Bu makale, Abhazya’nın Uluslararası İlişkiler (Uİ) disiplini içindeki epistemik görünmezliğini incelemekte ve bölgenin marjinalleşmesinin yalnızca jeopolitik değil aynı zamanda epistemolojik bir olgu olduğunu savunmaktadır. 1990’ların başından bu yana fiili bir devlet yapısına sahip olmasına rağmen Abhazya hâlâ ana akım Uİ literatüründe yeterince temsil edilmemektedir. Disiplinin tanınmış devletlere, güç politikalarına ve Batı merkezli çerçevelere öncelik vermesi bu görünmezliği güçlendirmektedir. Epistemik adaletsizlik (Fricker 2007) ve çevresel bilgi üretimi (Connell 2007) kavramlarından hareketle çalışma, bilgi hiyerarşilerinin hangi gerçekliklerin “uluslararası” kabul edildiğini nasıl tanımladığını araştırır. Abhazya’nın “donmuş çatışma”, “vekil bölge” veya “ayrılıkçı yapı” olarak çerçevelenme biçimlerini inceleyerek Kafkasya’dan gelen alternatif bilgi seslerini bastıran disipliner mekanizmaları ortaya koyar. Ayrıca dilsel, kurumsal ve jeopolitik engellerin Abhaz araştırmacıların küresel akademik ağlara katılımını nasıl sınırladığını tartışır. Mevcut literatürün ve sessizliklerinin meta-analitik bir okuması yoluyla çalışma, Kafkasya araştırmalarında daha kapsayıcı, çoğulcu ve sömürgesizleştirilmiş bir bilgi üretimi yaklaşımına çağrıda bulunur. Bu bağlamda Abhazya, dünya siyasetinde bir yokluk değil, disiplinin sınırlarının ve önyargılarının eleştirel biçimde yeniden değerlendirilebileceği bir epistemik alan olarak tanımlanır.
Abhazya epistemik adaletsizlik bilgi üretimi uluslararası ilişkiler çevre-merkez Kafkasya çalışmaları.
This article examines the epistemic invisibility of Abkhazia within the discipline of International Relations (IR) and argues that the region’s marginalization is not only geopolitical but also epistemological. Although Abkhazia has maintained a de facto statehood since the early 1990s, it remains largely underrepresented in mainstream IR literature, which tends to prioritize recognized states, power politics, and Western-centric frameworks. Drawing on the concepts of epistemic injustice (Fricker 2007) and peripheral knowledge production (Connell 2007), the study explores how hierarchies of knowledge define what counts as legitimate international reality. By tracing the ways in which Abkhazia is framed as a “frozen conflict,” a “proxy territory,” or a “breakaway region,” the article reveals the disciplinary mechanisms that silence alternative epistemic voices from the Caucasus. It also examines how linguistic, institutional, and geopolitical barriers contribute to the exclusion of Abkhaz-authored scholarship from global academic networks. Through a meta-analytical reading of existing literature and its silences, the article calls for a more inclusive, plural, and decolonized approach to knowledge production in Caucasus studies. In this sense, Abkhazia is not an absence in world politics but an epistemic site through which the boundaries and biases of the discipline itself can be critically re-examined.
Abkhazia epistemic injustice knowledge production International Relations periphery Caucasus studies.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Bölgesel Çalışmalar, Uluslararası İlişkilerde Uyuşmazlık Çözümü |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 12 |
Diplomasi ve Strateji Çalışmaları Derneği kurumsal yayınıdır.