Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2026, Sayı: 16, 26 - 51, 27.01.2026
https://doi.org/10.59114/dasad.1707779

Öz

Kaynakça

  • ADIGÜZEL, S. (2020). Çin–Türkiye dış ticaret ilişkileri. In M. Hatipler (Ed.), Ekonomi ve yönetim bilimlerinde güncel akademik araştırmalar (ss. 247–271). Ankara: Akademisyen Yayınevi.
  • AKDAĞ, Z. (2019). Türkiye–Çin ilişkilerinin tarihsel gelişimi. Hafıza Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 40–57.
  • ALPEREN, Ü. (2024). Uygur sorununun Türkiye–Çin ilişkilerine etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 919–932.
  • Anayasa Mahkemesi. (2023, 22 Eylül). Anayasa Mahkemesi kararı. Resmî Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/09/20230922-3.pdf
  • ASLANLI, K. (2024). Çin–Azerbaycan ilişkileri: Ticari ortaklıktan stratejik ortaklığa. ULİSA Analiz. https://aybu.edu.tr/GetFile?id=d3b79f21-bb4a-4146-b48e-3897f7cc9dee.pdf
  • BARNETT, M., & DUVALL, R. (2005). Power in international politics. International Organization, 59(1), 39–75.
  • BASMACI, G. (2024). Yumuşak güç olarak Çin medyası: CGTN Türk örneği. Asya Studies, 263–274.
  • BIANCHI, R. R. (2019). China and the Islamic world: How the new Silk Road is transforming global politics. Oxford: Oxford University Press.
  • BOZKURT, K. (2024, 11 Kasım). Elnur Abdullayev kimdir? Kaç yaşında, nereli, mesleği ne? Dokuz Eylül. https://www.dokuzeylul.com/elnur-abdullayev-kimdir-kac-yasinda-nereli-meslegi-ne
  • BOZTEPE, V. (2016). Bir yumuşak güç kaynağı olarak Türkiye’deki Çin medyası. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 93–109.
  • CHEN, Y. (2019). Developments in China–Turkey relations: A view from China. Critical Sociology, 1–11. China International Student Statistics. (n.d.). China international student statistics. Erudera. https://erudera.com/statistics/china/china-international-student-statistics/
  • Çin Raporu. (n.d.). Çin raporu. TESAM. https://tesam.org.tr/cin-raporu/
  • Çin, 2018’i “Türkiye turizm yılı” ilan etti. (2017, 7 Ağustos). Dünya Gazetesi. https://www.dunya.com/sektorler/turizm/cin-2018i-turkiye-turizm-yili-ilan-etti-haberi-376623
  • DİRLİK, A. (2011). Culture & history in postrevolutionary China. Hong Kong: The Chinese University Press.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2024, 4 Haziran). Dışişleri Bakanı Sayın Hakan Fidan’ın Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı. https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-hakan-fidan-in-cin-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi-4-6-2024.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2017, 3 Ağustos). Dışişleri Bakanı Sayın Mevlüt Çavuşoğlu’nun Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı (Pekin). https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-mevlut-cavusoglu_nun-cin-halk-cumhuriyeti-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi_-3-agustos.tr.mfa
  • EBERHARD, W. (1943). Eski Çin kültürü ve Türkler. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 19–29.
  • T.C. Resmî Gazete. (2022, 7 Temmuz). Elektronik ticaretin düzenlenmesi hakkında kanunda değişiklik yapılmasına dair kanun. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/07/20220707-2.htm
  • ERGİN, M. (2010). Orhun abideleri. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  • GÖMEÇ, S. Y. (2024). Türk Kültürünün Ana Hatları. Berikan Yayınevi.
  • HOBSBAWM, E., & Ranger, T. (2006). Geleneğin icadı. İstanbul: Agora Kitaplığı.
  • HOLCOMBE, C. (2017). A history of East Asia. Cambridge: Cambridge University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KARLUK, A. C. (2012). The Uyghur people. In Z. Haiyang & P. Richardson (Eds.), Peoples of China (pp. 123–129). Beijing: Yilin Press.
  • KARLUK, A. C. (2017). Çin’in yeni İpek Yolu projesi ve gerekçeleri üzerine. Denge, 95–114.
  • KARLUK, A. C. (2020). Doğu Türkistanlılık ve Uygur Türk toplumu. Türk Yurdu, 26–33.
  • KARLUK, A. C. (2021). Çinlilik ve Çin’de ötekiler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  • KARLUK, A. C., & Özdemir, Ö. (2022). Çin–Türk devletleri ilişkilerinde Çin’in kamu diplomasisi. Beşeri ve İdari Bilimler, 329–349.
  • KISSINGER, H. (2014). Danden bugüne yeni Çin. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
  • KISSINGER, H. (2014). Dünya düzeni. İstanbul: Boyner Yayınları.
  • KNAPP, K. N. (1995). The Ru reinterpretation of Xiao. Early China, 195–222.
  • KOÇAKOĞLU, M. A. (2021). Belt and Road Initiative and Turkey–China relationships through soft power concept. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 45–60.
  • KURLANTZICK, J. (2007). Charm offensive: How China’s soft power is transforming the world. New Haven, CT: Yale University Press.
  • LAI, H., & LU, Y. (2012). China’s soft power and international relations. London: Routledge.
  • MILLWARD, J. (2004). Violent separatism in Xinjiang: A critical assessment. Washington, DC: East-West Center. NEBİL, F. S. (2022, 15 Aralık). Ticaret Bakanı Mehmet Muş ile söyleşi: E-ticaret kanunu, pazar yerleri açısından bir yoğunlaşma olduğu için düzenlendi. T24. https://t24.com.tr/yazarlar/fusun-sarp-nebil/e-ticaret-kanunu-pazar-yerleri-acisindan-bir-yogunlasma-oldugu-icin-duzenlendi,37839
  • Ministry of Education of the People’s Republic of China. (2022). Number of students in higher education institutions. http://en.moe.gov.cn/documents/statistics/2022/national/202401/t20240110_1099530.html
  • Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York, NY: PublicAffairs.
  • OĞUR, Y. (2020, 17 Haziran). Sonuçta “özel bir sektör”. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sonucta-ozel-bir-sektor-1569612
  • OĞUR, Y. (2023, 17 Haziran). Sessizce patlayan bir skandal. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sessizce-patlayan-bir-skandal-1596754
  • One Belt – One Road initiative: Economic & strategic prospects for Southeast Asia. (n.d.). Eurasia Interaction. https://eurasiainteraction.com/index.php/blog/175-one-belt-one-road-initiative-economic-strategic-prospects-for-southeast-asia
  • Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2022, 1 Temmuz). Oylamalar. https://www5.tbmm.gov.tr/develop/owa/td_v2.sayfa_getir?sayfa=449:463&v_meclis=1&v_donem=27&v_cilt=105&v_birlesim=111
  • ÖZDEMİR, Ö. (2022). Çin Halk Cumhuriyeti’nin Türkiye’ye yönelik kamu diplomasi faaliyetleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
  • SARIOĞLU, E. (2023). An examination of China’s soft power instruments. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 213–224.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2019, 9 Şubat). SC-06 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un Uygur Türklerine yönelik ağır insan hakları ihlalleri ve halk ozanı Abdurrehim Heyit’in vefatı hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-06_-uygur-turklerine-yonelik-agir-insan-haklari-ihlalleri-ve-abdurrehim-heyit-in-vefati-hk.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2020, 7 Ekim). SC-96 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un BM 75. Genel Kurulu III. Komitesi toplantısında ülkemizin Sincan Uygur Özerk Bölgesiyle ilgili yaptığı beyan hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-96_-bm-75-genel-kurulu-toplantisinda-ulkemizin-sincan-uygur-ozerk-bolgesiyle-ilgili-beyani-hk-sc.tr.mfa
  • SERTDEMİR, İ. (2022). Konfüçyüs’ün Çin’e bıraktığı kuralcı miras: Hürmet ve itaat bağlamından toplumsal ilişkiler. In M. Tekcan & S. Alan (Eds.), Saygı kitabı (ss. 275–282). Ankara: Çizgi Kitabevi.
  • SERTDEMIR, İ. (2024). Eski Çin’de kölelik ve sosyal eşitsizlik: Shang Hanedanı örneği. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 7(13), 49–71.
  • SINGH, G. (2019). Guanxi: How China works. Asian Affairs, 658–659. SÜR, B. (2022). Konfüçyanizmin temel değerleri üzerine bir analiz. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 3(1), 83–99. TEMIZ, K. (2019). Çin dış politikasının hedefleri ve kaynakları.
  • In M. Yağcı & C. Bakır (Eds.), Çin bilmecesi: Çin’in ekonomik yükselişi, uluslararası ilişkilerde dönüşüm ve Türkiye (ss. 189–213). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  • TEZCANOĞLU, M. S. (2024, 15 Ağustos). Haber Global ne zaman kuruldu, yöneticileri kimler, hangi programlar var? Haber Global. https://haberglobal.com.tr/son-dakika/haber-global-ne-zaman-kuruldu-yoneticileri-kimler-hangi-programlar-var-369644
  • The CI Worldwide. (n.d.). Confucius Institute. https://ci.cn/en/qqwl?labelId=C-Asia Türkiye Raporu. (2020, 31 Ağustos). Toplumun Çin’e bakış açısı. https://turkiyeraporu.com/arastirma/toplumun-cine-bakis-acisi-1882/
  • TSUI, A. S., Farh, J.-L., & Xin, K. R. (2000). Guanxi in the Chinese context.
  • In J. T. Li, A. S. Tsui, & E. Weldon (Eds.), Management and organizations in the Chinese context (pp. 225–244). Springer. Kadir Has Üniversitesi. (2022). Türk dış politikası kamuoyu algıları araştırması – 2022. https://www.khas.edu.tr/wp-content/uploads/2024/10/TDP_2022_TUR_FINAL_05.09.2022.pdf
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti siyasi ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-siyasi-iliskileri.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti ekonomik ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-ekonomik-iliskileri.tr.mfa
  • TÜYSÜZOĞLU, G. (2019). Yumuşak güç kavramı çerçevesinde Avrasya Ekonomik Birliği ve Kuşak-Yol İnisiyatifinin değerlendirilmesi. Gazi Akademik Bakış, 163–188.
  • United Nations Human Rights Office of the High Commissioner. (2022). OHCHR assessment of human rights concerns in the Xinjiang Uyghur Autonomous Region, People’s Republic of China. https://www.ohchr.org/sites/default/files/documents/countries/2022-08-31/22-08-31-final-assesment.pdf
  • TWITCHETT, D. C. (2008). The Cambridge history of China. Cambridge University Press.
  • WILSON, E. J. (2008, March). Hard power, soft power, smart power. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 110–124.
  • Lotus News. (2023, 12 Kasım). Xinhua Haber Ajansı’nın Türkçe servisinin tanıtım programı İstanbul’da yapıldı. https://www.lotusnews.com.tr/xinhua-haber-ajansinin-turkce-servisinin-tanitim-programi-istanbulda-yapildi

