Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme, Empatik Eğilimleri ve Karar Verme Düzeyleri

Özlem Gül; Zafer Doğru

doi:10.36415/dagcilik.1835574

Araştırma Makalesi

Critical Thinking, Empathic Tendencies, and Decision-Making Levels of Sports Sciences Students

Yıl 2025, Sayı: Advanced Online Publication, 07.01.2026

Özlem Gül , Zafer Doğru

Öz

This study aims to examine the critical thinking tendencies, empathic tendencies, and decision-making levels of students in the Faculty of Sport Sciences. A total of 581 students enrolled at .... University during the 2018–2019 academic year participated in the research. Data were collected through relevant scales, and descriptive statistics, independent samples t-test, ANOVA, Scheffe, Kruskal–Wallis, and Mann–Whitney U tests were employed in the analyses. The findings indicate positive but low-level relationships among critical thinking, empathy, and decision-making. Female students scored higher in empathy than males. Significant differences were observed between departments, particularly in foresight, innovativeness, and rational decision-making. Additionally, class level was associated with differences in empathy and decision-making styles; licensed athletes and students with higher academic achievement scored higher in empathy and rational decision-making, respectively. Overall, the relationships among these variables are considered meaningful in supporting students’ professional competencies in sport sciences.

Anahtar Kelimeler

Critical Thinking , Decision-Making , Empathic Tendency , Physical Education and Sports Education

Etik Beyan

This study was conducted in accordance with ethical guidelines after obtaining ethical approval.

