EVALUATION OF SOME BIOCHEMICAL PARAMETERS OF HEMODIALYSIS PATIENTS IN KUTAHYA DISTRICT

Öz

Chronic kidney failure is characterized by the degeneration of the progressive and irreversible nephron mass of the kidneys. The final stage kidney failure is accepted as the utmost point reached. At this point, it becomes necessary to deploy one of the renal replacement treatments, including the hemodialysis, peritoneum or transplantation, in order to sustain the life of the patient. Hemodialysis is still the most widespread method in the world, used for the kidney failure. It has been observed during the studies conducted that an effective hemodialysis reduces morbidity and mortality. In the studies we have carried out, the blood parameters belonging to the dialysis patients in the province of Kütahya and in its surrounding on before and after the dialysis have been inspected. According to before of the hemodialysis, after the hemodialysis samples of our blood has been observed significantly falling in the value of urea, creatinine, Na+ and K+ (p < 0.01, for Na+; p < 0.0001, for the other parameters).

Anahtar Kelimeler

• Chronic kidney failure,Hemodialysis,Urea,Creatinine,Na+,K+

KÜTAHYA BÖLGESİNDE BULUNAN HEMODİYALİZ HASTALARININ BAZI BİYOKİMYASAL PARAMETRELERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Kronik böbrek yetmezliği, böbreklerin nefron kütlesinin ilerleyici ve geri dönüşü olmayan dejenerasyonuyla karakterizedir. Son dönem böbrek yetmezliği, varılan en son nokta olarak kabul edilir. Bu noktadan itibaren hastanın artık hayatını devam ettirebilmesi için renal replasman tedavilerinden hemodiyaliz, periton diyalizi veya transplantasyondan birinin kullanılması zorunlu hale gelmiştir. Hemodiyaliz, halen dünyada son dönem böbrek yetmezliği tedavisinde kullanılan en yaygın yöntemdir. Yapılan çalışmalarda, etkin bir hemodiyalizin morbidite ve mortaliteyi azalttığı gözlenmiştir. Çalışmamızda Kütahya ve çevresindeki diyaliz hastalarında diyaliz öncesi ve diyaliz sonrası kan parametreleri incelendi. Bu amaçla böbrek fonksiyonlarının göstergesi olarak kabul edilen bazı biyokimyasal kan parametreleri çalışıldı. Hemodiyaliz öncesine göre hemodiyaliz sonrası kan örneklerinde üre, kreatinin, Na+ ve K+ değerlerinde önemli bir düşüş gözlenmiştir (Na+ için p < 0.01, diğerleri için p < 0.0001).

Anahtar Kelimeler

• Kronik böbrek yetmezliği,Hemodiyaliz,Üre,Kreatinin,Na+,K+

Kaynakça

1. [1] Büyükkınacı, M., Diabetik Hastalarda İntrovenöz Pyelografinin Böbrek Fonksiyonları ve Diabet Regulasyonu Üzerine Etkisi, Uzmanlık Tezi, Anadolu Üniversitesi Tıp Fakültesi İç hastalıklar Birimi, 9-14, (1982)
2. [2] Erek, E., Erek Nefroloji,Nobel Tıp Kitabevi,11-341, (2005)
3. [3] Akpolat, T., Utaş, C., Süleymanlar, G., Nefroloji El Kitabı, Güzel Sanatlar Matbaası, 5-300, (1999)
4. [4] Arık, N., Nefroloji, Deniz Matbaacılık, 155-299, (2001)
5. [5] Schrier, R., Böbrek ve Elektrolit Hastalıkları,(Çev. G. Süleymanlar),Güneş Kitabevi, 401-489, (2005)
6. [6] Clarkson, M., ve Barry, B., The Kidney, (Ed.M. Koç, G. Süleymanlar), Güneş Tıp Kitabevi, 153-471, (2007)
7. [7] Altıntepe, L., 1996-2002 Yılları Arasında Nefroloji Kliniğinde Takip ve Tedavi Edilen AKUT Böbrek Yetmezlikli Hastaların Değerlendirilmesi, Yan Dal Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi İç Hastalıklar Ana Bilim Dalı Nefroloji Dalı, 2-43, (2002)
8. [8] Akalın, A., Kronik Böbrek Yetmezliğine Bağlı Aneminin “recombinant human eritropoetin” ile Düzeltilmesi, Uzmanlık Tezi, Anadolu Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı, 3-18, (1991)