Yıl 2026, Sayı: 16, 26 - 51, 27.01.2026
https://doi.org/10.59114/dasad.1707779

Öz

Kaynakça

  • ADIGÜZEL, S. (2020). Çin–Türkiye dış ticaret ilişkileri. In M. Hatipler (Ed.), Ekonomi ve yönetim bilimlerinde güncel akademik araştırmalar (ss. 247–271). Ankara: Akademisyen Yayınevi.
  • AKDAĞ, Z. (2019). Türkiye–Çin ilişkilerinin tarihsel gelişimi. Hafıza Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 40–57.
  • ALPEREN, Ü. (2024). Uygur sorununun Türkiye–Çin ilişkilerine etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 919–932.
  • Anayasa Mahkemesi. (2023, 22 Eylül). Anayasa Mahkemesi kararı. Resmî Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/09/20230922-3.pdf
  • ASLANLI, K. (2024). Çin–Azerbaycan ilişkileri: Ticari ortaklıktan stratejik ortaklığa. ULİSA Analiz. https://aybu.edu.tr/GetFile?id=d3b79f21-bb4a-4146-b48e-3897f7cc9dee.pdf
  • BARNETT, M., & DUVALL, R. (2005). Power in international politics. International Organization, 59(1), 39–75.
  • BASMACI, G. (2024). Yumuşak güç olarak Çin medyası: CGTN Türk örneği. Asya Studies, 263–274.
  • BIANCHI, R. R. (2019). China and the Islamic world: How the new Silk Road is transforming global politics. Oxford: Oxford University Press.
  • BOZKURT, K. (2024, 11 Kasım). Elnur Abdullayev kimdir? Kaç yaşında, nereli, mesleği ne? Dokuz Eylül. https://www.dokuzeylul.com/elnur-abdullayev-kimdir-kac-yasinda-nereli-meslegi-ne
  • BOZTEPE, V. (2016). Bir yumuşak güç kaynağı olarak Türkiye’deki Çin medyası. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 93–109.
  • CHEN, Y. (2019). Developments in China–Turkey relations: A view from China. Critical Sociology, 1–11. China International Student Statistics. (n.d.). China international student statistics. Erudera. https://erudera.com/statistics/china/china-international-student-statistics/
  • Çin Raporu. (n.d.). Çin raporu. TESAM. https://tesam.org.tr/cin-raporu/
  • Çin, 2018’i “Türkiye turizm yılı” ilan etti. (2017, 7 Ağustos). Dünya Gazetesi. https://www.dunya.com/sektorler/turizm/cin-2018i-turkiye-turizm-yili-ilan-etti-haberi-376623
  • DİRLİK, A. (2011). Culture & history in postrevolutionary China. Hong Kong: The Chinese University Press.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2024, 4 Haziran). Dışişleri Bakanı Sayın Hakan Fidan’ın Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı. https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-hakan-fidan-in-cin-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi-4-6-2024.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2017, 3 Ağustos). Dışişleri Bakanı Sayın Mevlüt Çavuşoğlu’nun Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı (Pekin). https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-mevlut-cavusoglu_nun-cin-halk-cumhuriyeti-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi_-3-agustos.tr.mfa
  • EBERHARD, W. (1943). Eski Çin kültürü ve Türkler. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 19–29.
  • T.C. Resmî Gazete. (2022, 7 Temmuz). Elektronik ticaretin düzenlenmesi hakkında kanunda değişiklik yapılmasına dair kanun. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/07/20220707-2.htm
  • ERGİN, M. (2010). Orhun abideleri. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  • GÖMEÇ, S. Y. (2024). Türk Kültürünün Ana Hatları. Berikan Yayınevi.
  • HOBSBAWM, E., & Ranger, T. (2006). Geleneğin icadı. İstanbul: Agora Kitaplığı.
  • HOLCOMBE, C. (2017). A history of East Asia. Cambridge: Cambridge University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KARLUK, A. C. (2012). The Uyghur people. In Z. Haiyang & P. Richardson (Eds.), Peoples of China (pp. 123–129). Beijing: Yilin Press.
  • KARLUK, A. C. (2017). Çin’in yeni İpek Yolu projesi ve gerekçeleri üzerine. Denge, 95–114.
  • KARLUK, A. C. (2020). Doğu Türkistanlılık ve Uygur Türk toplumu. Türk Yurdu, 26–33.
  • KARLUK, A. C. (2021). Çinlilik ve Çin’de ötekiler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  • KARLUK, A. C., & Özdemir, Ö. (2022). Çin–Türk devletleri ilişkilerinde Çin’in kamu diplomasisi. Beşeri ve İdari Bilimler, 329–349.
  • KISSINGER, H. (2014). Danden bugüne yeni Çin. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
  • KISSINGER, H. (2014). Dünya düzeni. İstanbul: Boyner Yayınları.
  • KNAPP, K. N. (1995). The Ru reinterpretation of Xiao. Early China, 195–222.
  • KOÇAKOĞLU, M. A. (2021). Belt and Road Initiative and Turkey–China relationships through soft power concept. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 45–60.
  • KURLANTZICK, J. (2007). Charm offensive: How China’s soft power is transforming the world. New Haven, CT: Yale University Press.
  • LAI, H., & LU, Y. (2012). China’s soft power and international relations. London: Routledge.
  • MILLWARD, J. (2004). Violent separatism in Xinjiang: A critical assessment. Washington, DC: East-West Center. NEBİL, F. S. (2022, 15 Aralık). Ticaret Bakanı Mehmet Muş ile söyleşi: E-ticaret kanunu, pazar yerleri açısından bir yoğunlaşma olduğu için düzenlendi. T24. https://t24.com.tr/yazarlar/fusun-sarp-nebil/e-ticaret-kanunu-pazar-yerleri-acisindan-bir-yogunlasma-oldugu-icin-duzenlendi,37839
  • Ministry of Education of the People’s Republic of China. (2022). Number of students in higher education institutions. http://en.moe.gov.cn/documents/statistics/2022/national/202401/t20240110_1099530.html
  • Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York, NY: PublicAffairs.
  • OĞUR, Y. (2020, 17 Haziran). Sonuçta “özel bir sektör”. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sonucta-ozel-bir-sektor-1569612
  • OĞUR, Y. (2023, 17 Haziran). Sessizce patlayan bir skandal. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sessizce-patlayan-bir-skandal-1596754
  • One Belt – One Road initiative: Economic & strategic prospects for Southeast Asia. (n.d.). Eurasia Interaction. https://eurasiainteraction.com/index.php/blog/175-one-belt-one-road-initiative-economic-strategic-prospects-for-southeast-asia
  • Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2022, 1 Temmuz). Oylamalar. https://www5.tbmm.gov.tr/develop/owa/td_v2.sayfa_getir?sayfa=449:463&v_meclis=1&v_donem=27&v_cilt=105&v_birlesim=111
  • ÖZDEMİR, Ö. (2022). Çin Halk Cumhuriyeti’nin Türkiye’ye yönelik kamu diplomasi faaliyetleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
  • SARIOĞLU, E. (2023). An examination of China’s soft power instruments. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 213–224.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2019, 9 Şubat). SC-06 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un Uygur Türklerine yönelik ağır insan hakları ihlalleri ve halk ozanı Abdurrehim Heyit’in vefatı hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-06_-uygur-turklerine-yonelik-agir-insan-haklari-ihlalleri-ve-abdurrehim-heyit-in-vefati-hk.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2020, 7 Ekim). SC-96 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un BM 75. Genel Kurulu III. Komitesi toplantısında ülkemizin Sincan Uygur Özerk Bölgesiyle ilgili yaptığı beyan hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-96_-bm-75-genel-kurulu-toplantisinda-ulkemizin-sincan-uygur-ozerk-bolgesiyle-ilgili-beyani-hk-sc.tr.mfa
  • SERTDEMİR, İ. (2022). Konfüçyüs’ün Çin’e bıraktığı kuralcı miras: Hürmet ve itaat bağlamından toplumsal ilişkiler. In M. Tekcan & S. Alan (Eds.), Saygı kitabı (ss. 275–282). Ankara: Çizgi Kitabevi.
  • SERTDEMIR, İ. (2024). Eski Çin’de kölelik ve sosyal eşitsizlik: Shang Hanedanı örneği. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 7(13), 49–71.
  • SINGH, G. (2019). Guanxi: How China works. Asian Affairs, 658–659. SÜR, B. (2022). Konfüçyanizmin temel değerleri üzerine bir analiz. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 3(1), 83–99. TEMIZ, K. (2019). Çin dış politikasının hedefleri ve kaynakları.
  • In M. Yağcı & C. Bakır (Eds.), Çin bilmecesi: Çin’in ekonomik yükselişi, uluslararası ilişkilerde dönüşüm ve Türkiye (ss. 189–213). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  • TEZCANOĞLU, M. S. (2024, 15 Ağustos). Haber Global ne zaman kuruldu, yöneticileri kimler, hangi programlar var? Haber Global. https://haberglobal.com.tr/son-dakika/haber-global-ne-zaman-kuruldu-yoneticileri-kimler-hangi-programlar-var-369644
  • The CI Worldwide. (n.d.). Confucius Institute. https://ci.cn/en/qqwl?labelId=C-Asia Türkiye Raporu. (2020, 31 Ağustos). Toplumun Çin’e bakış açısı. https://turkiyeraporu.com/arastirma/toplumun-cine-bakis-acisi-1882/
  • TSUI, A. S., Farh, J.-L., & Xin, K. R. (2000). Guanxi in the Chinese context.
  • In J. T. Li, A. S. Tsui, & E. Weldon (Eds.), Management and organizations in the Chinese context (pp. 225–244). Springer. Kadir Has Üniversitesi. (2022). Türk dış politikası kamuoyu algıları araştırması – 2022. https://www.khas.edu.tr/wp-content/uploads/2024/10/TDP_2022_TUR_FINAL_05.09.2022.pdf
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti siyasi ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-siyasi-iliskileri.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti ekonomik ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-ekonomik-iliskileri.tr.mfa
  • TÜYSÜZOĞLU, G. (2019). Yumuşak güç kavramı çerçevesinde Avrasya Ekonomik Birliği ve Kuşak-Yol İnisiyatifinin değerlendirilmesi. Gazi Akademik Bakış, 163–188.
  • United Nations Human Rights Office of the High Commissioner. (2022). OHCHR assessment of human rights concerns in the Xinjiang Uyghur Autonomous Region, People’s Republic of China. https://www.ohchr.org/sites/default/files/documents/countries/2022-08-31/22-08-31-final-assesment.pdf
  • TWITCHETT, D. C. (2008). The Cambridge history of China. Cambridge University Press.
  • WILSON, E. J. (2008, March). Hard power, soft power, smart power. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 110–124.
  • Lotus News. (2023, 12 Kasım). Xinhua Haber Ajansı’nın Türkçe servisinin tanıtım programı İstanbul’da yapıldı. https://www.lotusnews.com.tr/xinhua-haber-ajansinin-turkce-servisinin-tanitim-programi-istanbulda-yapildi