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Teşekkür

Kaynakça

Akar, C. (2007). İlköğretim öğrencilerinde eleştirel düşünme becerileri (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Akbıyık, C. (2002). Eleştirel düşünme eğilimleri ve akademik başarı (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Akçalı, Ö. (1991). Kaygı seviyesinin empatik beceri üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi. İstanbul.
Akdere, N. (2012). Türkiye’de öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri, eleştirel düşünme öğretimine yönelik tutumları ve öz yeterlik seviyeleri (Doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Ankara.
Akkoyun, F. (1982). Empatik anlayış üzerine. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15(2), 103-124. Erişim adresi. http://dergiler.ankara. edu.tr/dergiler/40/512/6285.pdf
Arslanoğlu, C. (2012). Farklı bölümlerde öğrenim gören beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri ve saldırganlık ilişkisinin incelenmesi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Avşaroğlu, S. (2007). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı, karar verme ve stresle başa çıkma stillerinin benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
Aybek, B. (2006). Konu ve beceri temelli eleştirel düşünme öğretiminin öğretmen ddaylarının eleştirel düşünme eğilimi ve düzeyine etkisi (Doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Aykora, E., Tekin, A., Özdağ, S., Dereceli, Ç. ve Uzunkaya, D. (2010). Communication skills and empathic tendency: Physical Education and Fine Arts Students, Romania Ovidius University Annals. Series Physical Education and Sport/Science, Movement and Health, 10(2).
Barak, A. (1990). Counselor training in empathy by a game procedure. Counselor Education & Supervision, 29(3), 170. https://doi.org/10.1002/j.1556-6978.1990. tb01152.x
Beyaz, Ö. (2016). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik beceri düzeylerinin incelenmesi Anadolu Üniversitesi Örneği (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
Carlozzi, A. F. & Liberman, D. B. (1983). Empathy and ego development. Journal of Counseling Psychology, 30(1), 113–116.
Chaffe, J. (1994). Thinking Crilicıılly. Boston: Houghlon Mifflin Company.
Çetin, A. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının eleştirel düşünme gücü (Yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bursa.
Çetin, M. Ç. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin karar verme stilleri sosyal beceri düzeyleri ve stresle başa çıkma biçimlerinin bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi. Ankara.
Demircioğlu, E. (2012). Eleştirel düşünme eğilimi ölçeği’nin uyarlama çalışması ve faktör yapısı’nın farklı değişkenlere göre incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi. Bolu.
Dil Coşkun, S. (2001). Hacettepe üniversitesi hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinin eleştirel düşünme düzeyleri (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Dil, S. ve Öz, F. (2005). Hemşirelik yüksekokulu ve beslenme diyetetik öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerini etkileyen faktörler. Zonguldak Sağlık Yüksekokulu Sağlık Eğitim Araştırma Dergisi, 1(1), 12-26.
Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanılarak ölçülmesi ve psiko-drama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(1-2), 155-190.
Ekinci, Ö. ve Aybek, B. (2010). Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi, İlköğretim Online, 9(2), 816-827.
Ercoşkun, M. H. (2005). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin empatik becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Erzurum.
Erdoğan, İ. (2012). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenliği anabilimdalı din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilim düzeyleri üzerine bir inceleme (Yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi. Konya.
Ergül, H. F. (1995). Sağlık meslek lisesi öğrencilerinin benlik algı düzeyleri ile empatik eğilim ve empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Erkmen, G. (2007). Selçuk üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin empatik eğilimlerinin sporda tercih ettikleri liderlik davranışları ile karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi. Konya.
Ersoy, E. G. ve Köşger, F. (2016). Empati: Tanımı ve önemi. Osmangazi Tıp Dergisi, 38(2), 9-17
Genç, S. Z. ve T. Kalafat. (2008). Öğretmen adaylarının demokratik tutumları ile empatik becerilerinin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 211-222.
Göbel, D. Ş. (2013). Sınıf öğretmenlerinin eleştirel düşünme becerisi öğretimi yeterlilikleri ve uygulamaları (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi. Sakarya.
Gülle, M. (2015). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bölümlerine göre eleştirel düşünme ve empati kurma düzeylerinin incelenmesi (Doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Sakarya.
Gülseren, Ş. (2001). Eşduyum (empati) tanımı ve kullanımı üzerine bir gözden geçirme. Türk Psikiyatri Dergisi, 12(2), 133-145.
Gülveren, H. (2007). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri ve bu becerileri etkileyen eleştireldüşünme faktörleri (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.
Hazer, N. (2011). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin eleştirel düşünme yeterlilik düzeyleri (Malatya İli Örneği) (Yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi. Elazığ.
Hoffman, M. L. & Levine, L. E. (1976). Early sex differences in empathy. Developmental Psychology, 12(6), 557-558.
Karademir, A. Ç. (2013). Öğretmen adaylarının sorgulama ve eleştirel düşünme becerilerinin öğretmen öz yeterlik düzeyine etkisi (Doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi. Aydın.
Karakaya, D. (2001). Akdeniz üniversitesindeki hemşirelik öğrencilerinin empati becerileri (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Karalı, Y. (2012). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri (İnönü Üniversitesi Örneği) (Yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi. Malatya.
Kaya, H. (1997). Üniversite öğrencilerinde eleştirel akıl yürütme gücü (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Kaya, H. İ. (2010). Öğretmen eğitiminde yapılandırmacı öğrenmeye dayalı uygulamaların öğretmen adaylarının problem çözme, eleştirel düşünme ve yaratıcı düşünme eğilimlerine etkileri (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi. Erzurum.
Kayri, M. (2009). Araştırmalarda gruplar arası farkın belirlenmesine yönelik çoklu karşılaştırma (post-hoc) teknikleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 51-64.
Kelecek, S., Altıntaş, A. ve Aşçı, F. H. (2015). Sporcuların karar verme stillerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), 21-27.
Keskin, M. T. (2012). Aday Spor Yöneticilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimlerinin Belirlenmesi ve Karşılaştırılması [Yüksek Lisans Tezi]. Aksaray Üniversitesi.
Kıloğlu, M. (2017). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerine (tohm) devam eden sporcuların karar verme stillerinin belirlenmesi (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstütüsü. Konya.
Kırımoğlu, H., Gezer, E., Deveci, A. ve Gülle, M. (2016). Spor eğitimi alan ve almayan bireylerin saldırganlık ve empatik eğilim düzeylerinin incelenmesi. ERPA 2014. International Congresses on Education. İstanbul Üniversity, 06-08. İstanbul – Turkey.
Kızıltaş, Y. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının ve sınıf öğretmenlerinin eleştirel düşünme eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Van ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi. Van.
Kiraz, C. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin empatik eğilimleri ile narsistik kişilik özellikleri (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
Kong, S. L. (2007). Critical thinking dispositions of pre-service teachers in singapore: A preliminary investigation. Erişim adresi. http://www.aare.edu.au/01pap/ kon01173.
Korur, E. N. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının eleştirel düşünme ve empatik eğilimleri (Doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Trabzon.
Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik durumlarında karar verme ve problem çözme (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Psikoloji Anabilim Dalı. Ankara.
Köksal, A. (2000). Müzik eğitimi alma, cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre ergenlerin empatik becerilerinin ve uyum düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 99-107.
Köseoğlu, A. (2013). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin algıladıkları ebeveyn kabul-red düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Programı. İstanbul.
Kürüm, D. (2002). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme gücü (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
MEB. (1990). 13. Milli Eğitim Şurası. MEB Yayınları. Ankara.
Mete, S., ve Gerçek, E. (2005). Pdö yöntemiyle eğitim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik eğilim ve becerilerinin incelenmesi. CÜ Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(2), 11-17.
Mutlu, F., Polat, E., İlçin, M., & Kalkan, T. (2016). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Niğde İli Örneği). Journal of Sport Sciences Research, 1(1), 27-36. https://doi.org/10.25307/jssr.277610
Özdayı, N. (2019). Bireysel ve Takım Sporu ile İlgilenen Üniversite Öğrencilerinin Eleştirel Düşüncelerinin Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 42-54.
Özdemir, S. M. (2005). Üniversite öğrencilerinden eleştirel düşünme becerisinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 3, 1-17.
Öztürk, F., Koparan, Ş., Haşıl, N., Efe, M. ve Özkaya, G. (2004). Antrenör ve hakemlerin empati durumlarının araştırılması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 19-25.
Rehber, E. (2007). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin empatik eğilim düzeylerine göre çatışma çözme davranışlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Ricketts, J. C. & Rudd, R. D. (2005). Critical thinking of selected youth leaders: the efficacy of critical thinking dispositions, leadership and academic performance. Journal of Agricultural Education, 46(1), 32-43.
Saçlı, F. ve Demirhan, G. (2011). Beden eğitimi öğretmenliği, antrenörlük ve rekreasyon programlarındaki öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerinin karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 372- 385.
Şahin, C. ve Yeşil, R. (2010). Sınıf öğretmenliği aday öğretmenlerinin sosyal beceri ve empatik eğilim düzeyleri (AEÜ Eğitim Fakültesi Örneği). E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3) 1CC194
Sarı, E. (2007). Türk Üniversite Öğrencilerinin Aceleci, Araştırıcı ve Genel Kararsızlık Biçimlerinin Kendilik Saygısı Düzeylerine Etkileri Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. Educational Sciences: Theory & Practice. 7(2) 897-926.
Scott, S. G. & Bruce, R. A. (1995). Decision making style, the development and assessment of A new measure. Educational and Psychological Measurement, 55(5), 818-831.
Şen, S. N. (2016). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri, empati kurma becerileri ve mesleki kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı. Çanakkale.
Sinangil, H. K. (1993). Yönetici adaylarında karar verme ile kaygı ilişkileri. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi, Bilimsel Çalışmaları. Türk Psikologlar Derneği Yayını. 171-177. Ankara.
Solak, N. (2011). Spor yapan ve yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi –Çorum ili örneği (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Ankara.
Tatlılıoğlu, K. (2014). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz-saygı düzeyleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 150-170.
Taşdelen, A. (2002). Öğretmen adaylarının farklı psiko-sosyal değişkenlere göre karar verme stilleri (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
Tekin, M. ve Güllü, M. (2010). Analysis of empathic artifice level of teacher candidates who study in the school of physical education and sport. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 1987-1992.
Tekin, Ö. A. (2009). Yönetimde karar verme: batı antalya bölgesinde bulunan beş yıldızlı otel işletmelerindeki çeşitli departman yöneticilerinin karar verme stillerini tespit etmeye yönelik uygulamalı bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi. Antalya.
Tiryaki, M. G. (1997). Üniversite öğrencilerinin karar verme davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Ünal, C. (1972). İnsanları anlama kabiliyeti. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi,. 5(3), 71-93. Erişim adresi: http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/ 40/492/5768.pdf
Yaşar, M. ve Erol, A. (2015). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeyleri ile düşünme stilleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. İnternational Journal of Assessment Tools in Education, 2 (2), 38-65.
Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı. Ankara: Detay Yayıncılık.
Yılmaz, İ. ve Akyel, Y. (2008). Beden eğitimi öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 9(3), 27–33.
Yiğiter, K., Kolayiş, H., Yenigün, Ö. ve Taşkıran, Y. (2011). Kocaeli üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulunda okuyan öğrencilerin empatik becerilerinin belirlenmesi. İnternational Journal of Human Sciences, 8(2), 936-945.
Zayif, K. (2008). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri (Yüksek lisans tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bolu.

Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme, Empatik Eğilimleri ve Karar Verme Düzeyleri

Yıl 2025, Sayı: Advanced Online Publication, 07.01.2026

Özlem Gül , Zafer Doğru

Öz

Bu araştırma, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri, empatik eğilimleri ve karar verme düzeylerini incelemeyi amaçlamaktadır. ... Üniversitesi’nde 2018–2019 eğitim yılında öğrenim gören toplam 581 öğrenci çalışmaya dâhil edilmiştir. Veriler ilgili ölçekler aracılığıyla toplanmış; analizlerde tanımlayıcı istatistikler, t testi, ANOVA, Scheffe, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular, eleştirel düşünme, empati ve karar verme arasında pozitif ancak düşük düzeyli ilişkiler olduğunu göstermektedir. Kadın öğrencilerin empati puanları erkeklerden yüksek bulunmuştur. Bölümler arasında özellikle öngörüsellik, yenilikçilik ve rasyonel karar verme boyutlarında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Ayrıca sınıf düzeyine göre empati ve karar verme stillerinde; lisanslı sporcu olma ve akademik başarı değişkenlerinde ise empati ve rasyonel karar verme puanlarında farklılıklar saptanmıştır. Sonuç olarak bu değişkenler arasındaki ilişkilerin, öğrencilerin mesleki yeterliklerine katkı sağlayabilecek nitelikte olduğu değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Beden Eğitimi ve Spor , Eleştirel Düşünme , Empatik Eğilim , Karar Verme

Etik Beyan

Bu çalışma, etik onay alındıktan sonra etik kurallara uygun olarak yürütülmüştür.

