Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 192 - 229, 15.03.2026

Serdar Demirci

https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176
https://izlik.org/JA53DT82WH

Öz

Kaynakça

  • ABBASOĞLU, D. H. (2021). Sosyal Medya Reklamcılığında Haksız Rekabet. Ankara.
  • ADAK, A. (1975). Türk Hukuku Açısından Haksız Rekabet Müessesesi ve Reklam Yoluyla Haksız Rekabet, Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Dergisi, 4, 351-366.
  • AKSOY, M. A. (2016). 2005/29/AT Haksız Ticari Uygulamalar Direktifinde Düzenlenen Haksız Rekabet Halleri ve Uygulama Örnekleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası (İÜHFM), 7, 279-318.
  • ALTUNKAYA, M. (2004). Sözleşmenin Kuruluşundan Önce Tüketicinin Korunması, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1-2), 95-117.
  • ANSTOETTER, M, McDONOUGH, M, Putative Class Action Filed Against Ferrara Candy over Slack Fill Claims, (Shook Hardy & Bacon LLP); https://www.lexology.com/library/detail.aspx?g=e9d02138-46b4-40b8-a90f-2b794e1600db (E.T. 01.12.2025).
  • ARKAN, S. (2024). Ticari İşletme Hukuku (30 b.). Ankara.
  • AY, C., AYTEKİN, P. (2005). Reklamda Etik, Öneri Dergisi, 6(24), 45-60.
  • AYDOĞDU, M. (2014). Tüketici Kılavuzu-Hukuk Rehberi. İstanbul.
  • BALKAŞ, E. (2007). Bireyin Yanıltıcı Bilgiden Korunması: Yanıltıcı Reklamların Tüketici Üzerindeki Etkileri, Marmara İletişim Dergisi, 12(12), 59-73.
  • BOYACI, Y. (2021). Reklamlarda Anlamın Çağrışımlarla Zenginleştirilmesi: Turkcell Fiber Reklamın Gösterge Bilimsel Analizi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 90-109.
  • BOZBEL, S. (2006). Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda Karşılaştırmalı Reklam Hukuku. İstanbul.
  • CENTEL, N., ZAFER, H., ÇAKMUT, Ö. (2022). Ceza Hukuku Genel Hükümler (18. Baskı). İstanbul.
  • ÇABRİ, S. (2021). Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (2 b.). Ankara.
  • ÇAMDERELİ, M., KOCABAY Ş.N. (2016). Örtülü Reklamın Örtüsünü Aralamak, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 25, 211-224.
  • DEMİRTAŞ, O. (1991). Reklamcılık ve Aldatıcı-Yanıltıcı Reklamlara Getirilen Sınırlamalar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • DİŞBUDAK, A. (2007). Türk Hukukunda Aldatıcı Reklamlar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
  • EROL, A. (2018). Türk Hukukunda Örtülü Reklam. İstanbul.
  • ERTEN, N. (1998). Türk Hukukunda Reklam ve Tüketicinin Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • GÖLE, C. (1983). Ticaret Hukuku Açısından Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması. Ankara.
  • GÜLKOKAR, E.B., Within the Scope of Combating Greenwashing, Guideline on Misleading Environmental Claims in Advertisements Has Been Published, https://turkishlawblog.com/insights/detail/within-the-scope-of-combating-greenwashing guideline-on-misleading-environmental-claims-in-advertisements-has-been-published?utm_ (E.T. 01.12.2025).
  • GÜLSOY, T. (1999). Reklam Terimleri ve Kavramları Sözlüğü. İstanbul.
  • GÜLTEKİN, E. (2020). Aldatıcı Reklamlara Karşı 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Kapsamında Ayıp Hükümlerine Başvurulması, YUHFD, XVIII(2), 1177-1198.
  • GÜRDİN, B. (2020). Doğrudan ve Dolaylı Karşılaştırmalı Reklamların Etkinliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 131-163.
  • GÜVEN, K. (2015). Reklam Hukuku Perspektifinden Avrupa Birliği, Alman ve Türk Hukuklarında Tüketici Ölçütü: Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın “Gut Springenheide” Kararı Üzerinden Bir İnceleme. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 120, 493-508.
  • HOOKER, N., SIMONS, C., PARASIDIS E., (2018), “Natıural” Food Claims: Industry Practices, Consumer Expectations, and Class Action Lawsuits, Food and Drug Law Journal, 73(2), 319-337.
  • İÇÖZ, D. (2008). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • İNAL, E. (2020). Reklam Hukuku ve Aldatıcı Reklamlar. İstanbul. (Reklam).
  • İNAL, E. (2005). E-ticaret Hukukundaki Gelişmeler ve İnternette Sözleşmelerin Kurulması. İstanbul. (E-ticaret).
  • İNAL, E., BAYSAL, B. (2008). Reklam Hukuku Uygulaması. İstanbul.
  • KARAASLAN, P. (2019). Kötüleyici Reklamların Tespitinde Esas Alınacak Ortalama Tüketici Ölçütü, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 11, 149-173.
  • KARAYEL B.E., AYDOĞDU, İ. (2021). Sosyal Reklam Kavramı ve STK Reklamları Üzerine Göstergebilimsel Bir Analiz, e Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 29(2), 191-215.
  • KAYA, F. (2021). E-Ticaret Hukuku ve Tüketici Hukukundaki Uygulamaları (3 b.). Ankara.
  • KELLER, K. L. (2013). Strategic Brand Management (4th ed.). New York.
  • KILINÇ, A. (2024). Takviye Edici Gıdalara İlişkin Aldatıcı Reklamlar Karşısında Tüketicinin Korunması, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28(2), 677-720.
  • KOCAYUSUFPAŞAOĞLU, N., HATEMİ, H., SEROZAN, R., ARPACI, A., (2014). Borçlar Hukuku Genel Bölüm (Cilt 1). İstanbul.
  • KORKMAZ, A. (2022). Sosyal Medya Etkileyicilerin Yaptığı Tanıtımların Örtülü Reklam Yasağı Bakımından Değerlendirilmesi, TBBD, 160, 181-210.
  • KOTLER, P., ZALTMAN, G. (1971). Social Marketing: An Approach to Planned Social Change, Journal Of Marketing, 35(3), 3-12. https://www.jstor.org/stable/1249783?seq=1#metadata_ info_tab_contents (E. T. 11.02.2025).
  • MANDELL, M. I. (1974). Advertising (2nd ed.). New Jersey.
  • McELROY, M. (2023). Misleading Food Labels: How Current Litigation Trends Are Exposing a Gap in Consumer Protection Enforcement, Journal of Health & Biomedical Law, XX, 99-132, ttps://bpb-us- e1.wpmucdn.com/sites.suffolk.edu/dist/e/1232/files/2024/04/14-McElroy-468f50626429c94a.pdf?utm_source= (E.T.01.12.2025).
  • NAZİLLİ B. M. (2024). Elektronik Ticarette Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması Yolları ve Aldatıcı Reklamların Denetimi. İstanbul.
  • NOMER ERTAN, F.N. (2016). Haksız Rekabet Hukuku, İstanbul.
  • ÖZDEMİR, H. (2004). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicilerin Korunması, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 53(53), 61-90.
  • ÖZDEMİR, S. (2013). Haksız Rekabet Kavramı Açısından Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar (1 b.). İstanbul.
  • ÖZDEMİR, S., DOĞANAY, M. Z. (2019). Bir Mecra Olarak Sosyal Medyanın Reklam Hukuk Açısından Değerlendirilmesi, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 13, 295-337.
  • ÖZTÜRK, G. (2013). Dijital Reklamcılık ve Gençlik. Beta Yayıncılık. Ankara.
  • PEKDİNÇER, R.T. (2020). Haksız Rekabet Hukukunda Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar ve Satış Yöntemleri, Ankara.
  • PEKDİNÇER, R. T., YILDIZ, O. A. (2019). İsviçre Hukuku ile Mukayeseli Türk Haksız Rekabet Hukuku Mevzuatı. Ankara.
  • PETER, J. P., OLSON, J. C. (2010). Consumer Behavior & Marketing Strategy (9th ed.). Ohio.
  • PRESTON, I. L. (2015). The Great American Blow-Up: Puffery In Advertising And Selling (2nd ed.). Wisconsin.
  • SAĞLIK, A. M. (2023). Geçmişten Günümüze Reklam ve Değişimi, Simetrik İletişim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-18.
  • SMITH, P. R., SMITH, P. R., ZOOK, Z. (2011). Marketing Communications: Integrating Offline And Online With Social Media (5th ed.). London.
  • SOLOMON, M. R. (2018). Consumer Behavior: Buying, Having, And Being (12th ed.). London.
  • ŞAHİNCİ, D. (2011). İnternette Aldatıcı Reklam ve Reklam Verenlerin Sorumluluğu. Ankara.
  • ŞENGEL, B. (2000). Reklamlarda Haksız Rekabet, Yargıtay Dergisi, 26(3), 459-473.
  • TEKELİOĞLU, N. (2018). Reklamın ve Reklam Sözleşmesinin Hukuki Niteliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1), 3-34.(Reklam).
  • TEKELİOĞLU, N. (2016). Tüketicinin Korunması Açısından Hukuk Aykırı Reklamlar. İstanbul. (Tüketicinin Korunması).
  • TOKBAŞ, H. (2015). Tüketici Hukuku ile İlgili Avrupa Birliği Direktifleri. İstanbul.
  • TOPÇUOĞLU, M. (2016). Türk Ticaret Kanunu ve Yeni Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Açısından Haksız Ticari Uygulamalar, TAAD, 24, 15-57.
  • TOPDEMİR, E. (2024), Reklamda Mizah Kullanımı: Redbull Örneği Üzerine Gösterge Bilimsel Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Topkapı Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ÜÇIŞIK, G. (2013). İnternet Aracılığıyla Yapılan Karşılaştırmalı Reklamlar ve Tüketicinin Korunması. 2. Tüketici Sempozyumu Ses Çözümleri ve Makaleleri, (Düzenleyenler Hakan Tokbaş, Fehim Üçışık, Bilge) 1-15. Ankara.
  • YASAMAN, K. Z. (2017). Adwords Reklamlarında Bir Başkasına Ait Markanın Aynısının veya Benzerinin Anahtar Sözcük Olarak Kullanımı Tecavüz Teşkil Eder Mi? AB Adalet Divanı Kararları Işığında Tecavüz Kriterleri, Prof. Dr. Hamdi Yasamana Armağan, 1-20.
  • YILDIRIM, E. (2020). Televizyonda Yayınlanan Sosyal Reklamların İdeolojik Yapısı ve Örnek Reklam Çözümlemesi, Aksaray İletişim Dergisi, 2(1), 51-65.
  • YILMAZ, A. (2022). Türk Hukukunda Tüketicinin Aldatıcı Reklamlara Karşı Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ZEVKLİLER, A., ÖZEL, Ç. (2016). Tüketicinin Korunması Hukuku. Ankara.

