POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT

Cennet Uslu

POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT

Öz

Günümüzde hızla yükselen bir ideoloji olarak popülizm liberal demokrasileri tehdit etmektedir. Popülizm farklı bir demokrasi anlayışı ile yarı otoriter yarı demokratik olan melez rejimlerin ideolojik temellerini ve gerekçelerini sağlamaktadır. Popülizm bu farklı demokrasi anlayışı ile anayasal olarak çizilmiş sınırlara göre davranması beklenen yönetimlere sınırsız, denetimsiz ve paylaşılmayan bir iktidar vadetmektedir. Popülizmin otoriter potansiyelinin merkezinde kuşatıcı halk egemenliği anlayışı yatmaktadır. Bu anlayışın felsefî ve teorik kökleri Jean Jacques Rousseau ve Carl Schmitt’in görüşlerinde bulunmaktadır. Bu iki filozofun görüşleri sınırlandırılamaz, devredilemez, bölünemez ve yanılmaz bir egemenlik anlayışına ilham vermektedir. Bu egemenlik anlayışı halkın homojen, yekpare ve özcü bir şekilde tanımlanması sayesinde mümkün olabilmektedir. Popülizmde, halka atfedilmesine rağmen kuşatıcı egemenliğin bizzat halk tarafından kullanılmasının şart koşulmadığı, hatta bunun pek de mümkün veya arzu edilen bir durum olmayacağı fikri öne çıkmaktadır. Nihayetinde halka ait olan ancak halkın bizzat kendisi yerine halkın organik partisi, sözcüleri veya lideri tarafından kullanılabileceği düşünülen bir egemenlik anlayışı ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

ABTS, K.&RUMMENS, S. (2007). “Populism versus Democracy”, Political Studies. 55(1): 405- 424.
AĞAOĞULLARI, Mehmet A. (2014). “Jean-Jacques Rousseau: Halk Kendini Yaratıyor”, Batı’da Siyasal Düşünceler. M. A. Ağaoğulları (ed). İstanbul: İletişim Yayınları, ss. 569-596.
BALKIN, Jack M. (1995). “Populism and Progressivism as Constitutional Categories”, Yale Law Journal. 104(7): 1935- 1990.
BLOKKER, Paul. (2018). “Populist Constitutionalism”, Routledge Handbook of Global Populism. Carlos de la Torre (ed.). London: Routledge.
CANOVAN, Margaret. (2002) “Taking Politics to the People: Populism as the Ideology of Democracy”, Democracies and the Populist Challenge, Mény and Y. Surel (ed.). London: Palgrave, ss. 25– 44.
CANOVAN, Margaret. (1999). “Trust the People! Populism and the Two Faces of Democracy”, Political Studies. 41(1): 2-16.
CORDUWENER, Pepijn. (2014). ‘The Populist Conception of Democracy beyond Popular Sovereignty”, Journal of Contemporary European Research. 10(4): 423‐437.
CORRIAS, Luigi. (2016). “Populism in a Constitutional Key: Constituent Power, Popular Sovereignty and Constitutional Identity”, European Constitutional Law Review. 12(1): 6-26.