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Teşekkür

Kaynakça

Akar, C. (2007). İlköğretim öğrencilerinde eleştirel düşünme becerileri (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Akbıyık, C. (2002). Eleştirel düşünme eğilimleri ve akademik başarı (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Akçalı, Ö. (1991). Kaygı seviyesinin empatik beceri üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi. İstanbul.
Akdere, N. (2012). Türkiye’de öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri, eleştirel düşünme öğretimine yönelik tutumları ve öz yeterlik seviyeleri (Doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Ankara.
Akkoyun, F. (1982). Empatik anlayış üzerine. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15(2), 103-124. Erişim adresi. http://dergiler.ankara. edu.tr/dergiler/40/512/6285.pdf
Arslanoğlu, C. (2012). Farklı bölümlerde öğrenim gören beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri ve saldırganlık ilişkisinin incelenmesi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Avşaroğlu, S. (2007). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı, karar verme ve stresle başa çıkma stillerinin benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
Aybek, B. (2006). Konu ve beceri temelli eleştirel düşünme öğretiminin öğretmen ddaylarının eleştirel düşünme eğilimi ve düzeyine etkisi (Doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Aykora, E., Tekin, A., Özdağ, S., Dereceli, Ç. ve Uzunkaya, D. (2010). Communication skills and empathic tendency: Physical Education and Fine Arts Students, Romania Ovidius University Annals. Series Physical Education and Sport/Science, Movement and Health, 10(2).
Barak, A. (1990). Counselor training in empathy by a game procedure. Counselor Education & Supervision, 29(3), 170. https://doi.org/10.1002/j.1556-6978.1990. tb01152.x
Beyaz, Ö. (2016). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik beceri düzeylerinin incelenmesi Anadolu Üniversitesi Örneği (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
Carlozzi, A. F. & Liberman, D. B. (1983). Empathy and ego development. Journal of Counseling Psychology, 30(1), 113–116.
Chaffe, J. (1994). Thinking Crilicıılly. Boston: Houghlon Mifflin Company.
Çetin, A. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının eleştirel düşünme gücü (Yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bursa.
Çetin, M. Ç. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin karar verme stilleri sosyal beceri düzeyleri ve stresle başa çıkma biçimlerinin bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi. Ankara.
Demircioğlu, E. (2012). Eleştirel düşünme eğilimi ölçeği’nin uyarlama çalışması ve faktör yapısı’nın farklı değişkenlere göre incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi. Bolu.
Dil Coşkun, S. (2001). Hacettepe üniversitesi hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinin eleştirel düşünme düzeyleri (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Dil, S. ve Öz, F. (2005). Hemşirelik yüksekokulu ve beslenme diyetetik öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerini etkileyen faktörler. Zonguldak Sağlık Yüksekokulu Sağlık Eğitim Araştırma Dergisi, 1(1), 12-26.
Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanılarak ölçülmesi ve psiko-drama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(1-2), 155-190.
Ekinci, Ö. ve Aybek, B. (2010). Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi, İlköğretim Online, 9(2), 816-827.
Ercoşkun, M. H. (2005). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin empatik becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Erzurum.
Erdoğan, İ. (2012). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenliği anabilimdalı din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilim düzeyleri üzerine bir inceleme (Yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi. Konya.
Ergül, H. F. (1995). Sağlık meslek lisesi öğrencilerinin benlik algı düzeyleri ile empatik eğilim ve empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Erkmen, G. (2007). Selçuk üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin empatik eğilimlerinin sporda tercih ettikleri liderlik davranışları ile karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi. Konya.
Ersoy, E. G. ve Köşger, F. (2016). Empati: Tanımı ve önemi. Osmangazi Tıp Dergisi, 38(2), 9-17
Genç, S. Z. ve T. Kalafat. (2008). Öğretmen adaylarının demokratik tutumları ile empatik becerilerinin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 211-222.
Göbel, D. Ş. (2013). Sınıf öğretmenlerinin eleştirel düşünme becerisi öğretimi yeterlilikleri ve uygulamaları (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi. Sakarya.
Gülle, M. (2015). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bölümlerine göre eleştirel düşünme ve empati kurma düzeylerinin incelenmesi (Doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Sakarya.
Gülseren, Ş. (2001). Eşduyum (empati) tanımı ve kullanımı üzerine bir gözden geçirme. Türk Psikiyatri Dergisi, 12(2), 133-145.
Gülveren, H. (2007). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri ve bu becerileri etkileyen eleştireldüşünme faktörleri (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.
Hazer, N. (2011). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin eleştirel düşünme yeterlilik düzeyleri (Malatya İli Örneği) (Yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi. Elazığ.
Hoffman, M. L. & Levine, L. E. (1976). Early sex differences in empathy. Developmental Psychology, 12(6), 557-558.
Karademir, A. Ç. (2013). Öğretmen adaylarının sorgulama ve eleştirel düşünme becerilerinin öğretmen öz yeterlik düzeyine etkisi (Doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi. Aydın.
Karakaya, D. (2001). Akdeniz üniversitesindeki hemşirelik öğrencilerinin empati becerileri (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Karalı, Y. (2012). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri (İnönü Üniversitesi Örneği) (Yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi. Malatya.
Kaya, H. (1997). Üniversite öğrencilerinde eleştirel akıl yürütme gücü (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Kaya, H. İ. (2010). Öğretmen eğitiminde yapılandırmacı öğrenmeye dayalı uygulamaların öğretmen adaylarının problem çözme, eleştirel düşünme ve yaratıcı düşünme eğilimlerine etkileri (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi. Erzurum.
Kayri, M. (2009). Araştırmalarda gruplar arası farkın belirlenmesine yönelik çoklu karşılaştırma (post-hoc) teknikleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 51-64.
Kelecek, S., Altıntaş, A. ve Aşçı, F. H. (2015). Sporcuların karar verme stillerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), 21-27.
Keskin, M. T. (2012). Aday Spor Yöneticilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimlerinin Belirlenmesi ve Karşılaştırılması [Yüksek Lisans Tezi]. Aksaray Üniversitesi.
Kıloğlu, M. (2017). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerine (tohm) devam eden sporcuların karar verme stillerinin belirlenmesi (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstütüsü. Konya.
Kırımoğlu, H., Gezer, E., Deveci, A. ve Gülle, M. (2016). Spor eğitimi alan ve almayan bireylerin saldırganlık ve empatik eğilim düzeylerinin incelenmesi. ERPA 2014. International Congresses on Education. İstanbul Üniversity, 06-08. İstanbul – Turkey.
Kızıltaş, Y. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının ve sınıf öğretmenlerinin eleştirel düşünme eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Van ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi. Van.
Kiraz, C. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin empatik eğilimleri ile narsistik kişilik özellikleri (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
Kong, S. L. (2007). Critical thinking dispositions of pre-service teachers in singapore: A preliminary investigation. Erişim adresi. http://www.aare.edu.au/01pap/ kon01173.
Korur, E. N. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının eleştirel düşünme ve empatik eğilimleri (Doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Trabzon.
Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik durumlarında karar verme ve problem çözme (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Psikoloji Anabilim Dalı. Ankara.
Köksal, A. (2000). Müzik eğitimi alma, cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre ergenlerin empatik becerilerinin ve uyum düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 99-107.
Köseoğlu, A. (2013). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin algıladıkları ebeveyn kabul-red düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Programı. İstanbul.
Kürüm, D. (2002). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme gücü (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
MEB. (1990). 13. Milli Eğitim Şurası. MEB Yayınları. Ankara.
Mete, S., ve Gerçek, E. (2005). Pdö yöntemiyle eğitim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik eğilim ve becerilerinin incelenmesi. CÜ Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(2), 11-17.
Mutlu, F., Polat, E., İlçin, M., & Kalkan, T. (2016). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Niğde İli Örneği). Journal of Sport Sciences Research, 1(1), 27-36. https://doi.org/10.25307/jssr.277610
Özdayı, N. (2019). Bireysel ve Takım Sporu ile İlgilenen Üniversite Öğrencilerinin Eleştirel Düşüncelerinin Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 42-54.
Özdemir, S. M. (2005). Üniversite öğrencilerinden eleştirel düşünme becerisinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 3, 1-17.
Öztürk, F., Koparan, Ş., Haşıl, N., Efe, M. ve Özkaya, G. (2004). Antrenör ve hakemlerin empati durumlarının araştırılması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 19-25.
Rehber, E. (2007). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin empatik eğilim düzeylerine göre çatışma çözme davranışlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
Ricketts, J. C. & Rudd, R. D. (2005). Critical thinking of selected youth leaders: the efficacy of critical thinking dispositions, leadership and academic performance. Journal of Agricultural Education, 46(1), 32-43.
Saçlı, F. ve Demirhan, G. (2011). Beden eğitimi öğretmenliği, antrenörlük ve rekreasyon programlarındaki öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerinin karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 372- 385.
Şahin, C. ve Yeşil, R. (2010). Sınıf öğretmenliği aday öğretmenlerinin sosyal beceri ve empatik eğilim düzeyleri (AEÜ Eğitim Fakültesi Örneği). E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3) 1CC194
Sarı, E. (2007). Türk Üniversite Öğrencilerinin Aceleci, Araştırıcı ve Genel Kararsızlık Biçimlerinin Kendilik Saygısı Düzeylerine Etkileri Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. Educational Sciences: Theory & Practice. 7(2) 897-926.
Scott, S. G. & Bruce, R. A. (1995). Decision making style, the development and assessment of A new measure. Educational and Psychological Measurement, 55(5), 818-831.
Şen, S. N. (2016). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri, empati kurma becerileri ve mesleki kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı. Çanakkale.
Sinangil, H. K. (1993). Yönetici adaylarında karar verme ile kaygı ilişkileri. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi, Bilimsel Çalışmaları. Türk Psikologlar Derneği Yayını. 171-177. Ankara.
Solak, N. (2011). Spor yapan ve yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi –Çorum ili örneği (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Ankara.
Tatlılıoğlu, K. (2014). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz-saygı düzeyleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 150-170.
Taşdelen, A. (2002). Öğretmen adaylarının farklı psiko-sosyal değişkenlere göre karar verme stilleri (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
Tekin, M. ve Güllü, M. (2010). Analysis of empathic artifice level of teacher candidates who study in the school of physical education and sport. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 1987-1992.
Tekin, Ö. A. (2009). Yönetimde karar verme: batı antalya bölgesinde bulunan beş yıldızlı otel işletmelerindeki çeşitli departman yöneticilerinin karar verme stillerini tespit etmeye yönelik uygulamalı bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi. Antalya.
Tiryaki, M. G. (1997). Üniversite öğrencilerinin karar verme davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Ünal, C. (1972). İnsanları anlama kabiliyeti. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi,. 5(3), 71-93. Erişim adresi: http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/ 40/492/5768.pdf
Yaşar, M. ve Erol, A. (2015). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeyleri ile düşünme stilleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. İnternational Journal of Assessment Tools in Education, 2 (2), 38-65.
Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı. Ankara: Detay Yayıncılık.
Yılmaz, İ. ve Akyel, Y. (2008). Beden eğitimi öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 9(3), 27–33.
Yiğiter, K., Kolayiş, H., Yenigün, Ö. ve Taşkıran, Y. (2011). Kocaeli üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulunda okuyan öğrencilerin empatik becerilerinin belirlenmesi. İnternational Journal of Human Sciences, 8(2), 936-945.
Zayif, K. (2008). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri (Yüksek lisans tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bolu.

