The Effect of Urban Macroform on Urban Resilience: The Case of Düzce

Öz

Türkiye has experienced many destructive earthquakes in its history. Düzce, located on the North Anatolian Fault line in the north-west of Türkiye, was shaken by two major earthquakes on August 17 and November 12, 1999. These earthquakes caused great loss of life and material damage in the city. The earthquake that occurred in Düzce on November 23, 2022 caused minor material damage. In this study, the city of Düzce will be analyzed in the context of spatial development and city development plans in the period from 1999 to 2023, and urban resilience assessment will be made through the city macro form. The aim of the study is to compare the effects of the zoning plans implemented after the 1999 earthquakes on the city after the 2022 earthquake and to measure urban resilience. Urban resilience analysis was prepared in ArcGIS software by evaluating the building stock, land potential, earthquakes, storey heights, population densities, open green area capacity, transportation network standards, proximity to fault lines, and soil structure in the area where Düzce city core was established. As a result, it was revealed that the urban macro form of Düzce shows low and medium level resilience. The results of the study reveal the critical importance of these measures for the city of Düzce. In line with the analyses, it is recommended to develop and implement policies that increase the resilience of the city.

Anahtar Kelimeler

• Düzce
• Disaster Policies
• Earthquake
• Urban Morphology
• Urban Resilience
• Geographical Information Systems

Kent Makroformunun Kentsel Dirençliliğe Etkisi: Düzce Örneği

Öz

Türkiye, tarihinde birçok yıkıcı deprem ile karşılaşmıştır. Türkiye’nin kuzey batısında bulunan Kuzey Anadolu Fay hattında yer alan Düzce ise, 17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 tarihlerinde meydana gelen büyük iki deprem ile sarsılmıştır. Bu depremler ile yıkıma uğrayan kentte büyük ölçüde can kaybı ve maddi hasar meydana gelmiştir. Düzce’de 23 Kasım 2022 tarihinde gerçekleşen depremde ise az yoğunluklu maddi hasar oluşmuştur. Bu çalışmada, 1999 yılından 2023 yılına kadar olan süreçte mekânsal gelişim ve şehir imar planları bağlamında Düzce kenti incelenerek kent makro formu üzerinden kentsel dirençlilik değerlendirmesi yapılacaktır. Çalışmanın amacı, 1999 depremlerinden sonra uygulanan imar planlarının 2022 depremi sonrası kent üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması ve kentsel dirençliliğin ölçülmesidir. Kentsel dirençlilik analizi; Düzce kent özeğinin kurulduğu alandaki yapı stoku, arazi potansiyeli, maruz kaldığı depremler, kat yükseklikleri, nüfus yoğunlukları, açık yeşil alan kapasitesi, ulaşım ağı standartları, fay hattına yakınlık, zemin yapısı gibi kriterler çerçevesinde değerlendirilerek ArcGIS programında hazırlanmıştır. Sonuçta ise Düzce kent makro formunun düşük ve orta düzeyde dirençlilik gösterdiği ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonuçları, Düzce kenti özelinde bu önlemlerin kritik önemini ortaya çıkarmaktadır. Analizler doğrultusunda kentin dirençliliğini arttıran politikaların geliştirilmesi ve uygulanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Düzce
• Afet Politikaları
• Deprem
• Kent Morfolojisi
• Kentsel Dirençlilik
• Coğrafi Bilgi Sistemleri

Kaynakça

1. Afet ve Acil Durum Başkanlığı. (2018). Türkiye deprem tehlike haritası. https://www.afad.gov.tr/turkiye-deprem-tehlike-haritasi
2. Afet ve Acil Durum Başkanlığı. (2022). 23 Kasım 2022 Gölyaka (Düzce) Mw 5.9 depremine ilişkin ön değerlendirme raporu. T.C. İçişleri Bakanlığı, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, Deprem ve Risk Azaltma Genel Müdürlüğü https://deprem.afad.gov.tr/assets/pdf/23kasim2022GolyakaDuzceMW59.pdf
3. Akay, S. (2019). Kent formunun morfolojik analizi; Denizli örneği [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
4. Akbaş, İ. (2023). Dirençlilik ve dirençli kent yaklaşımında yeni eğilimler: bibliyometrik bir analiz. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(3), 1866–1889.
