Düzce İlindeki Mutfak Çalışanlarının Genel Bilgileri ile Kaza Geçirme Oranlarının İncelenmesi
Abstract
Mesleki eğitim yalnızca işin nasıl yapılacağı ile ilgilenmeyen, aynı zamanda çalışma güvenliğini de kapsayan bir
alan olarak bilinmektedir. Mesleki eğitim alanında yapılan araştırmalar, eğitim seviyesi arttıkça iş kazalarına
karşı kaderci bakış açısının azaldığını göstermektedir. Bunun yanı sıra mesleki eğitimden bağımsız olarak
sektöre yönelik iş güvenliği eğitimleri de kazaların önlenmesi açısından büyük önem arz etmektedir. Bu
kapsamda çalışmanın amacı mutfak çalışanlarının iş güvenliği alanındaki kaza geçirme oranlarını
değerlendirmektir. Araştırmada, Düzce ilindeki mutfak çalışanlarının kaza geçirme oranlarını değerlendirmeye
yönelik bir ölçek geliştirilmiştir. Elde edilen veriler istatistiki olarak ortaya konulmuş, değişkenler üzerine ‘’t
testi’’ ve ‘’tek yönlü varyans analizi’’ uygulanmıştır. Analizler doğrultusunda, demografik bilgileri temel alınan
mutfak çalışanlarının kaza geçirme oranlarının yüksek olduğu gözlemlenmiştir ve çalışmanın sonunda, bu
oranların düşürülmesine yönelik çözüm önerileri sunulmuştur.
Keywords
Mutfak çalışanları,İş güvenliği,Mutfak kazaları,Mutfak kazaları
References
- [1] S. Köse, S. Bilici, ‘’Mutfak ve yemekhane çalışanlarında iş sağlığı ve güvenliği risklerinin değerlendirilmesi,’’ Beslenme ve Diyet Dergisi, c. 44, s. 3, ss. 239-247, 2016.
- [2] S. Bulduk, N. Yabancı, Gümüş, H, Kurum Mutfağı, İstanbul, Türkiye: YA-PA yayıncılık, 2002.
- [3] T., K. Merdol, ‘’ Toplu Beslenme Servisi Yapılan Kurumlarda Oluşabilecek Kazalar ve Alınması Gerekli Önlemler, ’’ Toplu Beslenme Servisi (TBS) Yapılan Kurumlar İçin Sağlıklı Beslenme Rehberi, İstanbul, Türkiye: Okan Üniversitesi yayınları, 2014 böl. 13, ss. 343-360.
- [4] Biçer, Ş., ‘’Kırmızı Et Üretiminde Faaliyet Gösteren Bir İşletmede Risk Değerlendirilmesi,’’ Yüksek Lisans Tezi, Ankara, Türkiye, 2016.
- [5] Ü. Sormaz, B. M. Demirçivi, M. Yerlitaş, ‘’Dışarıya yemek hizmeti veren (catering) işletmelerde çalışanların iş güvenliği bilgilerinin değerlendirilmesi,’’ Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, c. 6 s. 2, ss. 61-76, 2014.
- [6] H. A. Çakır, ‘’OHSAS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi Kapsamında OtelMutfaklarının Ergonomik Açıdan İncelenmesi: Bir Uygulama, ‘’ Yüksek Lisans Tezi, Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, İzmir, Türkiye, 2015. [7] S. Akar, A. Şahingöz, Şık, Konaklama ve Beslenme İşletmelerinde İş Sağlığı ve Güvenliği, Ankara, Türkiye: Detay yayıncılık, 2015.
- [8] M. Leberge, E. Maceachen, B. Calvet, ‘’Why are occupational health and safety training approaches not effective? Understanding young worker learning processes using an ergonomic lens,’’Journal of Safety Science: c. 68, pp. 250-257. 2014.
- [9] Anonim, (4 Aralık2018). [Online]. Erişim:http://megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller_pdf/%C4%B0%C5%9F%20G%C3%BCvenli%C4%9Fi%20ve%20%C4%B0%C5%9F%C3%A7i%20Sa%C4%9Fl%C4%B1%C4%9F%C4%B1.pdf
- [10] K. Horozoğlu, ‘’İş Kazalarının İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Analizi, ‘’ Karabük Üniversitesi,’’ Sosyal Bilimler Dergisi, c. 7, s. 1, ss. 265-281, 2017.
- [11] M. A. Demircioğlu, H. A. Kaplan, Sorularla İş Sağlığı ve Güvenliği Hukuku, İstanbul: Beta yayıncılık, 2016.