6356 Sayılı Kanunda Sendikal Güvenceler

Öz

7 Kasım 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile toplu iş ilişkileri düzeninde yeni bir dönem başlamıştır. Söz konusu Kanun, Avrupa Birliği ve ILO sözleşmeleri ile mevzuatımızı uyumlu hale getirmeye ve uygulamada karşılaşılan bazı sorunları çözmeye odaklanmıştır. Sendikal güvencelere ilişkin getirilen düzenlemeler de bu anlamda 6356 sayılı Kanunun getirdiği esaslı değişiklerden bir tanesi olarak göze çarpmaktadır. Bu bağlamda çalışmamızda sırasıyla işçi kuruluşu yöneticilerinin güvencesi, işyeri sendika temsilcilerinin güvencesi ve genel anlamda sendika özgürlüğünün güvencesi mülga 2821 sayılı Kanunda yer alan hükümlerle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu, işçi kuruluşu yöneticilerinin güvencesi, işyeri sendika temsilcilerinin güvencesi, sendika özgürlüğünün güvencesi, amatör sendika yöneticisinin güvencesi, profesyonel sendika yöneticisinin güvencesi.

Unıon Guarantees In The Code Numbered 6356

Öz

The Code of Trade Union and Collective Bargaining numbered 6356, which came into force on 7 November 2012, ushered a new era in the collective bargaining regime. The Code has focused on the harmonisation of the regulations with European Union Law and ILO conventions, and the solution of the problems occurring in practice. The new regulations about the union guarantee are one of the most substantive changes in this direction. Within this scope, the guarantees of employee organisation executives, the trade union workplace representative and trade union freedom in general have been respectively examined by comparison with the regulations in the abolished Code numbered 2821

Anahtar Kelimeler

• Code of Trade Union and Collective Bargaining numbered 6356, guarantee of employee organisation executives, guarantee of trade union workplace representative, guarantee of trade union freedom, guarantee of amateur trade union executive, guarantee of professional trade union executive

Kaynakça

1. Aktay A.N./Arıcı, K./Kaplan Senyen, E.T. (2012) İş Hukuku, 5. Baskı, Ankara.
2. Akyiğit, E. (2012) Yeni Kanun’da Sendika Yöneticiliğinin Güvencesi, Legal İHSGHD, S.36.
3. Akyiğit, E. (2013) İş Hukuku, 9. Baskı, Ankara.
4. Alp, M. (2003) İşçinin Feshe Karşı Korunması (İş Güvencesi Yasası), DEÜHFD, C.V, S.1, İzmir.
5. Alpagut, G. (2002) Karşılaştırmalı Hukukta İşçinin Feshe Karşı Korunması, İstanbul Barosu ve Galatasaray Üniversitesi tarafından düzenlenen “İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2001 Yılı Toplantısı”na sunulan tebliğ, İstanbul.
6. Alpagut, G. (2012) 6356 Sayılı Yasa’nın Toplu İş Sözleşmesi ve Toplu İş Uyuşmazlıklarına İlişkin Hükümlerinin Değerlendirilmesi - Uluslararası Normlara Uyum, Legal İHSGHD, S.35.
7. Bakırcı, K. (2006) İş Güvencesi Kapsamındaki İşçilerin Doğrudan Tazminat Talep Hakları ve Kötüniyet veya Sendikal Tazminat ile Ayrımcılık Tazminatı İlişkisi, Sicil, S.2.
8. Baskan, Ş.E. (2013) 6356 Sayılı Kanun Çerçevesinde İş Sözleşmesinin Sendikal Nedenle Feshi, Ankara.