Toplam 76 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	Beden Eğitimi ve Spor Pedagojisi
Bölüm	Araştırma Makalesi
Yazarlar	Özlem Gül 0000-0002-6874-0764 Zafer Doğru 0000-0002-8902-0301
Proje Numarası	-
Gönderilme Tarihi	4 Aralık 2025
Kabul Tarihi	26 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi	7 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi	7 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2025 Sayı: Advanced Online Publication

Kaynak Göster

APA	Gül, Ö., & Doğru, Z. (2026). Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme, Empatik Eğilimleri ve Karar Verme Düzeyleri. Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi(Advanced Online Publication). https://doi.org/10.36415/dagcilik.1835574

Amaç ve Kapsam

Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi (UDTD) dağcılık başta olmak üzere doğa sporları ve doğa sporları ile bağlantılı konular/alanla rile ilgili yapılmış olan araştırmaları yayımlamak ve desteklemek amacıyla kurulmuş bir akademik dergidir. Bununla birlikte, UDTD doğa sporları ile bağlantılı en güncel bilimsel ve teknolojik gelişmeleri, teknik raporları, kitap değerlendirmelerini ve akademik/endüstriyel bakıştan dağcılığı kapsayan çalışmaları yayımlayarak ilgili kitlelere ulaştırmayı hedefler. Düzenli ve periyodik şekilde yayım yapan UDTD dergisi, seçilen konular ile ilgili özel sayılar da çıkarabilir.

Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi,,

Dağcılık
Spor Tırmanış
Buz Tırmanışı
Kaya Tırmanışı
Dağ Kayağı
Dağ Koşusu
Kanyoning

gibi temel alanlar başta olmak üzere

Doğa ve Doğa Koruma
Çevre ve Çevre Koruma
Sporcu Sağlığı
Dağ Güvenliği
Dağ Tıbbı
Dağ Psikolojisi
Dağ Doğası
Takım Çalışması
Sürdürülebilirlik
Beden Eğitimi ve Spor
Rekreasyon
Antrenman Bilgisi

gibi alanlarda bilimsel araştırmayla hazırlanmış ve alana katkı sağlayacak her türlü araştırmayı/çalışmayı yayımlamayı planlamaktadır.

