Computational Approaches in 21st Century Architectural Design: Defining Digital Representation Methods

The studies on design and design methods increased towards the end of the twentieth century in industrialized societies, however, the act of design started to be carried out with different auxiliary tools. The digital and algorithmic structure behind the computer has begun to provide the designer with different possibilities outside of the traditional drawing environment. After this period, the queries and discussions on the content of the design, its components, the intellectual process of the designer, and similar issues gradually increased. Within this scope, new theories and methods have emerged. In today's design, especially with digital technologies, transformations in theory and practice in the design process have brought new methods with them. Architects and designers have now become design tool developers rather than using use of the design tool. Based on this, the assistive tools that determine the current architectural design style is aimed to be explored in this paper. The study contributes to the field by (i) exploring these tools and their latent features, (ii) assessing the pros and cons of these tools, and (iii) last, implementing these design tools on the case studies. 

Yirminci yüzyılın sonlarına doğru sanayileşmiş toplumlarda tasarım ve tasarım yöntemleri ile ilgili çalışmalardaki artış, yardımcı araçlarla tasarım yapma yönündeki eğilimi artırmıştır. Dijital ve matematiksel yapısı sayesinde bilgisayar ortamının tasarımcıya geleneksel yöntemlere göre çeşitli kolaylıklar sunmasının yanında ilham verici farklı olanaklar da ortaya koyabilmesi, bu eğilimi daha cazip hale getirmiştir. Bununla birlikte tasarımcının düşünsel süreci, tasarım ve tasarımın bileşenleri konularındaki sorgulamalar giderek artmış, bu kapsamda yeni teoriler ve yaklaşımlar ortaya çıkmıştır. Günümüz tasarlaması tasarım süreçleri bağlamında, özellikle dijital teknolojilerle birlikte, teori ve pratikteki dönüşümler, beraberinde yeni yöntemler ve açılımlar getirmiştir. Mimarlar ve tasarımcılar, tasarım araçlarını kullanmaktan ziyade tasarım aracı geliştirmek konusunda kendilerini geliştirmektedir. Bundan yola çıkarak makalede, mevcut mimari tasarım stilini belirleyen yardımcı araçların incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma, (i) bu araçları ve bunların tam olarak netleşmemiş ya da fark edilmemiş özelliklerini keşfederek, (ii) araçların olumlu ya da olumsuz yanlarının değerlendirilmesi ve (iii) son olarak bu tasarım araçlarının vaka çalışmalarında uygulanarak alana katkıda bulunması amacıyla bir ön çalışma olmayı hedeflemektedir.