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 192 - 229, 15.03.2026

Serdar Demirci

https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176
https://izlik.org/JA53DT82WH

Öz

Kaynakça

  • ABBASOĞLU, D. H. (2021). Sosyal Medya Reklamcılığında Haksız Rekabet. Ankara.
  • ADAK, A. (1975). Türk Hukuku Açısından Haksız Rekabet Müessesesi ve Reklam Yoluyla Haksız Rekabet, Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Dergisi, 4, 351-366.
  • AKSOY, M. A. (2016). 2005/29/AT Haksız Ticari Uygulamalar Direktifinde Düzenlenen Haksız Rekabet Halleri ve Uygulama Örnekleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası (İÜHFM), 7, 279-318.
  • ALTUNKAYA, M. (2004). Sözleşmenin Kuruluşundan Önce Tüketicinin Korunması, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1-2), 95-117.
  • ANSTOETTER, M, McDONOUGH, M, Putative Class Action Filed Against Ferrara Candy over Slack Fill Claims, (Shook Hardy & Bacon LLP); https://www.lexology.com/library/detail.aspx?g=e9d02138-46b4-40b8-a90f-2b794e1600db (E.T. 01.12.2025).
  • ARKAN, S. (2024). Ticari İşletme Hukuku (30 b.). Ankara.
  • AY, C., AYTEKİN, P. (2005). Reklamda Etik, Öneri Dergisi, 6(24), 45-60.
  • AYDOĞDU, M. (2014). Tüketici Kılavuzu-Hukuk Rehberi. İstanbul.
  • BALKAŞ, E. (2007). Bireyin Yanıltıcı Bilgiden Korunması: Yanıltıcı Reklamların Tüketici Üzerindeki Etkileri, Marmara İletişim Dergisi, 12(12), 59-73.
  • BOYACI, Y. (2021). Reklamlarda Anlamın Çağrışımlarla Zenginleştirilmesi: Turkcell Fiber Reklamın Gösterge Bilimsel Analizi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 90-109.
  • BOZBEL, S. (2006). Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda Karşılaştırmalı Reklam Hukuku. İstanbul.
  • CENTEL, N., ZAFER, H., ÇAKMUT, Ö. (2022). Ceza Hukuku Genel Hükümler (18. Baskı). İstanbul.
  • ÇABRİ, S. (2021). Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (2 b.). Ankara.
  • ÇAMDERELİ, M., KOCABAY Ş.N. (2016). Örtülü Reklamın Örtüsünü Aralamak, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 25, 211-224.
  • DEMİRTAŞ, O. (1991). Reklamcılık ve Aldatıcı-Yanıltıcı Reklamlara Getirilen Sınırlamalar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • DİŞBUDAK, A. (2007). Türk Hukukunda Aldatıcı Reklamlar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
  • EROL, A. (2018). Türk Hukukunda Örtülü Reklam. İstanbul.
  • ERTEN, N. (1998). Türk Hukukunda Reklam ve Tüketicinin Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • GÖLE, C. (1983). Ticaret Hukuku Açısından Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması. Ankara.
  • GÜLKOKAR, E.B., Within the Scope of Combating Greenwashing, Guideline on Misleading Environmental Claims in Advertisements Has Been Published, https://turkishlawblog.com/insights/detail/within-the-scope-of-combating-greenwashing guideline-on-misleading-environmental-claims-in-advertisements-has-been-published?utm_ (E.T. 01.12.2025).
  • GÜLSOY, T. (1999). Reklam Terimleri ve Kavramları Sözlüğü. İstanbul.
  • GÜLTEKİN, E. (2020). Aldatıcı Reklamlara Karşı 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Kapsamında Ayıp Hükümlerine Başvurulması, YUHFD, XVIII(2), 1177-1198.
  • GÜRDİN, B. (2020). Doğrudan ve Dolaylı Karşılaştırmalı Reklamların Etkinliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 131-163.
  • GÜVEN, K. (2015). Reklam Hukuku Perspektifinden Avrupa Birliği, Alman ve Türk Hukuklarında Tüketici Ölçütü: Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın “Gut Springenheide” Kararı Üzerinden Bir İnceleme. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 120, 493-508.
  • HOOKER, N., SIMONS, C., PARASIDIS E., (2018), “Natıural” Food Claims: Industry Practices, Consumer Expectations, and Class Action Lawsuits, Food and Drug Law Journal, 73(2), 319-337.
  • İÇÖZ, D. (2008). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • İNAL, E. (2020). Reklam Hukuku ve Aldatıcı Reklamlar. İstanbul. (Reklam).
  • İNAL, E. (2005). E-ticaret Hukukundaki Gelişmeler ve İnternette Sözleşmelerin Kurulması. İstanbul. (E-ticaret).
  • İNAL, E., BAYSAL, B. (2008). Reklam Hukuku Uygulaması. İstanbul.
  • KARAASLAN, P. (2019). Kötüleyici Reklamların Tespitinde Esas Alınacak Ortalama Tüketici Ölçütü, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 11, 149-173.
  • KARAYEL B.E., AYDOĞDU, İ. (2021). Sosyal Reklam Kavramı ve STK Reklamları Üzerine Göstergebilimsel Bir Analiz, e Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 29(2), 191-215.
  • KAYA, F. (2021). E-Ticaret Hukuku ve Tüketici Hukukundaki Uygulamaları (3 b.). Ankara.
  • KELLER, K. L. (2013). Strategic Brand Management (4th ed.). New York.
  • KILINÇ, A. (2024). Takviye Edici Gıdalara İlişkin Aldatıcı Reklamlar Karşısında Tüketicinin Korunması, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28(2), 677-720.
  • KOCAYUSUFPAŞAOĞLU, N., HATEMİ, H., SEROZAN, R., ARPACI, A., (2014). Borçlar Hukuku Genel Bölüm (Cilt 1). İstanbul.
  • KORKMAZ, A. (2022). Sosyal Medya Etkileyicilerin Yaptığı Tanıtımların Örtülü Reklam Yasağı Bakımından Değerlendirilmesi, TBBD, 160, 181-210.
  • KOTLER, P., ZALTMAN, G. (1971). Social Marketing: An Approach to Planned Social Change, Journal Of Marketing, 35(3), 3-12. https://www.jstor.org/stable/1249783?seq=1#metadata_ info_tab_contents (E. T. 11.02.2025).
  • MANDELL, M. I. (1974). Advertising (2nd ed.). New Jersey.
  • McELROY, M. (2023). Misleading Food Labels: How Current Litigation Trends Are Exposing a Gap in Consumer Protection Enforcement, Journal of Health & Biomedical Law, XX, 99-132, ttps://bpb-us- e1.wpmucdn.com/sites.suffolk.edu/dist/e/1232/files/2024/04/14-McElroy-468f50626429c94a.pdf?utm_source= (E.T.01.12.2025).
  • NAZİLLİ B. M. (2024). Elektronik Ticarette Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması Yolları ve Aldatıcı Reklamların Denetimi. İstanbul.
  • NOMER ERTAN, F.N. (2016). Haksız Rekabet Hukuku, İstanbul.
  • ÖZDEMİR, H. (2004). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicilerin Korunması, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 53(53), 61-90.
  • ÖZDEMİR, S. (2013). Haksız Rekabet Kavramı Açısından Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar (1 b.). İstanbul.
  • ÖZDEMİR, S., DOĞANAY, M. Z. (2019). Bir Mecra Olarak Sosyal Medyanın Reklam Hukuk Açısından Değerlendirilmesi, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 13, 295-337.
  • ÖZTÜRK, G. (2013). Dijital Reklamcılık ve Gençlik. Beta Yayıncılık. Ankara.
  • PEKDİNÇER, R.T. (2020). Haksız Rekabet Hukukunda Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar ve Satış Yöntemleri, Ankara.
  • PEKDİNÇER, R. T., YILDIZ, O. A. (2019). İsviçre Hukuku ile Mukayeseli Türk Haksız Rekabet Hukuku Mevzuatı. Ankara.
  • PETER, J. P., OLSON, J. C. (2010). Consumer Behavior & Marketing Strategy (9th ed.). Ohio.
  • PRESTON, I. L. (2015). The Great American Blow-Up: Puffery In Advertising And Selling (2nd ed.). Wisconsin.
  • SAĞLIK, A. M. (2023). Geçmişten Günümüze Reklam ve Değişimi, Simetrik İletişim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-18.
  • SMITH, P. R., SMITH, P. R., ZOOK, Z. (2011). Marketing Communications: Integrating Offline And Online With Social Media (5th ed.). London.
  • SOLOMON, M. R. (2018). Consumer Behavior: Buying, Having, And Being (12th ed.). London.
  • ŞAHİNCİ, D. (2011). İnternette Aldatıcı Reklam ve Reklam Verenlerin Sorumluluğu. Ankara.
  • ŞENGEL, B. (2000). Reklamlarda Haksız Rekabet, Yargıtay Dergisi, 26(3), 459-473.
  • TEKELİOĞLU, N. (2018). Reklamın ve Reklam Sözleşmesinin Hukuki Niteliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1), 3-34.(Reklam).
  • TEKELİOĞLU, N. (2016). Tüketicinin Korunması Açısından Hukuk Aykırı Reklamlar. İstanbul. (Tüketicinin Korunması).
  • TOKBAŞ, H. (2015). Tüketici Hukuku ile İlgili Avrupa Birliği Direktifleri. İstanbul.
  • TOPÇUOĞLU, M. (2016). Türk Ticaret Kanunu ve Yeni Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Açısından Haksız Ticari Uygulamalar, TAAD, 24, 15-57.
  • TOPDEMİR, E. (2024), Reklamda Mizah Kullanımı: Redbull Örneği Üzerine Gösterge Bilimsel Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Topkapı Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ÜÇIŞIK, G. (2013). İnternet Aracılığıyla Yapılan Karşılaştırmalı Reklamlar ve Tüketicinin Korunması. 2. Tüketici Sempozyumu Ses Çözümleri ve Makaleleri, (Düzenleyenler Hakan Tokbaş, Fehim Üçışık, Bilge) 1-15. Ankara.
  • YASAMAN, K. Z. (2017). Adwords Reklamlarında Bir Başkasına Ait Markanın Aynısının veya Benzerinin Anahtar Sözcük Olarak Kullanımı Tecavüz Teşkil Eder Mi? AB Adalet Divanı Kararları Işığında Tecavüz Kriterleri, Prof. Dr. Hamdi Yasamana Armağan, 1-20.
  • YILDIRIM, E. (2020). Televizyonda Yayınlanan Sosyal Reklamların İdeolojik Yapısı ve Örnek Reklam Çözümlemesi, Aksaray İletişim Dergisi, 2(1), 51-65.
  • YILMAZ, A. (2022). Türk Hukukunda Tüketicinin Aldatıcı Reklamlara Karşı Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ZEVKLİLER, A., ÖZEL, Ç. (2016). Tüketicinin Korunması Hukuku. Ankara.

