GREEN TRANSITION IN INDUSTRY

Öz

The environment is an indispensable element for the sustainability of human life. However, with the acceleration of industrialization, the pressure on the environment has also increased, natural resources have come to the point of depletion and climate change has started to pose a serious threat on a global scale. Therefore, the world has started to look for solutions, and many international agreements and protocols have been taken with steps that touch the environment. One of these steps is the sustainable and clean production approach in industry, and the green transformation studies in industry with the Century of Turkiye declared by our President Recep Tayyip Erdoğan. In this context, the Industrial Emissions Management Regulation was published on January 14, 2025, this Regulation will reveal the environmental performance status of industrial facilities, and a "Green Transition in Industry Certificate" will be issued to the facilities by taking into account the best available techniques regarding water efficiency, energy efficiency, use of chemicals and emission reduction techniques and emission limit values related to the best available techniques. In this article, with the studies to integrate industrial emissions into national legislation; Information was provided on the inventory of facilities within the scope of the legislation such as energy, metal, chemical, mineral, waste, automotive, cement, textile, large combustion plants, the compliance costs required for the green transformation of these facilities and their compliance with MET, and the techniques for reducing dust and gas emissions included in the circular on mineral production and metal production processing of the Regulation were examined and the details of the techniques and MET-İES were emphasized.

Anahtar Kelimeler

• Green Transition
• Emission
• Best Available Techniques

SANAYİDE YEŞİL DÖNÜŞÜM

Öz

Çevre, insan yaşamının sürdürülebilirliği açısından vazgeçilmez bir unsurdur. Ancak sanayileşmenin hızlanmasıyla birlikte çevre üzerindeki baskılar da artmış, doğal kaynaklar tükenme noktasına gelmiş ve iklim değişikliği küresel ölçekte ciddi bir tehdit oluşturmaya başlamıştır. Bu tablo karşısında dünya çözüm yolları aramaya başlamış, çevreye değen pek çok uluslararası anlaşma ve protokoller masada konuşulur olmuş, adımlar atılmıştır. Bu adımlardan biri de sanayide sürdürülebilir ve temiz üretim anlayışı olup, Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın ilan ettiği Türkiye Yüzyılı ile sanayide yeşil dönüşüm çalışmalarıdır. Bu kapsamda 14 Ocak 2025’te yayımlanan Endüstriyel Emisyonların Yönetimi Yönetmeliği yayımlamış, bu Yönetmelik sanayi tesislerinin çevresel performans durumları ortaya konulacak olup, tesislere; su verimliliği, enerji verimliliği, kimyasalların kullanımı ve emisyon azaltım tekniklerine ilişkin mevcut en iyi teknikler ve mevcut en iyi tekniklerle ilişkili emisyon sınır değerleri dikkate alınarak "Sanayide Yeşil Dönüşüm (SYD) Belgesi" düzenlenecektir. Bu makalede, endüstriyel emisyonların ulusal mevzuata kazandırılması çalışmaları ile; enerji, metal, kimya, mineral, atık, otomotiv, çimento, tekstil, büyük yakma tesisleri gibi mevzuat kapsamındaki tesis envanteri, bu tesislerin yeşil dönüşümü için gereken uyum maliyetleri ve Mevcut En İyi Teknikler (MET) ile uyum durumları hakkında bilgiler verilmiş ve Yönetmeliğin mineral üretimi ve metal üretimi işlenmesi tebliğinde yer alan toz ve gaz emisyonlarını azaltmaya yönelik teknikler incelenerek tekniklerin detayları ve Mevcut En İyi Teknikler ile İlişkili Emisyon Seviyeleri (MET-İES) üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil dönüşüm
• Emisyon
• Mevcut En İyi Teknik

