USE OF SOME DIATOM INDICES FOR EVAULATING WATER QUALITY: SAMPLE OF GÜRLEYİK STREAM (ESKİŞEHİR)

Öz

Diatoms, which take part in all the aquatic systems, easy sampling and directly related to the physical and chemical structure of the aquatic ecosystems, are commonly used as bioindicator organisms for evaluating freshwater quality and many diatom indices have been developed for this purpose. Trophic Diaton Index (TDI) and Biological Diatom Index (BDI) provides information about trophic levels of the aquatic ecosystem. In this study, the epipelic diatoms were collected from upstream of Gürleyik Stream in spring season of 2010. As a result, total of 45 species belonging 19 genus were identified and water quality of upstream of Gürleyik Stream were determined as; meso – eutrophic state according to TDI index, mesotrophic state according to BDI index.

Anahtar Kelimeler

• Gürleyik Stream,Biyomonitoring,Trophic Diaton Index,Biological Diatom Index

SUCUL SİSTEMLERİN İZLENMESİNDE BAZI DİYATOME İNDEKSLERİNİN KULLANILMASI: GÜRLEYİK ÇAYI ÖRNEĞİ (ESKİŞEHİR)

Öz

Diyatomeler, tüm sucul sistemlerde bulunmaları, kolay örneklenebilmeleri ve kommunite yapılarının suyun fiziksel ve kimyasal yapısıyla direkt olarak ilişkili olmaları sebebi ile su kalitesi izleme çalışmalarında en yaygın kullanılan biyoindikatör canlılardandır ve bu amaçla kullanılmak üzere birçok diyatome indeksi geliştirilmiştir. Trofik Diyatome İndeksi (TDI) ve Biyolojik Diyatome İndeksi (BDI), sucul sistemlerin trofik seviyelerinin belirlenmesinde kullanılan önemli diyatome indekslerindendir. Bu çalışmada, Gürleyik Çayı Yukarı Havzası’ndan 2010 yılı ilkbahar mevsiminde epipelik diyatome örnekleri toplanmıştır. Çalışma sonucunda 19 cinse ait 45 tür tespit edilmiş ve Gürleyik Çayı Yukarı Havzası su kalitesinin; TDI indeksine göre mezo – örtofik, BDI indeksine göre ise mezotrofik seviyede olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gürleyik Çayı,Biyomonitorlama,Trofik Diyatome İndeksi,Biyolojik Diyatome İndeksi

Kaynakça

1. [1] Adrian, S., 2011. Study of the epilithic diatom communities from the Cerna River. Ph.D. THESIS, Cluj-Napoca.
2. [2] Atıcı, T., Obalı, O., 1999. A Study on Diatoms in Upper part of Çoruh River, Turkey. Gazi Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 12 (3) ; 473 – 496.
3. [3] Cox, E.J., 1996. Identification of Freswater Diatoms from Live Material. Chapman & Hall. First Edition, 158 pp.
4. [4] Dalkıran, N., Karacaoğlu, N., Dere, Ş. and Şentürk, E. 2008. Orhaneli Çayı’nın Kirlilik Düzeyinin Diyatomelere Dayandırılarak Saptanması. 23-27 Haziran, 19. Ulusal Biyoloji Kongresi Özet Kitapçığı, Trabzon, 228 pp.
5. [5] Eroğlu, S., Tokatlı, C., Solak, C. N., 2008. Diyatomelerinin Kirlilik Açısından Önemine Genel Bir Bakış. Üniversite Öğrencileri III. Çevre Sorunları Kongresi, 15 – 16 Mayıs 2008, İstanbul.
6. [6] Gomà, J., Ortiz, R., Cambra, J., Ector, L. 2004. Water quality evaluation in Catalonian Mediterranean Rivers using epilithic diatoms as bioindicators. Vie Milieu, 54(2-3): 81-90.
7. [7] Gürbüz, H. and Kıvrak, E. 2002. Use of epilithic diatoms to evaluate water quality in the Karasu River of Turkey. J. Environmental Biology, 23(3): 239-246.
8. [8] Havıland, W.A., 2002. Kültürel Antropoloji (Çev: Hüsamettin İnaç, Seda Çiftçi). No: 143. Sosyoloji Serisi: 3. İstanbul: Kaktüs Yayınları.

