Sürekli İstihdamdan Geçici Atipik İstihdama!...: Mesleki Amaçlı Geçici İş İlişkisi

Öz

İş hukukunun işçinin korunması amacına; klasik iş hukuku modelini tanımlayan “tek işveren”, “tek işyeri” ve “belirsiz süreli iş sözleşmesiyle sürekli istihdam” gibi kavramlara yabancı olan meslek amaçlı geçici iş ilişkisi, Türk İş Hukukunda 6.5.2016 tarihli ve 6715 sayılı Kanun ile yasal hale gelmiştir. Bu çalışmada mevzuatımızdaki düzenleme, ILO, AB düzenlemeleri ile Fransız ve Alman hukuklarıyla karşılaştırılarak incelenecektir

Anahtar Kelimeler

• mesleki amaçlı geçici iş ilişkisi, atipik istihdam, esneklik, güvenceli esneklik, geçici işçi, özel istihdam bürosu

From Permanent Employment to Temporary Atypıcal Employment: Temporary Agency Work

Öz

The temporary agency work unfamiliar to the purpose of labor law which protects workers; the concepts such as “single employer”, “single workplace” and "permanent employment by indefinite employment contract" that defines classical labor law model became legal with Law numbered 6715 and dated 6.5.2016 in Turkish Labor Law. In this study, the regulation in our legislation will be examined in comparison with ILO, EU regulations and French and German law

Anahtar Kelimeler

• Temporary agency work, atypical employment, flexibility, flexicurity, temporary worker, private employment agency

Kaynakça

1. Alpagut, G. (2011) “Geçici İş İlişkisini Düzenleyen Avrupa Birliği Yönergesi’nin Değerlendirilmesi”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C.I, İstanbul: Beta Yayıncılık, 353-367.
2. Alpagut G. (2005) “Mesleki Anlamda Geçici İş İlişkisi: Sınırlamadan Teşvike”, A. Can Tuncay’a Armağan, İstanbul: Legal Yayıncılık, 261-278.
3. Auzero,G/Dockes, E, (2016) Droit du travail, Precis Dalloz 30e édit., Paris.
4. Bargain, G/Ferraci, M, (2014) “Le CDI intérimaire: outil de sécurisation ou de flexibilité ?”, Revue de droit du travail, 522-528.
5. Belkacem, R/Kornig, C, “La construction sociale du travail intérimaire: de ses origines aux Etats-Unis `a son institutionnalisation en France”, Socio-Economie du
6. Travail, N.33, tome XLV/8, Paris, 2011, 1-17, https://halshs.archivesouvertes.fr/halshs-00817459/document (erişim tarihi: 29.1.2017)
7. Charrier, M, Commentaire du projet de loi portant modification de la loi allemande relative au travail intérimaire, www.logs.u-paris10.fr (erişim tarihi: 28.1.2017).
8. Cortot, J, La Protection du Travailleur Intérimaire en Droit du Travail, Mémoire, L’université de Lille 2; 2001, http://edoctorale74.univlille2.fr/fileadmin/master_recherche/T_l_chargement/memoires/travail/cortot j01.pdf (erişim tarihi: 29.1.2017).

