Pediatrik Temel Yaşam Desteği Uygulama Becerisinin Değerlendirilmesinde Güvenilirlik Analizleri,

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Pediatrik Temel Yaşam Desteği Uygulama Becerisinin Değerlendirilmesinde Güvenilirlik Analizleri,

Öz

Amaç: Tıp Fakültesi öğrencilerinin mesleksel becerilerinin değerlendirilmesindekullanılan ölçme değerlendirme yöntemlerinin geçerli ve güvenilir olması önemlidir.DEÜ Tıp Fakültesi Mesleksel Beceriler Komitesi tarafından hazırlanmış olan 25puanlı Pediyatrik Temel Yaşam Desteği (Pediyatrik TYD) ölçeği (25 PÖ) ve 35puanlı 5’li Likert tipi ölçek (35 PLÖ) kullanılarak gerçekleştirilen bu çalışmada,öğrencilerin Pediyatrik TYD uygulama becerilerinin değerlendirilmesinde kullanılanölçekler ve değerlendiriciler arası tutarlılığın ve güvenilirliğin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Tıp Fakültesi Dönem II öğrencileri (n: 140) I. yarı yıl sonunda ikigrup halinde Pediyatrik TYD beceri sınavına alındı. Her bir grup, biri Anesteziyolojive Reanimasyon Uzmanı, diğeri Mesleksel Beceriler Laboratuvarı Eğiticisi olmaküzere iki kişi tarafından değerlendirildi. Puanlama her bir öğrenci için 25 PÖ ve 35PLÖ ile ayrı ayrı yapıldı. Uygulamanın ardından öğrencilerden de aynı ölçeklere görekendilerine puan vermeleri istendi. Ölçekler ve uzman, eğitici, öğrenci puanlarıarasındaki korelasyon istatistiksel yöntemlerle değerlendirildi.Bulgular: 25 PÖ ve 35 PLÖ iç tutarlılığı sırası ile (Cronbach α) 0,734 ve 0,793bulundu. İki ölçeğin toplam skorları yüksek derecede (r:0,935) tutarlıydı.Değerlendiriciler arası tutarlılık 25 PÖ için, I. grupta r: 0,770, II. grupta r: 0,763; 35PLÖ için I. grupta r: 0,748, II. grupta r: 0,763 bulundu. Sonuç: 25 PÖ ve 35 PLÖ değerlendirme ölçekleri, mezuniyet öncesi eğitimdePediyatrik TYD uygulama becerisini değerlendirmede kullanılabilecek güvenilirölçeklerdir

Anahtar Kelimeler

• Mesleksel beceriler, pediyatrik temel yaşam desteği (PediyatrikTYD), değerlendirme, güvenilirlik

Kaynakça

1. 1. General Medical Council. Tomorrow’s Doctors: Recommendations on undergraduate medical education. 1993 (London, General Medical Council).
2. 2. Türkiye Büyük Millet Meclisi,TBMM Tıp Eğitimi Araş- tırma Raporu, Ankara, 1991.
3. 3. Bradley P, Bligh J. One year’s experience with a clinical skills resource centre. Med Educ 1999; 33:114-120.
4. 4. Van Dalen J, Flippo-Berger JF. Skillslab. Centre for training of skills. 3rd edition, Maastricht University, Maastricht; 1997.
5. 5. Part 1: Introduction to the International Guidelines 2000 for CPR and ECC A Consensus on Science. Resuscitation 2000;46:3-15.
6. 6. Van der Vleuten. The assesment of profesional competence: Developments, research and practical implications. Advances in Sciences Education 1996; 1:41- 67.
7. 7. Linn RL. Measurement and assesment in teaching. 7 th Edition. New Jersey, Merill Prentice Hall 1995;81-113.
8. 8. Wik L, Dorph E, Auested B, Steen PA. Evaluation of a defibrillator basic cardiopulmonary resuscitation program for non medical personnel. Resuscitation 2003; 56:167–172.

9. 9. Harden RM, Gleeson FA. Assessment of clinical competence using an objective structured clinical examination (OSCE). Med Educ 1979;13:41–54.
10. 10. Thoren AB, Axelsson A, Holmberg S, Herlitz J. Measurement of skills in cardiopulmonary resuscitation_do professionals follow given guidelines? European Journal Of Emergency Medicine 2001; 8:169-176.
11. 11. Brennan RT, Braslow A, Batcheller AM, Kaye W. A reliable and valid method for evaluating cardiopulmonary resuscitation training outcomes. Resuscitation 1996;32:85-93.
12. 12. Sarker SK, Vincent C, Darzi AW. Assessing the teaching of technical skills. Am J Surg 2005;189:416- 418.
13. 13. European Resuscitation Council. Paediatric basic life support. To be read in conjunction with the International Liaison Committee on Resuscitation Paediatric Working Group Advisory Statement (April 1997). Resuscitation 1998;37:97-100.
14. 14. Part 9: Pediatric Basic Life Support [Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care: International Consensus on Science] Circulation 2000; 102: 253-290.
15. 15. Şemin İ. Ölçme-Değerlendirmede Temel İlkeler. Deu Tıp Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 2001;1:95-98.
16. 16. Palese A, Trenti G, Sbrojavacca R. Effectiveness of retraining after basic cardiopulmonary resuscitation courses: a literature review. Assist Inferm Ric 2003; 22:68-75.
17. 17. http://www.ulakbim.gov.tr/servisler/uvt/tip/ 18. Jansen JJ, Berden HJ, van der Vleuten CP, Grol RP, Rethans J, Verhoeff CP. Evaluation of cardiopulmonary resuscitation skills of general practitioners using different scoring methods. Resuscitation 1997; 34:35-41.
18. 19. Sharieff GQ, Hostetter S, Silva PD. Foster parents of medically fragile children can improve their BLS scores: results of a demonstration project. Pediatr Emerg Care 2001;17:93-95.