9. [9] Güney, İ., Konya İli ve İlçelerinde Hemodiyalize Giren Hastaların Demografik, Klinik ve Laboratuar Özellikleri ile Sağlıkla İlişkili Yaşam Kalitesini Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi, Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi İç Hastalıklar Ana Bilim Dalı, 2-26, (2002) 12 DPÜ Fen Bilimleri Dergisi Kütahya Bölgesinde Bulunan Hemodiyaliz Hastalarının Sayı 18, Nisan 2009 Bazı Biyokimyasal Parametrelerinin Değerlendirilmesi M.Yöntem, G. Odabaş
10. [10] Nadir, İ., Topçu, S., Gültekin, F., ve Yönem, Ö, Kronik Böbrek Yetmezliğinde Etyolojik Değerlendirme, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 24(2) : 62-64, (2002)
11. [11] Yaman, S., Göğüs O., Müftüoğlu Y., ve Anafarta K., Üroloji, Güneş Kitapevi, 453-46, (1990)
12. [12] Şahin, İ., Kronik Böbrek Yetmezliğinde Çölyak Hastalığı Saptanan Olgularda Çölyak Hastalığının Beslenme Parametreleri, Anemi ve Sekonder Hipertroidi Üzerine Etkisi, Yan Dal Uzmanlık Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı Nefroloji Bilim Dalı, 17-21, (2004)
13. [13] Arı, H., Kronik Böbrek Yetmezliği Nedeniyle Hemodiyaliz Programına Alına Olgularda Ultrason ve Histogram Yardımıyla Ekojinite Değerlendirilmesi, (1987)
14. [14] Kaya, E., Sigara İçen ve İçmeyen Hemodiyaliz Hastalarında Eritrositlerin İnvitro oksidasyonuna Duyarlılığı, Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Birimleri Enstitüsü, 1-8, (2006)
15. [15] Koça, Ş., Böbrek Yetmezliğinde Diyaliz Öncesi ve Diyaliz Sonrası Siyalik Asit Düzeylerinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Osman Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Biyokimya Ana Bilim Dalı, 11-28, (1997)
16. [16] Mahsereci, E., Sürekli Ayaktan Periton Diyalizi ve Hemodiyaliz Hastaları ile Böbrek Nakli Yapılmış Hastalarda Mononükleer Hücrelerde Sitozolik Serbest Magnezyumun Değerlendirilmesi , Uzmanlık Tezi, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıklar Ana Bilim Dalı, 23-28, (2004)
17. [17] Çeliker, H., Elkıran, B., İlhan, U., Günal, A., ve Doğukan, A., Hemodiyaliz ve Periton Diyalizinin Oksidatif Stres Parametreleri Üzerine Etkisi, Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi: 10(2), 88-92, (2001)
18. [18] Rippe, B., Peritoneal Dialysis: Principles, Tecniques and Adequacy. In: Feehally J, Floege J, Johnson R, Comprehensive Clinical Nephrology, Philedelphia, 979-1000, (2007)
19. [19] Ovayolu, N., Uçan, Ö., Pehlivan,S., Yıldızgördü,E., Hemodiyaliz Hastalarının Tedaviye ve Diyete Uyumları ile Bazı Kan Değerleri Arasındaki Ilişki, Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2 (4): 95-99, (2007)
20. [20] Ovayolu, N., Uçan, Ö., Hemodiyalize Hasta Hazırlığı ve Hemşirenin Sorumlulukları, Nefroloji Hemşireliği Dergisi, 1-4 , (2006)
21. [21] Oygar,D. D., Altıparmak, M.R., Apaydın,S., Pekpak, M., Erek,E., ve Serdengeçti, K., Hemodiyaliz Hastalarında Yaşam Süresi ve Yaşam süresini Etkileyen Faktörler, Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 12 (1) : 52-60, (2003)
22. [22] Binbaş, F., Uzuncan, N., Aslanca, D., Tutucu, K.,Akıllı, K., Karaca, B., Periton Diyalizi ve Hemodiyaliz Tedavisi Gören Hastalarda Plazma Doku Faktörü Düzeyleri, Türk Klinik Biyokimya dergisi, 3(2): 59-65, (2005)
23. [23] Gugliucci, A., Lunceford, N., Kinugasa, E., Ogata, H., Schulze, J., ve Kimura, S., Acrolein İnactivates Paraoxonase 1: Changes in the Free Acrolein Levels After Hemodialysis Correlate with İncreases in Paraoxonase I Activity in Chronic Renal Failure Patients, Clinica chinica Acta, 105-112, (2007)
24. [24] Bulucu, F., Vural, A., Yeşilova, Z., Öktenli, Ç., Yaman,H., Erbil, M. K., ve Kocabalkan, F., Hemodiyaliz Hastalarında Plazma Total Homosistein Düzeyleri, Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 3: 132-136, (1998)
25. [25] Kara, B.(Der.), Hemodiyaliz Hastalarının Tedaviye Uyumu: Çok Yönlü Bir Yaklaşım, Gülhane Tıp Dergisi, 49: 132-136, (2007)