Sedanter Olmayan Bireylerin Egzersiz Bağımlılığı Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı; düzenli fiziksel aktivite yapan bireylerin egzersize olan bağımlılık düzeylerinin incelenmesidir.
Yöntem: Araştırmaya en az bir yıldır düzenli egzersiz yapan gönüllü 50 kadın ve 206 erkek katılmıştır. Katılımcılara demografik özelliklerin sorgulandığı anket formu ile Hausenblas ve Downs (2002) tarafından geliştirilen Yeltepe ve İkizler (2007) tarafından Türkçeye uyarlanan Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği-21 uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 15.0 istatistik programında ANOVA ve Post-Hoc LSD testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuçların değerlendirmelerinde p<0,05 düzeyinde anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılanların %2,8’i bağımlı, %57,4’ü semptomatik, %39,8’i asemptomatik olarak tespit edilmiştir. Ölçekten alınabilecek egzersiz bağımlılık toplam puan değerleri 21 ile 126 arasındadır. Araştırma grubunun toplam puan üzerinde aldıkları ortalama değer 66,25 ± 17,87 olarak belirlenmiştir. Araştırmada egzersiz bağımlılığı düzeyinin en fazla semptomatik düzeyde (%57,4) olduğu saptanmıştır. Katılımcılarında 1-3 yıl üzeri düzenli egzersiz yapanların egzersiz bağımlılıklarının daha yüksek olduğu tespit edildi (p< 0,05). Yaş grupları bakımından egzersiz bağımlılığında anlamlı bir farklılığa rastlanmadı (p>0,05).

Sonuç: Bu bulgulara dayanarak sağlık amaçlı düzenli egzersiz yapmanın bağımlılık yaratacak düzeyde olumsuz bir psikolojik sorun yaratmadığı ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Bağımlılık,Egzersiz,Egzersiz bağımlılığı

Investigation of Exercise Addiction Levels of Non-Sedentary Persons

Öz

Aim: The aim of this study is the examining of the levels of addiction of non-sedentary individuals to exercise. Participants are voluntary women and men who have been exercising regularly for at least one year. Method: Exercise Addiction Scale-21 adapted to Turkish by Yeltepe and İkizler (2007) developed by Hausenblas and Downs (2002) was applied to the participants with a questionnaire asking demographic features. The data obtained were evaluated by using Kruskal-Wallis and Mann Whitney-U tests in SPSS 11.5 statistics program. Results: In the evaluation of the result, p <0.05 value was accepted as significant. 2.8% of the participants were determined as addicted, 57.4% as symptomatic and 39.8% asymptomatic. Exercise addiction total score values that can be taken from the scale are between 21 and 126. The average value of the research group on the total score was determined as 66.25 ± 17.87. In the study, it was found that exercise addiction level was the most symptomatic (57.4%). Considering the average age of the participants, the highest rate with 110 participants (43.0%) is 18 years old and under, the highest rate with the participation of 129 participants (50.4%) is the high school graduate / student, 170 participants according to the occupational distribution of the participants the highest rate (66.4%) was found to be students. Conclusion: According to these findings, it can be said that young people aged 18 and under who are exercising are students as occupational groups and that young people with high education level may be addicted to exercise.

Anahtar Kelimeler

• Addiction,Exercise,Exercise Addiction

Kaynakça

1. 1. Hausenblaus, H.A, & Downs, D.S. (2002). How Much is too much?The development and validation of the exercise dependence scale. Psychology and health ,17(4) ,387-404
2. 2. Yeltepe, H. ve İkizler, H.C. (2007). Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği-21‟in Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Bağımlılık Dergisi,8 (1), 29–35.
3. 3. Babaoğlu, A. N. (1997). Uyuşturucu ve tarihi: bağımlılık yapan maddeler s:148 Kaynak Yayınları.
4. 4. Ögel, K. (1997). Uyuşturucu maddeler ve bağımlılık. İletişim
5. 5. Orford, J. (1985). Excessive appetites: A psychological view of addictions. Chichester: Wiley.
6. 6. Adams, J. (2009). Understanding Exercise Dependence, J. Contemp Psychother 39, p:231-240.
7. 7. Bouchard, C., Shephard R.J. (1994). Physical activity, fitness, and health: international proceedings and consensus statement. Champaign, IL: Human Kinetics Publishers, : 11–20.
8. 8. Shephard, R.J. ( 1997). Exercise and relaxation in health promotion. Sports Med: 23: 211–217

