This study examines the applicability of the “polluter pays” principle in Turkey concerning economic instruments used for the protection of the marine environment. It specifically evaluates how this principle is internalized through the management of ship-generated waste, port service tariffs, and administrative fines. Although international and national legal frameworks—such as the MARPOL 73/78 Convention, EU Directive 2000/59/EC, and Turkey’s environmental regulations—establish a legal basis for such financial obligations, practical challenges persist. Waste reception facilities, environmental pricing systems, and sanction mechanisms are technically developed; however, deficiencies remain in terms of transparency, regulatory coherence, and administrative capacity. Moreover, it is unclear to what extent the revenues collected are truly pollutant-based and whether they are allocated to environmental protection. In this context, the study provides a comparative analysis of legal norms and implementation practices while offering policy recommendations to enhance compliance with the polluter pays principle.
Polluter pays principle ship waste environmental law marine pollution
Bu çalışma, deniz çevresinin korunmasına yönelik mali araçların “kirleten öder” ilkesi çerçevesinde Türkiye’deki uygulanabilirliğini incelemektedir. Özellikle gemilerden kaynaklanan atıkların yönetimi, liman hizmet tarifeleri ve idari para cezaları üzerinden ilkenin nasıl içselleştirildiği değerlendirilmiştir. MARPOL 73/78 Sözleşmesi, AB’nin 2000/59/EC sayılı Direktifi ve Türkiye’deki çevre mevzuatı, bu mali yükümlülüklerin hukuki temelini oluşturmakla birlikte; uygulamada çeşitli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Atık kabul tesisleri, çevresel ücretlendirme sistemleri ve cezai mekanizmalar teknik olarak geliştirilmiş olsa da, gelirlerin çevresel yatırımlara yönlendirilmesinde şeffaflık eksikliği, mevzuatın dağınıklığı ve idari kapasite sorunları dikkat çekmektedir. Ayrıca tahsil edilen gelirlerin ne ölçüde kirletici kaynaklı olduğu ve çevre amaçlı harcandığı da belirsizdir. Bu bağlamda çalışma, hem normatif çerçeve hem de uygulama pratiklerini karşılaştırmalı olarak ele almakta ve politika geliştirme açısından öneriler sunmaktadır.
Kirleten öder ilkesi gemi atıkları çevre hukuku deniz kirliliği
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Uzay, Denizcilik ve Havacılık Hukuku |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 5 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Ekim 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 24 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 20 Kasım 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.64199/dehukamder.1715191 |
| IZ | https://izlik.org/JA22DS97TA |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: DEHUKAM 10. Yıl Özel Sayısı |