Examples of Ecological Cities and Their Evaluation

Öz

The urbanization process accelerated by the Industrial Revolution has centered on the concept of “smart cities” in the 21st century, with a focus on technology and digitalization. This approach aims to make cities more sustainable, livable, and efficient, while also offering innovative solutions to complex urban problems. Internet of Things (IoT)-based applications such as smart lighting, traffic management, and waste collection play an important role in increasing the efficiency of urban infrastructure and services. However, the focus of these investments and projects on city centers has the potential to deepen social and spatial inequalities between urban areas. High costs and data security concerns also necessitate a critical evaluation. This study examines the impacts of smart city projects in the Bornova district of Izmir using geographic information system (GIS)-sup- ported analyses and field data. The effects of the applications and projects identified in the field studies were determined in parallel with the author's observations and field surveys conducted with the local community. The survey revealed both the positive and negative aspects of smart city projects. The findings show that these applications improve urban quality of life and service efficiency, but also bring with them problems such as spatial inequality, the digital divide, and data privacy. In Bornova specifically, proactive local government approaches mitigate some disadvantages, but existing infrastructural deficiencies and financial constraints prevent the full realization of the potential. To overcome these challenges, inclusive planning, fair investment distribution, and stakeholder collaboration are of critical importance. Ultimately, the smart urbanization process is a dynamic one that requires continuous improvement and adaptation to support urban development while ensuring socio-urban integration.

Anahtar Kelimeler

• Ecological City
• Sustainability
• Local Government
• Urban Design
• Urban Planning Turkey

Ekolojik Kent Örnekleri ve Değerlendirmesi

Öz

İklim krizine karşı etkili bir cevap verebilmek için, enerji sistemleri, endüstriyel üre- tim, nakliye, ziraat ve atık yönetimi gibi pek çok alanda sera gazı salınımlarını kökten düşürecek dönüştürücü siyasetlerin uygulamaya konulması şarttır. Bu köklü değişim sürecinde, sadece emisyonların düşürülmesiyle yetinilmemeli, aynı zamanda, doğal kaynakların etkin kullanımı, israfın engellenmesi ve sürdürülebilir büyüme amaçlarıyla tutarlı stratejilerin kurgulanması da bir mecburiyet olarak karşımıza çıkmaktadır. Türki- ye'nin de coğrafi olarak dahil olduğu Akdeniz Bölgesi, iklim değişikliğinden kaynak- lanan felaketler ve sıcaklık yükselişinin tesirleri göz önüne alındığında, su kaynakları, tarımsal faaliyetler, biyoçeşitlilik ve insan sağlığı açısından hassas ve zayıf bir pozis- yonda bulunmaktadır. Günümüzde yapılan çalışmalar doğa ile ekonomi arasındaki yakın bağı açıkça ortaya koymuştur. İnsanoğlunun doğaya karşı umursamaz tutumu telafisi mümkün olmayan hasarlara yol açmıştır. Küresel ölçekte yaşanan bu olumsuz gelişmeler toplumsal yapıyı değiştirmiş ve yeni bir kentsel yönetim modelinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu makalenin amacı, ekolojik kent olgusunun kuramsal yapısını sunarak, değişik coğrafi ve sosyo-ekonomik çevrelerde tatbik edilmiş ekolojik kent örneklerini mukayeseli olarak incelemektir. İnceleme de, bahsedilen kentlerin tasarım metotları, daimi sürdürülebilir politikaları, güç tasarrufu yöntemleri, çöp idaresi ve doğal alan tanzimleri gibi ana unsurları etüt edilmekte olup ayrıca şehir ekosistemi üstündeki doğal, mali ve sosyal tesirleri değerlendirilmektedir. Ekolojik kent örnekle- rinden yola çıkarak ekokent modelinin hangi şartlarda olumlu neticeler doğurduğunu saptamayı ve bu minvalde şehir mimarisi ve kentsel politika oluşturma safhalarına dair elle tutulur tavsiyeler hazırlamayı da amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• Ekolojik Şehir
• Sürdürülebilirlik
• Yerel Yönetim
• Kentsel Tasarım
• Şehir Planlaması Türkiye

Kaynakça

1. Ahrens, D. C., (1994). Meteorology Today, An Introduction to Weather,Climate an th Environment, Fift Edition, West Publishing Company, USA
2. Aklanoğlu, F. (2009). Geleneksel yerleşmelerin sürdürülebilirliği ve ekolojik tasarım: Konya Sille örneği. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Altuntaş, A. (2012). Sürdürülebilir toplumlar ve metropollerin baskılarındankurtulmak için alternatif bir yol: sürdürülebilir kentler. İzmir, Türkiye.
4. Aşkın, F. K. (2014). Safranbolu Geleneksel Yerleşim Dokusunun Ekolojik Kent Tasarımı Açısından Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Bartın, s. 3-38.
5. Barroca, B., Serre, D., (2016), Behind The Barriers: A Resilience Conceptual Model, SAPIENS, http://sapiens.revues.org/1529, (26.04.2025)
6. Boyle, L., Michell, K., & Viruly, F. (2018). A critique of the application of neighborhood sustainability assessment tools in urban regeneration. Sustainability, 10(4), 1005.
7. Çalışkan Samur, D. (2010). Sürdürülebilir ekolojik kentsel yerleşmelerde açık alanların önemi ve İstanbul’da eko park öneri alanları: Pendik, Sultangazi ve Fatih. Bahçeşehir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
8. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, (2021). Erişim Tarihi: 11.08.2025.https://kentges.csb. gov.tr/kentges-strateji-belgesi-i-7120.

9. Goodwin, K., Wiedmann, T., Chen, G., & Teh, S. H. (2021). Benchmarking urban performance against absolute measures of sustainability–A review. Journal of Cleaner Production, 128020.
10. Keleş, R., Hamamcı, C., Çoban, A., N., (2012), Çevre Politikası, Ankara: İmge Kitabevi. Keleş, R, Mengi, A., (2017), Kent Hukuku, Ankara: İmge Kitabevi.
11. Lucianto, A. E., Hasibuan, H. S., Herdiansyah, H. (2020). Comparative assessment the subsidized housing using LEED, BREEAM and Greenship Neigborhood (Case study: Parung Panjang, West Java, Indonesia). In E3S Web of Conferences (Vol. 211). EDP Sciences.
12. McCormick, K., Anderberg, S., Coenen, L., & Neij, L. (2013). Advancing sustainable urban transformation. Journal of cleaner production, 50, 1-11.
13. Mimarlar Odası, (2021). Avrupa Kentli Hakları Deklerasyonu. Erişim Tarihi: 12.03.2025. http://www.mimarlarodasiankara.org/id=964
14. Naji, S. M. (2019). Towards an Integrated Approach to Address Social Adaptation in Sustainability Neighbourhoods: The Potential of Governance and Community Indicators in BREEAM Communities. Cardiff University, Doktora Tezi, 354s, Cardiff.
15. Özcan, A. (2007). Ekolojik temele dayalı sürdürülebilir kentsel gelişme: Malatya Kent Örneği üzerinden bir değerlendirme. ICANAS Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, 10-15.
16. Pınarcıoğlu, N. Ş., Kanbak, A. (2020). Sürdürülebilir Kent Modelleri. http://www.ijopec. co.uk/wp-content/uploads/2021/01/2020_25.pdf