Çin’in Yumuşak Güç Politikaları ve Türkiye'deki Etkileri

Yıl 2026, Sayı: 16, 26 - 51, 27.01.2026
https://doi.org/10.59114/dasad.1707779

Öz

Bu çalışma, Çin Halk Cumhuriyeti’nin küresel etkisinin artmasıyla birlikte uyguladığı yumuşak güç stratejilerini Türkiye örneği üzerinden incelemektedir. Joseph Nye’ın geliştirdiği yumuşak güç kavramı Batılı değerlerle ilişkilendirilse de, merkeziyetçi ve ideolojik yapısıyla öne çıkan Çin gibi aktörlerin stratejilerini açıklamada yetersiz kalmaktadır. Bu bağlamda, çalışma Çin’in yumuşak gücü nasıl tanımladığına ve Türkiye’de bu gücü hangi araçlarla uyguladığına odaklanmaktadır.
Araştırma sürecinde literatür taraması, medya analizi ve kamuoyu araştırmalarına dayalı veriler kullanılmıştır. Bulgular Çin’in kamu diplomasisinin sadece kültürel tanıtım ya da imaj oluşturmayla sınırlı kalmadığını, medya sponsorlukları, akademik burslar ve siyasi duyarlılıkları bastırma yönünde daha karmaşık stratejiler içerdiğini ortaya koymaktadır. Türkiye özelinde Çin’in önceliği kamuoyunu ikna etmekten çok, muhalif sesleri bastırmak ve siyasi eleştiriyi yumuşatmak olarak öne çıkmaktadır.
Çalışma Çin'in Türkiye'deki kamu diplomasisi faaliyetlerini çeşitli kanallar aracılığıyla sürdürdüğünü göstermektedir. Bu kanalların başında Konfüçyüs Enstitüleri, medya sponsorlukları, akademik iş birlikleri ve ekonomik yatırımlar gelmektedir. Bu araçlar, Çin'in Türkiye'deki kültürel ve ekonomik nüfuzunu artırma, kendi politik anlatısını yayma ve olumsuz algıları yönetme amacına hizmet etmektedir. Ancak, kamuoyu araştırmalarının bulguları, Türkiye toplumunun Çin'e yönelik algısının genel olarak olumsuz olduğunu ortaya koymaktadır. Bu olumsuz algıya rağmen, Çin Türkiye'deki görünürlüğünü sürdürmekte ve belirli alanlarda etkili olmaya devam ettiği gözlemlenmektedir. Bu durum, Çin'in stratejisinin doğrudan halkın beğenisini kazanmaktan ziyade, belirli kritik kesimler üzerinde etki yaratmaya odaklandığını düşündürmektedir.
Çalışma Çin'in yumuşak güç uygulamasının Batılı paradigmaların ötesine geçtiğini iddia etmektedir. Batı merkezli yumuşak güç anlayışı, askeri veya ekonomik gücün bir alternatifi olarak konumlanırken, Çin bağlamında bu durum farklılaşmaktadır. Dolayısıyla, Batılı tanımla Çin'in yumuşak gücü olarak adlandırılan olgu, aslında Çin tipi gücün kendisidir. Bu güç Batı'nın geliştirdiği konseptten daha kapsamlı ve katmanlı stratejileri barındırmaktadır. Bu durum uluslararası ilişkilerde yumuşak güç kavramına ilişkin mevcut anlayışı genişletmekte ve Çin gibi yükselen güçlerin stratejilerini daha kapsamlı bir şekilde analiz etme olanağı sunmaktadır.

