Madencilik Sektörünün İş Sağlığı ve Güvenliği Politikaları Açısından Politika Haritalama Yöntemiyle Analizi

Öz

Gerek dünyada gerekse ülkemizde maden işyerleri, iş kazaları ve meslek hastalıklarının en yoğun görüldüğü sektörlerin başında gelmektedir. Bu çalışmada iş sağlığı ve güvenliği açısından en riskli sektörlerden birisi olan maden işyerlerindeki politikaların analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda maden iş kolundaki iş sağlığı ve güvenliği politikaları Politika Haritalama Yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Politika Haritalama Yöntemi ile maden işyerlerindeki iş sağlığı ve güvenliği politikasının destekçilerinin, muhaliflerinin ve tarafsız aktörlerinin etki ve güçlerinin biçimleri ve dereceleri, destekleme ya da muhalefet nedenleri, bu politikaya ilişkin geliştirilen senaryolar ve bu senaryolara göre politikanın nasıl etkilenebileceği ile birlikte geliştirilen stratejiler ve bu stratejilerin gerekçe, yöntem ve uygulanabilirlikleri Türkiye’de maden işyerlerinde faaliyet gösteren kamu bürokrasisi, mecliste grubu bulunan siyasi partiler, sivil toplum örgütleri, meslek odaları ve sendikalar oluşturmaktadır. Döküman analizi ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile veri toplanmıştır. Şubat-Temmuz 2016 tarihleri arasında toplam 65 kişi ve taraf ile görüşme yapılmıştır. Toplanan veriler PolicyMaker 5.0 programı ile analiz edilmiş ve elde edilen sonuçlar literatürden elde edilen bilgiler doğrultusunda tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Politika Analizi, İş Sağlığı ve Güvenliği, Maden, Sağlık Politikası

Analysis of Health and Safety Policies in Mining Workplaces with Policy Mapping Method

Öz

Both in the world and in our country, the mining industry is at the forefront of the sectors where occupational accidents and occupational diseases are most intense. In this study, it is aimed to analyze the policies in the mining sector which is one of the most risky sectors in terms of occupational health and safety. In this respect, occupational health and safety policies in the mining sector were analyzed using the Policy Mapping Method. With Policy Mapping Method, forms and ratings of the power and influences that supporters, opponents and non-mobilized actors of the occupational health and safety policy in the mining sector have; the reasons of their support or opposition; scenarios developed for this policy and how the policy will be affected by these scenarios along with the strategies developed and justification, method and applicability of these strategies were assessed. The universe of the research constitutes the public bureaucracy operating in the mining sector in Turkey, the political parties in the parliament, non-governmental organizations, professional chambers and labour unions. Data were collected by face-to-face interview using document analysis and semi-structured interview form. A total of 65 people and parties were interviewed between February and July 2016. The collected data were analyzed with PolicyMaker 5.0 program and the obtained results were discussed according to the information obtained from the literature.

Anahtar Kelimeler

• Policy Analysis, Occupational Health and Safety, Mining, Health Policy

Kaynakça

1. Aliyu, Z.Y. (2002). Policy Mapping for Establishing A National Emergency Health Policy for Nigeria, BMC Int. Health and Human Rights, 2002, 2:5.
2. Buse, K., Mays, N. and Walt, G. (2005). Making Health Policy. Open University Press.
3. Dye, T. R. (2002). Understanding Public Policy. 10th Upper Saddle River: Prentice Hall.
4. Fişek, A. G. (2015). Can Kaygısı ile İşi Reddetme. Çalışma Ortamı Dergisi, 139:13-14.
5. Glassman, A., Reich, M.R., Laserson, K. and Rojas, F. (1999). “Political Analysis of Health Reform in The Dominican Republic”, Health Policy and Planning, 14 (2): 115-126.
6. İnternet: http://dev1.ed-projects.nyu.edu/policymaker/ adresinden 05 Aralık 2016’da alınmıştır.
7. İnternet: https://graphcommons.com/graphs/8a496c8f-a838-4f67-b881- c42995991c88 adresinden 04.05.2018 tarihinde alınmıştır.
8. Kajula, P.W., Kintu, F., Barugahare, J. and Nema S. (2004). Political Analaysis of Rapid Change in Uganda’s Health Financing Policy and Consequences on Service Delivery for Malaria Control, International Health Management, 19:133-153.

9. Kamu Denetçiliği Kurumu (2015). Soma Maden Kazasından Hareketle Kömür Madenciliğinde İş Sağlığı ve Güvenliği Özel Raporu. Kamu Denetçiliği Kurumu Yayınları No:10.
10. Kickbusch, I. (2009). Policy Innovations for Health. In: Policy Innovation for Health. Ed.:Ilona Kickbusch. New York: Springer Science Business Media. 1-22.
11. Krajewski-Siuda, K., Romaniuk, P. and Gericke, C.A. (2008). “Political Analysis of The Conception of The Polish National Health Fund” Journal of Public Health, 16:153-159.
12. Makal, A. (1999). Türkiye’de Tek Partili Dönemde Çalışma İlişkileri:1920-1946. Ankara: İmge Kitabevi.
13. Özveri, M. (2015). İşçi Sağlığı, İş Güvenliği ve İş Cinayetleri. İstanbul: Birleşik Metal-İş Yayınları.
14. Pala, K. ve İlhan, B. (2016). Cop21 Paris Toplantısı ve İklim Değişikliğine Karşı TTB Tutumu. Toplum ve Hekim Dergisi, 31 (2):146-149.
15. Patrick, L. D. and Erickson P. (1993). Health Status and Health Policy Quality of Life in Health Care Evaluation and Resource Allocation. Oxford University Press.
16. Patton, M. Q. (1987). How to Use Qualitative Methods in Evaluation. California: Sage Publication.
17. Reich, M. R. (1994). Political Mapping of Health Policy- A Guide for Managing the Political Dimensions of Health Policy. Data For Decision Making Project, Harvard School of Public Health.
18. Reich, M. R. (1995). The Politics of Health Sector Reform in Developing Countries: Three Cases of Pharmaceutical Policy. Health Policy, 32 (1-3):47-77.
19. Shretta, R., Walt, G., Brugha, R. and Snow, R. W. (2001). A Political Analysis of Corporate Drug Donations: The Example of Malarone® in Kenya, Health Policy and Planning, 16(2):161-170.
20. Swart, D. and Reddy, P. (1998). Strengthening Comprehensive TobaccoControl Policy Development in South Africa using Political Mapping.Medical Research Council, South Africa.
21. Şenel-Tekin, P. ve Çelik, Y. (2011). Health Sector Public-Private Partnership Policy in Turkey, Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 10 (1):45-57.
22. TEPAV (2015). Türkiye Kömür Madenciliği Sektöründe Sözleşmesel Düzenlemeler- Gerçekleşme Biçimleri, Boyutları, Nedenleri, Yasal Nedenleri ve İSG Üzerindeki Etkisi Raporu, 127, 140, 151.
23. Türkiye Barolar Birliği (2014). Türkiye Barolar Birliği İnsan Hakları Merkezi Soma Maden Faciası Raporu. Ankara: Türkiye Barolar Birliği Yayınları, 27, 146.
24. Varvasovszky, Z. and McKee, M. (1998). “An Analaysis of Alcohol Policy in Hungary: Who Is in Change?”, Addiction, 93:12, 1815-1827.
25. World Health Organization. Health 21: The Health for All Policy Framework for the WHO European Region. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 1999. 2-3.