Kaolen Türü Killi Zeminlerin Dayanım Özelliklerinin Melamin Formaldehit Sıvı Polimeri Kullanarak İyileştirilmesi
Öz
Zemin iyileştirme yöntemleri, şehirler ve endüstri bölgelerinde artan yapılaşma ihtiyacı sonucunda daha çok alan kullanımı gereksinimi nedeniyle gün geçtikçe uygulamalarda tercih edilen yöntemlerden biri haline gelmiştir. Bir diğer tercih sebebi ise yeni geliştirilen yöntem ve malzemeler ile geleneksel yöntemlere göre daha ekonomik ve hızlı çözümlerin elde edilebilmesidir. Dünyada son yıllarda kimyasal stabilizörlerin, taşıma kapasitesi, şev duraylılığı ve erozyon gibi problemli durumlarda, zemin iyileştirme uygulamalarında kullanımı, ekonomik oluşu, kolay uygulanması ve erken dayanım kazanma nedenleri ile giderek artış göstermektedir. Bu çalışmada sıvı haldeki melamin formaldehit polimerinin, kaolen türü killerin dayanım özellikleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sıvı melamin formaldehit polimerinin optimum su muhtevasında sıkıştırılmış kaolen örnekler içerisine eklenerek serbest basınç dayanımlarındaki değişimler araştırılmıştır. Sıvı polimer yüzde 3, 6, 9 ve 12 oranlarında örneklere optimum su muhtevasını geçmeyecek şekilde, su ile yer değiştirerek eklenmiş ve hazırlanan polimer katkılı örnekler 3, 7, 14 ve 28 gün boyunca küre tabii tutulmuşlardır. Kür süresi sonunda serbest basınç testlerine tabii tutulan farklı yüzdeler ile stabilize edilmiş örneklerde, polimer katkı oranı ve kür süresi arttıkça dayanımlarda ciddi artışlar tespit edilmiştir. Elde edilen bu sonuca göre melamin formaldehit sıvı polimer katkısı zemin iyileştirme yöntemi olarak killi zeminlere uygulanabilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ajalloeian R., Matinmanesh H., Abtahi S., Rowshanzamir M., (2013), Effect of polyvinyl acetate grout injection on geotechnical properties of fine sand, Geomechanics and Geoengineering, 8(2), 86–96.
- Al-Khanbashi A., El-Gamal M., (2003), Modification of sandy soil using water-borne Polymer, Journal of Applied Polymer Science, 88(10), 2484–2491.
- Al-Khanbashi A., Abdalla S., (2006), Evaluation of three waterborne polymers as stabilizers for sandy soil, Geotechnical and Geological Engineering, 24(6), 1603–1625.
- Anagnostopoulos C., Hadjispyrou S., (2004), Laboratory study of an epoxy resin grouted sand, Ground Improvement, 8(1), 39–45.
- Anagnostopoulos C., Papaliangas T., (2012), Experimental investigation of epoxy resin and sand mixes, Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering, 138(7), 841–849.
- Anagnostopoulos C., Kandiliotis P., Lola M., Karavatos S., (2013), Effect of epoxy resin mixtures on the physical and mechanical properties of sand, Research Journal of Applied Sciences, Engineering and Technology, 7(17), 3478–3490.
- ASTM, (2016), Standard Test Method for Unconfined Compressive Strength of Cohesive Soil, (ASTM D2166M-16). ASTM International, West Conshohocken, PA.
- ASTM, (2017), Standard Test Methods for Liquid Limit, Plastic Limit, and Plasticity Index of Soils, (ASTM D4318-17e1). ASTM International, West Conshohocken, PA.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Altuğ Saygılı
*
0000-0002-8366-793X
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
5 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
2 Nisan 2018
Kabul Tarihi
2 Haziran 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 4 Sayı: 2