Kaynakça

  • ADIGÜZEL, S. (2020). Çin–Türkiye dış ticaret ilişkileri. In M. Hatipler (Ed.), Ekonomi ve yönetim bilimlerinde güncel akademik araştırmalar (ss. 247–271). Ankara: Akademisyen Yayınevi.
  • AKDAĞ, Z. (2019). Türkiye–Çin ilişkilerinin tarihsel gelişimi. Hafıza Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 40–57.
  • ALPEREN, Ü. (2024). Uygur sorununun Türkiye–Çin ilişkilerine etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 919–932.
  • Anayasa Mahkemesi. (2023, 22 Eylül). Anayasa Mahkemesi kararı. Resmî Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/09/20230922-3.pdf
  • ASLANLI, K. (2024). Çin–Azerbaycan ilişkileri: Ticari ortaklıktan stratejik ortaklığa. ULİSA Analiz. https://aybu.edu.tr/GetFile?id=d3b79f21-bb4a-4146-b48e-3897f7cc9dee.pdf
  • BARNETT, M., & DUVALL, R. (2005). Power in international politics. International Organization, 59(1), 39–75.
  • BASMACI, G. (2024). Yumuşak güç olarak Çin medyası: CGTN Türk örneği. Asya Studies, 263–274.
  • BIANCHI, R. R. (2019). China and the Islamic world: How the new Silk Road is transforming global politics. Oxford: Oxford University Press.
  • BOZKURT, K. (2024, 11 Kasım). Elnur Abdullayev kimdir? Kaç yaşında, nereli, mesleği ne? Dokuz Eylül. https://www.dokuzeylul.com/elnur-abdullayev-kimdir-kac-yasinda-nereli-meslegi-ne
  • BOZTEPE, V. (2016). Bir yumuşak güç kaynağı olarak Türkiye’deki Çin medyası. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 93–109.
  • CHEN, Y. (2019). Developments in China–Turkey relations: A view from China. Critical Sociology, 1–11. China International Student Statistics. (n.d.). China international student statistics. Erudera. https://erudera.com/statistics/china/china-international-student-statistics/
  • Çin Raporu. (n.d.). Çin raporu. TESAM. https://tesam.org.tr/cin-raporu/
  • Çin, 2018’i “Türkiye turizm yılı” ilan etti. (2017, 7 Ağustos). Dünya Gazetesi. https://www.dunya.com/sektorler/turizm/cin-2018i-turkiye-turizm-yili-ilan-etti-haberi-376623
  • DİRLİK, A. (2011). Culture & history in postrevolutionary China. Hong Kong: The Chinese University Press.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2024, 4 Haziran). Dışişleri Bakanı Sayın Hakan Fidan’ın Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı. https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-hakan-fidan-in-cin-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi-4-6-2024.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2017, 3 Ağustos). Dışişleri Bakanı Sayın Mevlüt Çavuşoğlu’nun Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Wang Yi ile ortak basın toplantısı (Pekin). https://www.mfa.gov.tr/disisleri-bakani-sayin-mevlut-cavusoglu_nun-cin-halk-cumhuriyeti-disisleri-bakani-wang-yi-ile-ortak-basin-toplantisi_-3-agustos.tr.mfa
  • EBERHARD, W. (1943). Eski Çin kültürü ve Türkler. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 19–29.
  • T.C. Resmî Gazete. (2022, 7 Temmuz). Elektronik ticaretin düzenlenmesi hakkında kanunda değişiklik yapılmasına dair kanun. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/07/20220707-2.htm
  • ERGİN, M. (2010). Orhun abideleri. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  • GÖMEÇ, S. Y. (2024). Türk Kültürünün Ana Hatları. Berikan Yayınevi.
  • HOBSBAWM, E., & Ranger, T. (2006). Geleneğin icadı. İstanbul: Agora Kitaplığı.
  • HOLCOMBE, C. (2017). A history of East Asia. Cambridge: Cambridge University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KALTMAN, B. (2007). Under the heel of the dragon. Athens, OH: Ohio University Press.
  • KARLUK, A. C. (2012). The Uyghur people. In Z. Haiyang & P. Richardson (Eds.), Peoples of China (pp. 123–129). Beijing: Yilin Press.
  • KARLUK, A. C. (2017). Çin’in yeni İpek Yolu projesi ve gerekçeleri üzerine. Denge, 95–114.
  • KARLUK, A. C. (2020). Doğu Türkistanlılık ve Uygur Türk toplumu. Türk Yurdu, 26–33.
  • KARLUK, A. C. (2021). Çinlilik ve Çin’de ötekiler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  • KARLUK, A. C., & Özdemir, Ö. (2022). Çin–Türk devletleri ilişkilerinde Çin’in kamu diplomasisi. Beşeri ve İdari Bilimler, 329–349.
  • KISSINGER, H. (2014). Danden bugüne yeni Çin. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
  • KISSINGER, H. (2014). Dünya düzeni. İstanbul: Boyner Yayınları.
  • KNAPP, K. N. (1995). The Ru reinterpretation of Xiao. Early China, 195–222.
  • KOÇAKOĞLU, M. A. (2021). Belt and Road Initiative and Turkey–China relationships through soft power concept. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 45–60.
  • KURLANTZICK, J. (2007). Charm offensive: How China’s soft power is transforming the world. New Haven, CT: Yale University Press.
  • LAI, H., & LU, Y. (2012). China’s soft power and international relations. London: Routledge.
  • MILLWARD, J. (2004). Violent separatism in Xinjiang: A critical assessment. Washington, DC: East-West Center. NEBİL, F. S. (2022, 15 Aralık). Ticaret Bakanı Mehmet Muş ile söyleşi: E-ticaret kanunu, pazar yerleri açısından bir yoğunlaşma olduğu için düzenlendi. T24. https://t24.com.tr/yazarlar/fusun-sarp-nebil/e-ticaret-kanunu-pazar-yerleri-acisindan-bir-yogunlasma-oldugu-icin-duzenlendi,37839
  • Ministry of Education of the People’s Republic of China. (2022). Number of students in higher education institutions. http://en.moe.gov.cn/documents/statistics/2022/national/202401/t20240110_1099530.html
  • Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. New York, NY: PublicAffairs.
  • OĞUR, Y. (2020, 17 Haziran). Sonuçta “özel bir sektör”. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sonucta-ozel-bir-sektor-1569612
  • OĞUR, Y. (2023, 17 Haziran). Sessizce patlayan bir skandal. Karar. https://www.karar.com/yazarlar/yildiray-ogur/sessizce-patlayan-bir-skandal-1596754
  • One Belt – One Road initiative: Economic & strategic prospects for Southeast Asia. (n.d.). Eurasia Interaction. https://eurasiainteraction.com/index.php/blog/175-one-belt-one-road-initiative-economic-strategic-prospects-for-southeast-asia
  • Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2022, 1 Temmuz). Oylamalar. https://www5.tbmm.gov.tr/develop/owa/td_v2.sayfa_getir?sayfa=449:463&v_meclis=1&v_donem=27&v_cilt=105&v_birlesim=111
  • ÖZDEMİR, Ö. (2022). Çin Halk Cumhuriyeti’nin Türkiye’ye yönelik kamu diplomasi faaliyetleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).
  • SARIOĞLU, E. (2023). An examination of China’s soft power instruments. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 213–224.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2019, 9 Şubat). SC-06 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un Uygur Türklerine yönelik ağır insan hakları ihlalleri ve halk ozanı Abdurrehim Heyit’in vefatı hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-06_-uygur-turklerine-yonelik-agir-insan-haklari-ihlalleri-ve-abdurrehim-heyit-in-vefati-hk.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2020, 7 Ekim). SC-96 No’lu açıklama: Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hami Aksoy’un BM 75. Genel Kurulu III. Komitesi toplantısında ülkemizin Sincan Uygur Özerk Bölgesiyle ilgili yaptığı beyan hakkındaki soruya cevabı. https://www.mfa.gov.tr/sc_-96_-bm-75-genel-kurulu-toplantisinda-ulkemizin-sincan-uygur-ozerk-bolgesiyle-ilgili-beyani-hk-sc.tr.mfa
  • SERTDEMİR, İ. (2022). Konfüçyüs’ün Çin’e bıraktığı kuralcı miras: Hürmet ve itaat bağlamından toplumsal ilişkiler. In M. Tekcan & S. Alan (Eds.), Saygı kitabı (ss. 275–282). Ankara: Çizgi Kitabevi.
  • SERTDEMIR, İ. (2024). Eski Çin’de kölelik ve sosyal eşitsizlik: Shang Hanedanı örneği. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 7(13), 49–71.
  • SINGH, G. (2019). Guanxi: How China works. Asian Affairs, 658–659. SÜR, B. (2022). Konfüçyanizmin temel değerleri üzerine bir analiz. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 3(1), 83–99. TEMIZ, K. (2019). Çin dış politikasının hedefleri ve kaynakları.
  • In M. Yağcı & C. Bakır (Eds.), Çin bilmecesi: Çin’in ekonomik yükselişi, uluslararası ilişkilerde dönüşüm ve Türkiye (ss. 189–213). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  • TEZCANOĞLU, M. S. (2024, 15 Ağustos). Haber Global ne zaman kuruldu, yöneticileri kimler, hangi programlar var? Haber Global. https://haberglobal.com.tr/son-dakika/haber-global-ne-zaman-kuruldu-yoneticileri-kimler-hangi-programlar-var-369644
  • The CI Worldwide. (n.d.). Confucius Institute. https://ci.cn/en/qqwl?labelId=C-Asia Türkiye Raporu. (2020, 31 Ağustos). Toplumun Çin’e bakış açısı. https://turkiyeraporu.com/arastirma/toplumun-cine-bakis-acisi-1882/
  • TSUI, A. S., Farh, J.-L., & Xin, K. R. (2000). Guanxi in the Chinese context.
  • In J. T. Li, A. S. Tsui, & E. Weldon (Eds.), Management and organizations in the Chinese context (pp. 225–244). Springer. Kadir Has Üniversitesi. (2022). Türk dış politikası kamuoyu algıları araştırması – 2022. https://www.khas.edu.tr/wp-content/uploads/2024/10/TDP_2022_TUR_FINAL_05.09.2022.pdf
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti siyasi ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-siyasi-iliskileri.tr.mfa
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (n.d.). Türkiye – Çin Halk Cumhuriyeti ekonomik ilişkileri. https://www.mfa.gov.tr/turkiye-cin-halk-cumhuriyeti-ekonomik-iliskileri.tr.mfa
  • TÜYSÜZOĞLU, G. (2019). Yumuşak güç kavramı çerçevesinde Avrasya Ekonomik Birliği ve Kuşak-Yol İnisiyatifinin değerlendirilmesi. Gazi Akademik Bakış, 163–188.
  • United Nations Human Rights Office of the High Commissioner. (2022). OHCHR assessment of human rights concerns in the Xinjiang Uyghur Autonomous Region, People’s Republic of China. https://www.ohchr.org/sites/default/files/documents/countries/2022-08-31/22-08-31-final-assesment.pdf
  • TWITCHETT, D. C. (2008). The Cambridge history of China. Cambridge University Press.
  • WILSON, E. J. (2008, March). Hard power, soft power, smart power. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 110–124.
  • Lotus News. (2023, 12 Kasım). Xinhua Haber Ajansı’nın Türkçe servisinin tanıtım programı İstanbul’da yapıldı. https://www.lotusnews.com.tr/xinhua-haber-ajansinin-turkce-servisinin-tanitim-programi-istanbulda-yapildi
Toplam 61 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Uluslararası İlişkilerde Siyaset
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Semih Ayna 0009-0001-0977-0648

