İş Hukukunda Disiplin Cezaları

Öz

İş hukukunda işverenlere belirli koşulların varlığı halinde disiplin cezası verme yetkisi tanınmış, Ancak hukukumuzda Fransız hukukundan farklı olarak işverenin disiplin cezası uygulama yetkisinin koşullarını, kapsamını, sınırlarını, usulünü, itiraz ve yargısal denetimini, bu yetkinin kullanılmasına karşı işçilere getirilen güvenceleri hükme bağlayan genel bir düzenleme yer verilmemiştir. Buna karşılık İş Kanunu ve Borçlar Kanununda konu ile ilgili bazı hükümler yer almaktadır. Oysa, işverence tek taraflı olarak işçilere disiplin cezası verilebilmesi, bu hakkın kötüye kullanılması olasılığını güçlü hale getirir. Bu nedenle, işverene tanınmış olan disiplin cezası uygulama yetkisinin koşullarının belirlenmesi ve bu yetkinin kullanılmasının sınırlanması iş hukukunun önemli sorunlarından birini oluşturur. Makalede konu bu boyutları ile ele alınmıştır

Öz

Labor law gives the employers the authority to apply disciplinary punishments depending on the existence of specific conditions but unlike French law there is no general regulation in our law which binds to an end the conditions, scope, limits, procedures, objection and judicial control of the authority to apply by the employer and the securities for the workers against the application of this authority. Despite this there are some provisions in Labor Law and Law of Obligations. However, the application of disciplinary punishment to the workers unilaterally by the employer strengthens the possibility to misuse the right. For this reason it was the important problem of Labor Law to specify the conditions to use the authority to apply disciplinary punishments by the employers and to contain the application of this authority

Kaynakça

1. AKYİĞİT, Ercan: İş Kanunu Şerhi, C.II, B.3, Ankara 2008.
2. BAŞBUĞ, Aydın: Türk İş Hukukunda Disiplin Cezaları, Ankara 1999.
3. BİNGÖL, Dursun: İşyeri Disiplini ve Çalışma Barışı, İstanbul 1990.
4. CATALA, Nicole: L’entreprise, Droit du travail, T.IV, Paris 1980.
5. COEURET, A.-GAURİAU, B.-MİNE,M.: Droit du travail, Paris 2006.
6. DURAND,P.-JAUSSAUD,R.: Traité de droit du travail, T.I, Paris 1947.
7. ELBİR, Nazlı: Türk ve Fransız İş Hukuklarında Disiplin Cezaları, Ankara 2010,Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
8. EŞMELİOĞLU, İbrahim: İşyerlerinde Disiplin Kurullarının Oluşumu ve İşleyişi, Çimento İşv., Mayıs 1988, 11-26.

9. GATUMEL, Denis: Le droit du travail en France, ed.14, Paris 2003.
10. GAUDU,F.-VATİNET,R.: Les contrats du travail, Traité des contrats, Paris 2001.
11. GRÉVY, Manuela: La sanction civile en droit du travail, Paris 2002.
12. HUG, Walther: Commentaire de la loi fédérale sur le travail, Berne 1971.
13. JAVİLLİER, Jean-Claude: Droit du travail, éd.2, Paris 1988.
14. MARRAUD, Catherine: Le licenciement pour faute, La rupture du contrat de travail en droits français et allemand, Strasbourg 2000, 57-81.
15. PÉLİSSİER-J.-SUPİOT, A.-JEAMMAUD-A, : Droit du travail, éd .24, Paris 2008.
16. REHBİNDER, Manfred: Droit suisse du travail (Tr.B.Schneider), Berne 1979.
17. RİVERO,J.-SAVATİER, J.: Droit du travail, éd.12, Paris 1991.
18. SAYMEN, Ferit Hakkı: Türk İş Hukuku, İstanbul 1954.
19. SOYER, M.Polat: Genel İş Koşulları, İzmir 1987.
20. SÜZEK, Sarper: İş Hukuku, Genel Esaslar-Bireysel İş Hukuku, B.4, İstanbul 2008. (İş Hukuku)
21. SÜZEK, Sarper: İş Hukuku Yaptırımları, İş Hukuku Dergisi, Nisan-Haziran 1993, 165-183. (Yaptırımlar)
22. TEYSSİÉ", Bernard: Droit du travail, 1, Relations individuelles de travail, éd.2, Paris 1992.
23. VENNİN, Françoise: L’aménagement du pouvoir disciplinaire de 1’employeur, Dr.soc., Juillet-août 1983, 486-493.
24. VERDIER, J.M.-COEURET,A.-SOURIAC, M.A. : Droit du travail, éd.12, Paris 2002.
25. VİSCHER, Frank: Le contrat de travail (Tr.F. Sudan), Traité de droit privé suisse, Vol.VII, T.I,2, Fribourg 1982.
26. YENİSEY, Kübra Doğan: La modification du contrat de travail, Genéve 2005.