9. Countouris N/Horton R, (2009). “The Temporary Agency Work Directive: Another Broken Promise?”, European Developments, Industrial Law Journal, S.38, , 329-338.
10. Çakır Ö. (2009) “Avrupa Birliği’nde Güvenceli Esneklik ve Eğilimler”, Sosyoekonomi Dergisi, S.2,Temmuz-Aralık, 77-94.
11. Çelik, N/Caniklioğlu, N/Canbolat, T. (2016) İş Hukuku Dersleri, 29. Bası.
12. Çankaya, O .G/Çil, Ş. (2006) İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Ankara.
13. Demircioğlu, M/Engin, M. (2007) Dünyada ve Türkiye’de Esnek Çalışma, İstanbul, İstanbul Ticaret Odası Yayını, No:2022-52.
14. Doğan Yenisey, K. (2016) “Yeni Tasarı Işığında Mesleki Faaliyet Olarak Geçici İş İlişkisi ve Geçici İş İlişkisi”, Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan- İş hukuku Uluslararası Kongresi 15-17 Mayıs 2015, Ankara, 133-171.
15. Ekmekçi, Ö. (2008) “Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve Sona Ermesi”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, İstanbul: Legal Yayıncılık, , 100-119.
16. Ekonomi, M. (1984) “Türk İş Hukuku’nda Esnekleşme Gereği”, Çalışma Hayatında Esneklik, Çeşme Altın Yunus, İzmir, 55-80.
17. Engin, M. (2002) “A Tipik İstihdam Biçimleri ve Uygulamada Ortaya Çıkan Sorunlar (Özellikle Ödünç İş İlişkisi ve Evde Çalışma)”, Çalışma Hayatında Esneklik ve İş Hukukuna Etkileri, İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları, 117-132.
18. Erdut, T. (2003) “Çalışma Yaşamında Esneklik ve Kuralsızlaştırma”, TÜHİS Dergisi, Cilt: 18, Sayı: 4, Kasım, 8–35.
19. Favennec-Hery, F./Verkindt, P-Y, (2014) Droit du Travail, 4e éd.
20. Frenzel, H. (2010) “The Temporary Agency Work Directive”, European Labor Law Journal, S.1, , 119-134.
21. Günal P. (2009) Avrupa Birliği’nin Sosyal Politikası Çerçevesinde Güney Avrupa Sosyal Devlet Modeli ve Türkiye, Ankara, Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanış Genel Müdürlüğü Yayını.
22. Güzel, A/Okur, A.R/Caniklioğlu, N. (2016) Sosyal Güvenlik Hukuku, 16. Bası.
23. Güzel, A. 2010 “Alt İşveren Uygulamasında Güvencesiz Bir Sisteme Doğru”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S.4, 15-28.
24. Güzel, A. (1999) “İş Hukukunda Yeniden Yapılanma Süreci ve İşin Düzenlenmesi Konusunda Esneklik”(Yeniden Yapılanma), Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi yayını, 203-221.
25. Güzel, A. (1997) “Fabrikadan İnternet’e İşçi Kavramı ve Özellikle Hizmet Sözleşmesinin Bağımlılık Unsuru Üzerine Bir Deneme”, Prof. Dr. Kemal Oğuzman’a Armağan, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara, 83-126.
26. Hakansson, K./Isidorsson, T./Pond, R / Sol, E./Teissier, C./Unterschütz, J./ Warneck, F, “Final Report 2009 Representation of Agency Workers - The representation of agency workers in Europe at national and local level in France, Netherlands, Sweden, Poland and the UK”, 2009, http://www.av.gu.se/digitalAssets/1272/1272406_Final_RAW_report_090325 _w_publisher.pdf (erişim tarihi: 28.1.2017).
27. Hennion, S/Le Barbier-Le Bris, M./Del Sol, M (2013) Droit Social Européen et International, 2. Baskı, Paris: Presses Universitaires de France.
28. Heper, H. (2014) Esnek İstihdam Uygulamaları ve Meslek Edinilmiş Geçici İş İlişkisi, Galatasaray Üniversitesi SBE, Yüksek Lisans Tezi (yayınlanmamış).
29. Kabakçı, M. (2011) “5920 sayılı Kanunun Ödünç İş İlişkisi Hakkındaki Veto Edilen Hükmünün AB Yönergesi Işığında Değerlendirilmesi”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S.14, 73-112.
30. Klein, N. (2002) NO LOGO Küresel Markalar Hedef Tahtasında, Çev. Nalan Uysal, Ankara: Bilgi Yayınevi,.
31. Kravaritou, Y. (1990) “Les nouvelles formes d’embauché et la précarité de l’emploi”, Revue internationale de droit comparé, V.42, N.1, 129-147.
32. Kuban, A. (2000) “İş Hukukunda Esneklik Tartışması Üzerine Bir Değerlendirme”, İstanbul Barosu Çalışma Hukuku Komisyonu Bülteni, S.4, İstanbul, , 51-63.
33. Limoncuoğlu, A. (2010) Türk İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukukunda Güvenceli Esneklik, Limoncuoğlu Yayıncılık, İzmir,.
34. Méda. D, (2009) “Flexicurité: quel équilibre entre flexibilité et sécurité”, Droit Social, S.7/8, 763-775.
35. Miné, M./Marchand, D. (2013) Le Droit du Travail en Pratique, 25. Bası, Eyrolles, Paris.
36. Mollamahmutoğlu, H/Astarlı, M/Baysal, Ulaş, (2014) İş Hukuku, 6. Bası,.
