AN EXAMPLE OF PUBLIC HOUSES REFLECTIONS IN RURAL AREAS: AYVALIK PUBLIC HOUSE

Abstract

Besides the comprehensive studies on public houses which were of the insitutions

that were serving the most effectively in the single-party period, the number of scientific

studies on public houses in rural areas is increasing every day. The questions “what did the

headquarters ask from the public houses”, “how were the expectations of the headquarters

was understood in rural areas and how they were applied” will be revealed clearly once the

investigations made are put together and investigated.

In this study, within the context of public houses in Ayvalık; which was, in a sense,

re-founded by the change of almost whole population in 1923 with the population exchange,

it will also be offered an insight to the years of Ayvalık in years between 1923-1950.

Keywords

• Ayvalık,Ayvalık Public House,Public Houses

HALKEVLERİNİN TAŞRADAKİ YANSIMALARINA BİR ÖRNEK: AYVALIK HALKEVİ

Öz

Cumhuriyetin temellerini sağlamlaştırma amaçlı kültür kuruamları arasında en etkili

hizmet verenlerden biri olan halkevleri ve halkodaları ile ilgili çalışmalar yanında, taşradaki

halkevleri ile ilgili incelemeler de, her geçen gün artmaktadır. Yapılan araştırmalar bir araya

getirilip incelendiğinde genel merkez halkevlerinden ne istedi? Bu beklentiler taşrada nasıl

algılandı ve uygulandı? sorularının cevapları sağlıklı bir şekilde ortaya konulabilecektir.

Bu araştırmada, 1923 nüfus mübadelesi ile nüfusu neredeyse tamamen değişen

ve demografik olarak bir anlamda yeniden kurulan Ayvalık ilçesinde halkevi çalışmaları

çerçevesinde Ayvalık’ın 1923-1950 arası yıllarına da ışık tutulmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Ayvalık,Ayvalık Halkevi,Halkevleri

Kaynakça

1. BCA. 490.01. 446.1838.2.234.
2. BCA. 490.01. 446.1838.2.235.
3. BCA. 490.01. 623.46.1.17.
4. BCA. 490.01. 623.46.1.22.
5. BCA. 409.01. 623.47.1.103.
6. BCA. 490.01. 623.47.1.133.
7. BCA. 490.01. 624.52.1.109.
8. BCA. 490.01. 625.52.1.116.

