Investigation of physical activity self-worth according to the presence of premenstrual syndrome in Turkish women

Öz

Aim: Premenstrual syndrome (PMS) is a process that is seen especially in young women and affects women physically, mentally and behaviorally. This study was planned to compare the self-worth levels of physical activity in women with and without premenstrual syndrome. Materials and Methods: Menstruating female participants between the ages of 18-35 were invited to the study. After descriptive data of the participants were recorded, the Premenstrual Syndrome Scale (PMSS) was used to determine the presence and severity of PMS, and the Women's Physical Activity Self-Worth Inventory (WPASWI) was used to assess their perceptions of self-worth as to physical activity. Evaluation forms were prepared on Google Forms and delivered to the participants via social media. Results: A total of 250 participants with PMS (group 1, n=125) and without PMS (Group 2, n=125) were included. While the mean age of group 1 was 21.96±3.91 years, the mean age of group 2 was 21.90±3.82, and the mean age of the groups was found to be similar (p=0.909). When the WPASWI scores of the groups were compared; group 2 had higher scores in knowledge and emotion sub-dimension and total scores, and a difference was found between the groups (p=0.001). However, despite the higher scores of group 2 in the social relations subdimension, no difference was found between the groups (p=0.463). It was observed that there was a low-moderate correlation between the sub-dimensions of PMS and WPASWI-knowledge, emotion and total scores (p<0.05, 0.183≤r≤0.317). However, no significant correlation was found between the social relations sub-dimension and the PMS, except for the depressive thoughts sub-dimension (p=0.023, r=0.144) (p>0.05). Conclusion: As a result of the study, it was determined that the physical activity self-worth of women with premenstrual syndrome were lower. It has been observed that women with less knowledge and emotional awareness about physical activity experienced more severe PMS symptoms. It may be beneficial to direct women to physical activity and to organize informative trainings in order to reduce PMS symptoms and increase their sense of self-worth.

Anahtar Kelimeler

• exercise
• female
• premenstrual syndrome
• health

Türk kadınlarında premenstruel sendrom varlığına göre fiziksel aktivite öz değerinin incelenmesi

Öz

Amaç: Premenstruel sendrom (PMS), özellikle genç yaştaki kadınlarda görülen ve kadınları fiziksel, ruhsal ve davranışsal yönden etkileyen bir süreçtir. Bu çalışma premenstruel sendromu olan ve olmayan kadınların fiziksel aktiviteye dair öz değer düzeylerini karşılaştırmak amacıyla planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya menstruasyon gören 18-35 yaş arasındaki kadın katılımcılar davet edildi. Katılımcıların tanımlayıcı verileri kaydedildi. PMS varlığını ve şiddetini belirlemek için Premenstruel Sendrom Ölçeği (PMSÖ) ve fiziksel aktiviteye dair öz değer algılarını değerlendirmek için Kadın Fiziksel Aktivite Öz-Değer Ölçeği (KFAÖDÖ) kullanıldı. Değerlendirme formları Google Formlar üzerinden hazırlanarak sosyal medya aracılığı ile katılımcılara ulaştırıldı. Bulgular: PMS olan (grup 1, n=125) ve PMS olmayan (grup 2, n=125) olmak üzere toplam 250 katılımcı dahil edildi. Grup 1’in yaş ortalaması 21.96±3.91 iken grup 2’nin yaş ortalaması 21.90±3.82 olarak bulundu ve grupların yaş ortalamalarının benzer olduğu görüldü (p=0.909). Grupların KFAÖDÖ puanları karşılaştırıldığında; bilgi ve duygu alt boyut puanında ve toplam puanları arasında grup 2’nin puanlarının daha yüksek olduğu ve gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu görüldü (p=0.001). Sosyal ilişkiler alt boyutunda grup 2’nin puanlarının daha yüksek olduğu belirlendi ancak istatistiksel olarak gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p=0.463). PMSÖ’nün alt boyutları ile KFAÖDÖ-bilgi, duygu ve toplam puanları arasında istatistiksel olarak düşük-orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görüldü (p<0.05, 0.183≤r≤0.317). Ancak KFAÖDÖsosyal ilişkiler alt boyutu ile PMSÖ alt boyutları arasında PMSÖ’nün depresif düşünceler alt boyutu hariç (p=0.023, r=0.144) diğer alt boyutları ile anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Çalışma sonucunda premenstruel sendromu olan kadınların fiziksel aktivite öz değerlerinin daha düşük olduğu saptandı. Fiziksel aktiviteye karşı bilgi azlığı ve duygusal farkındalığı az olan kadınlar PMS semptomlarını daha şiddetli yaşadığı görüldü. PMS semptomlarını azaltmak ve öz değer duygusunu arttırmak için kadınları fiziksel aktiviteye yönlendirmek ve bilgilendirici eğitimler düzenlemek faydalı olabilir.

