Spor Bilimleri Öğrencilerine Yönelik Kariyer Farkındalığı Ölçeğinin (KFÖ) Geliştirilmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı spor bilimleri alanında eğitim alan üniversite öğrencilerinin kariyer farkındalığı ölçebilecek, geçerliği ve güvenirliği sağlanmış bir ölçme aracı geliştirmektedir.

Yöntem: Araştırmanın ilk aşamasında 20 öğrenciden kariyer farkındalığı olgusu ile ilgili kompozisyon formu ile veri toplanmıştır. Ölçeğin denem aşamasında ilgili evrenden toplam 376 öğrenciden veri toplanmıştır. Verilere KMO (.90) ve Barlett [5947,403; (p<.001)] testi uygulanmış ve verilerin uygunluğu saptanmıştır.

Bulgular: Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre ölçek maddelerinin toplam 4 alt boyutta toplandığı ve bu boyutların toplam varyansın %53.34’ünü açıkladığı saptanmıştır. Ortaya çıkan boyutlar, Mesleki Gelişim Yatkınlığı, Mesleki Hazır Bulunma, Mesleki Bilinç ve Mesleki Özgüven olarak isimlendiriliştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucu verilerin X² / df değeri 2,38: RMSA değeri 61; NFI değeri .90; CFI değeri; .92; GFI değeri .91 seviyesinde saptanmıştır. Bu bağlamda ortaya koyulan modelin uyum indekslerinin yeterli seviyede olduğu tespit edilmiştir.

Sonuç: Sonuç olarak 4 alt boyuttan ve 18 maddeden oluşan Kariyer Farkındalık Ölçeğinin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Farkındalık,Kariyer,Ölçek,Öğrenci

Kaynakça

1. Aksoy M. (2013). Kavram Olarak Hayat Boyu Öğrenme ve Hayat Boyu Öğrenmenin Avrupa Birliği serüveni. Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 64: 23-48.
2. Algadheeb N. A. (2015). Professional/Career Orientation, Awareness, and Their Relationship to Locus of Control. Journal of College Teaching & Learning, 12(1): 13-38.
3. Arifoğlu S. (2015). Türk İlaç Sanayiinde Kariyer Yönetimi Uygulamaları Üzerinde Bir Çalışma Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yayımlanmış Doktora Tezi. Ankara
4. Atfield G, Purcell K. (2010). Job search strategies and employment preferences of higher education students. Institute for Employment Research, University of Warwick
5. Birol H. (2013). Pozitif Kariyer. Akit Kitap İstanbul 1. Baskı s. 31.34
6. Buddeberg-Fischer, B., Stamm, M., Buddeberg, C., & Klaghofer, R. (2008). Career-Success Scale–a new instrument to assess young physicians' academic career steps. BMC health services research, 8(1), 120.
7. Büyüköztürk Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32(32): 470-483.
8. Cohen C, Patterson, D. G. (2012). Teaching strategies that promote science career awareness. Northwest Association for Biomedical Research, Seattle. USA

9. Colston N, Thomas J, Ley Mt, Ivey T, Utley J. (2017). Collaborating for Early‐Age Career Awareness: A Comparison of Three Instructional Formats. Journal of Engineering Education, 106(2): 326-344.
10. Çokluk Ö, Şekercioğlu G, Büyüköztürk Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli SPSS ve Lisrel Uygulamaları 4. Baskı Pegem Akademi Ankara
11. Greenhaus J. H, Callanan G. A, Godshalk V. M. (2000). Career Management, Harcourt Collage Publishers, , s.23.
12. Guay F. (2005). Motivations underlying career decision-making activities: The career decision-making autonomy scale (CDMAS). Journal of Career Assessment, 13(1), 77-97.
13. Kalafat T. (2012). Kariyer Geleceği Ölçeği (KARGEL): Türk örneklemi için psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(38), 169-179.
14. Kozak M. A, Dalkıranoğlu T. (2013). Mezun Öğrencilerin Kariyer Algılamaları: Anadolu Üniversitesi Örneği Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.13 (1): 41-52
15. Lent R. W, Brown S. D, Hackett G. (2002). Social cognitive career theory. Career choice and development. Journal of vocational behavior, 45(1): 79-122.
16. Meager N, Tyers C, Perryman S, Rick J, Willison R. (2002). Awareness, knowledge and exercise of individual employment rights. employment relations research series, 15.
17. Özden K, Sertel-Berk Ö. (2017). Kariyer Stresi Ölçeği’nin (KSÖ) Türkçe'ye Uyarlanması ve Psikometrik Özelliklerinin Sınanması. Psikoloji Çalışmaları/Studies in Psychology, 37(1), 35-51.
18. Redecker C, Leis M, Leendertse M, Gijsbers G, Punie Y, Kirschner Pa, Hoogveld B. (2010). The future of learning: New ways to learn new skills for future jobs-results from an online expert consultation.
19. Reid L. A. (2010). Understanding How Cultural Values İnfluence Career Processes For Maori (Doctoral dissertation, Auckland University of Technology).
20. Rouquette A, Falissard B. (2011). Sample size requirements for the internal validation of psychiatric scales. International Journal of Methods in Psychiatric Research, 20(4): 235-249.
21. Seçer B, Çınar E. (2011). Bireycilik ve yeni kariyer yönelimleri. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2): 49-62.
22. Super E. D. (1980). A Life-Span, Life-Space Approach to Career Development. Journal of Vocational Behavior 16: 282-298
23. Şimşek E. (2010). Bireysel Kariyer Yönetimi. Vizyoner Yayıncılık 1. Basım İstanbul. S
24. Tavakol M, Dennıck R. (2011). Making sense of Cronbach's alpha. International journal of medical education, 2: 53-55
25. Türkmenoğlu İ. (2014). Kariyer Planlama El Kitabı. Hat Baskı. Grafik Ali Ergün. s.4
26. Wiroterat W. (2013). Dynamic Audit Knowledge and Audit Success of CPAS in Thailand: An Empirical İnvestigation Of The Antecedents And Consequences. International Journal of Business Strategy, 13(3): 89-106
27. Yaşlıoğlu M. M. (2017). Sosyal Bilimlerde Faktör Analizi ve Geçerlilik: Keşfedici ve Doğrulayıcı Faktör Analizlerinin Kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46: 74-85.
28. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=kariyer&uid=28061&guid=TDK.GTS.5ba0ff9b0705b3.08364511