Siyasî Grev

Öz

Political Strike in Turkey

Öz

The Turkish Constitution, while recognizing the right to strike in its art.54, prohibits some forms of industrial action, such as political and general strikes. The Law No.2822 on Collective Labour Agreements, Strikes and Lockouts brings additional restrictions and penal sanctions punishing unlawful strikes, among which political strikes are subject to a special penal provision art.73 . However, developments in comparative law, and especially French law, as well as rulings of the supervisory organs of the ILO bring an important distinction between political strikes in the narrow sense and other strikes aiming to influence public authorities, but regarding economic and social interests of workers. The latter enter within the protection of the freedom of association and should not be considered as unlawful forms of action. Accordingly, the legislator should reshape the legal provisions in a way to bring a distinction between political strikes narrowly understood, and other strikes aimed to promote and develop economic and social rights and interests of workers. Legal sanctions may be modulated, in a way to attach more supple and lenient provisions to the latter

Anahtar Kelimeler

• Strikes, political strike

Kaynakça

1. AYDEMİR, Murteza: Türk Hukukunda ve Mukayeseli Hukukta Grev Hakkı ve Lokavtın Sınırları, Selüloz-İş Sendikası Yayını, İstanbul 2001.
2. BALCI, Şebnem Gökçeoğlu: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin “Satılmışve Diğerleri/Türkiye” Kararı, Çalışma ve Toplum, 2008/2, S.17, s.219 vd.
3. GERNİGON, Bernard – ODERO, Alberto – GUİDO, Horacio: Les principes de l’OIT sur le droit de grève, Revue Internationale du Travail, Vol.137, 1998, No.4.
4. GÜLMEZ; Mesut: Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Hakkının Uluslararası İlkeleri ve Türkiye, İnsan Hakları Yıllığı, C.9, 1987.
5. GÜZEL, Şeyhmus: Türkiye’de İşçi Hareketi, 1908-1984, Kaynak Yayınları, İstanbul 1996.
6. IŞIKLI, Alpaslan: Sendikacılık ve Siyaset, 4. Baskı, İmge Kitabevi, Ankara 1990.
7. MAKAL, Ahmet: Grev, Kuramlar ve Uluslararası Farklılıklar, V Yayınları, Ankara 1987.
8. MAKAL, Ahmet:Osmanlı İmparatorluğunda Çalışma İlişkileri: 1850-1920, İmge Kitabevi, Ankara 1997.

9. MAKAL, Ahmet: Türkiye’de Çok Partili Dönemde Çalışma İlişkileri: 1946-1963, İmge Kitabevi, Ankara 2002.
10. NARMANLIOĞLU, Ünal: Grev, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayını, Ankara 1990.
11. OĞUZMAN, Kemal: Hukukî Yönden İşçi-İşveren İlişkileri, C.1, 4. Bası,İstanbul 1986.
12. REİSOĞLU, Seza: Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu Şerhi, Gen. 2. Baskı, Ankara 1975, s.517.
13. REİSOĞLU, Seza: 2822 Sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu Şerhi, Ankara 1986.
14. SİNAY, Hélène: La grève, Traité de Droit du Travail, Tome 6, Paris 1966.
15. SUR, Melda: Grev Kavramı, Dokuz Eylül Üniversitesi Yayını, İzmir, 1987.
16. TEYSSİÉ, Bernard: Droit du travail, Relations collectives, 5è éd., Paris 2007.
17. TUNCAY, Can: Politik Amaçlı Kanun Dışı Grev, İHU TSGLK m.17, No.4