Reklam Kavramı Temelinde Gıda Ürünlerindeki Aldatıcı Reklamlara İlişkin Güncel Bir Değerlendirme

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 192 - 229, 15.03.2026

Serdar Demirci

https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176
https://izlik.org/JA53DT82WH

Öz

Günümüzde teknoloji alanındaki gelişmeler üretim araçlarında ve toplumların tüketim tercihlerinde önemli değişikliklere neden olmuştur. Rekabet özgürlüğü temeline dayanan, serbest piyasa ekonomisi ve kapitalist sistem üzerinde şekillen ekonomik dünya düzeninde, kâr maksimizasyonu amacıyla tüketim her geçen gün özendirilmektedir. Bunun sonucunda emeğin payının nispeten azaldığı, know-how gibi sınai ve fikri mülkiyet değerlerinin ön plana çıktığı kitlesel üretim modelleri doğmuştur. Üretimin tüketimi, tüketimin de üretimi tetiklediği bu yapıda, tüketicilerin gelişen ihtiyaçları ürün çeşitliliğini fazlalaştırmıştır. Buna bağlı olarak, tüketicilerin tercihlerini şekillendirmek ve piyasa sunulan ürünlerin tanıtım ve pazarlanmasını sağlamak amacıyla reklamlar vazgeçilmez hale gelmiştir. Tüketici sağlığına doğrudan etki eden ürünlerin sunulduğu gıda sektöründe de reklamlar, bu ürünlerin tercih edilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Ancak, gıda reklamlarının içeriğinde yer alan yanıltıcı veya aldatıcı ifadeler, tüketicilerin çoğu zaman doğru bilgiye ulaşmasını engelleyerek kamu sağlığı açısından risk oluşturabilmektedir. Bu çalışmada da ticaret hukuku bağlamında haksız rekabet teşkil eden ve tüketicinin iradesini sakatlayabilecek nitelikteki gıda sektörüne yönelik aldatıcı reklamlar, reklam kavramı çerçevesinde hukuki boyutuyla incelenecek ve ulusal ve uluslararası yasal düzenlemeler dahilinde gıda reklamlarına özgü karar örneklerine değinilecektir. Ayrıca, aldatıcı reklamların tüketici sağlığı üzerindeki etkisi ve bu tür reklamlara karşı alınması gereken hukuki önlemler ile koruma yolları tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Reklam Aldatıcı Reklam Gıda Haksız Rekabet

