Araştırma Makalesi

Dil ve Konuşma Terapistlerinin Teleterapi Uygulamalarıyla İlgili Görüşlerinin ve Değişime Hazır Olma Düzeylerinin İncelenmesi

Cilt: 4 Sayı: 2 30 Ağustos 2021
PDF İndir
EN TR

Dil ve Konuşma Terapistlerinin Teleterapi Uygulamalarıyla İlgili Görüşlerinin ve Değişime Hazır Olma Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Tele-terapi; dil ve konuşma terapistlerinin (DKT) danışanlara telekonferans sistemleri aracılığı ile değerlendirme, danışmanlık ya da terapi hizmeti sunmasıdır. Değişime hazır olma; örgüt üyelerinin değişimin uygulanması ve gerekliliğine yönelik kararlılıklarını, inançlarını ve tutumlarını açıklamakla birlikte örgütün değişimi başarabilme kapasitesini ifade etmektedir. Bu çalışma tele-terapi uygulamalarıyla ilgili DKT görüşlerini ortaya çıkarmayı ve değişime hazır olma düzeylerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Betimsel bir araştırma olan bu çalışmaya 87 DKT katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 9 maddeden oluşan tele-terapi uygulamalarıyla ilgili bir anket ve 12 maddeden oluşan değişime hazır olma ölçeği kullanılmıştır. Değişime hazır olma düzeyini belirlemekte olan anket aynı zamanda kararlılık (niyetsel) boyutunda değişime hazır olma, bilişsel boyutta değişime hazır olma ve duygu boyutunda değişime hazır olma gibi alt boyutları da değerlendirme olanağı vermektedir. Kararlılık (niyet), bilişsel ve duygu boyutunun güvenirlik katsayıları sırasıyla 0,90, 0,87 ve 0,75 düzeyindedir. Bulgular: DKT’lerin tele-terapi uygulamalarında en çok akıcılık bozuklukları alanını ve 13-25 yaş aralığını uygun buldukları belirlenmiştir. Katılımcılardan elde edilen verilere göre tele-terapinin en büyük avantajı ulaşılabilir olması iken en büyük dezavantajı online bağlantı sorunlarıdır. Tele-terapi uygulamalarında seans sürecine ilişkin danışanın özelliğine göre terapinin veriminin değiştiği ifade edilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde DKT’lerin değişime hazır olma düzeyleri incelenmiş ve elde edilen bulgulara göre DKT’lerin değişime hazır olma toplam düzeylerinin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Değişime hazır olma düzeylerinin 3 alt boyutu incelendiğinde DKT’lerin bilişsel boyutta yüksek düzeyde, duygusal boyutta yüksek düzeyde ve kararlılık (niyet) boyutunda orta seviyede değişime hazır oldukları görülmüştür. Değişime hazır olma duygu boyutu ve kararlılık boyutu arasında anlamlı fark bulunmuştur. Değişime hazır olma boyutları incelendiğinde en yüksek düzeyde değişime hazır olma duygu boyutundadır. Sonuç: DKT’lerin çoğunluğunun tele-terapi uygulamalarını seanslarında kullanmak istedikleri ve bu tür değişimlere hazır oldukları görülmektedir. Bu çalışmayla birlikte, DKT’lerin değişime hazır olma seviyelerinin yüksek olduğu; değişime direnç göstermedikleri, yeniliklere ve öğrenmeye açık oldukları sonucuna varılabilir. Anahtar sözcükler: dil ve konuşma terapisi, değişime hazır olma, tele-pratik, tele-terapi, tele-rehabilitasyon.

Anahtar Kelimeler

dil ve konuşmaterapisi, , değişime hazırbuluşluluk, , telepratik , telerehabilitasyon , bilişsel-duygusal- kararlılık boyutunda hazırbuluşluluk

Kaynakça

  1. Appleby, E., Gill, S. T., Hayes, L. K., Walker, T. L., Walsh, M., ve Kumar, S. (2019). Effectiveness of telerehabilitation in the management of adults with stroke: A systematic review. PloS One, 14(11), e0225150. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0225150
  2. Armenakis, A. A., & Bedian, A. G. (1999). Organizational change: A review of theory and research in the 1990s. Journal of Management, 25(3), 293-315. https://doi.org/10.1177%2F014920639902500303
  3. American Speech-Language-Hearing Association. (2002). Survey report on telepractice use among audiologist and speech and language pathologists.
  4. www.asha.org/uploadedFiles/practice/telepractice/SurveyofTelepractice.pdf adresinden alınmıştır (Erişim Tarihi: 01.08.2021).
  5. American Speech-Language-Hearing Association. (2016). Scope of practice in speech-language pathology. www.asha.org/policy/ adresinden alınmıştır (Erişim Tarihi: 01.08.2021).
  6. American Speech-Language-Hearing Association. (2020). Telepractice, https://www.asha.org/practice-portal/professional-issues/telepractice/ adresinden alınmıştır (Erişim Tarihi: 01.08.2021).
  7. Backer T. E. (1995). Assessing and enhancing readiness for change: implications for technology transfer. NIDA research monograph, 155, 21–41. https://doi.org/10.1037/e495742006-003
  8. Baharav, E., & Reiser, C. (2010). Using telepractice in parent training in early autism. Telemedicine journal and e-health: the official journal of the American Telemedicine Association, 16(6), 727–731. https://doi.org/10.1089/tmj.2010.0029
  9. Boisvert, M., Lang, R., Andrianopoulos, M., Boscardin, M. L. (2010). Telepractice in the assessment and treatment of individuals with autism spectrum disorders: A systematic review. Developmental Neurorehabilitation, 13(6), 423-432. https://doi.org/10.3109/17518423.2010.499889
  10. Bouckenooghe, D., Devos, G., ve Van den Broeck, H. (2009). Organizational Change Questionnaire-Climate of change, processes, and readiness: Development of a new instrument. The Journal of Psychology, 143(6), 559–599. https://doi.org/10.1080/00223980903218216

Kaynak Göster

APA
Alpüran Kocabıyık, N., & Demirci, H. (2021). Dil ve Konuşma Terapistlerinin Teleterapi Uygulamalarıyla İlgili Görüşlerinin ve Değişime Hazır Olma Düzeylerinin İncelenmesi. Dil Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi, 4(2), 159-191. https://izlik.org/JA49PU82TN