Anahtar Kelimeler

• egzersiz
• kadın
• premenstruel sendrom
• sağlık

Kaynakça

1. 1Grady-Weliky TA. Clinical practice. Premenstrual dysphoric disorder. N Engl J Med. 2003; 348:433-8.
2. Kısa S, Zeyneloğlu S, Güler N. Üniversite öğrencilerinde premenstrual sendrom görülme sıklığı ve etkileyen faktörler. Gümüş. Sağ. Bil. Der. 2012;1(4):284-97.
3. Indusekhar R, Umsan SB, O’Brien S. Psychological aspects of premenstrual syndrome. Best Pract. Res. Clin. Obstet and Gynaecol. 2007;21(2): 207-220.
4. Öncel S, Pınar A. Premenstrual sendromda tanı, tedavi ve hemşirelik yaklaşımı. Sendrom (Hemşirelik). 2006;18(9): 86-91.
5. Zaafrane F, Faleh R, Melki W. An overview of premenstrual syndrome. Eur. J. Obstet. Gynecol. Reprod. Biol. 2007;36(7): 642-652.
6. Direkvand-Moghadam A, Sayehmiri K, Delpisheh A, Kaikhavandi S. Epidemiology of premenstrual syndrome (PMS)-A systematic review and meta-analysis study. J Clin Diagn Res. 2014; 8(1):106-9.
7. Slap GB. Menstrual disorders in adolescence. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol. 2003; 17(1):75-92.
8. Öztürk S, Tanrıverdi D. Premenstrual sendrom ve başetme. J. Nursology, 2010;13(3): 57-61.

