A Research on Increasing the Possibility of Using Green Areas as Post-Disaster Assembly Areas in Turkey

Abstract

Natural disasters, which seriously threat human lives and settlements, take place quite frequently in Turkey due to the country’s geographical and physical characteristics. Since natural disasters are not preventable phenomena, the establishment and management of a proper relation between the disasters and planning processes is a highly important requirement in terms of minimizing the possible damages that may occur. In this sense, it is necessary to determine the measures to reduce the risks of disaster exposure, and to make plan and design decisions accordingly. However, disaster preparedness is not just limited to that. Preparedness for post-disaster crisis management and determination of the locations that are suitable for post-disaster assembly areas is of great significance. From this point, green areas play an important role in the post-disaster period, as providing proper locations to be used as assembly areas. Especially, after the 1999 Gölcük and  2011 Van earthquakes in Turkey, the necessity of planning and using green and open spaces as post-disaster assembly locations has been a matter of interest. The approach of planning and designing green areas as evacuation and assembly spaces provides significant opportunities to establish safe and healthy temporary residence areas for the people suffering from the consequences of the disasters. In this paper, the successful examples of using green areas for the mentioned purposes will be investigated and the possibilities of utilizing green areas as post-disaster assembly areas will be evaluated in order to increase the preparedness for disasters in Turkey.

Keywords

• Disaster preparedness,green areas,post-disaster assembly areas

Kaynakça

1. Alexander, D. E. (2015), Disaster and Emergency Planning for Preparedness, Response, and Recovery, Oxford University Press
2. Altay, N., & Green III, W. G. (2006), OR/MS Research in Disaster Operations Management. European Journal of Operational Research, 175(1), 475-493
3. Atalay, H. (2008), Deprem Durumunda Kentsel Açik ve Yeşil Alanların Kullanımı, Küçükçekmece Cennet Mahallesi Örneği, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul (in Turkish)
4. Bahadır, H., Uçku, R. (2018) Uluslararası Acil Durum Veri Tabanına Göre Türkiye Cumhuriyeti Tarihindeki Afetler, Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 4(1), 28-33 (in Turkish)
5. Balun, B., (2017), Afet ve Acil Durum Öncesi, Sırası ve Sonrasında Yapılması Gereken Çalışmalar ve Yetkilendirme; Acil Durum Bilgisi ve Yönetimine Giriş; Bölüm: 5, Editör: Çabuk, S. N., Çabuk, A., Eskişehir (in Turkish)
6. Baycan L., T., Nijkamp, P. (2009). Planning and Management of Urban Green Spaces in Europe: Comparative Analysis, Journal of Urban Planning and Development, 135(1), 1-12
7. Bolund, P., Hunhammar, S. (1999). Ecosystem services in urban areas, Ecological economics, 29(2), 293-301
8. Chiesura, A. (2004), The Role of Urban Parks for The Sustainable City, Landscape and Urban Planning, 68(1), 129-138