Kaynakça

  • ABBASOĞLU, D. H. (2021). Sosyal Medya Reklamcılığında Haksız Rekabet. Ankara.
  • ADAK, A. (1975). Türk Hukuku Açısından Haksız Rekabet Müessesesi ve Reklam Yoluyla Haksız Rekabet, Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Dergisi, 4, 351-366.
  • AKSOY, M. A. (2016). 2005/29/AT Haksız Ticari Uygulamalar Direktifinde Düzenlenen Haksız Rekabet Halleri ve Uygulama Örnekleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası (İÜHFM), 7, 279-318.
  • ALTUNKAYA, M. (2004). Sözleşmenin Kuruluşundan Önce Tüketicinin Korunması, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1-2), 95-117.
  • ANSTOETTER, M, McDONOUGH, M, Putative Class Action Filed Against Ferrara Candy over Slack Fill Claims, (Shook Hardy & Bacon LLP); https://www.lexology.com/library/detail.aspx?g=e9d02138-46b4-40b8-a90f-2b794e1600db (E.T. 01.12.2025).
  • ARKAN, S. (2024). Ticari İşletme Hukuku (30 b.). Ankara.
  • AY, C., AYTEKİN, P. (2005). Reklamda Etik, Öneri Dergisi, 6(24), 45-60.
  • AYDOĞDU, M. (2014). Tüketici Kılavuzu-Hukuk Rehberi. İstanbul.
  • BALKAŞ, E. (2007). Bireyin Yanıltıcı Bilgiden Korunması: Yanıltıcı Reklamların Tüketici Üzerindeki Etkileri, Marmara İletişim Dergisi, 12(12), 59-73.
  • BOYACI, Y. (2021). Reklamlarda Anlamın Çağrışımlarla Zenginleştirilmesi: Turkcell Fiber Reklamın Gösterge Bilimsel Analizi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 90-109.
  • BOZBEL, S. (2006). Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda Karşılaştırmalı Reklam Hukuku. İstanbul.
  • CENTEL, N., ZAFER, H., ÇAKMUT, Ö. (2022). Ceza Hukuku Genel Hükümler (18. Baskı). İstanbul.
  • ÇABRİ, S. (2021). Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (2 b.). Ankara.
  • ÇAMDERELİ, M., KOCABAY Ş.N. (2016). Örtülü Reklamın Örtüsünü Aralamak, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 25, 211-224.
  • DEMİRTAŞ, O. (1991). Reklamcılık ve Aldatıcı-Yanıltıcı Reklamlara Getirilen Sınırlamalar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • DİŞBUDAK, A. (2007). Türk Hukukunda Aldatıcı Reklamlar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
  • EROL, A. (2018). Türk Hukukunda Örtülü Reklam. İstanbul.
  • ERTEN, N. (1998). Türk Hukukunda Reklam ve Tüketicinin Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • GÖLE, C. (1983). Ticaret Hukuku Açısından Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması. Ankara.
  • GÜLKOKAR, E.B., Within the Scope of Combating Greenwashing, Guideline on Misleading Environmental Claims in Advertisements Has Been Published, https://turkishlawblog.com/insights/detail/within-the-scope-of-combating-greenwashing guideline-on-misleading-environmental-claims-in-advertisements-has-been-published?utm_ (E.T. 01.12.2025).
  • GÜLSOY, T. (1999). Reklam Terimleri ve Kavramları Sözlüğü. İstanbul.
  • GÜLTEKİN, E. (2020). Aldatıcı Reklamlara Karşı 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Kapsamında Ayıp Hükümlerine Başvurulması, YUHFD, XVIII(2), 1177-1198.
  • GÜRDİN, B. (2020). Doğrudan ve Dolaylı Karşılaştırmalı Reklamların Etkinliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 131-163.
  • GÜVEN, K. (2015). Reklam Hukuku Perspektifinden Avrupa Birliği, Alman ve Türk Hukuklarında Tüketici Ölçütü: Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın “Gut Springenheide” Kararı Üzerinden Bir İnceleme. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 120, 493-508.
  • HOOKER, N., SIMONS, C., PARASIDIS E., (2018), “Natıural” Food Claims: Industry Practices, Consumer Expectations, and Class Action Lawsuits, Food and Drug Law Journal, 73(2), 319-337.
  • İÇÖZ, D. (2008). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • İNAL, E. (2020). Reklam Hukuku ve Aldatıcı Reklamlar. İstanbul. (Reklam).
  • İNAL, E. (2005). E-ticaret Hukukundaki Gelişmeler ve İnternette Sözleşmelerin Kurulması. İstanbul. (E-ticaret).
  • İNAL, E., BAYSAL, B. (2008). Reklam Hukuku Uygulaması. İstanbul.
  • KARAASLAN, P. (2019). Kötüleyici Reklamların Tespitinde Esas Alınacak Ortalama Tüketici Ölçütü, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 11, 149-173.
  • KARAYEL B.E., AYDOĞDU, İ. (2021). Sosyal Reklam Kavramı ve STK Reklamları Üzerine Göstergebilimsel Bir Analiz, e Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 29(2), 191-215.
  • KAYA, F. (2021). E-Ticaret Hukuku ve Tüketici Hukukundaki Uygulamaları (3 b.). Ankara.
  • KELLER, K. L. (2013). Strategic Brand Management (4th ed.). New York.
  • KILINÇ, A. (2024). Takviye Edici Gıdalara İlişkin Aldatıcı Reklamlar Karşısında Tüketicinin Korunması, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28(2), 677-720.
  • KOCAYUSUFPAŞAOĞLU, N., HATEMİ, H., SEROZAN, R., ARPACI, A., (2014). Borçlar Hukuku Genel Bölüm (Cilt 1). İstanbul.
  • KORKMAZ, A. (2022). Sosyal Medya Etkileyicilerin Yaptığı Tanıtımların Örtülü Reklam Yasağı Bakımından Değerlendirilmesi, TBBD, 160, 181-210.
  • KOTLER, P., ZALTMAN, G. (1971). Social Marketing: An Approach to Planned Social Change, Journal Of Marketing, 35(3), 3-12. https://www.jstor.org/stable/1249783?seq=1#metadata_ info_tab_contents (E. T. 11.02.2025).
  • MANDELL, M. I. (1974). Advertising (2nd ed.). New Jersey.
  • McELROY, M. (2023). Misleading Food Labels: How Current Litigation Trends Are Exposing a Gap in Consumer Protection Enforcement, Journal of Health & Biomedical Law, XX, 99-132, ttps://bpb-us- e1.wpmucdn.com/sites.suffolk.edu/dist/e/1232/files/2024/04/14-McElroy-468f50626429c94a.pdf?utm_source= (E.T.01.12.2025).
  • NAZİLLİ B. M. (2024). Elektronik Ticarette Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması Yolları ve Aldatıcı Reklamların Denetimi. İstanbul.
  • NOMER ERTAN, F.N. (2016). Haksız Rekabet Hukuku, İstanbul.
  • ÖZDEMİR, H. (2004). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicilerin Korunması, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 53(53), 61-90.
  • ÖZDEMİR, S. (2013). Haksız Rekabet Kavramı Açısından Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar (1 b.). İstanbul.
  • ÖZDEMİR, S., DOĞANAY, M. Z. (2019). Bir Mecra Olarak Sosyal Medyanın Reklam Hukuk Açısından Değerlendirilmesi, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 13, 295-337.
  • ÖZTÜRK, G. (2013). Dijital Reklamcılık ve Gençlik. Beta Yayıncılık. Ankara.
  • PEKDİNÇER, R.T. (2020). Haksız Rekabet Hukukunda Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar ve Satış Yöntemleri, Ankara.
  • PEKDİNÇER, R. T., YILDIZ, O. A. (2019). İsviçre Hukuku ile Mukayeseli Türk Haksız Rekabet Hukuku Mevzuatı. Ankara.
  • PETER, J. P., OLSON, J. C. (2010). Consumer Behavior & Marketing Strategy (9th ed.). Ohio.
  • PRESTON, I. L. (2015). The Great American Blow-Up: Puffery In Advertising And Selling (2nd ed.). Wisconsin.
  • SAĞLIK, A. M. (2023). Geçmişten Günümüze Reklam ve Değişimi, Simetrik İletişim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-18.
  • SMITH, P. R., SMITH, P. R., ZOOK, Z. (2011). Marketing Communications: Integrating Offline And Online With Social Media (5th ed.). London.
  • SOLOMON, M. R. (2018). Consumer Behavior: Buying, Having, And Being (12th ed.). London.
  • ŞAHİNCİ, D. (2011). İnternette Aldatıcı Reklam ve Reklam Verenlerin Sorumluluğu. Ankara.
  • ŞENGEL, B. (2000). Reklamlarda Haksız Rekabet, Yargıtay Dergisi, 26(3), 459-473.
  • TEKELİOĞLU, N. (2018). Reklamın ve Reklam Sözleşmesinin Hukuki Niteliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1), 3-34.(Reklam).
  • TEKELİOĞLU, N. (2016). Tüketicinin Korunması Açısından Hukuk Aykırı Reklamlar. İstanbul. (Tüketicinin Korunması).
  • TOKBAŞ, H. (2015). Tüketici Hukuku ile İlgili Avrupa Birliği Direktifleri. İstanbul.
  • TOPÇUOĞLU, M. (2016). Türk Ticaret Kanunu ve Yeni Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Açısından Haksız Ticari Uygulamalar, TAAD, 24, 15-57.
  • TOPDEMİR, E. (2024), Reklamda Mizah Kullanımı: Redbull Örneği Üzerine Gösterge Bilimsel Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Topkapı Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ÜÇIŞIK, G. (2013). İnternet Aracılığıyla Yapılan Karşılaştırmalı Reklamlar ve Tüketicinin Korunması. 2. Tüketici Sempozyumu Ses Çözümleri ve Makaleleri, (Düzenleyenler Hakan Tokbaş, Fehim Üçışık, Bilge) 1-15. Ankara.
  • YASAMAN, K. Z. (2017). Adwords Reklamlarında Bir Başkasına Ait Markanın Aynısının veya Benzerinin Anahtar Sözcük Olarak Kullanımı Tecavüz Teşkil Eder Mi? AB Adalet Divanı Kararları Işığında Tecavüz Kriterleri, Prof. Dr. Hamdi Yasamana Armağan, 1-20.
  • YILDIRIM, E. (2020). Televizyonda Yayınlanan Sosyal Reklamların İdeolojik Yapısı ve Örnek Reklam Çözümlemesi, Aksaray İletişim Dergisi, 2(1), 51-65.
  • YILMAZ, A. (2022). Türk Hukukunda Tüketicinin Aldatıcı Reklamlara Karşı Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ZEVKLİLER, A., ÖZEL, Ç. (2016). Tüketicinin Korunması Hukuku. Ankara.