9. 9. Garman, J. F., Hayduk, M. D., Crider, D. A., & Hodel, M. M. (2004). Occurrence of exercise dependence in a college-aged population. Journal of American College Health, 52, 221–228.
10. 10. Griffiths, M. D. (1997). Exercise addiction: A case study. Addiction Research, 5, 161–168.
11. 11. Sussman, S., Lisha, N., Griffiths, M. ( 2011). Prevalence of the addictions: A problem of the majority or the minority? Eval. Health Prof , 34, 3–56.
12. 12. Chapman, C. (1990). De Castro JM. Running addiction: measurement. J Sports Med Phys Fitness,;30:283290
13. 13. Bavlı, Ö., Kozanoğlu, M.E., ve Doğanay, A., (2011). Düzenli Egzersize Katılımın Egzersiz Bağımlılığı Üzerine Etkisi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi., 13(2):150-153
14. 14. Zırhlıoğlu, G. (2011). Egzersiz bağımlılığının egzersiz davranış parametrelerine göre incelenmesi: van il örneği, e-Journal of New World Sciences Academy.
15. 15. Vardar, E. (2012).Exercise Dependence Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı, EDİRNE ArĢiv Kaynak Tarama Dergisi (Archives Medical Review Journal); 21(3):163-173
16. 16. Hausenblas, HA., Fallon, EA., (2002) Relationship among body image, exercise behavior, and exercise dependence symptoms, Inc. Int J Eat Disord 32: 179–185
17. 17. Chapman, C., (1990). De Castro JM. Running addiction: measurement. J Sports Med Phys Fitness,;30:283290
18. 18. Sümbüloğlu, K., Sümbüloğlu, V. (1994). „Biyoistatistik‟, Özdemir yayınları, Ankara
19. 19. Hausenblaus, H.A, & Downs, D.S., (2002a). How Much is too much?The development and validation of the exercise dependence scale. Psychology and health ,17(4) ,387-404
20. 20. Mónok K, Berczik K, Urbán R., (2012). Psychometric properties and concurrent validity of two exercise addiction measures: A population wide study. Psychology of Sport and Exercise, Elsevier. 13 (6): 739–46. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2012.06.003
21. 21. Sussman, S., Arpawong, T., Sun, P., Tsai, J,. Rohrbach, L.A., (2011). Prevalence and Co-occurrence of Addictive Behaviors Among Former Alternative High School Youth. Behaviour Addictive, 3(1): 33-40.
22. 22. Costa, S., Hausenblas, HA., Oliva, P., (2013). The role of age, gender, mood states and exercise frequency on exercise dependence. J Behav Addict, 2 (4): 216-23. doi: 10.1556/JBA.2.2013.014
23. 23. Orhan, S., Yücel, A.S., Gür, E., Karadağ, M. (2019). Spor merkezlerinde egzersiz bağımlılığının incelenmesi. Turkish Studies, 14(2): 669-678. 24. Cicioğlu, H.İ., Tekkurşun Demir G., Bulğay, C., Çetin, E. (2019). Elit düzeyde sporcular ile spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin egzersiz bağımlılığı düzeyleri. Bağımlılık Dergisi, 20(1):12-20
24. 25. Vardar, E., (2012). Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı, EDİRNE. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi (Archives Medical Review Journal); 21(3):163-173)