37. Neighbour, K./Schröder, M. (2016) “Die Reform des Arbeitnehmerüberlassungsgesetzes – Was ändert sich zum 1.4.2017?”, Betriebs-Berater, S.47, 2016, 2869 vd., http://hoganlovellsblog.de/2016/11/22/die-reform-des-arbeitnehmerueberlassungsgesetzes-wasaendert-sich-zum-1-4-2017.
38. Odaman, S/Çavuş Ö. H., (2016) “İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Açısından Ödünç İş İlişkisi”, Prof. Dr. Turhan Esener'e Armağan, Ed. Yrd. Doç. Dr. Yeliz Bozkurt Gümrükçüoğlu/Dr. Ender Demir, İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt:15, S:1, 249-277.
39. Odaman, S. (2012) “Ödünç İş İlişkisinde Değişiklik Bu Defa Gerçekleşiyor mu?”, Sicil Dergisi, S.24, Mart, 44-53.
40. Odaman, S. (2007) Türk ve Fransız İş Hukukunda Ödünç İş İlişkisi, Legal, Önal, E. (2012) “İş Kanununda Geçici İş İlişkisi(I)”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, İstanbul: Legal Yayıncılık, C.9, S.34, 113-140.
41. Özveri, M. (2012) “Güvencesiz Çalışmanın Hukuki Dayanakları”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S.33, 147-172.
42. Özveri, M. (2011) “Güvensizliğin Hukuku: Esneklik”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C.1, İstanbul, Beta yayınları, 277-295.
43. Parlak, Z / Özdemir, S. (2011) “Esneklik Kavramı ve Emek Piyasalarında Esneklik”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, S.60, C.1, 1-60.
44. Peskine, E./Wolmark, C. (2017) Droit du Travail, 11e édition, Dalloz. Pizzio-Delaport, C. (2011) Droit du Travail, Paris, Vuibert.
45. Rémy, P/Feuerborn, A. (2010) “L’impact de la Directive 2008/104 relative au Travail Intérimaire sur les Driots Nationaux – Deuxieme Partie”, Revue de Droit du Travail, 55-67.
46. Robin-Olivier, S / Hernandez A. G / Davies A.C.L. (2009) “L’impact de la directive 2008/104 relative au Travail Intérimaire sur les Droits Nationaux- Premiere Partie”, Revue de Droit du Travail, 737-749.
47. Rodière, P. (2008) Droit Social de l’Union Européenne, L.G.D.J, Paris.
48. Sartori, A. (2016) “Temporary Agency Work In Europe Degree Of Convergence Following Directive 2008/104/EU”, European Labour Law Journal, Volume 7, No. 1, 109-125.
49. Sauret, A. (1990) Les contrats de travail a durée déterminée ou temporaire, Montchrestien: Paris.
50. Savaş, A. (2003) “İşçi Sınıfının Değişen Yapısı ve Uluslararası Sendikal Hareket”, Küreselleşme Koşullarında Kapitalizm ve Sendikal Hareket, Petrol-İş 2000- 2003 Yıllığı, Yayın No.85, İstanbul, 239-252.
51. Sayın, K. A. (2002) Emek Piyasasında Aracılık ve Özel İstihdam Büroları, Ankara: Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Yayın No.324.
52. Siau, B. (1996) Le Travail Temporaire en Droit Comparé Européen et International, L.G.D.J., Paris.
53. Spermann, A. (2011) The New Role Of the Temporary Agency Work in Germany, Bonn, https://www.empiwifo.uni-freiburg.de/sonstigedateien/dp6180.pdf. Süzek, S. (2016) İş Hukuku, 12. Bası.
54. Tekin, A. (2008) Avrupa Birliği İstihdam Politikaları Genel Esasları, Ankara: TİSK Yayın No.291,
55. Teyssié, B. (2013) Droit européen du travail, 5. Baskı, Lexis Nexis Litec, Paris.
56. Tuncay, A. C./Ekmekçi, Ö. (2016) Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 18. Bası.
57. Tunçcan Ongan, N. (2004) , “Esneklik Yaklaşımının İstihdam Hacmi Açısından Değerlendirilmesi”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S.3, 123-142.
58. Ulucan, D. (2005) “Esneklik İhtiyacı ve İş Hukukunun İşçiyi Koruma İşlevi”, Prof. Dr. A.Can Tuncay’a Aramağan, Legal Yayıncılık, İstanbul, 203-218.
59. Uşen, Ş. (2006) Avrupa Birliği’nde Ödünç iş İlişkisi ve Ödünç Emek Büroları: İtalya Uygulaması ve Türkiye, İstanbul, Türkiye Tekstil Sanayi İşverenleri Sendikası Yayını.
60. Verkindt, P-Y. (1995) “L'application du principe d'égalité de traitement aux travailleurs précaires”, Droit Social, 870-879.
61. Vigneau, C. (2000) “Temporary Agency Work in France”, Comparative Labor Law & Policy Journal, Vol.23:45, 2001-2002, 45-66.
62. Waas B. (2012), “A Quid Pro Quo In Temporary Agency Work: Abolishing Restrictions and Establishing Equal Treatment – Lessons To Be Learned From European and German Labor Law”, Comparative Law&Policy Journal, S.34:47, 2012-2013, 47-61.
63. Zengingönül, O. (2003) “Sosyal Politika - Esnek Çalışma Biçimleri Paradoksunda Avrupa Birliği Örneği”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C.5, S.4, 157-171.