Yazım Kuralları

1. IJMC Türkçe ve İngilizce çalışmalar yayımlamaktadır.

2. Hazırlanan metinler; iki yana yaslanmış, paragraf başlarında girinti yapmadan, Word ortamında “cambria” formatında, 10 punto büyüklüğünde ve 1,0 satır aralıklı yazılmalıdır. Yeni başlanan paragraflar ile bir önceki paragraf arasında önce 6nk sonra 3nk satır aralığı olmalıdır. Tam metin toplam sayfa sayısı 12 sayfayı geçmemelidir.

3. Çalışma sayfaları A4 kağıt boyutunda ve üst 4 cm, alt 4 cm, sol 4 cm, sağ 3,5 cm olacak şekilde kenar boşlukları bırakılmalıdır.

4. Öz bölümünde çalışma ile ilgili kısa bilgilere ve temel bulgulara yer verilmelidir. Bu bölüm iki tarafa dayalı, italik ve 10 pt ile yazılmalı ve ayrıca 150 kelimeyi geçmemelidir. Bunun yanında anahtar kelimelerin sayısı ise 3-5 arasında olmalıdır.

5. Çalışmalar derginin web adresinden (http://dergi.tdf.gov.tr) online olarak gönderilmelidir. Basılı ya da CD içerisinde veya posta, faks vb. yollarla gönderilen yazılar kabul edilmemektedir.

6. Makalenin ana başlığı, Türkçe çalışmalarda sırasıyla Türkçe ve İngilizce, İngilizce yazılmış makalelerde ise İngilizce olarak yazılmalı ve 12 punto büyüklüğünde ortalanmış olarak ayarlanmalıdır. Ana başlıktan önce 6nk sonra 6nk boşluk bırakılmalıdır.

7. Makalede yer alan birincil başlıkların ilk harfleri büyük olacak şekilde sola dayalı ve numara verilerek 10 punto ile kalın yazılmalıdır. Alt başlıklar ise aynı şekilde 10 punto ile kalın yazılmalıdır. Bütün başlıklarda ve alt başlıklarda lacivert renk kullanılmalıdır.

8. Tablo başlığı tablonun üstünde şekil başlığı şeklin altında yer almalıdır. Tablo başlığı ve şekil başlığından önce 2 nk sonra 3 nk boşluk bırakılmalı ve sola dayalı olarak sadece "tablo" ve "şekil" yazısı kalın olacak şekilde yazılmalıdır. Tablo, şekil ve denklem başlıklarındaki kelimelerin ilk harfleri büyük yazılmalıdır. Başlık ve içerik “cambria” formatında, 9 punto büyüklüğünde yazılmalıdır. Çalışma içinde yer alan tablo, şekil ve denklemler alıntı yapılmış ise kaynakları belirtilmelidir. Kaynaklardan önce 2 nk sonra 3 nk boşluk bırakılmalıdır. Tablo ve şekiller tek sütuna (burada ki sütun ifadesi makale yazımındakini ifade etmektedir) sığmayacak büyüklükte ise iki sütunu da kapsayacak şekilde verilmelidir. İki sütunu da kapsayan şekil ve tablolara sayfanın en üstünde veya en altında verilmelidir. Toplam şekil ve tablo sayısı 10 adeti geçmemelidir.

9. Makale içerisinde ondalık kesirler virgül ile sayılar ise nokta ile ayrılmalıdır.

Örnek:

Ortalama yaş: 28,624

Katılımcı sayısı: 1.044 kişi

10. Çalışmaya sayfa numaraları, alt bilgi ve üst bilgi eklenmemelidir. Bu düzenlemeler dergi yönetimi tarafından yapılacaktır.

11. Yazarlar çalışmalarını dergimize göndererek çalışmalarına ait telif hakkını dergiye devrettiklerini kabul etmiş sayılırlar. Bir çalışmanın aynı anda iki yere birden değerlendirme amaçlı gönderilmesi akademik etik çerçevesinde uygun değildir.

12. Çalışmaların orijinal olması, daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. Kongre ve sempozyum bildirileri bir kitapçıkta yayınlanmış ise, bu durumda, telif hakkı ilk yayınlanan yere devredilmemiş olması kaydı ile, IJMC tarafından yayınlanır. Bu tip bildirilerin daha önce yayınlandığı yer ile ilgili dergi editörlüğüne bilgi verilmelidir

13. Kaynaklar APA 6.0 formatında gösterilmelidir.

Makale Tipleri

1. Editörden (ED)

Dergi politikalarının belirlenmesinde, araştırma stratejilerine yön verilmesinde, araştırmacı ve yazarlara duyurular yapılmasında editör tarafından hazırlanan makaledir.

2. Editöre Mektup (LE)

Daha önceden yazılmış yayınlanmış bir makale ile ilgili yorum, eleştiri ve katkı yapmak amacıyla objektif kriterlere dayalı olmak üzere editöre yazılan kısa makaledir. Editöre mektup, IJMC’de yayınlanmış olan makaleler hakkında geri bildirimlerin paylaşılmasına imkan vermek amacıyla kullanılmaktadır.

Başlık, Yazar, Mektup, Kaynaklar

(En fazla 500 kelime)

3. Hatalar (ER)

Daha önce IJMC’de yayınlanmış olan makaleler hakkındaki yapılan düzeltme, hata veya geri çekme konularının duyurulması için yapılan bildiridir.