5. Alexander, D. E. (2013). Resilience and disaster risk reduction: an etymological journey. Natural Hazards and Earth System Sciences, 13(11), 2707-2716.
6. Ateş, A., Toprak, B., & Yeşil, B. (2013). Düzce ilinde yapı hasarlarının zemin büyütme özellikleri ve yapı rezonans uyumu ile ilgisinin araştırılması. Düzce Üniversitesi İleri Teknoloji Bilimleri Dergisi, 2(3), 76–86.
7. Aydın, O. (2015). Karmaşık kent sistemi, kentsel büyüme kavramlarının anlaşılması ve kent modelleme teknikleri. Türk Coğrafya Dergisi, 64, 51–60. https://doi.org/10.17211/tcd.69978
8. Bekler, T., Çifçi, S., Bekler, F. N., & Demirci, A. (2022). Çanakkale şehir merkezi risk azaltma çalışmaları ve afet farkındalığın değerlendirilmesi. Türk Deprem Araştırma Dergisi, 4(1), 73–97. https://doi.org/10.46464/tdad.1041575

9. Bölgesel Deprem-Tsunami İzleme ve Değerlendirme Merkezi. (2022). 23 Kasım 2022 Sarıdere-Gölyaka-Düzce depremi basın bülteni. http://www.koeri.boun.edu.tr/sismo/2/23-kasim-2022-saridere-golyaka-duzce-depremi-mw6-0/
10. Bikçe, M. (2015, 14–16 Ekim). Türkiye’de hasara ve can kaybına neden olan deprem listesi (1900-2014) [Bildiri Sunumu]. III. Türkiye Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı, İzmir, Türkiye.
11. Bikçe, M. (2016). A database for fatalities and damages due to the earthquakes in Turkiye (1900–2014). Natural Hazards, 83(3), 1359–1418.
12. Bikçe, M. (2017). Türkiye’deki depremlerde alınan ve alınabilecek önlemler. Uluslararası Mühendislik Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 9(2), 25–31.
13. Demir, Z. (2004). Düzce’nin yeni kentleşme sürecinde açık ve yeşil alanlara yeni fonksiyonlar kazandırılması [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
14. Dikmen, Ç. B., & Toruk, F. (2017). Prusias ad Hypium antik kenti üzerinde bir yerleşim: Konuralp. Researcher, 5(4), 176-210.
15. Dinçer, Ş. E. & Ercoşkun Yalçıner, Ö., (2021). Kent planlamada yeni bir yöntem önerisi: kentsel dirençlilik endeksi. Resilience Journal, 5(2), 159–172.
16. Doğu Marmara Kalkınma Ajansı. (2012). Düzce’nin Geleceğin Yol Haritası. https://www.marka.org.tr/wp-content/uploads/2022/06/ Du%CC%88zcenin-Geleceg%CC%86i-Yol-Haritasi-2012.pdf
17. Düzce İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü. (2021). İl Afet ve Risk Azaltma Planı (İRAP). T.C. Düzce Valiliği, İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü. https://duzce.afad.gov.tr/kurumlar/duzce.afad/Irap-Il-Planlari/Duzce-Il-Afet-Risk-Azaltma-Plani.pdf
18. Düzce İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü. (2022). Düzce halkının toplanma alanları. T.C. Düzce Valiliği, İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü. https://duzce.afad.gov.tr/duzce-ili-halkin-toplanma-alanlari
19. Düzce Belediyesi. (2022). Düzce ili 1/50.000 ölçekli çevre düzeni planı’na yönelik stratejik çevresel değerlendirme işi, taslak kapsam belirleme raporu (Ek 4). https://webdosya.csb.gov.tr/db/scd/icerikler/duzce-il--cdp-scd-taslak-kbr-20221020095936.pdf
20. Düzce Belediyesi. (2023). Düzce Tarihi. 28 Haziran 2023’de https://duzce.bel.tr/10-duzce-tarihi adresinden alındı. Düzce Valiliği, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü. (2023). Düzce 23 Kasım 2022 Depremi Bina Bazlı Hasar Tespit Çalışması [Yayınlanmamış Veri Seti]. 10 Şubat 2023’te Düzce Valiliğinden alındı.
