Peer Bullying and Criminal Responsibility

Öz

Peer bullying is a common phenomenon, especially among school-age children, and involves emotionally, psychologically or physically damaging behaviors. Behaviors of this nature not only affect the social and emotional development of individuals, but can also have serious consequences for social peace and security. Today, peer bullying is no longer seen as simple problems between friends and is considered as a form of behavior that has been the subject of serious research with legal consequences. In this context, the issue needs to be addressed within the scope of criminal law. Although peer bullying is mostly seen among individuals between the ages of 10-29, since it is mostly seen among children, our study was planned to include only children. Bullying is defined as repetitive actions characterized by power imbalance in order to disturb the peace of the person and to make him/her suffer. In this respect, systematic acts of intimidation and harm between individuals with power inequality characterize peer bullying. In particular, non-systematic acts cannot be evaluated within this framework. Bullying acts may be psychological, physical or directed against personal freedom. It is possible that these behaviors also have criminal responsibility. The source of bullying may be psychological or due to environmental factors. In our study, after discussing the criminal responsibility of children as perpetrators of bullying, the types of crimes that can be committed by children within the scope of bullying activities are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Bullying
• systematicity
• criminal law
• responsibility
• crime types.

Akran Zorbalığı ve Ceza Sorumluluğu

Öz

Akran zorbalığı, özellikle okul çağındaki çocuklar arasında sıkça rastlanan ve duygusal, psikolojik ya da fiziksel zarar verici davranışları içeren bir olgudur. Bu nitelikteki davranışlar, sadece kişilerin sosyal ve duygusal gelişimlerini etkilemekle kalmaz, aynı zamanda toplumsal barış ve güvenlik açısından da ciddi sonuçlar doğurabilir. Günümüzde akran zorbalığı arkadaşlar arasındaki basit sorunlar olarak görülmekten çıkmış ve hukuksal sonuçları olan ciddi araştırmalara konu olmuş davranış biçimleri olarak değerlendirilmektedir Bu kapsamda ceza hukuku kapsamında da konunun ele alınması gerekmektedir. Akran zorbalığı çoğunlukla 10-29 yaş grubu arasındaki bireyler arasında söz konusu olsa da çoğunlukla çocuklar arasında görüldüğü için çalışmamız sadece çocukları kapsayacak şekilde planlanmıştır. Zorbalık kişinin huzurunu bozmak, ona acı çektirmek amacıyla güç dengesizliğinin karakterize ettiği tekrar eden nitelikte hareketler olarak tanımlanmaktadır. Bu açıdan sistematik nitelikte, güç eşitsizliği olan bireyler arasında yıldırmaya ve zarar vermeye yönelik hareketlerin bulunması akran zorbalığını karakterize etmektedir. Özellikle sistematik olmayan hareketler bu çerçevede değerlendirilemeyecektir. Zorbalık fiilleri psikolojik olabileceği gibi fiziksel ya da kişi hürriyetine yönelik olabilir. Bu davranışların da ceza sorumluluğu olması mümkündür. Zorbalığın kaynağı psikolojik olabileceği gibi çevresel faktörler dolayısıyla da olabilecektir. Çalışmamızda zorbalık faili olarak çocukların ceza sorumlulukları ele alındıktan sonra çocuklar tarafından zorbalık faaliyetleri kapsamında işlenmesi mümkün olan suç tipleri ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Zorbalık
• sistematiklik
• ceza hukuku
• sorumluluk
• suç tipleri.

Destekleyen Kurum

DESTEKLEYEN KURUM BULUNMAMAKTADIR.

Kaynakça

1. AKBULUT, B. (2023). Ceza Hukuku Genel Hükümler (10. b.). Ankara.
2. ALİKAŞİFOĞLU, M., ERCAN, O. (2007). Çocukluk Çağında Kabadayılık/Zorbalık Davranışları: Hekimler Açısından Anlamı. Türk Pediatri Arşivi, 42 (Özel Sayı), 19-25.
3. ALİKAŞİFOĞLU, M. (2011). Akran İstismarı. Türk Pediatri Arşivi, 46 (Özel Sayı), 31-34.
4. ASLAN, M., POLAT, M.O. (2023). Tüm Boyutarıyla Akran Zorbalığı. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 43-82.
5. ASWANTI, W., UTOMO, L., SRIWIDODO, J. (2024). Criminology of Cases of Children as Perpetrators of Bullying That Lead to Criminalization. Green International Journal of Law and Social Sciences, 2(4), 247-253.
6. DEMİREL, M. (2020). Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 24(4), 489-553.
7. DRACIC, S. (2009). Bullying And Peer Victimization. Materia Socio Medica, 21(4 ), 216-219.
8. HAKERİ, H. (2022). Ceza Hukuku Genel Hükümler ( 27. b.). Ankara.

9. KILINÇ, A. N. (2022). Okullarda Akran Zorbalığının Özel Hukuk Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 26(4) 63-102.
10. KOCA, M., ÜZÜLMEZ, İ. (2023). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (16. b.). Ankara.
11. KOCA, M., ÜZÜLMEZ, İ. (2022). Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (8. b.). Ankara (KOCA, ÜZÜLMEZ, Ceza Özel).
12. KOCASAKAL, Ü. (2015). Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu. Ankara Barosu Dergisi, (2), 110- 146.
13. ÖZEN, M., KÖKSAL, A. (2019). Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68 (2), 479-527.
14. OLWEUS, D. (2013). School Bullying: Development and Some Important Challenges. Annual Review of Clinical Psychology, (9), 751-780.
15. OLWEUS, D. (2010). Understanding and Researching Bullying: Some Critical Issues. Handbook of Bullying in Schools: An International Perspective, (S.R. JİMERSON, S. M. SWEARER, D. L. ESPELAGE) .New York: Routledge (OLWEUS, Understanding).
16. ÖZBEK, V. Ö., DOĞAN, K., BACAKSIZ, P. (2023). Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (18 b.). Ankara.
17. ÖZGENÇ, İ. (2022). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (18. b.). Ankara.
18. RAGATZ, L.L., ANDERSON, R. J., FREMOUW, W., SCHWARTZ, R. (2011). Criminal Thinking Patterns, Aggression Styles, and the Psychopathic Traits of Late High School Bullies and Bully- Victims. Aggressive Behavior, (37), 145-160.
19. SAVAŞÇI TEMİZ B. (2023). Çocuk Ceza Adaleti İlkeleri Çerçevesinde 12-15 Yaş Arası Çocukların Cezai Sorumluluğunun Değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14 (1), 244-259.
20. SOBKO, G., TOPCHI, V. V., BUGERA, O. I., IVANII, O., YAVORSKA, M. T. (2023). Bullying: Criminological and Criminal Law Aspects. Journal of Forensic Psychology Research And Practice, 23(3), 227-245.
21. YILDIRIM, R. (2012). Akran Zorbalığı. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 39-51.
22. Elektronik Kaynaklar
23. chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://cocukhaklari.barobirlik.org.tr/dokuman/mevzuat_uakararlar/cocukadaletsistemininuygulanmasi.pdf, E.T. 23.02.2025.
24. https://karararama.yargitay.gov.tr/, E.T. 23.02.2025.
25. https://sozluk.gov.tr/, E.T. 12.02.2025
26. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/youth-violence, E.T. 20.02.2025
27. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/youth-violence, E.T. 20.02.2025
28. https://www.yeniasir.com.tr/saglik/2024/11/22/cocuklarin-yuzde-70i-akran-zorbaligi-magduru, E.T. 20.02.2025.