9. Coppola, D. P. (2006). Introduction to International Disaster Management. Elsevier
10. Çabuk, S., N., Çabuk, A., Bakış, R. (2013), Landscape Based Urbanism Enriched With Geospatial Understanding Against Landscape Urbanism: Regeneration Project Proposal For Antakya City, African Journal of Agricultural Research, 8(9), 832-843
11. Çavuş, G. (2013), Deprem Bölgelerindeki Açık-Yeşil Alan Sistemi İlke ve Standartlarının Bolu İli Örneğinde İrdelenmesi, Doktora Tezi, Ankara (in Turkish)
12. Çiçekdağı, H.,İ., Kırış, Ş. (2012), Afet İstasyonu Ve Toplanma Merkezi İçin Yer Seçimi ve Bir Uygulama, Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi Sayı: 28, Ağustos 2012, ISNN-1302-3055, Kütahya (in Turkish)
13. Eminağaoğlu, Z., Yavuz, A. (2005), Artvin Kent Dokusunda Yeşil Alan İncelemesi, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 6(1), 191-202
14. Erdin, E., Kama, S., Metin, T., C. (2017), Afet ve Acil Durumlarda İletişim, Koordinasyon ve Mekanlar; Acil Durum Bilgisi ve Yönetimine Giriş, Bölüm: 7, Editör: Çabuk, S. N., Çabuk, A., Eskişehir (in Turkish)
15. Ergünay, O. (2007), Türkiye’nin Afet Profili. TMMOB Afet Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 5-7
16. Farber, D. A. (2012). Legal Scholarship, the Disaster Cycle, and the Fukushima Accident. Duke Envtl. L. Pol'y F., 23, 1
17. Faulkner, B. (2001). Towards a framework for tourism disaster management. Tourism management, 22(2), 135-147
18. Flanagan, B. E., Gregory, E. W., Hallisey, E. J., Heitgerd, J. L., Lewis, B. (2011). A Social Vulnerability Index for Disaster Management, Journal of Homeland Security and Emergency Management, 8(1)
19. Frampton, G.T. 2001. Acting Chair White House Council On Environmental Quality
20. Genç, F. N. (2007), Türkiye’de Doğal Afetler ve Doğal Afetlerde Risk Yönetimi, Stratejik Araştırmalar Dergisi, 9(5), 201-226
21. Genç, F. N. (2014), Gecekonduyla Mücadeleden Kentsel Dönüşüme Türkiye’de Kentleşme Politikaları, Aydın (in Turkish)
22. Gül, A. Küçük, V. (2001), Kentsel Açik-Yeşil Alanlar ve Isparta Kenti Örneğinde İrdelenmesi Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri: A, Sayı: 2, Yıl: 2001, ISSN: 1302-7085, Sayfa: 27-48, Isparta (in Turkish)
23. Gül, A., Küçük, V. (2009). Kentsel Açik-Yeşil Alanlar Ve Isparta Kenti Örneğinde İrdelenmesi. Turkish Journal of Forestry, 2, 27-48
24. İmar Planı Yapılması ve Değişikliklerine Ait Esaslara Dair Yönetmelik (1999), T.C. Resmi Gazete, 23804, 09/02/1999
25. İmar Yönetmeliği (1999), T.C. Resmi Gazete, 23804, 09/02/1999
26. Konu, A., Mızrak, Y., Memeoğlu, R. Y. (2015), Kentlerde Afet Yönetimi ve CBS’nin Rolü, Uluslararası Burdur Deprem ve Çevre Sempozyumu, Burdur (in Turkish)
27. O'Brien, G., O'Keefe, P., Rose, J., & Wisner, B. (2006). Climate Change and Disaster Management, Disasters, 30(1), 64-80
28. Önder, S. (2012), Kentsel Açık-Yeşil Alanların Kent Yaşamındaki Yeri ve Önemi, Kentsel Peyzaj Alanlarının Oluşumu ve Bakım Esasları Semineri, Konya (in Turkish)
29. Özcan, K. (2008), Sürdürülebilir Kentsel Koruma İçin Açık-Yeşil Alan Etkin Bir Planlama Modeli: Konya Kentsel Koruma Alanı, Türkiye Örneği. Ekoloji Dergisi, 17(68) (in Turkish)
30. Özşahin, E. (2013), Türkiye’de Yaşanmış (1970-2012) Doğal Afetler Üzerine Bir Değerlendirme, 2. Türkiye Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı, MKÜ, Hatay (in Turkish)
31. Sadler, J., Bates, A., Hale, J., & James, P. (2010). Bringing Cities Alive: The Importance of Urban Green Spaces for People and Biodiversity. Urban Ecology. Cambridge University Press, Cambridge, 230-260
32. Selvitopu, F. (2000), İzmir Radius Projesi, Ege Mimarlık 2000 /1 – 33, İzmir (in Turkish)
33. The International Disaster Database (EM-DAT) http://www.emdat.be/classification , Date of Access: 03/12/2018
34. Trainer, P., Bolin, R. (1976), Persistent Effects of Disasters on Daily Activities: A Cross-Cultural Comparison, Mass Emergencies, 1(4), 279-290
35. Wolch, J. R., Byrne, J., Newell, J. P. (2014), Urban Green Space, Public Health, and Environmental Justice: The Challenge of Making Cities ‘Just Green Enough’. Landscape and Urban Planning, 125, 234-244
36. Zibel, A., (2017), Acil Durum Yönetimi Temel İlke ve Kavramları; Acil Durum Bilgisi ve Yönetimine Giriş, Bölüm: 1, Editör: Çabuk, S. N., Çabuk, A., Eskişehir (in Turkish)
37. http://www.tepav.org.tr/tr/blog/s/4059, Date of access: 07/13/2017