21. Düzce Valiliği. (2023). Tarihi ve Coğrafi Yapısı. 26 Aralık 2023’de http://www.duzce.gov.tr/tarihi-ve-cografi-yapisi adresinden alındı.
22. Erdem, N. (2022). Dirençli kent ve kompakt kent modellerinin sürdürülebilirlik çerçevesinde değerlendirmesi. Eurasian Journal of Forest Science, 10(3), 183-206.
23. Erdoğan, G., Simsar, S., Sakal, S. D., Kor, Ö., Kardoğan, G., Parıltı, C., Kaya, Y. D., & Gündoğdu, B. (2022). Dirençli şehirler tasarlamak: uygulama kılavuzu arayışı İzmir-Torbalı örneği. Çevre, Şehir ve İklim Dergisi, 1(2), 165–202.
24. Ergün, S. (2004). 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerinin ardından Düzce nüfusundaki değişiklikler. Türk Coğrafya Dergisi, 42, 91–114.
25. Ergün Konukcu, B. (2020). Akut şok ve kronik stresler karşısında kentsel dayanıklılık & sürdürülebilir dayanıklılık yaklaşımı. Resillience Journal, 4(2), 323–345. https://doi.org/10.32569/resilience.796942
26. Ersoy, M. (2015). Kentsel planlamada standartlar. Ninova Yayıncılık.
27. Ersavaş Kavanoz, E. (2020). Kentsel direnç kavramı üzerine. Kent ve Çevre Araştırmaları Dergisi, 2(1), 5–24.
28. Ersavaş Kavanoz, E. (2021). Kentsel direnç planlamasında iş birliği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 59, 375–390.
29. European Chemical Society. (2023). Resilience. 28 Haziran 2023’de https://www.euchems.eu/wp-content/uploads/2017/08/170820-Preparing-for-Employment-in-a-Global-Workforce-C.-Stihler.pdf adresinden alındı.
30. Fusco, G., & Venerandi, A. (2020, July 1-4). Assessing morphological resilience. Methodological challenges for metropolitan areas. In O. Gervasi, B. Murgante, S. Misra, C. Garau, I. Blecic, D. Taniar, B. O. Apduhan, A. M. A. C. Rocha, E. Tarantino, C. Torre & Y. Karaca (Eds.) Computational Science and its Applications–ICCSA 2020: 20th international conference (pp. 593–609), Cagliari, Italy.
31. Galantini, Z. D. (2018). Urban resilience as a policy paradigm for sustainable urban planning and urban development: The case of Istanbul [Doctoral thesis, Istanbul Technical University.]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
32. Genç, F. N. (2007, 5-7 Aralık). Doğal afet riskleri ve Türkiye'de kentleşme [Bildiri Sunumu]. TMMOB Afet Sempozyumu, Ankara.
33. Gerçek, D., & Güven, İ. T. (2016). Kentsel dirençliliğin coğrafi bilgi sistemleri ile analizi: deprem ve İzmit kenti. Harita Teknolojileri Elektronik Dergisi, 8(1), 51–64.
34. Gerdan, S. (2021). Kentsel planlama açısından il afet risk azaltma planlarının değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 10(4), 1006–1012.
35. Gültekin, Y. S., Gültekin, P., Kaya, M., & Kaya, S. (2017). Socio-economical, ecological and cultural features of neighborhoods in Duzce City: an overview and assesment [Bildiri Sunumu]. International Multidisciplinary Congress of Eurasia (IMCOFE 2017), Roma, Italy.
36. Harrison, C. G., & Williams, P. R. (2016). A systems approach to natural disaster resilience. Simulation Modelling Practice and Theory, 65, 11–31. https://doi.org/10.1016/j.simpat.2016.02.008
37. Holling, C. S. (1973). Resilience and stability of ecological systems. Annual Review of Ecology and Systematics, 4, 1–23.
