Acil tıp kliniğine başvuran ve ortopedi ve travmatoloji konsültasyonu yapılan erişkin adli olguların geriye dönük analizi

Öz

Amaç: Çalışmada yetişkin yaş grubunda adli olaylara bağlı meydana gelen yaralanmaların ortopedi ve travmatoloji bilimi açısından özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi’ne 01.01.2016–31.12.2016 tarihleri arasında başvurmuş ve ortopedi ve travmatoloji kliniğine konsülte edilmiş 182 hasta değerlendirilmiştir. Hastaların demografik özellikleri, acil servise başvuru şekli, travma şekli, meydana gelen yaralanmanın özellikleri, acil serviste istenilen konsültasyonları, radyolojik görüntülemeleri, yatış durumları değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastaların %15’i (n= 27) kadın olup yaş ortalaması 46 (±18)‘ydı ve %85’i erkek olup yaş ortalaması 38 (±14)’di. Ortopedi kliniğine konsülte edilen adli olguların çoğunluğunda yaralanma şeklinin ateşli silah yaralanmaları olduğu, bunu sırasıyla şiddete bağlı künt travma, yüksekten düşme, kesici delici alet yaralanmalarının takip ettiği görüldü. Kadınlarda en sık yaralanma şekli düşme, erkeklerde ateşli silah yaralanmasıydı. Hastaların %45’inde (n= 81) kemik kırığı meydana gelmişti. Yaralanma bölgesinin en sık üst ekstremiteler (n= 92), bunu alt ekstremite (n= 75), baş boyun (n= 21), batın (n= 20) bölgelerinin takip ettiği görüldü.

Sonuç: Ülkemizde, ortopedi ve travmatoloji kliniklerini ilgilendiren ve adli olay niteliği taşıyan yaralanmalara, yetişkin erkeklerin kadınlara kıyasla daha fazla oranda maruz kaldığı görülmektedir. Ortopedi ve travmatoloji konsültasyonu ihtiyacı olan 19 ve üzeri yaş grubundaki adli olguların büyük çoğunluğunda yaralanmanın ateşli silahlarla meydana geldiği; 40 yaşına kadar, ateşli silah yaralanmalarının en fazla olduğu, daha sonraki yaş gruplarında şiddete bağlı künt travma ve düşme sonucu yaralanmaların ön plana çıktığı görülmektedir. Çalışmamızda büyük damar yaralanması meydana gelen 8 hastanın 7’sinde yaşamı tehdit edici bir durumun meydana gelmediği yönünde karar verilmiş olması, hastaların %20’sinde yumuşak doku yaralanması boyutlarının tanımlanmamış olması, düzenlenen adli raporlarda eksiklikler olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Acil Tıp,Adli Bilim,ortopedi

RETROSPECTIVE ANALYSIS OF ADULT FORENSIC CASES ADMITTED TO THE EMERGENCY MEDICINE CLINIC AND CONSULTED WITH ORTHOPEDICS AND TRAUMATOLOGY

Öz

Objective: The aim of this study was to investigate the characteristics of the injuries caused by forensic events in the adult age group in terms of orthopedics and traumatology science. Materials and Methods: One hundred eighty two patients admitted to the Emergency Department of Tepecik Training and Research Hospital between 01.01.2016-31.12.2016 and consulted to orthopedy clinic were evaluated. Demographic characteristics of patients, admission to the emergency department, trauma type, characteristics of the injuries, additional consultations, radiological imaging methods, hospitalizations were evaluated. Results: 15% (n=27) of the patients were female, the mean age was 46±(18). The majority of forensic cases who were consulted to the orthopedy clinic were gunshot injuries followed by blunt trauma, fall from height, stab wounds respectively. The most common type of injury was falling in women, gunshot in men. Bone fractures occurred in 45% (n= 81) of the patients, most common site of injury was upper extremities (n= 92), followed by lower extremity (n= 75). Conclusion: In our country, it is seen that adult men are more exposed to forensic injuries than women. In the majority of forensic cases who needed orthopedy consultation up to the age of 40, the number of firearm injuries was the highest, subsequent injuries caused by blunt trauma due to violence and falls were prominent. In our study, it was decided that 7 of 8 patients with major vascular injuries did not develop a life-threatening condition, 20% of the patients did not have the dimensions of soft tissue injury. This situation shows that there are deficiencies in the judicial reports.

