Dünya çapında yaşlı nüfusun hızlı artışı, ağız ve diş sağlığını geriatri alanında önemli bir halk sağlığı sorunu haline getirmiştir. İnsanlar yaşlandıkça, sistemik hastalıklara yakalanma, motor ve bilişsel işlevlerde azalma, ilaç kullanma ve bakıcılara bağımlı olma olasılıkları artar. Bu faktörler, ağız hijyenini korumayı giderek zorlaştırır ve diş çürükleri, periodontal hastalıklar, protez stomatiti, ağız kuruluğu ve beslenmeyle ilgili bozukluklar gibi klinik durumların daha yaygın görülmesine neden olur. Sonuç olarak, evde diş bakımı, önleyici ve tedavi edici stratejilerin önemli bir parçası haline gelmiştir.
Bu model, ağız hijyeni eğitimi, mekanik plak kontrolü, florür uygulamaları, protez bakımı, beslenme danışmanlığı ve kişinin evinde yapılan düzenli profesyonel değerlendirmeleri içerir. Bakım verenlerin eğitimi de yaşlıların ağız sağlığı sonuçlarının iyileştirilmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Mevcut literatür, düzenli evde bakım müdahalelerinin çürüklerin ilerlemesini yavaşlatabileceğini, periodontal sağlığı destekleyebileceğini ve yaşam kalitesini artırabileceğini göstermektedir. Ancak, erişilebilirlik engelleri, ekonomik kısıtlamalar, yetersiz sağlık okuryazarlığı ve yetersiz hizmet altyapısı gibi sınırlamalar önemli zorluklar oluşturmaya devam etmektedir.
Sonuç olarak, yaşlı nüfusta ağız ve diş sağlığını korumak için bütünsel, evde bakım odaklı bir yaklaşımı oldukça önemlidir. Çok disiplinli ekip çalışması, teknoloji destekli izleme sistemleri ve toplum temelli programlar, uzun vadede yaşlıların ağız sağlığı sonuçlarını iyileştirmeye yardımcı olabilir.
The rapid growth of the elderly population worldwide has made oral and dental health significant public health concerns in geriatrics. As people age, they are more likely to have systemic diseases, declines in motor and cognitive functions, and to take medications and rely on caregivers. These factors make it increasingly challenging to maintain oral hygiene and lead to a higher prevalence of clinical conditions such as dental caries, periodontal diseases, denture stomatitis, xerostomia, and nutrition-related disorders. Consequently, home-based dental care has become an essential part of preventive and therapeutic strategies.
This model includes oral hygiene education, mechanical plaque control, fluoride applications, denture care, nutritional counseling, and regular professional assessments conducted in the individual's home. Educating caregivers also plays a critical role in improving oral health outcomes among older adults. Current literature indicates that regular home care interventions can slow the progression of caries, support periodontal health, and enhance quality of life. However, limitations such as accessibility barriers, economic constraints, insufficient health literacy, and inadequate service infrastructure continue to pose significant challenges.
In conclusion, a holistic, home-care–centered approach is essential for preserving oral and dental health in the geriatric population. Multidisciplinary teamwork, technology-assisted monitoring systems, and community-based programs may help improve oral health outcomes for the elderly in the long term.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Diş Hekimliği (Diğer) |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 26 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Şubat 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.62425/crihs.1830776 |
| IZ | https://izlik.org/JA64WU68RN |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 3 Sayı: 1 |
Content of this journal is licensed under a Creative Commons Attribution NonCommercial 4.0 International License