Kaynakça

1. Akçakanat, Ö., Aksoy, E. (2023). G-20 Ülkelerinin Yeşil Merkez Bankacılığı Karnelerine Göre Değerlendirilmesi Ülkelerin Yeşil Merkez Bankacılığı Puan Kartlarına Göre Değerlendirilmesi. Uluslararası Ekonomi İşletme ve Politika Dergisi, 7(1), 1-15.
2. Bal, C. G., Avcu, G. (2024). Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları ve Kurumsal Sürdürülebilirlik Çerçevesinde “Sürdürülebilirlik Zirvesi: Değer Odaklı Yaklaşım Paneli” Doküman Analizi. Çevre İklim ve Sürdürülebilirlik, 25(1), 1-14.
3. Balcı, A. (2023). Enerji Güvenliğinde Türkiye’nin Rolü ve Yenilenebilir Enerji Kaynakları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (44), 200-233.
4. Bolayır, S., Eroğlu, İ. (2024). Türkiye’de Sürdürülebilir Kalkınma. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, 13(1), 1-22.
5. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (ÇŞİDB), 2021. Bakan Kurum, Bakanlığın İsim Değişikliğini Değerlendirdi, https://csb.gov.tr/bakan-kurum-bakanligin-isim- degisikligini-degerlendirdi-bakanlik-faaliyetleri-32011#:~:text=BAKAN%20 KURUM%2C%20BAKANLI%C4%9EIN%20%C4%B0S%C4%B0M%20DE%C4%9E%- C4%B0%C5%9E%C4%B0KL%C4%B0%C4%9E%C4%B0N%C4%B0%20DE%C4%9EERLEND% C4%B0RD%C4%B0,-11%20Ekim%202021&text=Kurum%2C%20sosyal%20 medya%20hesab%C4%B1ndan%20yapt%C4%B1%C4%9F%C4%B1,Bakanl%C4%- B1%C4%25, Erişim Tarihi: 20.05.2025
6. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (ÇŞİDB), https://webdosya.csb.gov.tr/ db/ sanayihavarehberi/icerikler/06_cam-uret-m--20200103075113.pdf, Erişim Tarihi: 22.05.2025
7. Kara, E., Kaya, A. (2020). Sanayi İşletmelerinde Çevre Bilinci ve Yeşil Yönetim Üzerine Bir Değerlendirme. OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), 3161-3182.
8. Karakaya, E. (2016). Paris İklim Anlaşması: İçeriği ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-12.

9. Kılıç, C., Kurt, Ü., Balan, F. (2020). Kentleşme ve Sanayileşmenin CO2 Emisyonu Üzerindeki Etkisi: Türkiye İçin ARDL Sınır Testi Yaklaşımı. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 182-196.
10. Küçük, G., Yüce Dural, B. (2022). Avrupa Yeşil Mutabakatı ve Yeşil Ekonomiye Geçiş: Enerji Senaryoları Üzerinden Bir Değerlendirme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 137-156.
11. O’malley, V. (1999). The Integrated Pollution Prevention and Control (IPPC) Directive and its implications for the environment and industrial activities in Europe. Sensors and Actuators B: Chemical, 59(2-3), 78-82.
12. Öztürk, Ş. T., Toprak, Z. F. (2024). Kyoto Protokolü ve Türkiye’nin Uyum Sürecinin Değerlendirilmesi. Türk Hidrolik Dergisi, 8(1), 7-18.
13. Şenoğlu, S. (2006). Avrupa Birliği-Türkiye Çevre Politikaları Oluşum Süreci ve Entegre Kirlilik Önleme ve Kontrolü (Ippc) Direktifinin İncelenmesi (Tekstil Endüstrisi Örneği.) Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bursa. Ticaret Bakanlığı, Endüstriyel emisyonlar Direktifi, https://ticaret.gov.tr/dis-iliskiler/ yesil-mutabakat/ab-dongusel-ve-surdurulebilir-sanayi-politikalari/endustriyel-emisyonlar- direktifi, Erişim tarihi: 15.05.2025
14. Ticaret Bakanlığı, Taksonomi, https://ticaret.gov.tr/dis-iliskiler/yesil-mutabakat/surdurulebilir- finansman/taksonomi, Erişim tarihi: 18.05.2025
15. Ticaret Bakanlığı, (2018). Chrome extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/ https://ticaret.gov.tr/data/5b87000813b8761450e18d7b/Demi_Celik_Demir_Celikten_ Esya.pdf, Erişim tarihi: 18.05.2025
16. Ünsal, R. B. (2024). İklim Değişikliği ile Mücadelede Paris Anlaşması ve İklim Adaleti. Ekonomi Yönetim Politika, 2(2), 112-126.
17. Yılmaz, H., Yücel, T. (2022). Sürdürülebilir Kalkınmanın Sağlanmasında Uluslararası Çalışmalar ve Eleştirileri. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 5(3), 691-702.