9. Başbuğ, A. (2012) Toplu İş İlişkileri ve Hukuk, Sendikalar Hukuku, Toplu İş Sözleşmesi Hukuku, Disiplin Hukuku, Ankara.
10. Bayram, F. (2006) Sendikal Fesih Karinesi, Legal İHSGHD, S.12.
11. Canbolat, T. (2012a) 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun Getirdiği Yenilikler, Toprak İşveren, Aralık, S. 96.
12. Canbolat, T. (2012b) Toplu İş İlişkileri Kanunu Tasarısı, Türkiye Toprak, Seramik, Çimento ve Cam Sanayi İşverenleri Sendikası tarafından 26-30 Eylül 2012 tarihinde Antalya’da düzenlenen “Çalışma Mevzuatı Semineri”ne sunulan tebliğ.
13. Çelik, N. (1998) İş Hukuku Dersleri, 14. Bası, İstanbul.
14. Çelik, N. (2012) İş Hukuku Dersleri, 25. Bası, İstanbul.
15. Demir, F. (2001) İşyeri Sendika Temsilciliği, Prof. Dr. Nuri Çelik’e Armağan, C. 2, İstanbul.
16. Demir, F. (2009) İş Hukuku ve Uygulaması, 5. Baskı, İzmir.
17. Dereli, T. (2013) 6356 Sayılı Yeni Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu: Genel Bir Değerlendirme, Çalışma ve Toplum, S.36.
18. Doğan Yenisey, K. (2006) İş Kanununda Eşitlik İlkesi ve Ayırımcılık Yasağı, Çalışma ve Toplum, S. 11.
19. Ekmekçi, Ö. (2001) Toplu İş Hukuku Bakımından İş Güvencesi Yasa Tasarısının Değerlendirilmesi, Türk İş Hukukunun Güncel Sorunları 2001 Temmuz Toplantısı, İstanbul.
20. Ekmekçi, Ö. (2006) Kamu İşvereni’nin Özel Sektör İşvereni Karşısında Kayırılması ve Anayasa’nın Eşitlik İlkesinin Açık İhlali, Legal İHSGHD, S. 12.
21. Ergin, B. (1997) Sendika Yöneticilerinin Yeniden İşe Alınmaları ve Kıdem Tazminatı Hakları, Prof.Dr. Kenan Tunçomağ’a Armağan, İstanbul.
22. Ergin, H. (2007) Almanya'da “Genel Eşit Davranma Yasası”nın İş Hukukuna İlişkin Hükümleri, Legal İHSGHD, S.14.
23. Ertürk, Ş. (2007) İşyeri Sendika Temsilcisi ve Güvencesi, Legal İHSGHD, S.13.
24. Eyrenci, Ö. (1984) Sendikalar Hukuku, İstanbul.
25. Gräfl, E. (2012) in Richardi/Dörner/Weber, Personalvertretungsrecht, 4.
26. Günay, C. İ. (1997) Sendika Yöneticiliğinin Teminatı, Türk Hukuk Enstitüsü Dergisi, S.14.
27. Güzel, A. (2004) İş Güvencesine İlişkin Yasal Esasların Değerlendirilmesi, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2004 Yılı Toplantısı, 28-29 Mayıs, İstanbul.
28. Hamacher, A. (2012) in Münchener Anwaltshandbuch Arbeitsrecht, 3. Auflage, München.
29. Hergenröder, C. W. (2012) in Münchener Kommentar zum BGB, B. 4, 6. Auflage, München.
30. Kamanabrou, S. (2006) Die arbeitsrechtlichen Vorschriften des Allgemeinen Gleichbehandlungsgesetzes, RdA, H.6.
31. Keser, H. (2009) İşyeri Sendika Temsilciliği Güvencesi, Sicil, Eylül, S.15.
32. Kılıçoğlu, M. (2013) 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu Yorumu, Ankara.
33. Korkusuz, M. R. (2003) Dünyada İşçi Sendikalarının Faaliyetleri, İzmir.
34. Linck, R. (2012) in Ascheid/Preis/Schmidt, Kündigungsrecht, 4. Auflage, München.
35. Müller-Glöge, R. (2012) in Münchener Kommentar zum BGB, B. 4, 6. Auflage, München.
36. Narmanlıoğlu, Ü. (1987) İşyeri Sendika Temsilcileri, (Atanmaları, Görevleri ve Güvenceleri), DEÜHFD, C.3, S.1-4, Prof. Dr. Kudret Ayiter Armağanı.
37. Narmanlıoğlu, Ü. (2012) İş Hukuku, Ferdi İş İlişkileri I, 4. Baskı, İstanbul.
38. Odaman, S. ve Karaçöp, E. (2011) Görevi Sona Eren Sendika Yöneticisi İşçinin Sendikalar Kanunu m.29 Çerçevesinde Başvurusuna Karşın İşverence İşe Başlatılmamasının Hukuksal Yaptırımına İlişkin Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi, Sicil, Eylül, S. 23.
