HUNGARIAN YOUTH DELEGATION VISIT TO ISTANBUL (1877)

Abstract

During the Ottoman - Serbian battle in 1876, in the Hungarian public hating Russia

which suppressed the Hungarian freedom war the Turkish pro shows reached the pinnacle.

Also in response to the activities of Russian, in Hungary, in the parliament and street Turkish

friendly and anti-Russian statements were followed by another. The elation demonstrations

of the Hungarian increased by the victory of Turkish Commander in Chief Abdul Karim

Pasha Aleksinac against the Serbs (1876).At the same timein order to show their loyalty to

the Ottomans, Hungarians organized many demonstrations against the Serbs who revolted

against the Ottoman with the Russian support. The success of the Turkish army against the

Serbs aroused great repercussion among university youth.As a result of this they wanted

to offer supreme commander Abdul Karim Pasha a ceremonial sword.Thus by creating a

Hungarian youth friendship delegation came to İstanbul to congratulate Abdul Karim Pasha

and to present the sword.

“Vasárnap the Ujság” newspaper,the Hungarian press, showed great interest.to these

shows which the Hungarian youth realised to show their sympathy to Turks. Thereuponit

placed pro- Turkish shows of the Hungarian young people in its pages and published any

development with enthusiasm. Thus, the Hungarian public was informed by the press and

led to further bolster sympathy in favor of Turkey.

In this study a delegation composed of Hungarian university students to celebrate

the success of the Ottoman army, the journey of the delegation there to present the reception

of and Abdul Karim Pasha ceremonial sword will be evaluated in the context of Turkish

- Hungarian relations of the period and revealed the importance of the Hungarian youth

delegation.

Keywords

• Abdul Karim Pasha,Delegation,Hungarian,Serbian,Ceremonial Sword

MACAR GENÇLİK HEYETİNİN İSTANBUL ZİYARETİ (1877)

Öz

1876 yılında Osmanlı-Sırp Savaşı sırasında Macar Özgürlük Savaşı’nı bastıran

Rusya’dan nefret eden Macar kamuoyunda Türk yanlısı gösteriler doruk noktasına

ulaşmıştır. Ayrıca Rusların faaliyetlerine karşılık Macaristan’da, Parlamentoda ve sokakta

Türk dostu ve Rus karşıtı açıklamalar birbirini takip etmiştir. Macarların sevinç gösterileri

Türk Başkumandanı Abdülkerim Paşa’nın Sırplara karşı Aleksinaç zaferini kazanması ile

(1876) daha da artmıştır. Aynı zamanda Macarlar, Rus desteği ile Osmanlı’ya karşı ayaklanan

Sırplara karşı Osmanlı’ya bağlılıklarını göstermek adına Budapeşte’de birçok gösteri

düzenlemişlerdir. Türk ordusunun Sırplara karşı başarısı, üniversite gençleri arasında da

büyük yankı uyandırmıştır. Bunun bir sonucu olarak Başkumandan Abdülkerim Paşa’ya

bir tören kılıcı sunmak istemişlerdir. Böylece Macar gençleri bir dostluk heyeti oluşturarak

Abdülkerim Paşa’yı tebrik etmek ve kılıcı takdim etmek adına İstanbul’a gelmişlerdir.

Macar gençlerinin Türklere karşı gerçekleştirdikleri bu sempati gösterilerine Macar

basını olan “Vasárnapi Ujság” adlı gazete de büyük ilgi göstermiştir. Bunun üzerine Macar

gençlerinin Türk yanlısı sempati gösterilerine sayfalarında yer vermiş, her türlü gelişmeyi

de coşku ile aktarmıştır. Böylece Macar kamuoyu da basın tarafından bilgilendirilmiş,

Türklerden yana sempatinin daha da artmasını sağlamıştır.

