An Interdisciplinary Approach to Interior Design in the Context of Environmental Protection Awareness: Relation between Interior Architecture and Environmental Engineering

Öz

Developments in the fields of science and technology, especially since the last half of the 20th century, reveal new research and approaches in the world. In presenting the results of these researches and approaches, it is not enough to think and evaluate in a single field today. It is not possible to examine newly developed areas through a single disciplinary approach. It is the use of other disciplines to support these thoughts and evaluations. In this context, interdisciplinary approach is needed. Today, as a result of the advancement in technology and science, the development of construction technology and changes in the living necessities; designing architectural spaces that are more liveable, transferable to future generations, and causing less damage to the environment during their construction and use is now regarded as a design trend.  Hence, interior architecture alone is not enough to create environmentally sensitive space. In this process, it is necessary to receive support for environmental engineering issues. In this study, it is aimed to handle both the interior architecture, a discipline of design, and the environmental engineering, a discipline of engineering with an interdisciplinary approach to find common grounds and to determine the contribution of environmental engineering to interior architecture. In the scope of the study, firstly, the interdisciplinary study features were mentioned, the related disciplines were examined and the common grounds between the two disciplines were explained with examples.

Anahtar Kelimeler

• Environment,Ecological Design,Green Interior Design,Sustainability,Interior Architecture,Environmental Engineering

Çevre Koruma Bilinci Bağlamında İç Mekânın Tasarımında Disiplinler Arası Bir Yaklaşım: İç Mimarlık ve Çevre Mühendisliği İlişkisi

Öz

Dünyada özellikle 20. yüzyılın son yarısından itibaren bilim ve teknoloji alanlarında yaşanan gelişmeler yeni araştırma ve yaklaşımları ortaya çıkarmaktadır. Bu araştırma ve yaklaşımların sonuçlarının ortaya konmasında günümüzde tek bir alanda düşünme ve değerlendirme yapmak yeterli değildir. Tek bir disiplin ile yeni gelişen alanları incelemek mümkün olmamaktadır. Bu düşünce ve değerlendirmeleri destekleyecek diğer disiplinlerden faydalanılması söz konusudur. Bu bağlamda, disiplinler arası yaklaşıma ihtiyaç duyulmaktadır. Günümüzde teknoloji ve bilimin ilerlemesi, inşaat teknolojisindeki gelişmeler ve yaşam gereksinimlerinde görülen değişimler sonucu daha yaşanılabilir, gelecek nesillere aktarılabilir, yapımları ve kullanımları sırasında çevreye daha az zarar veren mekânların tasarımı artık bir tasarım eğilimi olarak kabul görmektedir. Dolayısıyla çevreye duyarlı mekânlar oluşturmada iç mimarlık tek başına yeterli olmamaktadır. Bu süreçte çevre mühendisliği ile ilgili konularda destek almaya ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, bir tasarım disiplini olan iç mimarlık ile bir mühendislik disiplini olan çevre mühendisliğinin disiplinler arası bir yaklaşım ile ele alınarak, ortak paydalarının bulunması ve çevre mühendisliğinin iç mimarlığa katkılarının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma kapsamında öncelikle disiplinler arası çalışma özellikleri belirtilmiş, konuyla ilgili disiplinler incelenmiş ve iki disiplin arasındaki ortak paydalar örnekler ile açıklanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çevre,Ekolojik Tasarım,Yeşil İç Mimari,Sürdürülebilirlik,İç Mimarlık,Çevre Mühendisliği

