The Effects of Trade Union Membership on Wages at Public and Private Sectors in Turkey

Öz

In the paper, the union wage premium in Turkey is analyzed by distinguishing the public and private sectors for the years 2002 and 2011. There are significant differences across sectors in terms of how the unions affect the earnings. Despite the low levels of unionization, the pay differential is considerable in Turkey, and the unionization has significantly higher effects in the private sector. Oaxaca-Blinder decomposition reveals that endowment is more crucial for the wages in the private sector. We argue that firm heterogeneity and underlying employee characteristics lead to these differences in premiums. Even after controlling for these union premium remains to be significant in both sectors. Additionally, wage setting practices in the public and private sector are distinct as the former is more institutionalized and similar contractual terms can be applicable to non-unionized workers. In the private sector, on the other hand, the bargaining framework is decentralized and bilateral, which does not allow most of the benefits to be extended to nonmembers

Anahtar Kelimeler

• Trade Unions, Wage, Public Sector, Private Sector, Propensity Score Matching

Türkiye’de Sendika Üyeliğinin Kamu ve Özel Sektördeki Ücretler Üzerindeki Etkileri

Öz

Makalede Türkiye’deki sendika ücret primi kamu ve özel sektör ayrımı yapılarak 2002 ve 2011 yılları için incelenmiştir. Sektörler arasında sendikaların ücretleri belirlemesi bakımından önemli farklar mevcuttur. Düşük sendikalaşma oranlarına rağmen Türkiye’de sendikalı işçilerin ücretleri sendikasız işçi ücretlerinden daha yüksek seviyelerdedir ve bu fark özel sektör için daha da belirgindir. OaxacaBlinder ayrıştırması yöntemi ile özel sektörde kamu sektörüne oranla beşeri sermayenin daha önemli olduğu bulunmuştur. Araştırmada şirket ve çalışan niteliklerinin ücret primlerindeki bu ayrışmada önemli rol oynadığına işaret edilmiştir. Buna rağmen, sendikalı olmak şirket ve çalışan nitelikleri kontrol edildikten sonra dahi her iki sektörde de ücretlerde belirgin bir iyileşme sağlamaktadır. Ayrıca, kamu sektöründe daha kurumsallaşmış ve sendika kapsamı dışındaki işçilere de uygulanabilecek ücret belirleme pratikleri vardır. Özel sektörde ise ücretler şirket düzeyinde ve ikili anlaşmalar ile belirlenmekte olduğu için sendikalı olmayan işçileri kapsaması düşük bir olasılıktır. JEL Sınıflaması: J31, J51

Anahtar Kelimeler

• Sendika, Ücret, Kamu sektörü, Özel sektör, Oaxaca-Blinder ayrıştırması

Kaynakça

1. Bayazıtoğlu, B. Ve Ercan, H. (2001) “Turkish Manufacturing Wages: Inter-Industry Differentials in Wages, Industrial and Occupational Distribution of Men and Women Earnings Inequality”, T. Bulutay (der.), Wages, Income and Wage Distributions. Ankara: Devlet İstatistik Kurumu Yayınları, 207-242.
2. Blanchflower, D.G. Ve Bryson, A. (2004) “Union Relative Wage Effects in the USA and the UK”, 56. Annual Meeting of the Industrial Relations Research Association, 4-11 Ocak, San Diego, CA.
3. Blinder, A.S. (1973) “Wage discrimination: reduced form and structural estimates”, Journal of Human Resources, 8, 436–455.
4. Booth, A.L. Ve Bryan, M.L. (2004) “The Union Membership Wage-Premium Puzzle: is there a free rider problem?”, Industrial and Labor Relations Review, 57(3), 402-421.
5. Borjas, G.J. (2002) “Wage Structures and the Sorting of Workers into the Public Sector”. NBER Working Paper, No. 9313.
6. Calderon, C., Chong, A., ve Leon, G. (2007) “Institutional Enforcement, Labor- Market Rigidities, and Economic Performance”, Emerging Markets Review, 8(1): 38-49.
7. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2015) “Sendikalaşma Oranları”. 09 Temmuz http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/csgb.portal?page=isci erişildi. 2015 tarihinde adresinden
8. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2015) 09 Temmuz 2015 tarihinde http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/csgb.portal?page=sozlesme adresinden erişildi.

9. Çelik, A. (2015) “Sendikalaşma Gerçekten Artıyor mu?” 09 Temmuz 2015 tarihinde http://azizcelik.org/2015/01/27/sendikalasma-gercekten-artiyor- mu/ adresinden erişildi.
10. Çelik, A. ve Lordoğlu, K. (2006) “Türkiye’de Resmi Sendikalaşma İstatistiklerinin Sorunları Üzerine”, Çalışma ve Toplum, 9: 11-30.
11. Duman, A. (2012) “Impact of Trade Unions on Wage Inequality in Turkey”. N. Karlson ve H. Lindberg (der.). Labour Markets at a Crossroads, Cambridge: Cambridge Scholars Publishing, 181-205.
12. Freeman, R.B. ve Medoff, J.L. (1984) What Do Unions Do?, New York: Basic Books.
13. Freeman, R.B. ve Lazear, E.P. (1995) “An Economic Analysis of Works Councils”. J. Rogers ve W. Streeck (der.) Works Councils: Consultation, Representation, Cooperation, Chicago, IL: University of Chicago, 27-50.
14. Freeman, R.B. (2009) “Labor Regulations, Unions, and Social Protection in Developing Countries: Market distortions or Efficient Institutions?”, NBER Working Paper, No: 14789.
15. Hirsch, B.T. ve Schumacher, E.J. (2001) “Private Sector Union Density and the Wage Premium: Past, Present, and Future”, Journal of Labor Research, 22(3), 487-518.
16. Linneman, P,D., Wachter, M,L. Ve Carter, W.H. (1990) “Evaluating the Evidence on Union Employment and Wages”, Journal of Industrial and Labor Relations, 44(1), 34-53.
17. Oaxaca, R. (1973) “Male-female wage differentials in urban labor markets”, International Economic Review, 14, 693–709.
18. OECD (2015) “Trade Union Density”, 09 Temmuz 2015 tarihinde http://stats.oecd.org/Index.aspx?DataSetCode=UN_DEN erişildi. adresinden
19. Selim, R. Ve İlkkaracan, İ. (2002) “The Gender Wage Gap in the Turkish Market”, Labour, 21(3), 563-593.
20. Şafak, C. (2006) “Türkiye’de İşçi Ücretlerinin Seyri (1980-2005)”, Sendika.org, http://www.sendika.org/yazi.php?yazi_no=6702 (09 07 2015).
21. Şafak, C. (2014) “Türkiye’de Ekonomik Krizler Karşısında ve Bir Sınıf Tepkisi Olarak Toplu Pazarlığın Rolü”. Disk-Ar, 3, 404-48.
22. Turkey Data Monitor (2015) “Verimlilik ve Reel Ücret”. 13 Temmuz 2015 tarihinde adresinden erişildi.