Bu çalışmada Osmanlı ordusunun başarısını kutlamak amacıyla Macar

üniversite gençlerinden oluşan heyet, heyetin İstanbul’a yolculuğu, orada karşılanışı ve

Abdülkerim Paşa’ya tören kılıcının sunulması, dönemin Türk-Macar ilişkileri çerçevesinde

değerlendirilerek, Macar gençlik heyetinin önemi ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Abdülkerim Paşa,Heyet,Macar,Sırp,Tören Kılıcı

Kaynakça

1. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA)
2. Nemere
3. Vasárnapi Ujság
4. FLESCH István, Atatürk és Kora, Corvina, 2004, Budapeşte.
5. GÖKBİLGİN, Tayyib, “XIX. Asır Sonlarında Türk-Macar Münasebetleri ve Yakınlığı”, Németh Armağanı, Ankara 1962.
6. GÜMÜŞ, Musa, 1848 İhtilâlleri Sonrasında Osmanlı Devleti’ne Sığınan Leh ve Macar Mültecileri’nin Osmanlı Modernleşmesine Etkileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara 2007.
7. NAMAL, Yücel, Türk-Macar İlişkileri, İskenderiye Yayınları, İstanbul 2009.
8. NAZIR, Bayram Osmanlıya Sığınanlar Macar ve Polonyalı Mülteciler, Yeditepe Yayınları, İstanbul 2006.

9. TÓTH, Béla, Konstantinápolyi Emlékek, Athenaeum R. Társulat, Kiadása, Budapest 1877.
10. Türk-Macar Kültür Münasebetleri Işığı Altında II. Rákóczi Ferenc ve Macar Mültecileri Sempozyumu (31 Mayıs-3 Haziran 1976), İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, İstanbul 1976.
11. CSÉBY, Géza, “A magyar ifjusági konstantinápolyi küldöttsége”, Honismeret, 1986, s.s.1-5.
12. ÇOLAK, Melek, “Macar Kaynaklarına Göre Gyula Andrássy ve Osmanlı-Macar İlişkileri (1875-1878)”, Tarih İncelemeleri Dergisi, Cilt/Volume XXVI, Sayı/Number 1, Temmuz/July 2011, s.s. 51-65.
13. ÇOLAK, Melek, “Atatürk, Macarlar ve Türk Tarih Tezi”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı:27, Bahar 2010 (Konya), s.s. 371-402.
14. ÇOLAK, Melek, “19. Yüzyıl Sonu - 20. Yüzyıl Başlarında Türk-Macar Yakınlaşması”, Toplumsal Tarih, S. 89, (Mayıs 2001), s.s. 4-10.
15. GÜLEN, Yılmaz, “Csok Jasa!”, Tarih ve Toplum, C. 36, S: 215, (Kasım 2001), s.s. 260-263.
16. MIKÓ, Árpád, „Mátyás Király Könnyvtára az Uralkodó Reprezentációjában”, Holló Jegyében, szerkesztő: István Monok, Corvina Kiadó, Országos Széchényi Könyvtár, 2004, s.s. 19-40.
17. Magyar Életrajzi Lexikon, “Andrássy Gyula”, Első Kötet, Akadémiai Kiadó, Budapest, 1967, s.s. 33-34.
18. NAZIR, Bayram, “II. Abdülhamit Dönemi Osmanlı-Macar Dostluk İlişkileri”, A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED] 43, Erzurum 2010, s.s. 309-317.
19. ÖZTÜRK, Cemil, 113 Yıl Önceki Bir Türk Heyetinin Macaristan Gezisi”, Tarih ve Toplum, Kasım 1990, C. 14, Sayı: 83, s.s. 52-54.
20. Révai Nagy Lexikona , „Korvina (Bibliotheca Corviniana)”, 12. Kötet, Budapest 1915, s.s. 62-64.
21. Révai Nagy Lexikona , “Gozsdu Elek”, VIII. Kötet, Budapest 1913, s.s. 658. SİNNYEİ, József, “Neményi Ambrus”, Magyar Irók Élete és Munkái, IX. Kötet, Budapest 1903, s.s. 875-877.
22. SİNNYEİ, József, “Soós Jenő”, Magyar Irók Élete és Munkái, XII. Kötet, Budapest 1908.