Kaynakça

1. Adalberth K., (1996), Energy use during the life cycle of buildings: a method, Building and Environment, 32(4), 317-320.
2. Adıgüzel D., (2011), Türkiye’de iç mimarlık eğitiminde çevresel yaklaşım, Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi, İstanbul.
3. Aktan C., (2007), Yükseköğretimde değişim: Global trendler ve yeni paradigmalar, Yaşar Üniversitesi Yayını, İzmir.
4. Aktaş G.G., (2013), Design parameters and initiatives for ecological and gren design in interior architecture, WSEAS Transactions on Environment and Development, 2(9), 58-67.
5. Altuncu D., (2010), Sürdürülebilirlik açısından kompakt flüoresanlambaların incelenmesi, International Sustainable Buildings Symposium, Ankara, 810-812.
6. Ayalp N., (2013), Multidimensional approach to sustainable interior design practice, International Journal of Energy and Environment, 4(7), 143-151.
7. Chandramohan B., Fallows S., (2009), Interdisciplinary learning and teaching in higher education, Routledge, Londra, 184ss.
8. Crowther P., (2000), Building deconstruction in Australia, Overview of Deconstruction Selected Countries, (Charles Kibert and Abdol Chini Ed.) CIB Report, Florida.

9. Cooper D., (2014), Environmental Engineering, Waveland Press, New York.
10. Crowther P., (2001), Developing an inclusive model for design for ceconstruction, Deconstruction and Materials Reuse: Technology, Economic, and Policy, CIB Publication 266, New Zeeland, http://www.cce.ufl.edu/wp-content/uploads/2012/08/ Design_for_Deconstruction_and_Materials_Reuse.pdf, [Erişim 30 Mart 2017].
11. Çelebi G., Gültekin A.B., Harputlugil G., Bedir, M., Tereci A., (2008), Yapı Çevre İlişkileri, Çizgi Basım Yayın Ltd. Şti, İstanbul.
12. Darçın P., (2014), Çevre duyarlı mimarlık, Mimarlık Dergisi (319), http://www.mimarlikdergisi.com/, [Erişim 30 Mart 2017].
13. Dennis L., (2010), Green interior design, Alworth Press, New York.
14. Demirarslan D., (2006), İç mekân tasarımına giriş, Kocaeli Üniversitesi yayınları, Kocaeli, 240ss.
15. Demirarslan D., Demirarslan K.O., (2008), Sürdürülebilirlik bağlamında geleceğe yönelik yaklaşımlar ve geri kazanım açısından mobilya tasarımının önemi,1. Ulusal İç Mimarlık Sempozyumu, İstanbul, 114-127.
16. Demirarslan K.O., Demirarslan, D., (2008), Hava kirliliğinin mimari yapılar üzerindeki etkileri, Hava Kirliliği ve Kontrolü Ulusal Sempozyumu, Hatay, 194-207.
17. Demirarslan K.O., Demirarslan, D., (2016), Kentlerde yeni yerleşim alanlarının gelişimi ve katı atık sorunu: İzmit Yahyakaptan mahallesi örneği, Doğal Afet ve Çevre Dergisi, 2(2), 108-120.
18. Dummet K. (2007), Designing for a sustainable future: Partnership to sustainability, Talking and Walking Sustainability Conference, Auckland.
19. Edwards B., (2001), Green architecture, Architectural Design, 4(71), 30.
20. Ehrlich P.R., Holdren J.P., (1971), Impact of population growth, Science, 171, 1212-1217.
21. Elias Özkan S.T., (2003), Binaların sökümü ve yıkımı, Ekoloji ve Mimarlık, Bülten, TMMOB Mimarlar Odası, Ankara, 38-41.
22. Erickson H.L. (1995), Stirring the head, herat and soul. Redefining curriculum and instruction. Corwin Press. Inc, California.
23. Eryıldız D., (2003), Sürdürülebilirlik ve mimarlık dosyasında ekolojik mimarlık, Arredamento Mimarlık Dergisi, 154, 71-75.