A Current Evaluation of Deceptive Advertising in Food Products Based on the Concept of Advertising

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 192 - 229, 15.03.2026

Serdar Demirci

https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176
https://izlik.org/JA53DT82WH

Öz

Technological advancements today have led to significant changes in production methods and consumption preferences of societies. In an economic world order shaped by the capitalist system, which is based on the principle of competition freedom and the free market economy, consumption is increasingly encouraged with the goal of profit maximization. As a result, mass production models have emerged where the share of labor has relatively decreased, and industrial and intellectual property values, such as know-how, have become more prominent. In this structure, where production triggers consumption and consumption triggers production, the evolving needs of consumers have increased product variety. Consequently, advertisements have become indispensable to shape consumer preferences and to promote and market products offered in the market. In the food sector, where products directly affect consumer health, advertisements play a significant role in influencing the choice of these products. However, misleading or deceptive statements in food advertisements can often prevent consumers from accessing accurate information, creating risks for public health. This study will examine misleading food advertisements, which may constitute unfair competition and could distort the consumer’s will, within the framework of advertising and its legal dimensions. It will also address national and international legal regulations, along with case examples specific to food advertisements. Furthermore, the impact of deceptive advertisements on consumer health, and the legal measures and protection methods to be taken against such advertisements, will be discussed.

Anahtar Kelimeler

Advertising Deceptive Advertising Food Unfair Competition

Kaynakça

  • ABBASOĞLU, D. H. (2021). Sosyal Medya Reklamcılığında Haksız Rekabet. Ankara.
  • ADAK, A. (1975). Türk Hukuku Açısından Haksız Rekabet Müessesesi ve Reklam Yoluyla Haksız Rekabet, Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Dergisi, 4, 351-366.
  • AKSOY, M. A. (2016). 2005/29/AT Haksız Ticari Uygulamalar Direktifinde Düzenlenen Haksız Rekabet Halleri ve Uygulama Örnekleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası (İÜHFM), 7, 279-318.
  • ALTUNKAYA, M. (2004). Sözleşmenin Kuruluşundan Önce Tüketicinin Korunması, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1-2), 95-117.
  • ANSTOETTER, M, McDONOUGH, M, Putative Class Action Filed Against Ferrara Candy over Slack Fill Claims, (Shook Hardy & Bacon LLP); https://www.lexology.com/library/detail.aspx?g=e9d02138-46b4-40b8-a90f-2b794e1600db (E.T. 01.12.2025).
  • ARKAN, S. (2024). Ticari İşletme Hukuku (30 b.). Ankara.
  • AY, C., AYTEKİN, P. (2005). Reklamda Etik, Öneri Dergisi, 6(24), 45-60.
  • AYDOĞDU, M. (2014). Tüketici Kılavuzu-Hukuk Rehberi. İstanbul.
  • BALKAŞ, E. (2007). Bireyin Yanıltıcı Bilgiden Korunması: Yanıltıcı Reklamların Tüketici Üzerindeki Etkileri, Marmara İletişim Dergisi, 12(12), 59-73.
  • BOYACI, Y. (2021). Reklamlarda Anlamın Çağrışımlarla Zenginleştirilmesi: Turkcell Fiber Reklamın Gösterge Bilimsel Analizi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 90-109.
  • BOZBEL, S. (2006). Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda Karşılaştırmalı Reklam Hukuku. İstanbul.
  • CENTEL, N., ZAFER, H., ÇAKMUT, Ö. (2022). Ceza Hukuku Genel Hükümler (18. Baskı). İstanbul.
  • ÇABRİ, S. (2021). Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (2 b.). Ankara.
  • ÇAMDERELİ, M., KOCABAY Ş.N. (2016). Örtülü Reklamın Örtüsünü Aralamak, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 25, 211-224.
  • DEMİRTAŞ, O. (1991). Reklamcılık ve Aldatıcı-Yanıltıcı Reklamlara Getirilen Sınırlamalar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • DİŞBUDAK, A. (2007). Türk Hukukunda Aldatıcı Reklamlar (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
  • EROL, A. (2018). Türk Hukukunda Örtülü Reklam. İstanbul.
  • ERTEN, N. (1998). Türk Hukukunda Reklam ve Tüketicinin Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • GÖLE, C. (1983). Ticaret Hukuku Açısından Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması. Ankara.
  • GÜLKOKAR, E.B., Within the Scope of Combating Greenwashing, Guideline on Misleading Environmental Claims in Advertisements Has Been Published, https://turkishlawblog.com/insights/detail/within-the-scope-of-combating-greenwashing guideline-on-misleading-environmental-claims-in-advertisements-has-been-published?utm_ (E.T. 01.12.2025).
  • GÜLSOY, T. (1999). Reklam Terimleri ve Kavramları Sözlüğü. İstanbul.
  • GÜLTEKİN, E. (2020). Aldatıcı Reklamlara Karşı 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Kapsamında Ayıp Hükümlerine Başvurulması, YUHFD, XVIII(2), 1177-1198.
  • GÜRDİN, B. (2020). Doğrudan ve Dolaylı Karşılaştırmalı Reklamların Etkinliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 131-163.
  • GÜVEN, K. (2015). Reklam Hukuku Perspektifinden Avrupa Birliği, Alman ve Türk Hukuklarında Tüketici Ölçütü: Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın “Gut Springenheide” Kararı Üzerinden Bir İnceleme. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 120, 493-508.
  • HOOKER, N., SIMONS, C., PARASIDIS E., (2018), “Natıural” Food Claims: Industry Practices, Consumer Expectations, and Class Action Lawsuits, Food and Drug Law Journal, 73(2), 319-337.
  • İÇÖZ, D. (2008). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
  • İNAL, E. (2020). Reklam Hukuku ve Aldatıcı Reklamlar. İstanbul. (Reklam).
  • İNAL, E. (2005). E-ticaret Hukukundaki Gelişmeler ve İnternette Sözleşmelerin Kurulması. İstanbul. (E-ticaret).
  • İNAL, E., BAYSAL, B. (2008). Reklam Hukuku Uygulaması. İstanbul.
  • KARAASLAN, P. (2019). Kötüleyici Reklamların Tespitinde Esas Alınacak Ortalama Tüketici Ölçütü, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 11, 149-173.
  • KARAYEL B.E., AYDOĞDU, İ. (2021). Sosyal Reklam Kavramı ve STK Reklamları Üzerine Göstergebilimsel Bir Analiz, e Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 29(2), 191-215.
  • KAYA, F. (2021). E-Ticaret Hukuku ve Tüketici Hukukundaki Uygulamaları (3 b.). Ankara.
  • KELLER, K. L. (2013). Strategic Brand Management (4th ed.). New York.
  • KILINÇ, A. (2024). Takviye Edici Gıdalara İlişkin Aldatıcı Reklamlar Karşısında Tüketicinin Korunması, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28(2), 677-720.
  • KOCAYUSUFPAŞAOĞLU, N., HATEMİ, H., SEROZAN, R., ARPACI, A., (2014). Borçlar Hukuku Genel Bölüm (Cilt 1). İstanbul.
  • KORKMAZ, A. (2022). Sosyal Medya Etkileyicilerin Yaptığı Tanıtımların Örtülü Reklam Yasağı Bakımından Değerlendirilmesi, TBBD, 160, 181-210.
  • KOTLER, P., ZALTMAN, G. (1971). Social Marketing: An Approach to Planned Social Change, Journal Of Marketing, 35(3), 3-12. https://www.jstor.org/stable/1249783?seq=1#metadata_ info_tab_contents (E. T. 11.02.2025).
  • MANDELL, M. I. (1974). Advertising (2nd ed.). New Jersey.
  • McELROY, M. (2023). Misleading Food Labels: How Current Litigation Trends Are Exposing a Gap in Consumer Protection Enforcement, Journal of Health & Biomedical Law, XX, 99-132, ttps://bpb-us- e1.wpmucdn.com/sites.suffolk.edu/dist/e/1232/files/2024/04/14-McElroy-468f50626429c94a.pdf?utm_source= (E.T.01.12.2025).
  • NAZİLLİ B. M. (2024). Elektronik Ticarette Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicinin Korunması Yolları ve Aldatıcı Reklamların Denetimi. İstanbul.
  • NOMER ERTAN, F.N. (2016). Haksız Rekabet Hukuku, İstanbul.
  • ÖZDEMİR, H. (2004). Aldatıcı Reklamlara Karşı Tüketicilerin Korunması, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 53(53), 61-90.
  • ÖZDEMİR, S. (2013). Haksız Rekabet Kavramı Açısından Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar (1 b.). İstanbul.
  • ÖZDEMİR, S., DOĞANAY, M. Z. (2019). Bir Mecra Olarak Sosyal Medyanın Reklam Hukuk Açısından Değerlendirilmesi, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 13, 295-337.
  • ÖZTÜRK, G. (2013). Dijital Reklamcılık ve Gençlik. Beta Yayıncılık. Ankara.
  • PEKDİNÇER, R.T. (2020). Haksız Rekabet Hukukunda Dürüstlük Kuralına Aykırı Reklamlar ve Satış Yöntemleri, Ankara.
  • PEKDİNÇER, R. T., YILDIZ, O. A. (2019). İsviçre Hukuku ile Mukayeseli Türk Haksız Rekabet Hukuku Mevzuatı. Ankara.
  • PETER, J. P., OLSON, J. C. (2010). Consumer Behavior & Marketing Strategy (9th ed.). Ohio.
  • PRESTON, I. L. (2015). The Great American Blow-Up: Puffery In Advertising And Selling (2nd ed.). Wisconsin.
  • SAĞLIK, A. M. (2023). Geçmişten Günümüze Reklam ve Değişimi, Simetrik İletişim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-18.
  • SMITH, P. R., SMITH, P. R., ZOOK, Z. (2011). Marketing Communications: Integrating Offline And Online With Social Media (5th ed.). London.
  • SOLOMON, M. R. (2018). Consumer Behavior: Buying, Having, And Being (12th ed.). London.
  • ŞAHİNCİ, D. (2011). İnternette Aldatıcı Reklam ve Reklam Verenlerin Sorumluluğu. Ankara.
  • ŞENGEL, B. (2000). Reklamlarda Haksız Rekabet, Yargıtay Dergisi, 26(3), 459-473.
  • TEKELİOĞLU, N. (2018). Reklamın ve Reklam Sözleşmesinin Hukuki Niteliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 8(1), 3-34.(Reklam).
  • TEKELİOĞLU, N. (2016). Tüketicinin Korunması Açısından Hukuk Aykırı Reklamlar. İstanbul. (Tüketicinin Korunması).
  • TOKBAŞ, H. (2015). Tüketici Hukuku ile İlgili Avrupa Birliği Direktifleri. İstanbul.
  • TOPÇUOĞLU, M. (2016). Türk Ticaret Kanunu ve Yeni Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Açısından Haksız Ticari Uygulamalar, TAAD, 24, 15-57.
  • TOPDEMİR, E. (2024), Reklamda Mizah Kullanımı: Redbull Örneği Üzerine Gösterge Bilimsel Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Topkapı Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ÜÇIŞIK, G. (2013). İnternet Aracılığıyla Yapılan Karşılaştırmalı Reklamlar ve Tüketicinin Korunması. 2. Tüketici Sempozyumu Ses Çözümleri ve Makaleleri, (Düzenleyenler Hakan Tokbaş, Fehim Üçışık, Bilge) 1-15. Ankara.
  • YASAMAN, K. Z. (2017). Adwords Reklamlarında Bir Başkasına Ait Markanın Aynısının veya Benzerinin Anahtar Sözcük Olarak Kullanımı Tecavüz Teşkil Eder Mi? AB Adalet Divanı Kararları Işığında Tecavüz Kriterleri, Prof. Dr. Hamdi Yasamana Armağan, 1-20.
  • YILDIRIM, E. (2020). Televizyonda Yayınlanan Sosyal Reklamların İdeolojik Yapısı ve Örnek Reklam Çözümlemesi, Aksaray İletişim Dergisi, 2(1), 51-65.
  • YILMAZ, A. (2022). Türk Hukukunda Tüketicinin Aldatıcı Reklamlara Karşı Korunması, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • ZEVKLİLER, A., ÖZEL, Ç. (2016). Tüketicinin Korunması Hukuku. Ankara.
Toplam 64 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Ticaret Hukuku (Diğer)
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Serdar Demirci 0000-0001-6450-9824

