THE SUBJECT POSITION IN THE ADVERBIAL

Öz

This study focuses on the subject position of adverbial clauses and how it is formed with respect to the agreement features. The possible empty categories in subject position and their features are also presented. Discussing the subject position and its features, I want to underline the possible diffuculties that language learners may face in the learning of adverbial clauses in Turkish and provide basic principles for teaching them

Anahtar Kelimeler

• adverbial clause
• adjunct clause
• empty categories
• PRO
• pro
• subject position
• agreement

TÜRKÇE ZARF TÜMCECİKLERİNDE ÖZNE KONUMU

Öz

Bu çalışmada, Türkçe zarf tümceciklerinin özne konumlarının uyum özelliklerine göre nasıl biçimlendiği, bu tümceciklerin özne konumunda ne tür boş kategoriler bulunabileceği ve özellikleri ele alınmaktadır. Çalışmanın amacı, kuramsal araçlarla elde edilen bulguları dil öğretimi alanına uygulama doğrultusunda sunmak, böylece öğretimde zarf tümceciklerinin özne konumlarına ilişkin ne tür ilke bilgilerinin verilmesi gerektiğini belirlemektir

Anahtar Kelimeler

• zarf tümceciği
• eklenti tümceciği
• boş ulamlar
• ADIL
• adıl
• özne konumu
• uyum

Kaynakça

1. Aydın, Ö. (2001). Evrensel Dilbilgisi çerçevesinde Türkçe öğretimi üzerine bazı uygulama ve öneriler. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi.
2. Brendemoen, B. ve Csató É.Á. (1987). A syntactic analysis of Turkish gerundial clauses with subject control. H.E. Boeschoten ve L.Th.Verhoeven (yay.), Studies on Modern Turkish, Proceedings of the Third Conference on Turkish Linguistics, August 13-15, 1986 (s. 121-135) içinde. Tilburg: Tilburg University Press.
3. Çiçek, A. (1994). Türkçe ortaç ve ulaçlara ilişkin olumsuz aktarım yanlışları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
4. Hengirmen, M. (1994). Almanlara Türkçe Öğretimi: Kuram ve Uygulama. Ankara: Engin Yayınevi.
5. Kennelly, S.D. (1997). Nonspecific external arguments in Turkish. Dilbilim Araştırmaları 1997, 58-75.
6. Kornfilt, J. (1984). Case marking, agreement, and empty categories ib Turkish. Yayımlanmamış doktora tezi, Harvard University.
7. Kornfilt, J. (1987). Beyond binding conditions: The case of Turkish. H. E. Boeschoten ve L.Th. Verhoeven (yay.), Studies on Modern Turkish: Proceedings of the Third Conference on Turkish Linguistics, August 13-15 1986 (s. 105-120). Tilburg: Tilburg University Press.
8. Uzun, N.E. (2000). Anaçizgileriyle Evrensel Dilbilgisi ve Türkçe. İstanbul: Multilingual Yayınları.