Gönderilme Tarihi 27 Mayıs 2025
Kabul Tarihi 27 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 27 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: 16

Kaynak Göster

APA Ayna, S. (2026). Çin’in Yumuşak Güç Politikaları ve Türkiye’deki Etkileri. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 16, 26-51. https://doi.org/10.59114/dasad.1707779

Amaç ve Kapsam

Doğu Asya Araştırmaları Dergisi (DAAD), Türkiye’de disiplinler arası bakış ile Doğu ve Güneydoğu Asya araştırmaları alanlarında yapılan bilimsel çalışmaları bilim dünyasına ve kamuoyuna duyurmak maksadıyla yayımlanmaktadır. DAAD’da yayımlanacak bilimsel çalışmalarda, alanında bir boşluğu doldurmak, mevcut bilgilere yenilerini eklemek, yeni ve özgün bir bilgi ortaya koymak, daha önce yayımlanmış çalışmaları değerlendirmek veya onlara değişik bir bakış açısı getirmek, çeşitli eser ve şahsiyetleri tanıtmak amacıyla yazılmış olması gibi nitelikler aranır. DAAD, Ocak 2026 tarihinden itibaren Sürekli Yayın moduna geçmiş olup yayımlanan çalışmalar bahar veya güz sayısına dahil edilecektir. DAAD, Türkçe, İngilizce ve Çince makaleler ile yayımlanan uluslararası hakemli, bilimsel bir dergi olup hiçbir siyasi, ideolojik ve dini grup ya da kuruluş ile bağı bulunmamaktadır.

Doğu Asya Araştırmaları Dergisi (DAAD), sürekli yayın modunda sosyal bilimler alanında yılda iki kez (Bahar ve Güz) yayımlanır. Dergi, özellikle disiplinler arası yaklaşım ile Doğu ve Güneydoğu Asya’nın çeşitli sorunlarını konu edinen bilimsel çalışmalara yer verir. Dergide yayımlanacak makalelerin Doğu ve Güneydoğu Asya’daki ülke ve toplumların tarihî, kültürü, iktisadi hayatı, siyasal yaşamı; güvenlik ve dış politikası başta olmak üzere ülkeler, milletler ve etnik gruplar arası ilişkileri, güncel sorunları ile medeniyet tasavvurlarını ilmî bir bakış açısıyla ele alması beklenir. Dergide, Doğu ve Güneydoğu Asya’yla ilgili önemli eser ve kişileri tanıtıp değerlendiren yazılar ile önemli görülen çeviri yazılar da yayımlanabilir.

Makalelerin Dergide yayımlanabilmesi için, başka bir yerde yayımlanmamış olması ya da yayın için değerlendirme aşamasında bulunmaması gerekir. Herhangi bir kongre ya da bilgi şöleninde sunulan makalelerde kongre ya da bilgi şöleni adı, yeri ve tarihi belirtilmelidir. Bir araştırma kurumu ya da fonu tarafından desteklenen çalışmalarda, desteği sağlayan kuruluşun adı ve proje numarası verilmelidir.

Makalelerin Değerlendirilmesi

Aşağıda belirtilen kurallara uygun olarak hazırlanmış yazılar Dergipark sistemi üzerinden yüklenerek değerlendirmeye gönderilmelidir.

Gelen makale Yayın Kurulu tarafından ön incelemeye alınır. Ön incelemede makale, Dergi’nin yayın ilkeleri ve politikası ile önceliklerine uygunluğu, alana katkısı; ayrıca konu, yazım kuralları ve şekil açısından değerlendirilir. Bu yönleriyle uygun bulunan makaleler ilmî açıdan değerlendirilmek üzere, alanında eser ve çalışmalarıyla kabul görmüş iki hakeme gönderilir. Hiçbir şekilde hakemlere yazarın kimliği ile ilgili bilgi gönderilmediği gibi, yazarlara da hakem adı açıklanmaz. Hakem raporlarından biri olumlu, diğeri olumsuz olduğu takdirde makale, üçüncü bir hakeme gönderilebilir. Hakemler tarafından düzeltme istenen makaleler gerekli değişiklikler için yazarına geri gönderilir. Belirli bir süre içinde istenilen düzeltmelerin yapılması beklenir. En az iki olumlu rapor alamayan, düzeltilmesi için yazarına yeniden gönderilen ve belirlenen süre içinde düzeltmeleri yapılmayan makaleler yazarlarına bilgi verilerek yayım sürecinden elenir. İki hakemden “yayımlanabilir” değerlendirmesi alan makaleler yayım sırasına yerleştirilir. Yayına hazır yazılar yayımlanmak üzere sıraya konur. Hakem adları ve yazar adları karşılıklı olarak dergimizde mahfuzdur ve açıklanmaz. Hakem süreci olumlu tamamlanan her yazı yayımlanacaktır. Bu nedenle yazı sahiplerinin yazılarının akıbetini öğrenmek için ayrıca aramalarına gerek yoktur. Bütün süreçler Dergipark değerlendirme sistemi üzerinden yürütülecektir.

Yazıların bilimsel ve hukukî sorumluluğu yazarına aittir.

Yazım Dili

Dergi’nin yazım dili Türkiye Türkçesi, İngilizce ve Çincedir.

YAZIM KURALLARI


Çalışmalardaki gönderme (atıf), kaynak gösterme ve kaynakça oluşturmada APA 6 (American Psychological Association) uyarlaması kullanılmalıdır.


Yazım Kuralları
1.Ana Başlık Ortalanmış bir şekilde ilk olarak metnin tam adı yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde, 12 Punto, Kalın, yazılır.


2. Yazar adı ve adresi: Başlıktan sonra bir alt satıra yazarların ismi aynı biçiminde (ilk harfler büyük) ve 10 punto büyüklüğünde yazılmalıdır. Son olarak yazarların kurumları aynı yazım biçimiyle yazılmalıdır. Yazarın kurumu, e-posta adresi, dipnot hâlinde (10 punto olarak) gösterilmelidir.