9. [9] http://omnidia.free.fr/download.htm
10. [10] Kalyoncu, H., Çiçek, N.L., Akköz, C., Yorulmaz, B. 2009. Comparative performance of diatom indices in aquatic pollution assessment. African Journal of Agricultural Research, Vol. 4 (10): 1032-1040.
11. [11] Karacaoğlu, N., Dalkıran, N., Dere, Ş. and Şentürk, E. 2008. Emet Çayı’nın Kirlilik Düzeyinin Diyatomelere Dayandırılarak Saptanması. 23-27 Haziran, 19. Ulusal Biyoloji Kongresi Özet Kitapçığı, Trabzon, 228 pp.
12. [12] Kelly, M.G. and Whitton, B.A. 1995. The Trophic Diatom Index: a new ındex for monitoring eutrophication in rivers. J. Appl. Phycol., 7: 433-444.
13. [13] Krammer, K., Lange-Bertalot, H., 1986. “Bacillariophyceae. 1. Teil: Naviculaceae. Süßwasser von mitteleuropa”, Gustav Fischer Verlag, Band 2-1, Stuttgart.
14. [14] Krammer, K., Lange-Bertalot, H., 1988. “Bacillariophyceae. 2. Teil: Bacillariophyceae, Epithemiaceae, Surirellaceae. Süßwasser von mitteleuropa” Gustav Fischer Verlag, Band 2-2, Stuttgart.
15. [15] Krammer, K., Lange-Bertalot, H., 1991a. “Bacillariophyceae. 3. Teil: Centrales, Fragilariaceae, Eunotiaceae. Süßwasser von mitteleuropa”, Gustav Fischer Verlag, Band 2-3, Stuttgart.
16. [16] Krammer, K., Lange-Bertalot, H., 1991b. “Bacillariophyceae. 4. Teil: Achnantheceae, Kritische Ergänzungen zu Navicula (Lincolatae) und Gomphonema”, Cesamptliteraturverzeichnis . Süßwasser von mitteleuropa. Gustav Fischer Verlag, Band 2-4, Stuttgart.
17. [17] Lenoir, A. and Coste, M. 1996. Development of a practical diatom index of overall water quality applicable to the French national water board network. In: B.A. Whitton and E. Rott (Eds.), Use of Algae for Monitoring Rivers II. Institut fur Botanik. Univ. Innsbruck, Innsbruck: 29-43.
18. [18] Ocak, A., Koyuncu, O., Yaylacı, K., Öztürk, D ve Karakaya, M. 2010 Eskişehir’in Saklı Cenneti Gürleyik Flora ve Faunası, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Temmuz 2010
19. [19] Round, F. E. 1981. The Ecology of Algae. Cambridge University Press, Cambridge. 653 p.
20. [20] Solak, C. N., 2011. The Application of Diatom Indices in the Upper Porsuk Creek Kütahya – Turkey. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences 11: 31-36.
21. [21] Solak, C.N., Fehér, G., Barlas, M. and Pabuçcu, K. 2007. Use of epilithic diatoms to evaluate water quality of Akçay Stream (Büyük Menderes River) in Mugla/Turkey. Archiv Für Hydrobiologie Suppl., 161 (3-4), Large Rivers, 17(3-4): 327-338.
22. [22] Taylor, J.C., Harding, W.R. ve Archibald, C.G.M., 2007. An Illustrated Guide to Some Common Diatom Species From South Africa. Report to the water research commision.
23. [23] Tokatlı, C. and Dayıoğlu, H., 2011. Use of Epilithic Diatoms to Evaluate Water Quality of Murat Stream (Sakarya River Basin, Kütahya): Different Saprobity Levels and pH Status. Journal of Applied Biological Sciences 5 (2): 55-60.
24. [24] Tokatli, C., Köse, E., Uysal, K., Çiçek, A. ve Arslan, N., 2011. Porsuk Baraj Gölü Epipelik Diyatome Frustullerinde Makro ve Mikro Element Konsantrasyonlarının Belirlenmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 4 (2): 1-6.
25. [25] Tombul, M. ve Bilgin, M., 1998. Eskişehir Yeraltı Sularının Kirlenme Sebepleri ve Kirlenme Düzeyi. In: Kayseri 1. Atıksu Sempozyumu Bildiri Kitabı, Kayseri, Turkey, 22-24 Haziran.
26. [26] Whitton, B.A., Kelly, M.G. 1995. Use of algae and other plants for monitoring rivers. Aust. J. Ecol., 20:45-56.
27. [27] Yıldırım, V., 1995. Hazar Gölü (Gölcük) Sivrice İlçesi Tarafındaki Koy’un Temiz ve Kirli Kesimlerinde Fitoplankton ve Bentik Alg Florasının Araştırılması. Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
28. [28] Zelinka, M. and Marvan, P. 1961. Zur Präzisierung der biologischen klassifikation der Reinheit flieβender Gewässer.-Arch. Hydrobiol., 57:389-407.