9. Arıöz A, Ege E. Premenstrüel sendrom sorunu olan üniversite öğrencilerinde semptomların kontrolü ve yaşam kalitesinin artırılmasında eğitimin etkinliği. Genel Tıp Derg. 2013;23(3):63-9.
10. Kırcan N, Ergin F, Adana F, Arslantaş H. Hemşirelik öğrencilerinde premenstrüel sendrom prevelansı ve yaşam kalitesi ile ilişkisi. ADÜ Tıp Fakültesi Derg. 2012;13(1):19-25.
11. Selçuk KT, Avcı D, Alp FY. Hemşirelik öğrencilerinde premenstrual sendrom prevalansı ve etkileyen etmenler. J. Psych. Nurs. 2014;5(2):98-103.
12. Aba YA, Ataman H, Dişsiz M, Sevimli S. Genç Kadınlarda premenstrual sendrom, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi. JAREN. 2018;4(2):75-82.
13. Şimşek D, Duman FN, Gölbaşı Z. Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin premenstrual sendrom ile baş etmede kullandığı geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamaları. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi. 2022;12(1):116-125.
14. Rizk D.E., Mosallam M, Alyan S, Nagelkerke N. Prevalence and impact of premenstrual syndrome in adolescent schoolgirls in the United Arab Emirates. Acta Obstet Gynecol Scand. 2006; 85(5):589-98.
15. Walsh S, Ismaili E, Naheed B, O’Brien S. Diagnosis, pathophysiology and management of premenstrual syndrome. The Obstet Gynaecol. 2015;17(2):99-104.
16. Daugherty JE. Treatment strategies for premenstrual syndrome. Am Fam Physician 2017;58(1):183-92.
17. Abay H, Kaplan S. Current approaches in premenstrual syndrome management. Bezmialem Sci. 2019;7(2):150-6.
18. The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), Premenstrual Syndrome (PMS). https://www.acog.org/womens-health/faqs/premenstrual-syndrome Erişim tarihi: 01.02.2023.
19. Ruegsegger GN, Booth FW. Health benefits of exercise. Cold Spring Harb. Perspect. Med. 2018;8(7):1-15.
20. Duyan M, İlkim M, Çelik T. The effect of social appearance anxiety on psychological well-being: A study on women doing regular pilates activities. PaK J Med Sci. 2022;16(02):797-797.
21. Hofmeister S, Bodden S. Premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder. Am Fam Physician, 2016;94(3): 236-240.
22. Gençdoğan B. Premenstruel sendrom için yeni bir ölçek. Turk Psikiyatri Derg. 2006;8(2):82-87.
23. Huberty J, Vener J, Gao Y, Matthews LJ, Ransdell L, Elavsky S. Developing an instrument to measure physical activity related self-worth in women: Rasch analysis of the women’s physical activity self-worth inventory (WPASWI). Psychol Sport Exerc. 2013;14(1):111-121.
24. Yurtçiçek S, Kömürcü N. Kadın fiziksel aktivite öz-değer ölçeği’nin (KFAÖDÖ) Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. JERN. 2019;16(3):205-209.
25. Hayran M, Hayran M. Sağlık araştırmaları için temel istatistik. 3. Basım. Pelikan Kitabevi: Ankara; 2020.
26. Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav. Res. Methods. 2007;39(2):175-191.
27. Höbek Akarsu R, Yalman E. Üniversite öğrencilerinde premenstrual sendrom ve fiziksel aktivite düzeyi. Avrasya Spor Bilimleri ve Eğitim Derg. 2019;1(1):18-29.
28. Kawabe R, Chen CY, Morino S, et al. The relationship between high physical activity and premenstrual syndrome in Japanese female college students. BMC Sports Sci. Med. Rehabilitation. 2022;14(1): 175-182.
29. Daşkapan A, Atalay KD. Perceived exercise benefits and barriers among Turkish women: a pilot study. Fizyoter Rehabil. 2013;24(1):127-134.
30. Kasırga Z, Odabaşıoğlu ME, Dedeoğlu T. Üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyi ve egzersiz yarar/engel algılarının ı̇ncelenmesi. Sosyal Araştırmalar ve Yönetim Derg. 2021(1), 83-95.
31. Hür S, Şolt A, Kırca G. The effect of exercise on female confidence. Samsun Sağ. Bil. Derg.2022;7(3):853-870.
32. Çelik MY, Polat Y, Yıldırım AD. Öğrencilerde premenstrual sendrom görülme sıklığı ve öğrencilerin premenstrual sendrom ölçek puanları ve yaşam doyum ölçek puanlarının karşılaştırılması. Sağlık ve Toplum Derg. 2019;29(2):50-57.
33. Çevik A, Alan S. Ebelik öğrencilerinin premenstrual sendrom yaşama sıklığı ile algıladıkları stres düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Lokman Hekim Derg. 2021;11(1):104-113.
34. Güney E, Ünver H, Derya YA, Uçar T. Fiziksel egzersiz düzeylerinin menstrual siklusa etkileri. Duzce Univ. Saglik. Bilim. Enst. Derg. 2017;7(3):137-142.
35. Yapıcı H, Uğurlu D, Gülü M, Doğan AA. Yetişkin kadınların obez olma durumlarına göre fiziksel aktivite öz-değer tutumlarının incelenmesi. SPORMETRE. 2022;20(3):143-154.
36. Topatan S, Kahraman Ş. Premenstrual sendrom yaşayan üniversite öğrencilerinin yaşam kaliteleri ve baş etme yöntemlerinin ı̇ncelenmesi. J. Nursology. 2020;23(1):35-44.