3. Öz: 12 punto, kalın (bold) ve ortalanmış şekilde yazılmalıdır. Başlıktan sonra yeni bir satırdan, Times New Roman, 12 punto ve Çift satır aralığı (double spacing) özet metnine başlanmalıdır. Konuyu kısa ve öz bir biçimde ifade eden en az 250, en fazla 550 kelimelik bir özet bulunmalı; Özde, araştırmanın kapsamı ve amacı belirtilmeli, kullanılan yöntem tanımlanmalı ve ulaşılan sonuçlar kısaca verilmelidir. Öz içerisinde, yararlanılan kaynaklara, şekil ve çizelge numaralarına değinilmemelidir. Özetin bir satır altına, 3-8 kelimeden oluşan “anahtar kelimeler” yazılmalıdır. Anahtar Kelimeler ifadesi 12 punto, italik ve kalın yazılmalıdır. Anahtar Kelimeler ifadesinden sonra iki nokta üst üste (:) konur. Anahtar kelimeler normal (düz) yazı tipiyle, 12 punto ve küçük harflerle yazılmalıdır.


Türkçe makalelerde, Türkçe başlık, özet ve anahtar kelimelerin altına, İngilizce başlık (Title), özet (Abstract) ve anahtar kelimeler (Keywords) eklenmelidir. Bu bölüm, sola hizalı olacak şekilde normal metinle aynı girinti kurallarına tabi olmalı ve 12 punto ile yazılmalıdır.


İngilizce makalelerde, İngilizce başlık (Title), özet (Abstract) ve anahtar kelimelerin (Keywords) altına, Türkçe başlık, özet ve anahtar kelimeler eklenmelidir. Bu bölüm, sola hizalı olacak şekilde normal metinle aynı girinti kurallarına tabi olmalı ve 12 punto ile yazılmalıdır.


Çince makalelerde, Çince başlık, özet ve anahtar kelimelerin altına, İngilizce başlık (Title), özet (Abstract) ve anahtar kelimeler (Keywords) eklenmelidir. Bu bölüm, sola hizalı olacak şekilde normal metinle aynı girinti kurallarına tabi olmalı ve 12 punto ile yazılmalıdır.


4. Ana metin:
a. Metin, A4 boyutunda kâğıtlara, Microsoft Word 6.0 ve üstü programlarla, Times New Roman yazı tipiyle (Çince makalelerde Microsoft YaHei veya SimSun) yazılmalıdır. Metin 11 punto ve çift satır aralığı (double-spacing) ile yazılmalı, paragraflar arasında ek boşluk bırakılmamalıdır. Paragrafların ilk satırı 1,27 cm girintili olmalıdır. Metnin gerektirdiği durumlarda, transkripsiyon harfleri kullanılabilir ve ilgili fontlar ek bir dosya olarak sunulmalıdır.


b. Konuyu yeterince ifade edebilir, makul ölçüde ve okunabilir olmalıdır. Türkçe ve İngilizce yazılar öz ve kaynakça dâhil 6,500 (altı bin beş yüz) kelimeyi, Çince yazılarda ise 4500 kelimeyi geçmemelidir. Metin içinde vurgulanması gereken kısımlar, koyu değil eğik harflerle yazılmalıdır.


c. “Giriş”, “Sonuç” gibi başlıkların kullanımı, yazarın tercihine ve konunun gereğine bağlıdır. Ancak, metin düzeninde sistematik bir yapı sağlamak amacıyla ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir. Başlıkların tamamı koyu (bold) yazılmalıdır. Ana başlıklar büyük harflerle, ara başlıklar ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılmalı ve alt başlıklar küçük harfle yazılmalı, sonuna iki nokta (:) konularak karşısından devam edilmelidir. Ana, ara ve alt başlıklar aşağıdaki gibi olmalıdır:


Birinci Düzey Başlık: 12 Punto, koyu (bold), tam ortalanmış (center-aligned). Başlıkların tamamı büyük harflerle yazılmalıdır.
İkinci Düzey Başlıklar: 12 Punto, koyu (bold), soldan hizalanmış (left-aligned). Başlıkların ilk harfleri büyük, diğer harfler küçük olmalıdır.
Üçüncü Düzey Başlıklar: 12 Punto, koyu (bold), italik, soldan hizalanmış (left-aligned). Yalnızca ilk kelimenin ilk harfi büyük, diğer kelimeler küçük harflerle yazılmalıdır.

ç. Tüm kenarlarda (üst, alt, sol, sağ) 3’er cm. olmalı. Sayfa numaraları sağ üst köşeye yerleştirilmelidir ve genellikle başlık sayfasından itibaren numaralanmalıdır.


d. Metin içinde vurgulanması gereken kısımlar eğik harfler (italik) kullanılmalı, alıntılar ise kısa alıntılar için tırnak içinde ve eğik harflerle, uzun alıntılar içinse tırnak içinde eğik harflerle ve soldan 1 cm içeriden verilmelidir. Zorunluluk olmadıkça koyu yazı (bold) kullanılmamalıdır.


e. Çizelge, tablo, fotoğraf ve benzeri malzemeler, bilimsel kurallara uygun olarak hazırlanmalı; kolay anlaşılır ve yalın olmalı, yeterli açıklaması bulunmalıdır. Tablo içindeki yazılar 10 punto karakter ile yazılmalı, ayrıca, tablolar düzenlenmeye elverişli olmalıdır. Dergimizin sayfa marjını aşmamalıdır (genişlik 11,5 cm; yükseklik 16 cm).


A) İMLÂ, DİL VE ÜSLÛP

Özel imlâ gerektirmeyen durumlarda, TDK Yazım Kılavuzu’na uyulmalıdır. Dil ve ifade yönünden, bilimsellik dışı unsurlar bulunmamalıdır.


B) KAYNAK GÖSTERME (ATIF):
1. Sadece zorunlu açıklamalarda dipnot kullanılmalı, diğer atıflar metin içinde gösterilmelidir. Metin içinde kaynak gösterirken parantez işareti içinde olacak şekilde, yazarın soyadı, eserin yayımlandığı yıl, iki nokta –boşluk- ve sayfa numarası sırasıyla yazılmalıdır.


Örnek: (Kut, 1999, 16), (Wang, 2017,21)
Yazarın eseri Soyadı Kanunu’ndan önce yayımlandıysa, yazarın tam adı kullanılmalıdır. Ancak, metin içi atıfta iki nokta (:) yerine virgül (,) kullanılmalı ve sayfa numarası doğrudan yazılmalıdır. Ayrıca, eski tarihler için Hicri ya da Rumi takvim kullanıldığı belirtilmelidir.


Örnek: (Muallim Naci, 1297 [Hicri], 213)
2. Aynı konuda birden fazla kaynağa atıf yapılırken kaynaklar yazar soyadına göre sıralanmalı ve noktalı virgül (;) ile ayrılmalıdır.


Örnek: (Karluk, 2007, 194; Dündar, 2011, 87)
3. İki yazarlı çalışmalara atıf yapılırken yazarlar arasına “ve” veya “&” işareti konulmalıdır.

Örnek: (Karluk-Wang, 2007: 211)
İkiden fazla yazarlı kaynaklarda ise ikinci yazarın soyadından sonra (vd.) kısaltması konulmalıdır.
Örnek: Türkçe makalelerde “ve” bağlacı kullanılır ( Karluk ve Wang ,2007, 211); İngilizce makalelerde “&” işareti kullanılır (Karluk & Wang, 2007, 211)


4. aynı yazara ait, aynı yıl içinde yayımlanan birden fazla eser, yılın yanına a, b, c gibi harfler eklenerek gösterilmelidir. Kaynakçada da bu sıralama korunmalı ve harfler, yıl bilgisine eklenmelidir.
Örnek: (Yang, 1981a), (Yang, 1981b)
Kaynakçada örnek: Yang, X. (1981a). Eserin adı. Yayınevi.
Yang, X. (1981b). Eserin adı. Yayınevi


5. birden fazla ciltten oluşan bir esere atıf yapılırken cilt numarası, sayfa numarasından önce belirtilmelidir. Virgül (,) işaretinden sonra "Cilt" anlamına gelen "Vol." veya "C." kısaltması eklenmelidir.
Örnek: (Köprülü, 1967, C. 5, 213) (Türkçe kaynaklar için)
(Köprülü, 1967, Vol. 5, 213) (İngilizce kaynaklar için)


6. El yazması bir eser kaynak gösterilecekse köşeli parantez içinde "Manuscript" (El yazması) ifadesi eklenir, virgülden sonra gerekiyorsa varak / sayfa numarası belirtilmeli; tam künye kaynakçada gösterilmelidir:
Örnek: (Nef’î, [Manuscript], 45b)

Kaynakçada: Nef’î. ([Tarih]). Eserin adı [Manuscript]. Kütüphane Adı, Koleksiyon veya Katalog Numarası.