4. Araştırma (AR)

Belirli bir konudaki literatür taraması temeline dayanılarak geliştirilen araştırma modeli kapsamında belirli metodolojiler kullanılarak elde edilen verilerin analizi ile ulaşılan bulguları ve bu bulguların literatür ile tartışılmasıyla elde edilen sonuçları içeren orjinal araştırma makalesidir.

(En fazla 5000 kelime)

5. Derleme (RE)

Daha önceden başka yazarlar ve/veya kurumlar tarafından yapılmış araştırmaların ve bilgilerinin özetlenerek derlendiği araştırmaya ait makaledir.

(Orjinal araştırma makalesi olarak kabul edilmez.)

Başlık, Yazar, Özet, Giriş, Literatür Taraması, Sonuç, Kaynaklar

(En fazla 5000 kelime)

6. Rapor (RP)

6.1. Görüşme (RP)

Dağcılık/Tırmanış ilgilendiren özel bir konuda tecrübe ve bilgileri ile tanınmış duayen bir uzmanın önceden belirlenmiş bir konu hakkında bilgisine başvurulması amacıyla, yapılandırılmış görüşme yöntemlerinin kullanıldığı kısa araştırmaya ait makaledir.

(Editör tarafından organize edilir.)

Başlık, Yazar, Özet, Görüşülen kişinin kısa özgeçmişi, Metodoloji, Sorular ve görüşler, Sonuç, Görüşme İzin Belgesi

(En fazla 3000 kelime)

6.2 Olay İncelemesi (RP)

Dağcılık/Tırmanış ilgilendiren bir araştırma sırasında tespit edilen bir sorunu göz önüne sermek, bu sorun ile ilgili çözüm önerisinde bulunmak, çözüm ile ilgili yöntem geliştirmek amacıyla hazırlanan kısa araştırmaya ait makaledir.

Başlık, Yazar, Özet, Olay-Olgu, Sorun ve Çözüm önerileri, Sonuç, Kaynaklar, Yayın İzin Belgesi

(En fazla 2000 kelime)

6.3. Teknik Rapor (RP)

Dağcılık/Tırmanış ilgilendiren konularda kısıtlı sayıdaki literatürün referans alındığı ve ilgili konu ile ilgili elde edilen veriler üzerinde yapılan analiz sonuçlarını içeren kısa araştırmaya ait makaledir. Özellikle endüstriyel araştırmaların sonuç raporları, akademik eğitim sırasında gerçekleştirilen dönem araştırmalarına ait sonuç raporları vb. çalışmaları kapsamaktadır.

Başlık, Yazar, Özet, Giriş, Metodoloji, Sonuç, Kaynaklar

(En fazla 2000 kelime)

7. Kitap İncelemesi (BK)

Yeni basılan ve dağcılık/tırmanış ilgilendiren bir kitabın davet edilecek bir hakem marifetiyle belirli bir metodolojiye uygun olarak değerlendirildiği bir makaledir.

(En fazla 1000 kelime)

8. Akademik Bakış

Akademik olarak bilgi ve tecrübeleri ile tanınmış duayen bir akademisyenin, dağcılık/tırmanış bilimi alanındaki katkılarını paylaşabileceği, genç akademisyenlere ve araştırmacılara yön verebileceği, dağcılık/tırmanış endüstrisinin ihtiyaçları için çözümler önerebileceği derleme veya düz yazı metni niteliğindeki makaledir.

(Editör tarafından davet edilir.)

9. Endüstriyel Bakış

Dağcılık/tırmanış endüstrisini ilgilendiren ve kendi alanı ile ilgili bilgi ve tecrübelerinin sektör tarafından bilinmesinde faydalı olacağı kanaati oluşmuş bir uzmanın belirlenen yazı formatına uygun bir şekilde davetli olarak hazırladığı makaledir.

(Editör tarafından davet edilir.)

Başlık, Yazar, Özet, Konu hakkındaki öngörüsü, Sonuç

(En fazla 5000 kelime)

10. Toplantı Sonrası

Dağcılık/tırmanış ilgilendiren konularda düzenlenmiş olan çalıştay, konferans, sempozyum, kongre vb. bilimsel toplantıların ardından elde edilen bilgilerin, kongre sonuç raporlarının ve izlenimlerin aktarılabilmesi amacıyla yazılan makaledir.

(En fazla 500 kelime)

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

IJMC YAYIN ETİĞİ VE AYKIRI EYLEM BEYANI

International Journal of Mountaineering and Climbing, bilimsel araştırma ile ilgili olarak yayımlanan bağımsız bir yayındır ve yayın politikasını editör belirlemektedir. Bu bildirge dergi imtiyaz sahibi, editör, hakemler ve yazarların etik davranışlarını içermektedir. IJMC’in etik beyanı, COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors ve COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors esaslarına dayanmaktadır ve bu kaynaklar www.publicationethics.org web adresinde ücretsiz olarak paylaşılmaktadır.

A. DERGİ İMTİYAZ SAHİBİNİN SORUMLULUKLARI

1. Editoryal Bağımsızlık

IJMC, herhangi bir kimse veya ticari ortaklarının etkisi olmadan editoryal kararların bağımsızlığının sağlanmasını taahhüt etmektedir.

2. Fikri Mülkiyet ve Telif Hakkı

IJMC, dergide yayımlanan makalelerin mülkiyet ve telif haklarını korur ve her makalenin yayımlanmış versiyonunun kaydını sağlamaktadır. IJMC, yayımlanmış her makalenin bütünlüğünü ve şeffaflığını sağlamaktadır.

3. Bilimsel Suistimal

IJMC, hileli yayın veya yayıncı intihali ile ilgili olarak daima uygun tedbirleri almaktadır.

