A Qualitative Study on the Representation of Stuttering in Turkish National Corpus

Amaç: Kekemeliğin toplum içinde nasıl algılandığının anlaşılması gerekmektedir. Bu ihtiyacı karşılamanın bir yolu mevcut derlemlerin incelenmesidir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kekemelik haberlerini incelemek için gazetelerden oluşan bir derlemi kullanan yakın tarihli bir çalışmanın ardından, bu çalışma Türkçe Ulusal Derlemi (TUD) 3.0'da kekemeliğin bağlamsal kullanımını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Toplam 50 milyon sözcükten oluşan ve genel bir derlem olarak tasarlanan TUD’a basit bir arama sorgusu (“kekeme*”) girilmiştir. Klinik ve akademik bağlamlarda “kekeme” yerine “kekemeliği olan birey” ifadesinin kullanımı esas alınsa da, Türkçenin sondan eklemeli morfolojik yapısı gereği bu çalışmada “kekeme*” ifadesi tercih edilmiştir. İfadenin sonuna eklenen yıldız işareti, derlem içerisindeki farklı biçimsözdizimsel yapıların (örneğin; kekemelik, kekemelikten dolayı, kekemeliğe dair vb.) eksiksiz şekilde gözlemlenmesini sağlamıştır. Veriler, 20 yıllık bir zaman dilimini (1990-2009) kapsayan derlemin %98'ini kapsayan yazılı metinlerdeki bu sorgunun sonuçlarından meydana gelmiştir. İlk arama sonucunda yapılan ileri analizin ardından, toplam 280 kullanım sıklığı ele alınmış ve içerik analizi yoluyla analiz edilmiştir. Bulgular: İki tema ve 20 kod ortaya çıkmıştır: Kekemelik üzerine araştırmalar (Örn. kekemeliğin başlangıcı ve gelişimi ile ilgili kuramlar; kekemeliğin yaygınlığı, deneyimi, tanımı, seyri ve çok yönlü etkileri; kekemeliğin nasıl yönetileceği ve kekemeliği olan bireylere (KOB) nasıl yaklaşılacağı ile ilgili öneriler, gibi) ve edebi kurgu ve kurgu dışı (Örn. KOB’in damgalanması, bir konuşma şekli olarak kekemelik, KOB için “ideal meslek”; kekemeliğin başlangıcı ve gelişimi hakkında bilgi, gibi). Sonuç: Kekemeliğin bağlamsal kullanımından elde edilen bilgiler geçmiş literatürün sunduğu bulgular ile hem tutarlı hem de tutarsız olmuştur. Bu nedenle derlem kullanımı, akıcılık bozukluklarına ilişkin çeşitli bakış açıları arasındaki boşluğu doldurma potansiyeline sahip olabilir.

Purpose: There is a need to understand how stuttering is perceived among the public. The examination of any available corpora is one of the options to address this need. Following a recent study using corpora to examine stuttering coverage in newspaper media in the United States, the current study aims to reveal the contextual use of stuttering in Turkish National Corpus (TNC) 3.0. Method: A simple search query (“kekeme*”) was entered into TNC, formed and designed as a general corpus with a total of 50 million words. While the Turkish term “kekeme” literally translates to “stutterer”, its use as a standalone noun is discouraged in clinical and academic contexts in Türkiye to prioritize person-first language (e.g. “person who stutters”). Due to the agglutinative nature of the Turkish language, the authors used “kekeme*” with the asterisk attached to encompass its various morphosyntactic derivations within the corpus. The data were the results of this query within the written texts that covered 98% of the corpus encompassing a 20-year timeframe (1990-2009). Following further analysis of the initial search result, a total of 280 occurrences was considered and analyzed through content analysis. Results: Two themes and 20 codes emerged: Research on stuttering (e.g., theories of stuttering onset and development; prevalence, experience, definition, course, and multifaceted impacts of stuttering; suggestions on how to manage stuttering and approach people who stutter (PWS), etc.), and literary fiction and non-fiction (e.g., stigmatization of the PWS, stuttering as a figure of speech, “ideal occupation” for PWS; information about stuttering onset and development, etc.). Conclusion: The information derived from the contextual use of stuttering was both consistent and inconsistent with the findings of previous literature. Therefore, the use of a corpus might hold the potential to bridge the gap between various perspectives on fluency disorders.