Gönderilme Tarihi 8 Aralık 2025
Kabul Tarihi 11 Mart 2026
Erken Görünüm Tarihi 15 Mart 2026
Yayımlanma Tarihi 15 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176
IZ https://izlik.org/JA53DT82WH
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication

Kaynak Göster

APA Demirci, S. (2026). Reklam Kavramı Temelinde Gıda Ürünlerindeki Aldatıcı Reklamlara İlişkin Güncel Bir Değerlendirme. Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Advanced Online Publication, 192-229. https://doi.org/10.59399/cuhad.1838176

Amaç ve Kapsam

Dergide hukuk ve/veya hukukla ilişkilendirilebilen disiplinler arası nitelikteki bilimsel çalışmalar, özellikle araştırma makaleleri, karar incelemeleri, mevzuat değerlendirmeleri, kitap incelemeleri ve çeviriler yayımlanmaktadır. ÇÜHAD ile hukuk alanında ulusal ve uluslararası literatüre katkı sağlanması amaçlanmaktadır.

Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, yılda iki sayı (Haziran-Aralık) olmak üzere yalnızca elektronik ortamda yayımlanan en az iki kör hakem incelemesinin geçerli olduğu bir dergidir. Bu dergi adı “ÇÜHAD” kısaltmasını kullanmaktadır.

Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi'nde, Türkçe hazırlanmış hukuk ve/veya hukukla ilişkilendirilebilen disiplinler arası nitelikteki çalışmalara ek olarak, Yayın Kurulu'nca uygun görülecek diğer yabancı dillerde (Almanca, İngilizce, Fransızca vb.) hazırlanmış bilimsel çalışmaların da yayımlanması mümkündür.