B. EDİTÖRÜN SORUMLULUKLARI

1. Yayın ve Sorumluluk Kararı

IJMC editörü, dergideki her şeyi kontrol altında tutmaktadır ve okuyucuların ile yazarların ihtiyaçlarına cevap vermek için çaba göstermektedir. Editör ayrıca, dergiye gönderilen makalelerden hangilerinin dergide yayınlanacağının ve hangilerinin onur kırıcı yayın, telif hakkı ihlali ve intihal ile ilgili yasal gerekliliklere tabi politikalarla karar verilmesinden sorumludur. Editör, yayın kararı verilirken hakemler ile müzakere edebilir. Editör, içerik ve genel olarak yayın kalitesinden sorumludur. Editör adil ve uygun bir hakem süreci sağlamalıdır.

2. Tarafsızlık

Dergiye gönderilen makaleler daima, herhangi bir önyargı olmaksızın değerlendirilmektedir.

3. Gizlilik

Dergiye gönderilen bir makale ile ilgili herhangi bir bilgi, editör tarafından yayın kurulu, hakemler ve dergi sahibi dışında herhangi bir kimseye ifşa edilmemelidir.

4. Çıkar Çatışmaları ve İfşa Etme

IJMC editörü yazarlar, hakemler ve editörler gibi taraflar arasındaki herhangi çıkar çatışmalarına izin vermez. Dergiye gönderilen bir makaledeki yayınlanmamış materyaller, yazarın sarih bir yazılı onayı olmadan herhangi biri tarafından kullanılmamalıdır.

C. HAKEMLERİN SORUMLULUKLARI

1. Değerlendirme

Hakemler yazarların kökeni, cinsiyeti, cinsel eğilimi veya siyasal felsefesine bakılmaksızın eserleri değerlendirmektedirler. Hakemler ayrıca, dergiye gönderilen metinlerin değerlendirilmesi için adil bir kör hakemlik süreci sağlamaktadırlar.

2. Gizlilik

Dergiye gönderilen makalelere ilişkin tüm bilgiler gizli tutulmaktadır. Hakemler, editör tarafından yetkilendirilmiş olanlar dışında başkaları müzakere etmemelidir.

3. İfşa Etme ve Çıkar Çatışması

Hakemlerin; yazarlar, fon sağlayıcılar, editörler vb. gibi taraflar ile menfaat çatışması bulunmamaktadır.

4. Editöre Destek

Hakemler, karar verme aşamasında editörlere yardım ederler ve ayrıca metinlerin iyileştirilmesinde yazarlara yardımcı olabilmektedirler.

5. Tarafsızlık

Objektif bir karar değerlendirmesi, daima hakemler tarafından yapılmaktadır. Hakemler, uygun destekleyici iddialarla, açık bir şekilde görüşlerini ifade etmektedirler.

6. Kaynakların Referansı

Hakemler ayrıca, kendi bilgileri dahilindeki yayınlanmış diğer herhangi bir makale ile dergiye gönderilen metin arasında herhangi önemli bir benzerlik veya örtüşme ile ilgili olarak editörü bilgilendirmelidir.

D. YAZARLARIN SORUMLULUKLARI

1. Bildirme Standartları

Dergiye gönderilen bir metin özgün olmalıdır ve yazarlar, metnin daha önce herhangi bir dergide yayınlanmamış olmasını sağlamalıdırlar. Araştırmanın verileri, makalede tam olarak belirtilmelidir. Dergiye gönderilen bir metin, başkalarının çalışmayı türetmesine izin vermek üzere yeterli detay ve referansları içermelidir.

2. Özgünlük

Çalışmalarını dergiye göndermek isteyen yazarlar, çalışmalarının tamamen özgün olmasını sağlamalıdır ve literatürden elde edilen kelimeler ile cümleler uygun bir şekilde alıntılanmalıdır.

3. Birden Fazla Yerde Yayın

Yazarlar, aynı çalışmayı herhangi bir başka dergide yayınlanmak üzere göndermemelidirler. Aynı çalışmanın birden fazla dergiye eş zamanlı gönderilmesi etik olmayan bir davranış teşkil etmektedir ve kabul edilemez.

4. Kaynakların Referansı

Başkalarının çalışmalarıyla ilgili olarak uygun referanslar verilmelidir. Yazarlar, çalışmalarının belirlenmesinde etkili olmuş yayınlara referans vermelidirler. Çalışma sürecinde kullanılan kaynakların tümü belirtilmelidir.

5. Makale Yazarlığı

Makale yazarlığı, çalışmaya kayda değer katkıda bulunan kişilerle sınırlı olmalıdır. Araştırma sürecine katılan başkaları var ise, bu kişiler katkıda bulunanlar olanlar listelenmelidir. Yazarlık ayrıca, derginin editörü ile iletişim halinde olan yazışmadan sorumlu olan bir yazar içermelidir. Yazışmadan sorumlu yazar, tüm yardımcı yazarların makaleye dahil olmasını sağlamalıdır.

6. İfşa Etme ve Çıkar Çatışmaları

Finansal destek ile ilgili tüm kaynaklar açıklanmalıdır. Tüm yazarlar, çalışmalarının oluşturulması sürecinde yer alan çıkar çatışmasını ortaya koymalıdırlar.

7. Yayınlanmış Çalışmalardaki Temel Hatalar

Yazarlar göndermiş oldukları çalışmalarında dikkat çekici bir hata bulduklarında, bu hata ile ilgili olarak derhal dergiyi bilgilendirmek zorundadırlar. Yazarların, hataların düzeltilmesini sağlamak üzere editör ile birlikte çalışma yükümlülükleri vardır.

Ücret Politikası

Türkiye Dağcılık Federasyonu tarafından yılda 2 kez yayımlanan Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış dergimiz hakemli olup yayın sahipleri ve ve/veya okuyuculardan ücret talep etmemektedir.