DEIWIKS, Christine. (2009). “Populism”, Living Reviews in Democracy. 1: 1-9, erişim adresi: https://cis.ethz.ch/research/living-reviewsin- democracy.html, erişim tarihi: 16.05.2020.
FREEDEN, Michael. (1998). “Is Nationalism a Distinct Ideology?” Political Studies. 46(1): 748-765.
HIRSCHL, Ran. (2004). Towards Juristocracy: The Origins and Consequences of the New Constitutionalism. Cambridge, Mass.: Harvard University Press.
MENY, Yves& SUREL, Yves. (2002). “The Constitutive Ambiguity of Populism”, Democracies and the Populist Challenge, Y. Mény&Y. Surel (ed.). New York: Palgrave, ss. 1-21.
MOUFFE, Chantal. (2015). Demokratik Paradoks. A. C. Aşkın (çev.), 3. Baskı. Ankara: Epos Yayınları.
MUDDE, C.&KALTWASSE, C. R. (2017). Populism: A Very Short Introduction. Oxford University Press: New York.
MUDDE, Cas. (2004). “The Populist Zeitgeist”, Governance and Opposition. 39(4): 541-563.
MUDDE, Cas. (2013). Are Populists Friends or Foes of Constitutionalism?, Policy Brief, Oxford: The Foundation of Law, Justice and Society, erişim adresi: https://www.fljs.org/sites/www.fljs.org/files/publications/Mudde _0.pdf, erişim tarihi: 16.05.2020.
MULLER, Jan-Werner. (2011). “Getting a Grip on Populism”, Dissentmagazine, September 23, erişim adresi: https://www.dissentmagazine.org/blog/getting-a-grip-onpopulism, erişim tarihi: 16.05.2020.
MULLER, Jan-Werner. (2017a). Popülizm Nedir?, Onur Yıldız (çev). İstanbul: İletişim Yayınları.
MULLER, Jan-Werner. (2017b). “Populism and Constitutionalism”, The Oxford Handbook on Populism, Cristóbal Rovira Kaltwasser et al. (ed.). Oxford: Oxford University Press, ss. 590-606.
PARKER, Richard D. (1993). “Here, the People Rule”: A Constitutional Populist Manifesto”, Valparaiso University Law Review. 27(3): 531-584.
ROUSSEAU, Jean-Jacques. (1993). Toplum Sözleşmesi, Vedat Günyol (çev). İstanbul: Adam Yayınları.
SCHMITT, Carl. (2014). Parlamenter Demokrasinin Krizi, A.E. Zeybekoğlu (çev.). Ankara: Dost Yayınları.
SCHMITT, Carl. (2016). Siyasal İlahiyat. Ankara: Dost Yayınları.
TAGGART, Paul (2002). “Populism and The Pathology of Representative Politics”, Democracies and the Populist Challenge, Yves Meny& Yves Surel (ed.). UK: Palgrave Macmillan, ss. 62-80.
TAGGART, Paul. (2004). Popülizm, Barış Yıldırım (çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
TUSHNET, Mark. (2011). “Abolishing Judicial Review”, Constitutional Commentary. 27: 581-589.
TUSHNET, Mark. (2013). “The Relation Between Political Constitutionalism and Weak- Form Judicial Review”, German Law Journal. 14(12): 2249-2263.
URBINATI, Nadia. (1998). “Democracy and Populism”, Constellations. 5(1): 110-124.
URBINATI, Nadia. (2013). “The Populist Phenomenon”, Raisons Politiques. 3(51): 137-154.
ZAKARIA, Fareed. (1997) “The Rise of Illiberal Democracy”, Foreign Affairs, 76(6): 22-43.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Cennet Uslu ^* Bu kişi benim
0000-0002-3481-4104
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

20 Temmuz 2020

Gönderilme Tarihi

10 Mart 2020

Kabul Tarihi

1 Haziran 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 25 Sayı: 42

IZ

https://izlik.org/JA73SZ63LF

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Uslu, C. (2020). POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(42), 3-38. https://izlik.org/JA73SZ63LF

AMA

1.Uslu C. POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT. DÜHFD. 2020;25(42):3-38. https://izlik.org/JA73SZ63LF

Chicago

Uslu, Cennet. 2020. “POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT”. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 25 (42): 3-38. https://izlik.org/JA73SZ63LF.

EndNote

Uslu C (01 Temmuz 2020) POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 25 42 3–38.

IEEE

[1]C. Uslu, “POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT”, DÜHFD, c. 25, sy 42, ss. 3–38, Tem. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA73SZ63LF

ISNAD

Uslu, Cennet. “POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT”. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 25/42 (01 Temmuz 2020): 3-38. https://izlik.org/JA73SZ63LF.

JAMA

1.Uslu C. POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT. DÜHFD. 2020;25:3–38.

MLA

Uslu, Cennet. “POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT”. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, c. 25, sy 42, Temmuz 2020, ss. 3-38, https://izlik.org/JA73SZ63LF.

Vancouver

1.Cennet Uslu. POPÜLİST EGEMENLİK ANLAYIŞININ TEORİK KÖKENLERİ: ROUSSEAU VE SCHMİTT. DÜHFD [Internet]. 01 Temmuz 2020;25(42):3-38. Erişim adresi: https://izlik.org/JA73SZ63LF