Yazım Kuralları
1. Dergiye gönderilen yazılar başka bir yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır.
2. Makalenin Türk Dil Kurumu’nun kabul ettiği yazım kurallarına ve bu metinde yer verilen kurallara uygun hazırlanması zorunludur. Bunlara uyulmaması hâlinde Editörlük yazının ilgili kurallara uygun şekilde yeniden düzenlenerek gönderilmesini talep edebilir.
3. Yayın Komisyonunca ilk değerlendirmesi yapılan yazılar hakemlere gönderilecek, hakemlerden gelen raporlar doğrultusunda yazının yayımlanmasına, hakemden gelen raporlar çerçevesinde düzeltme istenmesine ya da yazının geri çevrilmesine karar verilecek ve yazar durumdan en kısa sürede haberdar edilecektir. Hakem raporunda düzeltme istenmesi durumunda, yazar tarafından sadece belirtilen düzeltmeler çerçevesinde değişiklikler yapılabilecektir. Dergide, çeviri, karar ve kitap incelemeleri, mevzuat değerlendirmeleri ve bilgilendirici notlara da yer verilecektir. Bu nitelikteki yazıların kabulü veya geri çevrilmesi, Yayın Komisyonu tarafından yapılacaktır. Yazılar yayımlanmak üzere kabul edildiği takdirde, Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, elektronik ortamda tam metin olarak yayımlamak da dahil olmak üzere, tüm yayın haklarına sahiptir.
4. Yalnızca "Dergipark" sistemi üzerinden gönderilen makaleler değerlendirmeye esas alınacak olup, derginin iletişim adresinde yer alan e-posta adresine gönderilen makaleler dikkate alınmayacaktır.
5. Makale ve Kelime Sınırları: Gönderilen çalışmaların başına, makalenin Türkçe ve yabancı dildeki adı, en az 100, en fazla 300 kelimelik Türkçe ve yabancı dilde özetlerinin ve en az üç en fazla on adet anahtar kelimenin Türkçe ve yabancı dilde eklenmesi gerekmektedir. Anahtar kelimelerin ilk harfleri büyük olmalıdır.
6. Başlık ve Yazar Adı: Makale başlığının Times New Roman yazı tipi 12 punto tüm harfler büyük, kalın ve ortalanmış şekilde yazılması gereklidir. Konu başlığının sağ altında yazarın adı ve soyadı yer almalıdır. Yazar adı ve soyadı, ana başlığın altına, 12 punto, kalın, sağa yaslı olarak akademik unvanla beraber “Adı SOYADI” biçiminde yazılmalı, sonuna * işareti konularak dipnotta sırasıyla yazarın akademik unvanı, çalıştığı kurum, e-posta adresi ve ORCID numarası belirtilmelidir. (ORCID numarası https://orcid.org/ adresinden alınabilir. ORCID numarası olmayan araştırmacıların çalışmaları değerlendirmeye alınmayacaktır).
Örnek: Doç. Dr., Çukurova Üniversitesi Hukuk Fakültesi Medeni Hukuk Anabilim Dalı Öğretim Üyesi, yazar@cu.edu.tr, ORCID: 0000-0000-0000-0000.
7. Sayfa Yapısı: Sayfa yapısı üstten, alttan ve yanlardan 2,5 cm olmalıdır.
8. Metin: Çalışmaların, esas metni en az 4.500 en fazla 15.000 kelimeden oluşmalıdır. Başlık 1 biçimi sadece yazının ana başlığı için kullanılmalıdır. Yazılarda Öz, Abstract, Giriş, Sonuç ve Kaynakça başlıkları Başlık 2 biçimine tanımlanmalıdır. Başlıkların numaralandırılması Romen rakamıyla I. ile başlamalıdır. Başlıkların tümünün ilk satırı 1,25 cm girintili olmalıdır.
    a. Başlıklandırma örneği şu şekilde olmalıdır.
    MAKALE ADI (BAŞLIK 1)
    ÖZ (BAŞLIK 2)
    ABSTRACT (BAŞLIK 2)
    GİRİŞ (BAŞLIK 2)
       I. BAŞLIK 3
            A. BAŞLIK 4
                1. Başlık 5
                    a. Başlık 6
                        i. Başlık 7
                            aa. Başlık 8
    SONUÇ (BAŞLIK 2)
    KAYNAKÇA (BAŞLIK 2)

Çalışmanın sonunda, çalışmada kullanılan kaynakların yazarlarının soyadlarına göre sıralandığı bir kaynakça bulunmalıdır.
Çalışmanın ana metni, Times New Roman yazı tipinde, 1,5 satır aralığı ve 12 punto, dipnotları ise, tek satır aralığı ve 10 punto olarak hazırlanmalıdır. Dipnotların 0,75 cm asılı ve aralarında 3 nk boşluk olması gerekir.
    b. Atıflar dipnotta gösterilmelidir. Dipnot ve kaynakçalarda “APA” atıf sistemi benimsenmiş olup, aşağıda bu atıf sistemine göre uyularak yapılan atıflar örnekleri gösterilmiştir.
        1. Tek yazarlı kitap:
        Metin İçinde:
        TANRIVER, s. 123.
        Kaynakçada:
        TANRIVER, S. (2021). Medeni Usul Hukuku (4 b., Cilt I). Ankara.

        2. İki veya daha fazla yazarlı kitap:
        Metin İçinde:
        ARSLAN, TANRIVER, s. 123.
        ARSLAN, YILMAZ, TAŞPINAR AYVAZ, HANAĞASI, s. 123.
        Kaynakçada:
        ARSLAN, R., TANRIVER, S. (2001). Yargı Örgütü Ders Kitabı (2. b.). Ankara.
        ARSLAN, R., YILMAZ, E., TAŞPINAR AYVAZ, S., HANAĞASI, E. (2018). İcra Ve İflas Hukuku (4. b.). Ankara.

        3. Aynı yazara ait birden fazla esere atıf:
        Metin İçinde:
        ALANGOYA, Tahkim, s. 123; ALANGOYA, İlkeler, s. 123.
        Kaynakçada:
        ALANGOYA, H. Y. (1973). Medeni Usul Hukukumuzda Tahkimin Niteliği ve Denetlenmesi. İstanbul. (Tahkim).
        ALANGOYA, H. Y. (1979). Medeni Usul Hukukunda Vakıaların ve Delillerin Toplanmasına İlişkin İlkeler. İstanbul. (İlkeler).

        4. Kitap Bölümü:
        Metin İçinde:
        AKKAN, s. 123.
        Kaynakçada:
        AKKAN, M. (2017). Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku (15. b., Cilt I). (H. PEKCANITEZ, M. ÖZEKES, H. TAŞ KORKMAZ, M. AKKAN, Düzenleyenler) İstanbul.

        5. Makale:
        Metin İçinde:
        ÖNEN, s. 568.
        Kaynakçada:
        ÖNEN, E. (1966). Gayrimenkul Davalarında Yetki. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(1), 567-633.

        6. Yargı Kararlarına Atıf:
        Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yapılan atıflar bu bölümde yer verilen şekilde düzenlemelidir. Yabancı mahkeme kararlarına atıf yapılırken Dergi tarafından özel bir usul öngörülmemekle birlikte, benimsenen usul yazının tamamında yeknesak olarak kullanılmalıdır.
        Y. 17. HD, T. 08.09.2020, E. 2019/3192, K. 2020/4927: Yargı kararına ulaşılan kaynak, (E.T. 12.12.2021).
        Ankara BAM 2. HD, T. 23.01.2017, E. 2016/113, K. 2017/21: Yargı kararına ulaşılan kaynak, (E.T. 12.12.2021).
Makale Değerlendirme Süreci
    A. Gönderme Aşaması
1. Hazırlanan çalışmalar, Dergipark üzerinden sisteme yüklenmek suretiyle dergi editörlüğüne iletilmelidir. Hakem incelemesi dâhil tüm aşamalar Dergipark üzerinden yürütülmektedir.
2. Dergide yayınlanmak üzere gönderilen eserin, daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış veya yayınlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekir.
3. Dergide yayınlanmak üzere gönderilen eser ile birlikte, telif hakkı devir formu da doldurularak gönderilecektir.
    B. Ön İnceleme Aşaması
1. Yayımlanmak üzere ÇÜHAD’a gönderilen değerlendirilecek tüm çalışmalar intihal programı (Turnitin veya Ithendicate) aracılığıyla incelemeye tâbi tutulacaktır. Bu incelemenin sonucunda intihal oranı %30’u aşan makaleler değerlendirmeye alınmayacaktır.
2. Dergide yayınlanmak üzere gönderilen eserler editör kurulu tarafından ön değerlendirmeye tabi tutulur. Ön değerlendirme aşamasında, eser sahiplerinin editör kurulu tarafından talep edilen düzeltmeleri 15 gün içinde tamamlaması gerekir. Düzeltmenin süresinde yapılmaması hâlinde, editör kurulu eser sahibi ile iletişime geçmeksizin eseri reddetme hakkını saklı tutar.
    C. Hakem Değerlendirme Süreci
1. ÇÜHAD yayımlanmak üzere gönderilen çalışmalar, çift kör hakem uygulaması kapsamında değerlendirilmektedir. Hakem incelemesi en az iki hakemin katılımıyla yapılmaktadır.
2. Dergide yayınlanması talebiyle gönderilen çalışmalar, gizli tutulan hakemlerin olumlu görüşleri alınmaksızın ya da hakemler tarafından önerilen düzeltmeleri içeren yeni metin sağlanmaksızın yayımlanmaz. Hakemlerden biri olumlu diğeri olumsuz görüş bildirdiği takdirde çalışma üçüncü bir hakeme gönderilir. Editör kurulu hakem raporlarını değerlendirerek üçüncü bir hakem atanması gereğini duymazsa çalışmayı bizzat reddedebilir.
3. Değerlendirme için hakemlere tanınan süre 30 gün olup bu süre zorunluluk halinde 10 gün daha uzatılabilir. Hakem değerlendirme raporunun süresinde gönderilmemesi halinde editör kurulunca, hakem ile iletişime geçmeksizin yeni bir hakem atanabilir.
4. Hakem tarafından gönderilen değerlendirme raporunda belirtilen düzeltmelerin tamamlanması için eser sahibine 15 gün süre tanınır. Bu süre zarfında eser sahibi düzeltmeleri gerçekleştirmediği takdirde, editör kurulu eser sahibi ile iletişime geçmeksizin eseri reddetme hakkını saklı tutar.