9. BCA. 490.01. 971.754.3.
10. BCA. 490.01. 981.805.1.
11. BCA. 490.01. 1007.888.1.
12. BCA. 490.01. 1041.1002.2.
13. BCA. 490.01. 1044.1011.1.
14. BCA. 490.01. 1099.17.1.
15. BCA. 490.01. 1574.406.1.
16. BCA. 490.01. 1667.803.1.
17. Ayvalık Belediyesi Encümen Zabıtnamesi.
18. Ayvalık Belediyesi Encümen Tutanakları.
19. C.H.F. Halkevleri Talimatnamesi, Hâkimiyeti Milliye Matbaası, Ankara, 1932.
20. Ayvalık
21. 15. Yılda Balıkesir, Y.y., Y.y., Ty.
22. AUGUSTINOS, Gerasimos, Küçük Asya Rumları: 19. Yüzyılda İnanç, Cemaat, Etnisite, İngilizceden Çev: Devrim Evci, Dipnot Yayınları, İstanbul, 2011.
23. AĞANOĞLU, H. Yıldırım, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Balkanların Makus Talihi Göç, Kum Saati Yayınları, İstanbul, 2001.
24. AKA, Doğan, Ayvalık İktisadi Coğrafyası, Ülkü Matbaası, İstanbul, 1944.
25. BAYRAKTAR, Bayram, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Ayvalık Tarihi, Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara, 1998.
26. ÇEÇEN, Anıl, Atatürk’ün Kültür Kurumu Halkevleri, Gündoğan Yayınları, Ankara, 1990.
27. ERIM, Hıfzı, Ayvalık Tarihi, Güney Matbaacılık ve Gazetecilik, Ankara, 1948.
28. GÜRALLAR- Yeşilkaya, Neşe, Halkevleri: İdeoloji ve Mimarlık, İletişim Yayınları, İstanbul, 1999.
29. İNAN, M. Rauf, Gazi’nin (Atatürk’ün) Halkçılık Ülküsü, Halkevleri ve Sonrası, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1988.
30. KIPÇAK, M. Reşit, 50. Yılında Balıkesir, Y.y., Balıkesir, 1973.
31. ŞIMŞEK, Sefa, Halkevleri 1932-1951, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul, 2002.
32. Tarih IV: Türkiye Cumhuriyeti, Devlet Matbaası, İstanbul, 1931.
33. YORULMAZ, Ahmet, Ayvalık’ı Gezerken: Geçmişi ve Şimdiki Zamanıyla, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2008.
34. YORULMAZ, Ahmet, Ayvalık’tan Cunda’dan, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2007.
35. YORULMAZ, Ahmet, Savaşın Çocukları: Girit’ten Sonra Ayvalık, Belge Uluslararası Yayıncılık, İstanbul, 1997.
36. AYHAN, Aydın, “Ayvalık Cephesi”, Türk Dünyası Tarih Dergisi, Sayı: 39, (Mart 1990), s. 29-33.
37. DURUKAN, Ayşe ve Türkan Ulusu Uraz, “Cumhuriyetin Kültür Kurumu Olarak Halkevi Binaları”, İTÜ Dergisi, VII/1 (Mart 2008), s. 38-49.
38. ÖZEL, Mehmet Kerem, “Kent Strüktürü ile Tapınma Yapıları Arasındaki İlişki Bağlamında Ayvalık Hamidiye Camisi”, Tasarım Dergisi, Sayı: 11-12 (2011), s. 15-39.
39. TAŞDEMIR, Serap, “Tek Parti Döneminde Ayvalık’ta Eğitim Faaliyetleri (1923- 1950)”, Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, VII/2 (Haziran 2010), s. 218-241.
40. TASDEMIR, Serap, “Ayvalık Türk Ocağı ve Etkinlikleri”, Türklük Bilimi Araştırmaları, 15/28 (Güz 2010), s. 341-362.
41. TAŞDEMIR, Serap, “Mardin Halkevi”, Makalelerle Mardin I (iç.), (Ed.: İbrahim Özcoşar), İmak Ofset Basım Yayıncılık, İstanbul, 2007, s. 627-657.
42. TAŞDEMIR, Serap, “Amasya Halkevi ve Yeşilırmak Dergisi”, ICANAS 38, Ankara, 2007
43. TAŞDEMIR, Serap, “Tek Parti Dönemi Merzifon Halkevi”, Hacettepe Üniversitesi Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi, V/10 (Güz 2009), 51-70.
44. TAŞDEMIR, Serap, “Sivas Halkevi Dergisi: Ortayayla (4 Eylül)“, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, XVIII/53 (Temmuz 2002), s. 405-421.
45. TAŞDEMIR, Serap, “Konya Halkevi Tarih Kolu Çalışmaları ve Konya Dergisi”, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, XVIII/52 (Mart 2002), s. 265-278.
46. YILMAZ, Elif, “Demirden Leblebi: Girit: Ayvalık’a Yerleşen Girit Mübadilleri”, Sosyoloji Dergisi, Sayı: 22( 2011), s. 157-189.
47. Türk Ansiklopedisi, XVIII. c., Ankara, Milli Eğitim Bakanlığı, 1970.
48. http://bizimayvalik.com.tr/?islem=paket/sayfaP/sayfa_detay.php&sayfa_id=91 (Erişim tarihi: 12.07.2011).
49. Ali Onay ile söyleşi, 23 Ağustos 2011, Ayvalık.