38. İnşaat Mühendisleri Odası. (2022). 23.11.2022 Gölyaka-Düzce depremi ön değerlendirme raporu. 26 Aralık 2023’de https://www.imo.org.tr/Eklenti/8115,golyaka-deprem%20raporupdf.pdf?0&_tag1=D2A204FCD61ACD26AEB2AB1B4F74C5C 48F66ED06 adresinden alındı.
39. Işık, Ş. (2005). Türkiye’de kentleşme modelleri. Ege Coğrafya Dergisi, 14(1–2), 57–71.
40. İrdem, İ., & Mert, E. (2023). Deprem, dirençli kent ve acil afet yönetimi: Türkiye örneği. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 4(2), 241–276.
41. Japon Uluslararası İşbirliği Ajansı. (2002). Türkiye Cumhuriyeti İstanbul ili sismik mikro-bölgeleme dahil afet önleme/azaltma temel planı çalışması. İstanbul Büyükşehir Belediyesi. 28 Haziran 2023’de https://8luvomezzzsk.merlincdn.net/wp-content/uploads/ 2020/11/JICA-TURKCE-RAPORU.pdf adresinden alındı.
42. Karadeniz, E., & Sunbul, F. (2023). Land use and land cover change in Düzce region following the major earthquake: implications for ANN and Markov Chain analysis. Environmental Earth Sciences, 82(10), Article 243. https://doi.org/10.1007/s12665-023-10881-8
43. Kaya, A. (2019). Afetler ve kent morfolojisine etkileri: Düzce örneği. İdealkent, 28(10), 942–961.
44. Kesim, G. A. (1996). Düzce kenti açık ve yeşil alan sorunları ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi üzerine bir araştırma (Yayın No 5). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Yayınları.
45. Koç, A., & Kubat, A. S. (2018, 31 Ekim–2 Kasım). Kent biçimi araştırmalarında karşılaştırmalı analiz yöntemleri: İstanbul tarihi yarımadası örneği. Türkiye Kentsel Morfoloji Ağı II. Kentsel Morfoloji Sempozyumu (ss. 243–254).
46. Marmara Belediyeler Birliği. https://kentselmorfolojisempozyumu2018.files.wordpress.com/2019/04/tnum2018_bildiriler-kitabc4b1.pdf
47. Konukçu, E. (1984). Düzce Tarihi (İlk Devirlerden Cumhuriyete). Türkiye İmar Turizm ve Sanayi Mecmuası, 8, 12–23.
48. Kutal, G. (2021). Düzce ilinde nüfusun değişimi: sosyo-kültürel ve mekânsal analiz (1927-2018) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
49. Levi, E. A., & Genç, U. D. (2018). 19. yüzyıldan günümüze İzmir’in morfolojisindeki değişimde tarihi dokuların yeri. Türkiye Kentsel Morfoloji Ağı II. Kentsel Morfoloji Sempozyumu (ss. 471–491). Marmara Belediyeler Birliği. https://kentselmorfolojisempozyumu2018.files.wordpress.com/2019/04/tnum2018_bildiriler-kitabc4b1.pdf
50. Meerow, S., Newell, J. P., & Stults, M. (2016). Defining urban resilience: a review. Landscape and Urban Planning, 147, 38–49. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2015.11.011
51. Mıhçı, Z., & Bayraktar, H., (2022). Scenario-based risk assessment for Düzce province. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 8(2), 421–435. https://doi.org/10.21324/dacd.1038428
52. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü. (2011). Türkiye Diri Fay Haritası Serisi, Adapazarı (NK36-13) Paftası, Seri No: 14. https://www.mta.gov.tr/v3.0/sayfalar/hizmetler/doc/diri_fay_haritalari/adapazari.pdf
53. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü. (2022). 23 Kasım 2022 Gölyaka (Düzce) depremi (Mw 6,0) saha gözlemleri ve değerlendirme raporu. https://www.mta.gov.tr/v3.0/sayfalar/bilgi-merkezi/deprem/pdf/23.11.2022_Duzce_Golyaka.pdf
54. Naryaprağı, S., & Polat, E., (2020). Kent makroformu ve kent içi ulaşım etkileşimi: Isparta örneği. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 201–220.
55. Nerse, S., & Türk, E. (2017). Kırsal kentsel ilişkilerde değişim: yeni tanımlamalar ve kavram okumaya yönelik bir analiz. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(63), 504–525.