1) Dergi Yayın Etiği
a) Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, ulusal ve uluslararası düzeydeki akademik ilke ve etik değerlere bağlı bir yayın politikası izlemektedir. Bu bağlamda, YÖK tarafından Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’nde belirlenen esasların yanı sıra uluslararası geçerliğe sahip COPE (Committee on Publication Ethics) Directory of Open Access Journals (DOAJ), Open Access Scholarly Publishers Association (OASPA) ve World Association of Medical Editors (WAME) tarafından ortaya konulan standartlar Dergi’nin yayın politikasının esaslı unsurlarını teşkil etmektedir. Yayın etiğine ilişkin sair ulusal veya uluslararası yönerge veya standart, yukarıda zikredilenlerle çelişmediği sürece, Dergi tarafından geçerli kabul edilmektedir.
b) Dergi bünyesinde gerçekleşen yayın değerlendirme süreci öncesinde, sırasında yahut sonunda, ilgili esaslara ve standartlara aykırı olduğu objektif olarak tespit edilen eserlerin yayın talepleri reddedilir. Dergi’de yayımlanmış eserler bakımından böylesi bir tespitin yapılması halinde, ilgili eser yayından kaldırılır.

2) Editör Kurulunun Yükümlülükleri
a) Dergi bünyesindeki görevli editörler ve editör yardımcıları, her türlü önyargıdan uzak, objektif ve tarafsız bir şekilde görevlerini yerine getirmekle mükelleftir.
b) Dergi bünyesindeki görevli editör ve editör yardımcıları, görevlerinin gerektirdiği ölçüde gizlilik içerisinde hareket etmekle mükelleftir.
c) Dergi bünyesinde görevli editör ve editör yardımcıları, Dergi’ye ilişkin her türlü iş ve işlemde tam iş birliği içerisinde hareket eder. Dergi bünyesinde adil görev dağılımı yapılması iş birliğinin özünü oluşturmaktadır.

3) Eser Sahiplerinin ve Hakemlerin Hakları ve Yükümlülükleri
a) Eserlerinin Dergi’de yayımlanmasını isteyen eser sahipleri, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine, YÖK tarafından Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’nde belirlenen esaslara, COPE tarafından ortaya konulan standartlara ve Dergi tarafından kabul edilen sair esaslara ve standartlara uymakla mükelleftir.
b) Eser sahipleri yayımlanmak üzere Dergi’ye gönderdikleri eserlerini, ilgili hükümlere, esaslara ve standartlara uygun olarak hazırladıklarını taahhüt etmiş kabul edilirler.
c) ÇÜHAD'daki tüm makaleler Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 (CC BY 4.0) lisansı ile Açık Erişim olarak yayınlanacaktır. Bilimsel bir çalışmanın telif hakkı sahibi, açık bir lisans (Creative Commons veya eşdeğeri) kullanan başkalarına kullanım hakları verir. Bu, çalışmaya anında ücretsiz erişim sağlar ve herhangi bir kullanıcının makalelerin tam metinlerini okumasına, indirmesine, kopyalamasına, dağıtmasına, yazdırmasına, aramasına veya bunlara bağlantı vermesine, indekslemek için taramasına, yazılıma veri olarak iletmesine veya başka herhangi bir yasal amaç için kullanmasına izin verir. Dolayısıyla, eserlerini ÇÜHAD'a gönderen tüm yazarlar, yazarın orijinal yaratıcı olarak atfedilmesi ve yeniden kullanımın ticari olmayan amaçlarla, yani araştırma veya eğitim amaçlı kullanımla sınırlandırılması koşuluyla, kullanıcıların makaleyi kullanmasına, çoğaltmasına, yaymasına veya görüntülemesine izin verir. 
d) Yazarların çalışmalarının tüm versiyonlarının, ambargo olmaksızın kurumsal veya yazarın tercihine göre başka bir veri havuzunda saklanmasına izin verilir.
e) Hakemler, Dergi veya Dergi’nin yetkili kıldığı birimler tarafından kendilerine gönderilen eserlerin eser incelemesini dikkatlice ve ivedilikle yerine getirir; eser değerlendirmesini uzmanlık alanlarına uygun olarak, tarafsız ve adil bir şekilde yapar.
f) Hakemler, değerlendirdikleri eserlerde akademik ilke ve etik değerlere, ulusal veya uluslararası esas veya standartlara aykırılık tespit ettiği takdirde, Dergi editör kurulunu derhal bilgilendirmekle mükelleftir.

Derginin tüm giderleri Çukurova Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır. Dergide makale yayını ve makale süreçlerinin yürütülmesi ücrete tâbi değildir. Dergiye gönderilen ya da yayın için kabul edilen makaleler için işlem ücreti veya yayınlama ücreti alınmaz. Araştırmacılar, dergimize çalışmalarını göndermekle telif ve yayın haklarını Çukurova Üniversitesine devretmiş olurlar.

Atıf Dizinleri

TR Dizin

Diğer Dizinler

Index Copernicus
Google Scholar

İMTİYAZ SAHİBİ

Default avatar
Ali Rıza TÖNGÜR
Ceza Hukuku

EDİTÖR

Hakan Albayrak
Hakan ALBAYRAK
Medeni Usul ve İcra İflas Hukuku, Sivil Prosedür

ALAN EDİTÖRLERİ

Default avatar
Zeynep ÖZKAN GÜNEŞ
Hukuk ve Yasal Çalışmalar, Anayasa Hukuku
Seda Arslan Durmuş
Seda ARSLAN DURMUŞ
Hukuk ve Yasal Çalışmalar, İş Hukuku

EDİTÖR YARDIMCILARI

Default avatar
Ali Uçar KAYA
Karşılaştırmalı Hukuk, Uluslararası Tahkim, Uluslararası Ticaret ve Yatırım Hukuku
Furkan Özdemir
Furkan ÖZDEMİR
Aile Hukuku, Bilişim ve Teknoloji Hukuku, İletişim Hukuku, Spor Hukuku, Tıbbi ve Sağlık Hukuku, Haksız Muamele Hukuku, Mülkiyet Hukuku (Fikri Mülkiyet Hukuku hariç), Sözleşme Hukuku, Özel Hukuk ve Medeni Yükümlülükler (Diğer), Bankacılık, Finans ve Menkul Kıymetler Hukuku
Default avatar
Muhammed Zahid DOĞANAY
Hukuk ve Yasal Çalışmalar, Ticaret Hukuku, Şirketler ve Dernekler Hukuku
Default avatar
Yiğit ÇELİK
Aile Hukuku, Mülkiyet Hukuku (Fikri Mülkiyet Hukuku hariç), Sözleşme Hukuku, Roma Hukuku
Default avatar
Deniz ALKIŞ CEMİLOĞLU
İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku
Esra Bulut Parsak
Esra BULUT PARSAK
Hukuk Eğitimi, Hukuk ve Beşeri Bilimler, Medeni Usul ve İcra İflas Hukuku, Hukuk (Diğer), Karşılaştırmalı Hukuk, Uluslararası Tahkim, Adalete Erişim, Dava, Yargılama, Anlaşmazlık Çözümü, Sivil Prosedür, Yasal Uygulama, Avukatlık ve Hukuk Mesleği
Gizem Güner Yaşar
Gizem GÜNER YAŞAR
Hukuk Eğitimi, Anayasa Hukuku, Yurtiçi İnsan Hakları Hukuku, Kamu Hukuku (Diğer), Uluslararası İnsani ve İnsan Hakları Hukuku
Default avatar
Arzu BALAN
Ceza Hukuku, Ceza Muhakemeleri Usulü, Mahkemeler ve Cezanın Belirlenmesi, Suç ve Ceza
Default avatar
İdil Nur GÜRBÜZ GÖKBERK
Ticaret Hukuku
Default avatar
Tahsin MAVZER
Medeni Usul ve İcra İflas Hukuku, Dava, Yargılama, Anlaşmazlık Çözümü, Sivil Prosedür, Yasal Kurumlar (Mahkemeler ve Adalet Sistemleri dahil)

YABANCI DİL EDİTÖRLERİ

Erman Ekingen
Erman EKİNGEN
Hukuk ve Yasal Çalışmalar, Ticaret Hukuku, Ticaret Hukuku (Diğer), Avrupa Birliği Hukuku
Serhan Yıldırım
Serhan YILDIRIM
Hukuk Felsefesi, Metafizik, 19. Yüzyıl Felsefesi, Roma Hukuku, Hukuk Tarihi
Default avatar
Gözde PİŞKİN
Rekabet Hukuku, Bankacılık, Finans ve Menkul Kıymetler Hukuku, Şirketler ve Dernekler Hukuku, Ticaret Hukuku (Diğer)