Anahtar Kelimeler

• emergencies,forensic sciences,orthopedics

Kaynakça

1. Web-based injury statistics query and reporting system (WISQARS), Leading causes of death reports, national and regional, 1999-2014. Centers for Disease Control and Prevention; [Erişim tarihi: 11 Eylül, 2016]. Erişim Adresi: http://webappa.cdc.gov/sasweb/ncipc/leadcaus10_us.html.
2. Segui-Gomez M, MacKenzie E. Measuring the public health impact of injuries. Epidemiol Rev. 2003; 25:3–19.
3. Türkiye İstatistik Kurumu. [Erişim tarihi: 30.03.2020] Erişim Adresi: http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1083.
4. Köse A, Köse B, Öncü MR, Tuğrul F. Bir devlet hastanesi acil servisine başvuran hastaların profili ve başvurunun uygunluğu. Gaziantep Tıp Dergisi 2011;17:57-62.
5. Dönmez SS, Durak VA, Torun G, Köksal Ö, Aydın Ş. Acil Serviste Gerçekleştirilen Konsültasyon Sürecinin İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2017;43: 23-8.
6. Korkmaz T, Kahramansoy N, Erkol Z, Sarıçil F, Kılıç A. Acil Servise Başvuran Adli Olguların ve Düzenlenen Adli Raporların Değerlendirilmesi. Haseki Tıp Bülteni. 2012;50:14-20.
7. Keten, A, İçme, F, Eser, M, Kılınç, İ, Tümer, A.R. Acil serviste düzenlenen adli raporların Türk Ceza Kanunu kapsamında değerlendirilmesi. Turkish Medical Journal. 2011;5:94-9.
8. 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu.

9. Çetin Erdoğan Z, Teyin A, Birben B, Çetin B, Şahiner GG, Hamamcı M. Acil Serviste Düzenlenen Adli Raporların Değerlendirilmesi. Bozok Tıp Dergisi. 2018; 8: 34-40.
10. Altun G, Azmak A.D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Tıp Bülteni. 1997; 2: 62-6.
11. Serinken M, Türkçüer İ, Acar K, Özen M. Acil Servis Hekimleri Tarafından Düzenlenen Adli Raporların Eksiklik ve Yanlışlıklar Yönünden Değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2011;17:23-8.
12. Seviner M, Kozacı N, Ay MO, Açikalın A, Çökük A, Gülen M, ve ark. Acil Tıp Kliniğine Başvuran Adli Vakaların Geriye Dönük Analizi, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2013; 38: 250-60
13. Hakkoymaz H, Keten H.S, Artuç S, Üçer H, Bozkurt S, Okumuş M, Keten A. Acil Serviste Düzenlenen Adli Raporların Türk Ceza Kanunu Kapsamında Değerlendirilmesi. J Kartal TR. 2014; 25: 177-80.
14. Türkmen N, Akgöz S, Çoltu A, Ergin N. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2005; 31: 25-9.
15. Balcı Y, Çolak B, Gürpınar K, Anolay N.N. Türk Ceza Kanunu’nda Tanımlanan Yaralama Suçlarının Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi Rehberi, Haziran 2019.
16. Çoltu MA, Durak D, Fedakar R. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisinde düzenlenen adli rapor formlarının değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni. 2000; 5:36-40.
17. Çetin V, Fedakar R. 1999-2001 Yıllarında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisinde düzenlenen adli rapor formlarının değerlendirilmesi. 2. Anadolu Adli Bilimler Kongresi; 2003; Kayseri, Türkiye; 2003. s. 17.
18. Aydın T, Aydın Ş.A, Köksal Ö, Özdemir F, Kulaç S, Bulut M. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi acil servisine başvuran hastaların özelliklerinin ve acil servis çalışmalarının değerlendirilmesi. Akademik Acil Tıp Dergisi,2010;9:163-8.
19. Ceylan S, Açıkel CH, Dündaröz R, Yaflar M, Güleç M, Özışık T. Bir eğitim hastanesi acil servisine travma nedeniyle başvuran hastaların sıklıklarının ve travma özelliklerinin saptanması. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri 2002; 22:156-61.