56. OECDiLibrary. (2022). Regional development working papers 2018/02. OECDiLibrary. 5 Temmuz 2022’de https://www.oecdilibrary.org/development/indicators-for-resilient-cities_6f1f6065-en adresinden alındı.
57. OECDiLibrary. (2023). Built-up area. OECDiLibrary. 26 Aralık 2023’de https://www.oecd-ilibrary.org/environment/built-up-area/indicator/english_7c06b772-en adresinden alındı.
58. Okuyan Akcan, S., Tekin, S., Yeşilyurt, A., & Zülfikar, A. C. (2023). Güncel Avrupa sismik tehlike ve risk modeliyle 23 Kasım 2022 Düzce depreminin değerlendirilmesi. Afet ve Risk Dergisi, 6(4), 1218–1233.
59. Öncel, H., & Meşhur, M. Ç. (2021). Konya kentsel alanının büyümesinde kentsel saçaklanma ve nedenleri. Planlama, 31(2), 191–207.
60. Özalp, M. F., & Arslan, H. (2020). Kentsel planlamadaki değişim ve dönüşümün kent formunun gelişimine etkisinin incelenmesi: Düzce örneği. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 8, 2229–2244, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/986626
61. Özaslan, M., Erşahin, G., Akkahve, D., Sabuncu, A. (2001). Düzce ili raporu (Yayın No 2578). Devlet Planlama Teşkilatı Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğü, Ankara.
62. Özçelik, F. (2013). Cumhuriyet döneminde Düzce (1946-1960) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
63. Özçevik, Ö., Ertekin, Ö., Eyüboğlu, E., Oğuz, M., Akbulut, A., Çelik, Ö., Sandıkçı, N., & Kantemir, M. (2018). Sürdürülebilirlik, kentsel form, kentsel dönüşüm ve yeşil sertifika sistemleri ilişkisi üzerine bir değerlendirme: Ulusal yeşil sertifika YeS_TR deneyimi. Türkiye Kentsel Morfoloji Ağı II. Kentsel Morfoloji Sempozyumu (ss. 797–809). Marmara Belediyeler Birliği. https://kentselmorfolojisempozyumu2018.files.wordpress.com/2019/04/tnum2018_bildiriler-kitabc4b1.pdf
64. Özdede, S. (2017). Kentsel peyzaj planlama ve tasarımında rüzgar etkisi: Düzce kenti örneği [Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
65. Öztürk, N. K., & Demirel, Ö. (2021). Çok paydaşlı iş birliği ve dirençli kent açısından Montreal şehri. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 10(2), 24–44.
66. Resilient Cities Network. (2023). What is Urban Resilience?. 26 Aralık 2023’de https://resilientcitiesnetwork.org/what-is-urban-resilience/#:~:text=Urban%20resilience%20is%20the%20capacity,and%20acute%20shocks%20they%20experience adresinden alındı
67. T.C. Resmi Gazete. (2016). 5403 sayılı toprak koruma ve arazi kullanımı kanunu. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2017/01/ 20170121M1-1.pdf
68. Rockefeller Foundation. (2015). City resilience index: understanding and measuring city resilience. 12 Haziran 2022’de https://www.arup.com/perspectives/publications/research/section/city-resilience-index adresinden alındı.
69. Sabah, L., & Bayraktar, H. (2020). Düzce merkez ve ilçelerinin deprem senaryolarına göre karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 8, 1695–1705. https://doi.org/10.29130/dubited.574013
70. Sezik, M. (2021). Kentsel gelişim sürecini etkileyen faktörler bağlamında Malatya’nın sürdürülebilir kentsel gelişimine yönelik değerlendirmeler. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 26-40.
71. Sharifi, A., & Yamagata, Y. (2014). Resilient urban planning: Major principles and criteria. Energy Procedia, 61, 1491–1495. https://doi.org/10.1016/j.egypro.2014.12.154
72. Suri, L. (2018). Planlamada doğal eşik değerlendirme kriterleri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 17(34), 47–67.
