Türkiye’de Karayolu Taşımacılığında Çalışan Şoförlerin İş Hukuku Problemlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, Türkiye’de karayolu taşımacılığında çalışan işçilerin iş hukukuyla ilgili konulara yönelik problemleri araştırılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve sektörde çalışan onbeş işçi ile görüşülmüştür. Çalışmanın sonucunda; sektörde işçi işveren arasındaki ilişkilerde yazılı kayıt almanın uygulanmadığı, bazen işçilerden kullanılabildiği, işverenlerin zaman zaman ve çeşitli gerekçelerle, şoförleri hukuka aykırı davranmaya teşvik ettikleri, çalışma ve dinlenme süreleriyle ilgili olarak, şoförlerin bu sürelere ilişkin bilgi sahibi oldukları, ücretlerin genel olarak şoförleri tatmin etmediği, iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarının tam anlamıyla oturmadığı, bazı şoförlerin bu konudan habersiz olduğu, sendikal faaliyetlerle ilgili olarak, genel bir bilicin var olmadığı, sendikacılığın bazı şoförlerin gözünde iyi bir intibaa sahip olmadığı ve sektörde iş sözleşmesinin tek taraflı sona erdirilmesinin yaygın olduğu bulgularına ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Karayolu, taşımacılık, şoför, iş hukuku

Analyze of Labor Law Problems of Land Transport Drivers in Turkey

Öz

In this study, problems related to labor law of workers, which are working in land trasport sector are evaluated. Quanlitative research method is used and fifteen workers of sector were to be talked over. As a result of study, there is no common writing document in practise, occasionally misuse of warraties taken from workers, occasionally tempting workers to illegal acts by employers, workers have knowledge about working and resting hours, workers are not satisfied with their wages, occupational health and safety pratice in sector is not stable and some of workers do not have any knowledge about it, there is no union conscious and unions have a bad reputation in the eyes of some workers and unilateral termination of labor contract is frequent

Anahtar Kelimeler

• Highway, land transport, driver, labor law

Kaynakça

1. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Sakarya Yayıncılık.
2. Akbulut Y. (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Ed: Ali Şimşek, Anadolu Üniversitesi, 2653, 163-195.
3. Akyiğit E. (2016) İş Hukuku, Seçkin.
4. Çap İ. B. ve Durmuşkaya C. (2014) “Türkiye’de Sendikacılığın Tarihi Gelişimi Ve Sendikalaşma Oranının Azalma Sebepleri”, European Journal of Social Sciences Education and Research Vol.2, No.3.
5. Çelik N., Caniklioğlu N. ve Canbolat T. (2017) İş Hukuku Dersleri, Beta.
6. Demir F. (2016) En Son Yargıtay Kararları Işığında İş Hukuku ve Uygulaması, Albi.
7. Duman B. (2012) “Ceza Hukuku Boyutuyla Sendikal Hakların Engellenmesi” MESS Sicil İş Hukuku Dergisi, 25, 256 – 273.
8. Karadeniz O. ve Kabakçı Karadeniz H. (2016) “Türkiye’de Eksik Ücret Bildirimlerinin Boyutları, Nedenleri ve Çözüm Önerileri”, Legal İSGHD, Prof. Dr. Fevzi Demir’e Armağan, Özel Sayı, 473-496.

9. Lordoğlu Kuvvet (2004), “Türkiye’de Mevcut Bazı Sendikaların Liderlik ve Yönetim Anlayışları ve Bazı Sendikal Sorunlardan Örnekler”, Çalışma ve Toplum, 1, 81-96.
10. Orcher, L. T. (2005). Conducting Research: Social and Behavioral Science Methods. Glendale, CA: Pyrczak.
11. Sur M. (2017), İş Hukuku Toplu İlişkiler, Turhan.
12. Şimşek A. (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Ed: Ali Şimşek, Anadolu Üniversitesi, 2653, 80-106.
13. Tuncay, A. C. ve Savaş Kutsal F. B. (2016) Toplu İş Hukuku, Beta.
14. Uçkan B. ve Kağnıcıoğlu D. (2009), “İşçilerin Sendikalara İlişkin Algı ve Tutumları: Eskişehir Örneği”, Çalışma ve Toplum, 22, 35-56.
15. Urhan B. ve Selamoğlu A. (2008) “İşçilerin Sendikalara Yönelik Tutum ve Davranışları: Kocaeli Örneği”, Çalışma ve Toplum, 18, 171-197.
16. Williams C. C ve Padmore J. (2013), Envelope Wages in the European Union, İnternational Labour Review, 152, No. 3-4, 411-430.
17. Yıldırım A. ve Şimşek H. (2011) Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Seçkin.