Collection and determination of morphological traits of sainfoin (Onobrychis sativa L.) populations from Antalya natural flora

Öz

One of the most important and prior subjects in forage breeding programmes is to cultivate the wild forms of plants. In the present study; the seeds of sainfoin wild forms which are available within Antalya natural flora were collected between 2008-2011. Collected seeds were sown and between 2012-2013 years morphological traits were recorded.  According to the data results of 25 populations of the sainfoin species that collected from different sites; number of days to the flowering varied between 153-159  and the  number  of days  to  the  physiological maturity were 165-192 days. The color of flower was observed as purple and pink. Plant height was found as 29-98 cm. One thousand seeds weight were determined as 20-29 g. The number of flowers in the raceme changed between 12-38 while, the number of seed in the fruit changed between 2-3. It can be said that there was a wide genetic variation in terms of morphological traits. The collected genetic material can be evaluated to develop sainfoin varieties in the future breeding studies.

Anahtar Kelimeler

• Natural flora; Sainfoin; Onobrychis sativa L.; Morphological traits; Seed collection

Antalya doğal florasında bulunan korunga (Onobrychis sativa L.) populasyonlarının toplanması ve morfolojik özelliklerinin belirlenmesi

Öz

Yem bitkileri ıslahı konusunda yapılacak öncelikli ve en önemli uygulamalardan birisi yabani formların kültüre alınmalarıdır. Yapılan bu çalışmada, yem bitkileri açısından çok zengin genetik varyasyona sahip olan Antalya doğal florasında bulunan korunga (Onobrychis sativa L.) türüne ait tohumlar, belirlenen lokasyonlardan 2008-2011 yılları arasında toplanmış ve 2012-2013 yıllarında ekimleri yapılarak morfolojik gözlemleri alınmıştır. Değişik lokasyonlardan toplanan korunga türüne ait 25 populasyonun gözlem değerlerine bakıldığında çiçeklenme gün sayısı 153-159 gün, fizyolojik olum gün sayısı 165-192 gün olarak belirlenmiştir. Çiçek rengi mor-pembe olarak gözlenmiştir. Bitki boyu 29-98 cm olarak bulunmuştur. Bin dane ağırlığı 20-29 g olarak belirlenmiştir. Salkımda çiçek sayısı 12-38 adet arasında, meyvede tane sayısı ise 2-3 adet arasında değişmiştir. Morfolojik gözlemler dikkate alındığında genetik varyasyonun geniş olduğu söylenebilir. Toplanan genetik materyal, ileride yapılacak ıslah çalışmaları ile korunga çeşitleri geliştirmek ve kültüre alma amacıyla değerlendirilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Doğal flora; Korunga; Onobrychis sativa L.; Morfolojik gözlemler; Tohum toplama

Kaynakça

1. Açıkgöz, E. (2001). Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi. Yayın No:182.
2. Açıkgöz, N., Sabancı, C.O., & Cinsoy, A.S. (1998). Ecogeography and distribution of wild legumes in Turkey. In: International Symposium On In Situ Conservation Of Plant Genetic Diversity.
3. Arnold, M.H. (1978). The End Results:Breeding improved crop varieties. In:Covservation Of Plant Genetic Resources. University of Aston Birminghan,pp.46-54.
4. Aygün, C., Kara, E., & Çakal, Ş. (2007). Yem bitkileri türlerinin kültüre alınma olanakları. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran 2007, Erzurum.
5. Çakal, Ş., Şimşek, U., Aksal, E., & Özgöz, M. (2005). Bazı korunga (Onobrychis sativaL.) hatlarının verim ve verim unsurları yönünden karşılaştırılması. Türkiye VI Tarla Bitkileri Kongresi. Antalya, s 762-772.
6. Davis, P.H. (1982). Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Vol. 7. University Press Edinburgh
7. Ertuş, M.M.,Sabancı, C.O., & Zorer Çelebi, Ş. (2012). Van ve çevresinde yetiştirilen yerel korunga (Onobrychis sativa) çeşitlerinin bazı özelliklerinin belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi. 22(3):165-172.
8. FrankeL, O.H. (1973). Survey of crop genetic resources in their centres of diversity. First Report. FAO/IBP, Rome.

9. Harlan J.G. (1951). Anatomy of gene centres. The American Naturalist, 85:97-103.
10. Karagöz, A., Pilanalı N., Horan. A., Karakurt. E., Alişan. T., Sağlam. G., & Fırıncıoğlu. H.K. (2001). Orta Anadolu meralarından toplanan bazı önemli mera bitkilerinin karakterizasyonu, değerlendirmesi ve muhafazası çalışması. Yayınlanmamış sonuç raporu, Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Ankara.
11. Serin, Y. (2006). Çayır Mera Yem Bitkileri Danışma Kurulu. Ön Çalışma Raporu. Denizli.
12. Şehrali, S., Özgen, M., Karagöz, A., Sürek, M., Adak, S., Güvenç, İ., Tan, A., Burak, M., & Kaymak, H.Ç. (2005). Bitki genetik kaynaklarını korunması ve kullanımı. VI. Türkiye Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi, 3-7 Ocak 2005, Ankara.
13. Tan, A. (1992). Türkiye’de Bitkisel Çeşitlilik ve Bitki Genetik Kaynakları. Anadolu, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2, 50-64.
14. Töke, N. (2002). Korunga populasyonlarından seçilen genotiplerin bazı tarımsal ve bitkisel özelliklerinin belirlenmesi, Selçuk Üniversitesi Fen bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi Konya.
15. Ünal, S., & Fırıncıoğlu, H.K. (2007). Korunga hat ve populasyonlarında fenolojik morfolojik ve tarımsal özelliklerin incelenmesi, Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 16 (1-2): 31-38.