73. Şanlı N., Varol, F. N., Kılıç Ecemiş, Ş., & Güney, M. E. (2021). Planlama kapsamında kentsel risklerin tespiti ve derecelendirilmesine yönelik iki çalışma: Kocaeli örneği. İdealkent, 12(32), 415–440.
74. Şenik, B., & Uzun, O. (2021). Düzce kentinde açık yeşil alan sisteminin oluşturulmasına yönelik bazı öneriler. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 17(2), 367–396.
75. Taş, N. (2003). Yerleşim alanlarında olası deprem zararlarının azaltılması. Uludağ Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 8(1), 225–231.
76. Tatar, Y. (2005). Çevre ve mekansal gelişme sektörü raporu. 17 Eylül 2023’de https://yusuftatar.com.tr/FileManager/file/ DuzceIGP_Cevre.pdf adresinden alındı.
77. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2020). 1 / 25 000 ölçekli Düzce Merkez ilçesi ve yakın çevresi çevre düzeni planı - 2020 uygulama hükümleri. https://webdosya.csb.gov.tr/db/mpgm/icerikler/duzce-merkez-25000-cdp-plan-hukumleri-06.05.2021-20210530124939.pdf
78. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. (2018). Düzce tarımsal kuraklık eylem planı (2018-2022). https://duzce.tarimorman.gov.tr/Belgeler/KOORD%C4%B0NASYON/Duzce_Kuraklik_Eylem_Plani.pdf
79. Tekkanat, S. S., & Türkmen, S. N. (2018). Tarih Boyunca Kent Formlarının Biçimlenişi Üzerine Bir İnceleme. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(4), 107–124.
80. Tilio, L., Murgante, B., Trani, F., Vona, M., & Masi, A. (2011, June). Resilient city and seismic risk: a spatial multicriteria approach. In B. Murgante, O. Gervasi, A. Iglesias, D. Taniar & B. O. Abduhan (Eds.), Computational Science and its Applications–ICCSA 2020: 20th international conference (pp. 410–422), Santander, Spain.
81. Topaloğlu, C. (1980). Türkiye’de şehirleşme: 1950-1970 yılları arasında nüfusu 50-100 bin nüfuslu şehirler [Lisans tezi, İstanbul Üniversitesi]. İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi. http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/TEZ/59582.pdf
82. Tuğaç, Ç. (2019). Kentsel dirençlilik perspektifinden yerel yönetimlerin görevleri ve sorumlulukları. İdealkent, 10(28), 984–1019. https://doi.org/10.31198/idealkent.634144
83. Tuncel, M., & Yıldız, H. (2020). Düşkünlük. TDV İslam Ansiklopedisi. 5 Eylül 2023’de https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/ EK-1/CEK114716.pdf adresinden alındı.
84. Türkiye İstatistik Kurumu. (2004). Kent araştırması. 17 Kasım 2023’de http://tuikapp.tuik.gov.tr/Bolgesel/menuAction.do# adresinden alındı.
85. Türkiye İstatistik Kurumu. (2021). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, Düzce mahallelerine ilişkin nüfus verisi. 30 Haziran 2023’de https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2022-49685 adresinden alındı.
86. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları, 2022. 17 Kasım 2023’de https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=49685 adresinden alındı.
87. Üngür, E. (2017). Kentsel bir altyapının biyopolitikası: D-100 karayolu [Doktora tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
88. Vona, M., Harabaglia, P., & Murgante, B. (2016). Thinking about resilient cities: Studying Italian earthquakes. Urban Design and Planning, 169(DP4), 185–199. http://dx.doi.org/10.1680/udap.14.00007
89. World Bank. (2013). Building urban resilience: principles, tools, and practice. https://documents1.worldbank.org/curated/en/ 320741468036883799/pdf/Building-urban-resilience-principles-tools-and-practice.pdf
90. Yılmaz, E., & Arslan, H. (2018, 7–11 Kasım). 1999 Depremleri Sonrası Düzce İlinin Yeniden Yapılanma Süreçlerinin İncelenmesi [Bildiri Sunumu]. Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kongresi (ISRC 2018), Antalya, Türkiye.
91. Yılmaz, H. (1992). Doğanşehir-Sürgü-Gözene (Malatya) yöresinin jeolojisi [Yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi