Araştırma Makalesi

Marzubân-nâme Tercümesi’nde Arapça Unsurlar

Cilt: 10 Sayı: 10 25 Mart 2025
PDF İndir

Marzubân-nâme Tercümesi’nde Arapça Unsurlar

Öz

Edebiyat, dilin korunması ve kültürel sürekliliğin sağlamasında önemli bir yere sahiptir. Bu bağlamda, Farsçadan Türkçeye çevrilen Marzubân-nâme, Eski Anadolu Türkçesi döneminin çok dilli yapısını, dil zenginliğini ve kültürel etkileşimlerini yansıtan önemli eserlerden biridir. Marzubân-nâme, didaktik bir eser olup, kısa ve etkileyici hikâyelerden oluşan bir hikâye kitabıdır. Bu hikâyeler genellikle hayvanlar arasında geçen kıssalar ve ibret verici anlatılardan meydana gelmektedir. Eserin dili sade, akıcı ve anlaşılırdır. Hikâyeler, doğal ve canlı bir anlatımla okuyucuya sunulmuş, anlatımın etkileyiciliğini artırmak için diyaloglara ve betimlemelere geniş yer verilmiştir. Bu çalışmada, Eski Anadolu Türkçesi dönemi eserlerinden biri olan Marzubân-nâme Tercümesi’nde yer alan Arapça unsurların kullanım şekilleri incelenmiştir. Eserdeki Arapça kelimeler masdar, isim, sıfat, ism-i fâil ve ism-i mef’ûl gibi dilbilgisel kategorilere ayrılarak ele alınmış ve bunların yapı ve anlam bakımından nasıl bir dönüşüm geçirdiği tespit edilmiştir. Anlam daralması, anlam genişlemesi ve anlam değişmesi gibi süreçler örneklerle açıklanarak bu kelimelerin Türkçeye kazandırılma biçimleri analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Afram, A. (1951). El-Elfâzü’-Süryâniyye Fi’l-Ma’âcimu’l-Arabiyye. Mecme’i’l-İlmi’l-Arabi Dergisi. Dimaşk.
  2. A. Zajaczkowski. (1936). Najstarsza wersja turecko perskiego zbioru opowiesci p.t. Marzuban-name, Bulletin International de’l’Akademie Polonaise des Sciences et des Lettres. cl. De Philologie. Anm. 4.
  3. Çelik, T. (2020). Marzubân-nâme Tercümesi’nin Sözdizimi Özellikleri Üzerine Bir İnceleme. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi. 2, (Haziran-June 2020). 168-187.
  4. Ercilasun, A.B. (2004). Başlangıçtan Yirminci Yüzyıla Türk Dili Tarihi (1. baskı). Ankara: Akçağ yayınları.
  5. İbn-i Fâris, A. (2001). Mu’cem makayyisu’l-luga (1. basım). Daru İhya’ut-Turasul-Arabi. (Orijinal eser 1005 yılında yazılmıştır).
  6. Korkmaz, Z. (2017). Marzuban-nâme tercümesi destur-ı şahi. Ankara: Türk Dili Kurumu.
  7. Kurtuluş, R. (2004). Merzübanname. Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (C. 29), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  8. Şîr, A. (1908). El-elvâzü’l-Fârîsiyyet’ül-Mu’arraba (2. basım). Beyrut: El-Matba’atu’l-Kasulikiyye Li’l-Eba’i’l-Yesu’i’in.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Erken Görünüm Tarihi

22 Mart 2025

Yayımlanma Tarihi

25 Mart 2025

Gönderilme Tarihi

15 Mart 2025

Kabul Tarihi

18 Mart 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 10 Sayı: 10

Kaynak Göster

APA
Alkhatib, M. H. K., & Erenoğlu Ataizi, A. D. (2025). Marzubân-nâme Tercümesi’nde Arapça Unsurlar. Disiplinler Arası Dil Araştırmaları, 10(10), 165-182. https://doi.org/10.48147/dada.1658568