7. Arşiv belgelerine atıf yaparken kısaltmalar kullanılabilir, ancak kısaltmanın açılımı kaynakçada tam olarak belirtilmelidir. Ayrıca, arşiv belgeleri için ilgili belge türü, koleksiyon ve sayfa numarası gibi detaylar da sağlanmalıdır.
Örnek: (BOA Mühimme, 15, 25)
Kaynakçada: BOA Mühimme. (15). Belge başlığı. Başbakanlık Osmanlı Arşivi, Mühimme Defteri, Sayfa 25.


8. Dipnotlarda da metin içindeki atıflarda izlenen usul takip edilmelidir. Yani, yazar adı, yıl ve sayfa numarası şu formatta verilmelidir:
Örnek: Bu konuda geniş bilgi için bk. Lin, 1934, 189-207; Karadağ, 2017, 220; Şenzo, 2000, 93.


C) KAYNAKÇA (BİBLİYOGRAFYA) DÜZENLEME
1. Yazarların soyadına göre sıralama yapılmalıdır. Eğer Soyadı Kanunu'ndan önceki eserler varsa, o zaman yazarın adı esas alınarak sıralama yapılmalıdır.


2. Bir yazarın birden fazla eserine atıf yapılacaksa, bu eserler yayın tarihi eski olandan yeni olana doğru sıralanmalıdır.


3. Kaynağın künyesini verirken sıralama şu şekilde olmalıdır:
a) Kitaplar için: Yazar soyadı büyük harflerle yazılır, ardından adını ekler ve yayımlanma yılı parantez içinde belirtilir, fakat yazar adı ile yıl arasında virgül kullanılmaz. Kitap adı italik olarak yazılır ve varsa çevirmenin adı parantez içinde belirtilir. Çevirmen adı yer alıyorsa, "çev. Çevirmenin Adı" formatında yazılır. Yayınevinin adı yazılır ve yer adı genellikle verilmez. Örnek: KARLUK, Ali. (2010). Sosyal Değişim Teorileri (çev. Ahmet Yılmaz). İleri Yayınları. Eğer çevirmen yoksa, sadece yayınevi adı belirtilir: KARLUK, Ali. (2010). Sosyal Değişim Teorileri. İleri Yayınları.
Kitap kaynakçası örneği:
Qarluq, Abdureşit C. (2006). Sarı Uygurların sosyo-kültürel yapısı. Atılım Yayınları.
Yu, Fuzeng / 于富增. (2009). Reform ve Açılma: 30 yıllık süreçte Çin’e gelen uluslararası öğrenci eğitimi / 改革开放30年的来华留学生教育. Pekin Dil Üniversitesi Yayınevi / 北京语言大学出版社.

b) Makaleler, bildiriler ve ansiklopedi maddeleri için: Yazar soyadı ve adı, kaynağın yayın tarihi (yazar adıyla yıl arasında virgül kullanılmaz), ardından makale veya bildirinin başlığı tırnak içinde verilir. Süreli yayın, bildiri kitabı veya ansiklopedinin adı italik olarak yazılır. Eğer varsa, cilt (C), sayı (S) ve sayfa numarası (s.) parantez içinde belirtilir. Yayımlanmış bildirilerde, bildirinin yayımlandığı kitap ve sempozyumun düzenlendiği tarih de kaynakça bilgisinde yer almalıdır. Yayımlanmamış bildirilerde ise bildirinin sunum tarihi, toplantıyı düzenleyen kurum ve toplantının düzenlendiği günler belirtilmelidir.
Makale kaynakçası örneği:
KARLUK, Abdureşit Celil. (2001). Çin Halk Cumhuriyeti'nde Sosyo-Ekonomik Kalkınma Girişimleri ve Reformlar. Kök Araştırmaları, Kök Sosyal ve Stratejik Araştırmaları, Cilt I, Sayı III, s. 265-283. Ankara.
HU, Angang / 胡鞍钢. (2005). Çin Kalkınma Modeli Üzerine Düşünceler / 关于中国发展模式的思考. Tianjin Sosyal Bilimler Dergisi /天津社会科学, Sayı 4, s. 25-30.
Bildiri kaynakçası örneği:
KOZ, M. Sabri. (2004). “Belli Mahlaslar Üzerinden Şiir Söyleme Geleneği ve Türkiye’de Yazılan Alevi-Bektaşi Cönk ve Mecmualarındaki Hatâî Mahlaslı Şiirler. ” I. Uluslararası Şah İsmail Hatâyî Sempozyumu Bildirileri, 9-10-11 Ekim 2003 (Haz.: Gülağ Öz), ATO Yayını, s. 184-217. Ankara.
Ansiklopedi maddesi örneği:
PARMAKSIZOĞLU, İsmet. (1967). “Kemâl Paşazâde. ” İslâm Ansiklopedisi, C. 6, s. 561-566. MEB Yayını, Ankara.


c) El yazması eserler için yazarı belliyse önce yazar adı. (Yıl). Eser Adı (yz.), bulunduğu kütüphane, koleksiyon ve numarası ve -gerekiyorsa- sayfa numaraları yazılmalıdır.
El yazması eser örneği:
a) Mecmua-i Eş’âr (yz.), Süleymaniye Kütüphanesi, Fatih, No. 5335.
b) Âlî b. Mustafa (yz.), Nasîhatü’s-selâtîn, Ali Emiri Millet Kütüphanesi, Şer’iyye, No. 611.

ETİK İLKELER

Doğu Asya Araştırmaları Dergisi (DAAD), yayın gönderen yazarlardan aşağıda belirtilen etik kurallara uymaları beklenmektedir.

- Dergiye gönderilen makaleler başka bir yerde yayınlanmamış ya da yayınlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır,

- Yazarlar makalelerinde kullandıkları tüm alıntılarına referans vermiş olmalıdır,

- Yazarlar makaleye bilimsel katkı verdiklerini garanti etmelidir,

- Yazarlar makalenin başka bir kişi ya da kurumun fikri mülkiyet haklarını ihlal etmediğini, intihal içermediğini ve kendi çalışmaları olduğunu garanti etmelidirler,

- Makalede adı geçen tüm yazarlar, gönderilen ve yayınlanan makaleler üzerinde eşit sorumluluğa sahiptir,

- Dergide yayınlanan yazılardaki görüşler derginin görüşleri değildir. Tüm sorumluluk yazarlara aittir.

- Dergideki tüm haklar saklıdır. Makaleler, derginin adı olmadan hiçbir şekilde çoğaltılamaz.

- Derginin yazarlarına telif hakkı yoktur.

- Yazışmadan sorumlu yazar adı geçen tüm ortak yazarların yayına ve ortak yazar olarak adlandırılmaya razı olduğunu garanti etmelidir. Çalışmaya önemli bilimsel ve yazınsal katkı sağlayan tüm kişiler ortak yazar olarak adlandırılmalıdırlar,

- Yazarlar gerekli görülmesi halinde makalede yer alan veri setlerine ulaşımı sağlamalıdırlar,

YAYIN ÜCRETİ YOK

Makale gönderimi, makale incelemesi veya yayımı herhangi bir ücrete tabi değildir

TELİF VE YAYIN HAKLARI

Dergide yayınlanması kabul edilen ve yayınlanan yazıların yazılı ve elektronik ortamda tüm yayın hakları Doğu Asya Araştırmaları Dergisi’ne aittir.

Yayına kabul edilen makalenin yazışmadan sorumlu yazarı elektronik posta yoluyla aldığı elektronik lisans anlaşmasını tüm yazarlar adına imzalamaktadır.

Gizlilik Beyanı

Bu dergi sitesindeki isimler ve elektronik posta adresleri bu derginin belirtilen amaçları doğrultusunda kullanılacaktır. Diğer amaçlar veya başka bir bölüm için kullanılmayacaktır.

Dergimizde makale kabullerinde ve yayımlarında herhangi bir ücret talep edilmemektedir.

Editörler Kurulu

• Kaşgar'da doğdu. İlk ve Orta öğrenimini Kaşgar-Beşkirem’de (1984-1990), Üniversite öğrenimini Pekin’de Minzu University of China’nın Türkoloji bölümünde (1990-1995), Lisansüstü öğrenimini Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalında (1997-2003) tamamladı.
• 1995-1997 yıllarında Çin Milliyetler İşleri Bakanlığında Uzman olarak çalıştı. 2003-2014 yılları arasında Merkezi Milliyetler Üniversitesi (Minzu University of China) Etnoloji ve Sosyoloji Fakültesi Sosyoloji Bölümünde Yardımcı Doçent (2004-2006), Doçent (2006-2014) kadrolarında öğretim üyesi olarak çalıştı.
• Ekim 2008-Kasım 2009 Tarihinde Avusturalya University of Southern Queensland (USQ)’da misafir öğretim üyesi,
• Haziran-Eylül 2010 tarihinde Indiana Üniversitesi Merkezi Avrasya Araştırmaları bölümünde kısa dönem öğretim üyesi;
• Ocak 2011- Eylül 2015 tarihleri arasında Niğde Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde Yabancı Uyruklu Sözleşmeli öğretim üyesi olarak çalıştı.
• Eylül 2015-Ağustos 2018 tarihleri arasında Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyoloji Bölümünün Profesör kadrosunda,
• Ağustos 2018’den beri Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde kıdemli profesör olarak görev yapmaktadır.