24. EURIMA, (2005), https://www.reeep.org/european-insulation-manufacturers-association-eurima, [Erişim 30 Mart 2017].
25. Fanger P.O., (2004), Enerjiden tasarruf sağlarken, iç hava kalitesi nasıl yüz kere daha iyi hale getirilebilir?, http://www.ttmd.org.tr/, [Erişim 30 Mart 2017].
26. Faulkner D. C., (2007), Introduction to environmental design. Kendall Hunt, Dubuque, Iowa.
27. Fırat F.K., Akbaş F., (2015), İnşaat endüstrisinde geri dönüşüm çalışmalarının geliştirilmesi ve ekonomi üzerine etkileri, Çevre ve Enerji Dergisi, 637- 644.
28. Fränzle S., Markert B., Wünschmann S., (2012), Introduction to Environmental Engineering, Wiley Press, Hong Kong.
29. Gilabert E.F., (2010), Ecologies of excess: an excerptfrom a 22nd century architecture history class, Architectural Design, 80(6),72-79.
30. Hasol D., (2012), Ansiklopedik mimarlık sözlüğü, Yem Yayınevi, İstanbul.
31. Hayles C., (2015), Environmentally sustainable interior design:A snapshot of current supply of and demand for green, sustainable or fair trade products for interior design, International Journal of Sustainable Built Environment, 4, 100-108.
32. İmamoğlu B., (2011), Riba’nın 2025 yılına yönelik araştırması, mimarlar için gelecek?, Mimarlık Dergisi, 360, http://www.mimarlikdergisi.com, [Erişim 30 Mart 2017].
33. Jacobs H., (1989), Interdisciplinary curriculum: Design and implementation. Association for Supervision and Curriculum Development, Alexandria.
34. Jacobson M., (2002), Atmospheric pollutions history, science, and regulation, Cambridge University Pres, Cambridge. Kang M. (2004), The analysis of enviromentally sustainable interior design practice. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Universty of Minesota, Minneapolis.
35. Kang M., Guerin D.A., (2009), Environmentally sustainable interior design: The characteristics of interior designers who practice, Environment and Behavior, 41, 170-184.
36. Kazamia K., Kafaridou M. (2010), How a designer can support sustainability in a creative way, International Design Congress-Design 2010, Dubrovnik, Crotia.
37. Kibert C.J., Chini, A.R., (2000), Deconstruction as an essential component of sustainable construction, Overview of Deconstruction in Selected Countries, CIB 2000 Report, Rotterdam.
38. Kurokawa K., (1977), Metabolism in architecture, Westview Press, Boulder.
39. Maczulak A., (2009), Environmental Engineering, Designing a Sustainable Future, Facts on File publishing.
40. Maroni M., Seifert B., Lindvall T., (1995), Indoor air quality. A comprehensive reference book. Vol.3, Elsevier, Tokyo.
41. Özmehmet E., (2007), Avrupa ve Türkiye’deki sürdürülebilir mimarlık anlayışına eleştirel bir bakış, Journal of Yasar University, 2(7), 809-826.
42. Özturan Ö., (2007), Teknolojik gelişmelerin iç mimarlığa etkisi, İç Mimarlık Dergisi. ttp://www.icmimarlikdergisi.com [Erişim 30 Mart 2017].
43. Piaget J., (1972), The epistemology of interdisciplinary relationships. Interdisciplinarity: Problems of teaching and research in universities. Paris: OECD.
44. Raven P.H., (2001), Atlas of population and environment, American Association Fort he Advancement of Science.
