilik,öğretim süreci

In Which Subject Physical Education Teachers Feel Inadequate?

Öz

Purpose:It can be seen that studies about self-sufficiency of physical education teachers on a national basis are being performed with a quantitative approach. It was aimed to analyze the self-sufficiency of physical education teacher on maintaining educational activities and the subjects that they feel inadequate with a quantitative approach in this research.

Method: Phenomenological research technique, which is one of the quantitative research designs, was used with the purpose of gathering information about the levels of self-sufficiency of physical education teachers. Maximum variation method which is one of the most common techniques of phenomenological researches is used. For this purpose, attention was paid to the diversity of placement year, school type and school level while selecting the attendants. 16 physical education teachers, who work in schools with different features in Yesilyurt district of Malatya, attended to this research. 9 of the attendants were male and 7 of the attendants were female teachers. Semi-structured question form used in meetings.

Results: “Descriptive analysis” was used in the analysis of this research which was designed with in the scope of quantitative research. “Educational Progress”, “Field Information”, “Assessment and Evaluation” and “Regulation Information” themes and codes of the set themes were detected according to the results of descriptive analysis.

Conclusion: It was concluded that physical education teachers have difficulties about relaying information and teaching methods during the educational process. It was detected that teachers have troubles based on lack of knowledge about regulations and assessment and evaluation. According to results of the research, in-service trainings regulated in parallel with requirements can be provided.

Anahtar Kelimeler

• Physical education,teacher,competency,teaching process

Kaynakça

1. Aksoy V, Diken IH. (2009). Rehber öğretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algılarının incelenmesi. İlköğretim Online, 8(3), 709-720.
2. Avşar Z. (2009). İlköğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersi değerlendirme süreci ile ilgili görüşlerinin belirlenmesi, Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 20(3), 81–89
3. Aykaç N, Ulubey Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 63-82.
4. Aypay A. (2010). Genel özyeterlik ölçeğinin Türkçe ’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 113-131. Bandura A. (1977), “Self-Efficacy: Toward a Unifying Theory of Behavioral Change”, Psychological Review, ( 84), 191-215.
5. Bandura A. (1997). Self-efficacy: The Exercise of Control. New York: W.H.Freeman and Company.
6. Bulca Y, Saçlı F, Kangalgil M, Demirhan G. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen yetiştirme programına ilişkin görüşleri. Eğitim ve Bilim, 37(165), 81-92.
7. Bümen NT. (2010). The relationship between demographics, self efficacy, and burnout among teachers. Egitim Arastirmalari-Eurasian Journal of Educational Research, 40, 17-36.
8. Büyüköztürk Ş, Kılıç ÇE, Akgün ÖE, Karadeniz Ş, Demirel F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları. Cengiz C, Serbes Ş. (2014). Türkiye’deki beden eğitimi öğretmen adaylarının tercih ettikleri öğretim stilleri ve stillere ilişkin değer algıları. Pamukkale Journal of Sport Sciences. 5(2), 21-34.

9. Chaco’n CT. (2005). Teachers' perceived efficacy among English as a foreign language teacher in middle schools in Venezuela. Teaching and Teacher Education, 21, 257-272.
10. Creswell JW. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni (Üçüncü baskıdan çev.) (M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
11. Çayak M. (2014). İlkokul öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik tutumları ile özyeterlikleri arasındaki ilişki. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 88–110.
12. Çolak E, Yabaş, D. (2017). Investigating lesson plans of teacher candidates accordingtotheir self-efficacy levels towards implementation of constructivist approach, Inonu University Journal of the Faculty of Education, 18(2), 86-103.
13. Demirhan G. (2003). Dünyada beden eğitimi öğretmeni yetiştirme. Çağdaş Eğitim Dergisi, 300, 13-22.
14. Demirhan G, Bulca Y, Altay F, Şahin R, Güvenç A, Aslan A, ve ark., (2008). Comparison of theviews of partners regarding the physical education curriculum and it’s delivery. Hacettepe Journal of Sports Sciences, 19(3), 157-180.
15. Demirhan, G, Bulca Y, Saçlı F, Kangalgil M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin uygulamada karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-2).
16. De Knop P, Theeboom M, Huts K, Van Hoecke J, De Martelaer K. (2004). Thequality of school physical education in Flemish secondary schools. European Physical Education Review, 10(1), 21-40.
17. Eker C. (2014). Sınıf öğretmenlerinin öz-yeterlilik inanç düzeyleri üzerine bir araştırma. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 162-178. Eroğlu B. (2011). Öğretmenlik uygulamasının beden eğitimi öğretmeni adaylarının mesleki yeterlikleri ve mesleğe yönelik tutumları üzerine etkileri. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Ankara.
18. Ertan H, ve Çiçek Ş. (2003). Student achievement evaluation approaches in elementary physical education courses in Turkey, Hacettepe University Journal of Education, 25, 76-83.
19. Gençtürk A, Memiş A. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve iş doyumlarının demografik faktörler açısından incelenmesi. İlköğretim Online, 9(3), 1037-1054.
20. Gholami L. (2015). Teacher self-efficacy and teacher burnout: A study of relations. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 60, 83-86.
21. Gürbüztürk O, Şad SN. (2009). Studentteachers’ beliefsaboutteachingandtheir sense of self efficacy:Adescriptive and comparative analysis. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 201-226.
22. Göktaş Z, Arıkan AN. (2007). İlk ve orta öğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersinden beklentilerinin cinsiyete göre karşılaştırılması. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(17), 1-11.
23. Gürcan A. (2005). Bilgisayar öz yeterligi algısı ile bilişsel öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Eğitim Araştırmaları, 19, 179-193.
24. Gibson S, Dembo, MH. (1984). Teacher efficacy: A constructvalidation. Journal of Educational Psychology, 76(4), 569-582.
25. Helms PJ. (1997). Sports injuries in children: shouldwe be concerned?. Arch Dis Child, 77(2), 161-163.
26. Holzberger D, Philipp A, Kunter M. (2014). Predictingteachers’ instructionalbehaviors: The interplay between self-efficacy and intrinsic needs. Contemporary Educational Psychology, 39(2), 100-111.
27. İnce ML, Hünük D. (2010). Eğitim reformu sürecinde deneyimli beden eğitimi öğretmenlerinin kullandıkları öğretim stilleri ve stillere ilişkin algıları. Eğitim ve Bilim, 35(157), 128-139.
28. Kangalgil M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin özel alan yeterliklerine katılma ve sahip oluş derecelerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 25(2), 094-103.
29. Kasapoğlu K, Duban N. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik inançlarını yordayan bir faktör olarak yapılandırmacı yaklaşıma yönelik tutumları (Afyonkarahisar ili örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 85-96.
30. Kelm JL, McIntosh K. (2012). Effects of school-wide positive behavior support on teacher self-efficacy. Psychology in the Schools, 49(2), 137-147.
31. Keske G. (2007). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Kullandıkları Öğretim Yöntemleri Ve Karşılaştıkları Sorunlar (Gaziantep İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
32. Koparan Ş, Öztürk F, Korkmaz NH. (2011). Beden eğitimi öğretmenlerinin öz-yeterlik ve beden eğitimi öğretmeni yeterliliğinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (Özel Sayı), 52-61.
33. Gillespie L. (2013) Assessment in physical education: a sociocultural perspective, Teachers and Teaching, 19(2), 235-238.