39. Okur, A.R. (1985) Türk İş Hukukunda İşyeri Sendika Temsilciliği ve Güvencesi, İstanbul.
40. Okur, Z. (2005) İş Sözleşmesinin Sendikal Nedenlerle Feshi İddiasında İspat Yükü, A. Can Tuncay’ a Armağan, İstanbul.
41. Özdemir, E. (2006) İş Sözleşmesinden Doğan Uyuşmazlıklarda İspat Yükü ve Araçları, İstanbul.
42. Özkaraca, E. (2012) İş Güvencesi Sistemine Eleştirel Bakış, İstanbul Barosu ve Galatasaray Üniversitesi tarafından 3-4 Haziran 2011 tarihlerinde düzenlenen “İş ve Sosyal Güvenlik Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 15. Yıl Toplantıları”na sunulan tebliğ, İstanbul.
43. Özveri, M. (2012) Sendikal Haklar, 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasası, İstanbul. Schlachter,
44. M. (2013) in Erfurter Kommentar zum Arbeitsrecht, 13.
45. Soyer, P. (2002) 158 sayılı ILO Sözleşmesi Çerçevesinde Yapılması Gerekenler, İstanbul Barosu ve Galatasaray Üniversitesi tarafından düzenlenen “İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2001 Yılı Toplantısı”na sunulan tebliğ, İstanbul.
46. Soyer, P. (2005) Feshe Karşı Korumanın Genel Çerçevesi ve Yargıtay Kararları Işığında Uygulama Sorunları, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku 2005 Yılı Toplantısı, İş Güvencesi Kurumu ve İşe İade Davaları, İstanbul.
47. Subaşı, İ. (2000) İşçi Kuruluşu Yöneticiliği ve Güvencesi, Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan, Ankara.
48. Sur, M. (2011) İş Hukuku, Toplu İlişkiler, 4. Bası, Ankara.
49. Sümer, H. H. (1997) İşçinin Sendikal Nedenlerle Feshe Karşı Korunması, Konya.
50. Sümer, H. H. (2001) Sendika Yöneticiliğinin Güvencesi, Prof. Dr. Nuri Çelik’e Armağan, C.2, İstanbul.
51. Sümer, H. H. (2011) İş Sözleşmesinin Sendikal Nedenle Feshi, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C. 2, İstanbul.
52. Süzek, S. (2012) İş Hukuku, 8. Baskı, İstanbul.
53. Şahlanan, F. (1995) Sendikalar Hukuku, İstanbul.
54. Şahlanan, F. (2004) 2821 Sayılı Sendikalar Kanunu İle 2822 Sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda Değişiklik Öngören Kanun Ön Tasarılarının Değerlendirilmesi, Legal İHSGHD, S. 4.
55. Şahlanan, F. (2013) İşyeri Sendika Temsilcisinin Güvencesi, Sicil, Y. 8, S. 29.
56. Şakar, M. (2011) İş Hukuku Uygulaması, 9. Baskı, İstanbul.
57. Şen, M. (2008) Profesyonel Sendika Yöneticisinin İşyerinden Ayrılırken İş Sözleşmesinin Askıya Alınması ve Sonuçları, Sicil, S. 9.
58. Taşkent, S. (1993) İşyeri Sendika Temsilciliği, Münir Ekonomi 60. Yaş Günü Armağanı, Ankara.
59. Tuğ, A. (1992) İşyeri Sendika Temsilciliği ve Teminatı, Öz İplik-İş Sendikası 1991 Yılı Eğitim Seminerleri, Ankara.
60. Tuncay, A. C. (2003) İş Güvencesi Yasası Neler Getiriyor, Çimento İşveren, C. 17, S. 1.
61. Tuncay, A. C. (2010) Toplu İş Hukuku, 2. Bası, İstanbul.
62. Tuncay, A. C. (2011) Sendikalara İlişkin Son Kanun Taslağının Getirdikleri, Sicil, S. 21.
63. Tunçomağ K. ve Centel T. (2008) İş Hukukunun Esasları, 5. Bası, İstanbul.
64. Uçum, M. (2002) Türk Toplu İş Hukukunda İşçinin Feshe Karşı Korunması, İstanbul Barosu ve Galatasaray Üniversitesi tarafından düzenlenen “İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2001 Yılı Toplantısı”na sunulan tebliğ, İstanbul.
65. Ulucan D. ve Nazlı, S. (2011) Sendikalar Kanunu Taslağının Değerlendirilmesi, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C. 2, İstanbul.
66. Walker, W.D. (2009) Der Entschädigungsanspruch nach § 15 II AGG, NZA, H.1.
67. Yürekli, S. (2004) İşyeri Sendika Temsilciliği ve Güvencesi, İstanbul.