• Ocak 2024-Ocak 2025 tarihleri arasında Sheffield Üniversitesi (İngiltere) Doğu Asya Araştırmaları Okulunda misafir öğretim üyesi olarak akademik çalışmalarda bulundu.

• Araştırmalarını Sosyal-Kültürel Değişme; Kültür ve Azınlıklar Sosyolojisi, Çin Araştırmaları; Çin-Türk ilişkileri; Azınlık- Çoğunluk İlişkileri ve Doğu Türkistan araştırmaları alanlarında devam ettirmektedir. Son zamanlarda araştırmalarını Çin tarzı asimilasyon ve Çin yayılması, Uygur diasporası üzerine yoğunlaştırmıştır.
• Çince, İngilizce, Türkiye Türkçesi ve Uygur Türkçesi ile yayımlanmış 70’in üzerinde bilimsel makalesi ve 6 adet kitabı bulunmaktadır.
• Çeşitli ülkelerde 30’un üzerinde bilimsel sempozyum, kongrelere tebliğiyle katılmıştır.
• Çin, Türkiye, Avusturalya, ABD ve İtalya’da Çin’deki milliyetler, azınlıkların sosyal sorunlar, Çin Kültürü ile Uygur Türk toplumu ve kültürü üzerine 100’ün üzerinde konferans ve seminerler vermiştir.
•  2013 yılında Niğde Üniversitesinde Kaşgarlı Mahmud Uygur-Çin Araştırmaları Merkezini kurmuş olup bu merkez bünyesinde Avrasya Araştırmaları Yüksek Lisans ve Doktora programı açarak yürütmüştür.
• Doğu Asya Araştırmaları Dergisi (DAAD) imtiyaz sahibi, genel yayın yönetmenidir.
• Çince (mükemmel), İngilizce (çok iyi) gibi yabancı dillerin yanında Uygur-Özbek Türkçeleri başta olmak üzere Doğu Türk şivelerine vakıftır.

Sosyoloji, Değişme, Azgelişmişlik ve Modernleşme Sosyolojisi, Asya Toplumu Çalışmaları, Bölgesel Çalışmalar, Türk Dünyası Çalışmaları
Asya Dilleri, Edebiyatları ve Kültürleri, Japon Dili, Edebiyatı ve Kültürü

İngilizce

Uluslararası İlişkiler, Türk Dış Politikası, Uluslararası Güvenlik, Uzakdoğu Çalışmaları, Güvenlik Çalışmaları
Kore Dili, Edebiyatı ve Kültürü

Danışma Kurulu

Uluslararası Siyaset, Uluslararası İlişkiler, Uluslararası Güvenlik, Uluslararası İlişkilerde Terörizm
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (Diğer), Dil Çalışmaları, Karşılaştırmalı Dil Çalışmaları, Dilsel Yapılar (Fonoloji, Morfoloji ve Sözdizimi dahil), Asya Dilleri, Edebiyatları ve Kültürleri, Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı), Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay)
Asya Toplumu Çalışmaları
Din, Toplum ve Kültür Araştırmaları
Bölgesel Çalışmalar
Türk Dünyası Çalışmaları, Orta Asya Tarihi, Yakınçağ Rusya Tarihi, Yeniçağ Rusya Tarihi

Dr David Tobin is a Lecturer in East Asian Studies at the University of Sheffield. His research on identity and security in global politics focuses on China’s ethnic policy and Han-Uyghur relations, and has published in China Quarterly, Ethnic and Racial Studies, HAU Journal of Ethnographic Theory, Positions - Asia Critique, Oxford Bibliographies, and Inner Asia. His book with Cambridge University Press, Securing China's Northwest Frontier: Identity and Insecurity in Xinjiang, analyses the relationship between identity and security in Chinese policy-making and its impact on Han-Uyghur relations. He presented evidence at all three hearings of the Uyghur Tribunal on state violence and the classified document leak known as the “Xinjiang papers”. David’s current research on China’s new ethnic policy and genocide includes a new interdisciplinary project, “documenting Uyghur diaspora voices,” using film, image, and text to share life stories of Uyghurs separated from their families and homes. 

Asya Toplumu Çalışmaları

Prof. Dr. Chong-Jin Oh is a distinguished academic and expert in Turkish and Central Asian studies. Born on 1974, in Seoul, Korea, he is currently a Full Professor at Hankuk University of Foreign Studies (HUFS), where he serves as the Chair of the Department of Turkish-Azerbaijani Studies and the Department of Turkish-Central Asia-Mongolian Studies at the Graduate School. Additionally, he holds professorial positions in the Graduate Schools of International Area Studies, International Relations, and Global Cultural Contents Studies at HUFS. Prof. Oh also serves as the Vice President of the Fulbright Korea Scholar Association.
Prof. Oh earned his Ph.D. in International Relations from Bilkent University in Ankara, Turkey, in December 2006. He also holds an M.A. in International Relations from Eastern Mediterranean University in Cyprus and a B.A. in Turkish Studies from Hankuk University of Foreign Studies.
Throughout his career, Prof. Oh has held several significant academic and administrative positions, including Director of the Critical Foreign Language Education Center at HUFS and Dean of External Development and Dean of the Office of International Affairs at HUFS. He was a Fulbright Scholar and Visiting Professor at the State University of New York, where he taught and conducted research in the Department of History.
An esteemed researcher, Prof. Oh has published extensively on topics related to the Turkic world, including Turkey's foreign policy, Central Asian politics, and the socio-cultural dynamics of Turkic communities. His work has appeared in numerous leading academic journals and he has authored several books on these subjects.
Prof. Oh is fluent in English and Turkish with intermediate proficiency in Azeri and Uzbek. His research interests include international relations, cultural studies, Turkish-Central Asia relations, Turkish foreign policy, East Asian politics, public diplomacy, and ethnic minority issues in Central Asia and the Turkic Republics.
A dedicated educator, Prof. Oh has taught a wide range of courses at both undergraduate and graduate levels, focusing on topics such as the geopolitics of the Middle East, identity politics in Turkey and Central Asia, and the socio-political changes in the Turkic world.
Prof. Dr. Chong-Jin Oh continues to be a leading figure in his field, contributing to the academic community through his research, teaching, and leadership roles at Hankuk University of Foreign Studies and beyond.

Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer), Asya Toplumu Çalışmaları, Türk Dış Politikası
Türk Halk Bilimi, Alevilik Bektaşilik Araştırmaları, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi
Dil Çalışmaları, Dünya Dilleri, Edebiyatı ve Kültürü, Kore Dili, Edebiyatı ve Kültürü, Karşılaştırmalı ve Ulusötesi Edebiyat
Uluslararası Kurumlar, Bölgesel Çalışmalar, Türk Dünyası Çalışmaları, Uluslararası Göç, Uluslararası İlişkilerde Uyuşmazlık Çözümü, Savaş Çalışmaları

Dr. Mevlan Tanrikut is a scholar in the College of Social Science and Art at Sheffield Hallam University (UK), specializing in the connection between classical Chinese political philosophy and modern politics. His research critically examines how key traditional schools of thought, especially Legalism and Confucianism, influence current Chinese policymaking and International Relations frameworks. Dr. Tanrikut’s expertise expands to Chinese History and Uyghur studies, offering a multidisciplinary view on the development of political authority and statecraft in China. 

Siyasal Teori ve Siyaset Felsefesi, Uzakdoğu Çalışmaları

Sayı Editörleri

Dil Sosyolojisi, Eğitim Sosyolojisi, Asya Toplumu Çalışmaları, Bölgesel Çalışmalar, Türk Dünyası Çalışmaları, Uzakdoğu Çalışmaları, Uluslararası İlişkiler (Diğer)

Teknik ve Index Editörleri

Bölgesel Çalışmalar, Uluslararası Hukuk, Uzakdoğu Çalışmaları
Ortadoğu Çalışmaları, Türk Dış Politikası, Türk Dünyası Çalışmaları, Uzakdoğu Çalışmaları

Doğu Asya Araştırmaları Dergisi (DAAD) I 2021 I abdurresit.karluk@hbv.edu.tr I

Bu eser Creative Commons Alıntı-Gayri Ticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY-NC-ND 4.0) ile lisanslanmıştır.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-No Derivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) International License.