Empowering Aid Personnel That Respond to Disasters

Öz

All over the world, the negative consequences of disasters are increasing day by day. While disasters affect millions of people globally each year, unfortunately they also accelerate the inequality and injustice in the society. The frequency of disasters and their impact on people has increased due to climatic changes and increasing population density. Today, earthquakes, floods, drought, fires, volcanic and nuclear explosions, terrorist attacks have turned into ordinary events. Accordingly, the literature on the effects of natural or man-made disasters on victims and communities is abundant. Our findings from the disaster mental health literature indicate that the rescue team that performs the first responders has a risk for negative psychological consequences as they are directly and continuously exposed to traumatic experiences after intervening in disasters. Aid personnel (search and rescue team, firefighters, support groups, etc.) who immediately respond to disasters and assist victims may face various problems after disaster. However, it has been determined that the studies in the literature on the effects of disasters and disasters on these aid personnel are limited. The following study discusses the disaster literature, the relationship of disaster mental health, the general consequences of disasters, the psycho-social, physical and behavioral effects of disasters and disasters on aid personnel, their symptoms, and how to help and strengthen these personnel.

Anahtar Kelimeler

• Disaster
• Post Traumatic Stress Disorder
• Empowerment
• Social Work
• Aid Staff
• Human Services Staff

Afetlere Müdahale Eden Yardım Personelini Güçlendirme

Öz

Tüm dünyada afetlerin yaratmış olduğu olumsuz sonuçlar gün geçtikçe artış göstermektedir. Afetler her yıl küresel düzeyde milyonlarca insanı etkilerken ne yazık ki toplumda yaşanan eşitsizliği ve adaletsizliği de hızlandırmaktadır. Afetlerin sıklığı ve insanlar üzerine etkisi, iklimsel değişmeler ve artan nüfus yoğunluğu sebebiyle artmış durumdadır. Günümüzde deprem, sel, kuraklık, yangınlar, volkanik ve nükleer patlamalar, terörist saldırılar adeta sıradan olaylara dönüşmüştür. Bu doğrultuda doğal veya insan kaynaklı afetlerin kazazede ve toplumlar üzerindeki etkileriyle ilgili literatür oldukça fazladır. Afet ruh sağlığı literatüründen elde ettiğimiz bulgular, ilk müdahaleyi yapan kurtarma ekibinin, afetlere müdahale ettikten sonra travmatik deneyimlere doğrudan ve sürekli maruz kaldıklarından olumsuz psikolojik sonuçlar için bir risk taşıdıklarını bildirmektedir. Afetlere anında müdahale eden ve mağdurlara yardımcı olan yardım personeli (arama kurtarma ekibi, itfaiyeci, destek grupları vb.), afet sonrasında çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalabilmektedir. Ancak literatürde yaşanan afetlerin bu yardım personeli üzerindeki etkileri ile ilgili çalışmaların sınırlı olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmada, afet literatürü, afet ruh sağlığı ilişkisi, afetlerin genel sonuçları, afetlerin yardım personeli üzerindeki psiko-sosyal, fiziksel ve davranışsal etkileri, bunların semptomları ve bu personele nasıl yardım edilebileceği ve güçlendirileceği tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Travma Sonrası Stres Bozukluğu
• Güçlendirme
• Sosyal Hizmet
• Yardım Personeli
• İnsani Yardım Personeli

Kaynakça

1. Alexander D.A., (1990), Psychological intervention for victims and helpers after disasters, British Journal of General Practice, 40, 345-348.
2. Aslan H., (2018), SHO 712 Nicel araştırma tasarımları adlı ders kapsamında hazırlanmış ve yayınlanmamış rapor, H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Burkle F.M. Jr., (1996), Acute-phase mental health consequences of disasters: implications for triage and emergency medical services. Ann. Emerg. Med., 28(2), 119-28.
4. Galea S., Nandi A., Vlahov, D., (2005), The epidemiology of post-traumatic stress disorder after disasters, Epidemiol. Rev., 27, 78–91.
5. Gist R., Lubin B., (1989), Psychosocial aspects of disaster, John Wiley & Sons, New York, USA. 357ss.
6. Goldmann E., Galea, S., (2014), Mental health consequences of disasters, Annu. Rev. Public Health, 35, 169–83.
7. Institute of Medicine, (2003), Preparing for the Psychological Consequences of Terrorism: A Public Health Strategy, Institute of Medicine; Board on Neuroscience and Behavioral Health; Committee on Responding to the Psychological Consequences of Terrorism, https://www.nap.edu/initiative/committee-on-responding-to-the-psychological-consequences-of-terrorism, [Erişim Tarihi: 12 Aralık 2020].
8. Institute of Medicine, (2019), Understanding the psychological consequences of traumatic events, disasters, and terrorism, Institute of Medicine; Board on Neuroscience and Behavioral Health; Committee on Responding to the Psychological Consequences of Terrorism, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/ NBK221638/ [Erişim Tarihi: 12 Aralık 2020].

9. Işıkhan V., (2016), Stres yönetimi: tükenmişlikten mutluluğa, Nika Yayınevi, Ankara, 420ss.
10. Işıkhan V., (2021), Yardım personelini güçlendirme, Nika Yayınevi, Ankara, 352ss.
11. Koçak Y.E., (2018), SHO 712 Nicel araştırma tasarımları adlı ders kapsamında hazırlanmış ve yayınlanmamış rapor, H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Lee V., Henderson, M. (1996), Occupational stress and organizational commitment in nurse administrators, Journal of Nursing Administration, 26(5), 21-28.
13. Maguen S., Neria Y., Conoscenti L.M., Litz B.T., (2009), Depression and prolonged grief in the wake of disasters, Mental health and disasters’in İçinde (Neria Y., Galca S., Norris FH., Ed.), Cambrigde University Press, New York, USA, ss. 116-130.
14. McFarlane A.C., Williams, R., (2012), Mental health services required after disasters: learning from the lasting effects of disasters, Depress Res Treat., 2012:970194, doi: 10.1155/2012/970194.
15. Neria Y., Nandi A., Galea S., (2008), Post-traumatic stress disorder following disasters: a systematic review, Psychol Med., 38, 467–80.
16. Norris F., Friedman M.J., Watson P.J., (2002), 60,000 disaster victims speak: Part II. Summary and implications of the disaster mental health research, Psychiatry, 65, 240–60.
17. Norris F., Perilla, J., Ibanez G., Murphy A. (2001), Sex differences in symptoms of posttraumatic stress: Does culture play a role? Journal of Traumatic Stress, 14, 7-28.
18. Pincus A., Minahan A., (1973), Social work practice: model and method, ‎ F.E. Peacock Publishers, Itasca, IL, USA, 355ss.
19. Raphael B. (1986), When Disaster Strikes: How Individuals and Communities Cope With Catastrophe, Basic Books, NewYork, USA, 342ss.
20. Raphael B.S., Bradburg L., Lambert F., (1983), Who helps the helpers? The effects of a disaster on the rescue workers, Omega, 14(1), 9-20.
21. Sheafor B.W, Horejsi C.R., (2003), Techniques and guidelines for social work practice (6th Edition), Allyn ve Bacon, Boston, MA, 645ss.
22. Tufan B., (2000), Afet hizmetleri ve sosyal hizmet uzmanları, Sağlık ve Toplum, 10(Özel Sayı), 39-44.
23. Yıldırım A., (2017), SHO 712 Nicel araştırma tasarımları adlı ders kapsamında hazırlanmış ve yayınlanmamış rapor, H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.