34. Lo´pez-Pastor V.M, Kirk D., Lorente-Catala´n E, MacPhail A, Macdonald D. (2013) Alternative assessment in physical education: A review of international literature. Sport, Education and Society, 18(1), 57–76.
35. Mason J. (1996). Qualitative Researching. London: Sage Publication.
36. Mirzeoğlu D, Aktağ I, Boşnak M. (2007). Beden eğitimi öğretmeni, öğretmen adayı ve beden eğitimi ve spor yüksekokullarında görev yapan öğretim elemanlarının mesleki yeterlik duygusunun karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi, 18(3), 109-125.
37. Özgül F, Kangalgil M. (2018) Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Spormetre, 17(2), 60-71.
38. Redelius K, Hay PJ. (2012). Studentviews on criterion-referencedassessmentandgrading in Swedish physical Education, Physical Education and Sport Pedagogy, 17(2), 211–225.
39. Saraç L, Muştu E. (2013). Öğretmen adaylarının beden eğitimi öğretim stillerini kullanım düzeyleri ile stillere ilişkin değer algılarının incelenmesi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 4(2), 112-124.
40. Sandıkçı M. (2011). Beden eğitimi öğretmen adayları ile diğer öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutum ve öz-yeterlik algıları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
41. Savaş AC, Bozgeyik Y, Eser İ. (2014). A study on the relationship between teacher self efficacy and burnout. European Journal of Educational Research, 3(4), 159-166.
42. Seçkin A, Başbay M. (2013). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 8(8), 253-270.
43. Skaalvik EM, Skaalvik S. (2014). Teacher self-efficacy and perceived autonomy: relations with teacher engagement, job satisfaction, and emotiona lexhaustion. Psychol Rep, 114(1), 68-77.
44. Serbes Ş, Cengiz C. (2015). Sınıf öğretmeni ve beden eğitimi öğretmeni adaylarının tercih ettikleri öğretim stilleri ve stillere ilişkin değer algıları, Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 101-114.
45. Şirin EF, Çağlayan HS, İnce A. (2009). Beden eğitimi öğretmenlerinin yeni ilköğretim programındaki ölçme- değerlendirme konusundaki yeterlilik düzeylerine ilişkin algıları, Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(1), 25-40.
46. Tarkın A, Uzuntiryaki E. (2012). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve mesleğe yönelik tutumlarının kanonik korelasyon analizi ile incelenmesi. İlköğretim Online, 11(2), 332-341.
47. Tschannen-Moran M, Woolfolk Hoy A, Hoy, WK. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68, 202 - 248.
48. Tschannen-Moran M, Hoy AW. (2007). The differential an tecedents of self-efficacy beliefs of novice and experienced teachers. Teaching and Teacher Education, 23, 944-956.
49. Uğraş S. (2013). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümlerinin yeterliliği hakkında öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.
50. Ünlü H, Sünbül, AM, Aydos, L. (2008). Beden eğitimi öğretmenleri yeterlilik ölçeği geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 23-33.
51. Üredi L, Akbaşlı S. (2015). Classroom teachers’ self-efficacy beliefs on constructivist approach. Anthropologist, 20(1,2), 268-279.
52. Üstüner M, Demirtaş H, Cömert M, Özer N. (2009). Ortaöğretim öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(17), 1-16.
53. Varol B. (2007). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin öz yeterlilikleri. Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
54. Woolfolk A. (2004). Educational Psychology (9th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
55. Yaykın N. (2015). Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme yeterlik algılarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.
56. Yılmaz G, Gündüz N. (2008). Ankara merkez ilköğretim okullarında görevli beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme tekniklerinin uygulanışına ilişkin görüşleri. Spormetre, 6(3), 103-111.
57. Yıldırım A, Şimşek H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık
58. Yıldız E, Kangalgil M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki yeterlikleri ve kullandıkları öğretim yöntemleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 5(1), 61-76.
59. Yılmaz G, Yılmaz B, Türk N. (2010). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin mesleklerine ilişkin öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Nevşehir ili örneği). Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 12(2), 85-90.
60. Yin RK. (2009). Case Study Research: Design and Methods, Essential guide to qualitative methods in organizational research. Applied Social Research Methods Series, 219.