“İşletmenin ve İşin Gereği Taşeronlaştırma”: Taşeron Cumhuriyetine Doğru

Öz

İş Yasası’nın asıl işin bölümlerinde hukuka uygun alt işveren ilişkisi kurulabilmesi için gereken zorunlu koşulları düzenleyen 2. maddesi, yasanın çıkmasından bu yana tartışılmaktadır. Bazılarına göre “işin gerekleri”, “işletmenin gerekleri” ve “teknolojik uzmanlık gerektirme” koşulları bir bütün olarak değerlendirilmelidir; bazıları ise koşulların bölünebilir olduğunu savunmaktadır. Ancak yargı kararları ve Alt İşverenlik Yönetmeliği, koşulların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Bunun ardından bazı yazarlar ve işveren örgütleri, yasada değişiklik talep etmiş ve bu koşulların bölünmesi yönünde bir değişiklik İş Sağlığı ve Güvenliği Yasa Taslağı’nda yer almıştır. Her ne kadar yetkililer bu düzenlemenin taslaktan çıkarıldığını açıklasa da, böyle bir değişiklik hükümetin gündemindedir. Bu makale konuya ilişkin süre giden tartışmaları ve bu yönde bir yasa değişikliğinin muhtemel sonuçlarını ele almayı amaçlamaktadır

Anahtar Kelimeler

• “Alt işverenlik”, “işin gerekleri”, “işletmenin gerekleri”, “teknolojik uzmanlık gerektirme”, “yasa değişikliği”

Öz

The 2nd Article of the Labour Law that regulates the compulsory conditions to be met for establishment of a valid subcontracting relationship in the main parts of the work has been debated since the enactment of the law. Some argue that the conditions of “enterprise requirement”, “work requirement” and “technological expertise requirement” shall be considered as a whole whereas some argue that the conditions shall be divided. However the High Court decisions and the Regulation of Sub-Contracting demonstrated that the conditions mentioned in the law shall be considered as a whole. After that some writers and employers’ organizations demanded an amendment in the law and such an amendment that divides the conditions took place in the draft of The Law of Occupational Health and Security. Although officers declared that the amendment was taken out of the draft, such an amendment is still on the agenda of the government. This paper aims to discuss the ongoing debates on the issue and highlight the possible results of such an amendment

Anahtar Kelimeler

• 1) Sub-contracting, 2) Enterprise requirement, 3) Work requirement, 4) Technological expertise requirement, 5) Law amendment

Kaynakça

1. Sayılı İş Kanunu ve Gerekçesi, (2010), Türk-İş, Ankara.
2. Ali Güzel, (2004), “İş Yasasına Göre Alt İşveren Kavramı ve Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Sınırları” Çalışma ve Toplum, S.2004/1.
3. Cumhuriyet Gazetesi, “Kamuda taşeron işçi sayısı 175 bine ulaştı”, 02.09.2009
4. Ekrem Yüce, (2010), Kamu İşyerlerinde Alt İşveren Uygulamasının Doğurduğu Sorunlar ve Çözüm Arayışları (Seminer-Çalıştay) içinde, Kamu-İş, Ankara.
5. Erhan Polat, (2010), Kamu İşyerlerinde Alt İşveren Uygulamasının Doğurduğu Sorunlar ve Çözüm Arayışları (Seminer-Çalıştay) içinde, Kamu-İş, Ankara.
6. Fevzi Şahlanan, (2003), Yeni İş Kanunu Değerlendirme Konferans Notları içinde, Türk-İş, Bolu.
7. Günlük Evrensel Gazetesi, 06.10.2010, “İşçi sağlığı piyasaya emanet”.
8. Hamdi Mollamahmutoğlu, (2005), İş Hukuku, 2. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara.

9. Murat Özveri, (2004), “Alt İşveren Uygulaması ve Yeni İşYasası”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Nisan-Mayıs-Haziran, S.2, Legal Yayınları, İstanbul.
10. Nuri Çelik, (2005), İş Hukuku Dersleri, Beta, 18. Bası, İstanbul.
11. Onur Bakır, 2009, Türkiye’de Özelleştirme Gerçeği, [http://www.ozellestirmekarsitiplatform.org/?p=260], erişim tarihi 05.09.2010.
12. Onur Bakır ve Deniz Akdoğan, (2009), “Türkiye’de Sendikalaşma ve Özel Sektörde Sendikal Örgütlenme”, Türk-İş Dergisi, S.383.
13. Osman Güven Çankaya (2010), “Genel Değerlendirme”, Kamu İşyerlerinde Alt İşveren Uygulamasının Doğurduğu Sorunlar ve Çözüm Arayışları (Seminer-Çalıştay), Kamu-İş, Ankara.
14. Ömer Ekmekçi, (2003), “Yeni İş Kanunu Karşısında Yargı, Dava Süreci ve Olası Uygulama Sorunları Üzerine”, Mercek, Temmuz, s.134.
15. Polat Soyer, (2006), “4857 Sayılı İş Kanunu Açısından Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulması ve Sonuçları”, SİCİL İş Hukuku Dergisi, Mart.
16. Sabahatin Şen, (2006), “Alt İşverenlik ve Asıl İşin Bir Bölümünün Alt İşverene Verilmesi”, Çalışma ve Toplum, S.2006/3.
17. Sarper Süzek, (2009), İş Hukuku, BETA, İstanbul.
18. Savaş Taşkent, (2004), “Alt İşveren Uygulaması ve Yeni İş Yasası”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Nisan-Mayıs-Haziran, S.2, Legal Yayınları, İstanbul.
19. “TİSK, TOBB ve TÜSİAD’ın Esneklik Konusundaki Ortak Görüş ve Önerileri
20. (Gözden Geçirilmiş Metin)”, [http://www.tusiad.org.tr/FileArchive/2009.07.23- Esneklik_TISKTOBBTUSIADOrtaGorusRevizeMetin.pdf], erişim tarihi 05.09.2010.
21. Y9HD, 14.05.2007, 3132/14914. Çalışma ve Toplum, S.15.
22. Y9HD, 26.11.2007, 38695/35306, Çalışma ve Toplum, S.17.
23. Y9HD, 13.10.2008, 32916/26551, Çalışma ve Toplum, S.21.
24. Y9HD, 28.04.2008, 19452/10426, Çalışma ve Toplum. S. 19.
25. Yargıtay 9HD, 10.4.2008, 12851/8003, Selçuk Eren ve Ferhan Tuncel, Asıl İşveren- Alt İşveren İlişkisi İle İlgili Yargıtay Kararları, Türk-İş, Ankara.