45. Salthammer T., (2004), Emissions of volatile organic compounds from products and materials in indoor environments, Indoor air quality, (Ed.) Peter Pluschke, Springer, Berlin, 37-71.
46. Samsunlu A., (2000), Türkiye’de çevre mühendisliği eğitimi üzerine düşünceler, Çevre Bilim Teknoloji Dergisi, 1 (1), 49-52. Sev A., (2009), Sürdürülebilir mimarlık, Yem Yayınları, İstanbul.
47. Sylvan R. Bennet D., (1994), The greening of ethics, White Horse Press, Cambridge.
48. Taygun G., (2016), Kentsel dönüşümde asbest riski, Mimarlık dergisi (390): http://www.mimarlikdergisi.com, [Erişim 1 Haziran 2017].
49. TTGV, (2010), Temiz sürdürülebilir üretim raporu, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı, 265ss.
50. Uluatam S., (2011), İnşaat mühendisliğinde enerji verimliliği dersi, TMH - 468 - 2011/4, 59-66.
51. URL-1, (2017), http://w3.balikesir.edu.tr/~birol/modernizm.pdf [Erişim 30 Mart 2017].
52. URL-2, (2017), http://kongre.nigde.edu.tr/ [Erişim 30 Mart 2017].
53. URL-3, (2017), https://ifiworld.org/[Erişim 30 Mart 2017].
54. URL-4, (2017), http://www.csb.gov.tr/iller/mus/index.php?Sayfa=sayfa&Tur=webmenu&Id=11210, [Erişim 30 Mart 2017].
55. URL-5, (2017), web.deu.edu.tr/atiksu/ogrenci/ogr01.doc [Erişim 30 Mart 2017].
56. URL-6, (2017), http://www.cmo.org.tr/mesleki_denetim/yonetmelikler.php [Erişim 30 Mart 2017].
57. URL-7, (2017), https://ekonomi.isbank.com.tr/UserFiles/pdf/sr05_mobilyasektoru.pdf, [Erişim 30 Mart 2017].
58. URL-8, (2017), https:// nepis.epa.gov/Exc/24 Net.ex, [Erişim 30 Mart 2017].
59. URL-9, (2017), http://www.mobilyadergisi.com.tr/haber/turkiyede-yonga-ve-lif-levha-sektoru, [Erişim 30 Mart 2017].
60. URL-10, (2017), http://www.izto.org.tr/portals/0/argebulten/bulten_haziran_2013.pdf, [Erişim 30 Mart 2017].
61. URL-11, (2017), http://www.emlaktasondakika.com, [Erişim 30 Mart 2017].
62. URL-12, (2017), http://www.emlaktasondakika.com/, [Erişim 30 Mart 2017].
63. URL-13, (2017), http://3dkonut.com/kentsel-donusum-kapsaminda-20-milyon-konut-yikilacak-/haberi, [Erişim 30 Mart 2017].
64. URL-14, (2017), http://www.yfu.com/kitapciklar/gurultu.pdf, [Erişim 30 Mart 2017].
65. URL-15, (2017), https://sustainabledevelopment.un.org/, [Erişim 30 Mart 2017].
66. URL-16, (2017), http://www.cityfarmer.info/, [Erişim 30 Mart 2017].
67. URL-17, (2017), https://tr.pinterest.com/pin/551479916844085490/, [Erişim 30 Mart 2017].
68. URL-18, (2017), https://esiinteriors.wordpress.com/, [Erişim 30 Mart 2017].
69. URL-19, (2017), http://conceptsandcolorways.com/tag/sustainable-interior-design/, [Erişim 30 Mart 2017].
70. URL-20, (2017), https://blog.stateofgreen.com.au/ [Erişim 30 Mart 2017].
71. URL-21, (2017), http://www.asce.org/uploadedFiles/visionforthefuture.pdf, [Erişim 30 Mayıs 2017].
72. URL-22, (2017), https://dspace.mit.edu, [Erişim 30 Mayıs 2017].
73. WGSC, (2004), Working Group Sustainable Construction Methods and Techniques Final Report, http://ec.europa.eu/environment/ urban/, [Erişim 30 Mart 2017].
74. Wines J., (2008), Green architecture, Taschen Verlag GmbH, Köln, 240ss.
75. Yeang K., (2012), Ekotasarım: Ekolojik Tasarım Rehberi, Yem Yayınları, İstanbul, 472ss.
76. Yurtseven E., (2007), İki farklı coğrafi bölgedeki ilköğretim okullarında iç ortam havasının insan sağlığına etkileri yönünden değerlendirilmesi, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.