YÜKSEK MAHKEME KARARLARINDA KASTEN YARALAMA SONUCU ÖLÜME NEDEN OLMA SUÇU (TCK m. 87/4)

Öz

İradi olarak yapılan fiil ile kastedilenin ötesinde gerçekleşen ağır ya da başka netice arasında nedensellik bağının bulunmasının, failin sorumluluğu için yeterli gören anlayışa objektif sorumluluk adı verilmektedir. İlkel ceza hukuku kalıntısı olarak görülen objektif sorumluluk anlayışının yerine “kusursuz suç ve ceza olmaz” ilkesine uygun olarak kanunda neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç tanımına yer verilmiştir. TCK’nın 23. maddesinde yer verilen tanıma göre, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekmektedir. TCK’nın 87/4. maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu tipik bir neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçtur. Fail yaralama kastıyla hareket eder ancak istemediği halde ölüm sonucu meydana gelir. İşte failin, yaralama şeklindeki birinci netice yanında ikinci netice olarak ortaya çıkan ölüm sonucundan sorumlu tutulabilmesi için en azından taksir ile hareket etmesi gerekir. Ölüm neticesinin ortaya çıkmasında taksir derecesinde dahi kusuru bulunmuyorsa sadece kasten yaralama suçundan sorumluluğuna gidilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç
• objektif sorumluluk
• istenmeyen netice
• kast
• taksir

THE OFFENCE OF INTENTIONAL INJURY RESULTING WITH DEATH OF A PERSON IN COURT OF CASSATION DECISIONS (TCC art. 87/4)

Öz

The approach which considers it sufficient for the responsibility of the offender if there exists a causal relation between the intentional act with the more serious or other consequence taking place beyond the intent is called objective responsibility. Instead of the objective responsibility approach which is considered as a residue of primitive penal law, the law includes the definition of aggravation of an offence due to its consequence in line with the principle “nullum crimen sine culpa”. According to the definition in article 23 of Turkish Criminal Code; in order to keep a person responsible from an act which can be considered as matter of aggravation or other consequence beyond the intended, at least should have acted with negligence. The Offence of Intentional Injury Resulting with Death of a Person as imposed in art. 87/4 of TCC is a typical offence aggravated due to a consequence. The offender acts with an intention for injury, however the act results with death despite not being intended. Here, the offender must act at least with negligence in order to be responsible for the consequence of death arising as a secondary consequence besides the first consequence which is injury. If the offender has no faults in the consequence of death, even at the level of negligence, only the responsibility for intentional injury will be applicable.

Anahtar Kelimeler

• Aggravation of an offence due to its consequence
• objective responsibility
• unwanted consequence
• intent
• negligence

Kaynakça

1. ALACAKAPTAN, Uğur: Suçun Unsurları, Ankara 1975.
2. APAYDIN, Cengiz: Ceza Hukukunda Kusurluluk, Seçkin Yayınevi, Ankara 2018.
3. ARTUK, Mehmet Emin / GÖKÇEN, Ahmet / ALŞAHİN, M. Emin/ÇAKIR, Kerim: Ceza Hukuku Genel Hükümler, On Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2017.
4. ARTUK, Mehmet Emin / GÖKÇEN, Ahmet / ALŞAHİN, M. Emin / ÇAKIR, Kerim: Ceza Hukuku Özel Hükümler, On Sekizinci baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2019.
5. ATALAY, Osman: 5237 Sayılı TCK’nın 87/4. Maddesinde Düzenlenen Kasten Yaralama Sonucu Ölüm (Kastı Aşan Adam Öldürme), Terazi Hukuk Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 117, Mayıs 2016, s. 58-68.
6. AYDIN, Devrim: Türk Ceza Hukukunda Suça İştirak, Yetkin Yayınları, Ankara/2009.
7. BAYRAKTAR, Köksal: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Suçlarda Sorumluluk İçin En Az Taksirle Hareket Etme Durumu, Prof. Dr. Feridun Yenisey’e Armağan, Cilt 1, Beta Yayınevi, İstanbul/2014, s. 3-12.
8. CENTEL, Nur / ZAFER, Hamide / ÇAKMUT, Özlem: Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt: 1, 4. Bası, Beta Yayınevi, İstanbul 2017.

9. CENTEL, Nur / ZAFER, Hamide / ÇAKMUT, Özlem: Türk Ceza Hukukuna Giriş, 7. Bası, Beta Yayınevi, İstanbul 2011.
10. CONTE, Philippe, Fransız Ceza Hukukunda Suçun Manevi Unsuru, Çev: Durmuş Tezcan, 3. Yılında Yeni Ceza Adaleti Sistemi, Editör: Bahri Öztürk, Seçkin Yayınevi, 2009, s. 67-71.
11. DEMİRBAŞ, Timur: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2012.
12. DOĞAN, Koray: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Suçlar, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2015.
13. DOĞAN, Koray: Kast, Taksir ve Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Suçlar, Ceza Hukuku Dergisi, Sayı: 26, Aralık 2014, s. 225-231.
14. DONAY, Süheyl: Türk Ceza Kanunu Şerhi, Beta Yayınevi, İstanbul 2007.
15. DÖNMEZER, Sulhi: Maddi Sebebiyet Alakası, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt: 9, Sayı: 1-2, Yıl: 1943, s. 85-119.
16. DÖNMEZER, Sulhi / ERMAN, Sahir: Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, Cilt II, 14. Bası, Der Yayınları, İstanbul 2019.
17. EREM, Faruk: Adam Öldürme, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 10, Sayı: 1, Yıl: 1953, s. 33-91.
18. EREM, Faruk / DANIŞMAN, Ahmet / ARTUK, Mehmet Emin: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, On dördüncü Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 1997.
19. ERMAN, Barış, İşkence, Özel Ceza Hukuku, c. II., Kişilere Karşı Suçlar (I), On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2017.
20. EVİK, Vesile Sonay / EVİK, Ali Hakan: İstenmeyen Neticeden Sorumluluk, Prof. Dr. Ayferi Göze’ye Armağan, Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı: 1-2, 2004, s. 113-134.
21. GÖKCAN, Hasan Tahsin: Ölümle Sonuçlanan Basit Yaralama; Neticesi Sebebiyle Ağırlaşan Suç Mu, Taksir Görünümünde Objektif Sorumluluk Mu?, Terazi Hukuk Dergisi, Sayı: 26, Ekim 2008, s. 45-51.
22. GÖKÇEN, Ahmet / BALCI, Murat: Kasten Yaralama Suçunun Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Halleri (TCK m. 87), Mehmet Akif Aydın’a Armağan, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt: 21, Sayı: 2, Yıl: 2015, s. 369-412.
23. GÖKÇEN, Ahmet: Taksirle Ölüme Sebebiyet Verme, m. 85, Beykent Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 7, Haziran 2018, s. 21-66.
24. GÜLŞEN, Recep: Ceza Hukukunda Sorumluluğu Kaldıran Nedenlerden Kaza, Mücbir Sebep, Cebir ve Tehdit, Seçkin Yayınevi, Ankara 2007.
25. HAFIZOĞULLARI, Zeki / ÖZEN, Muharrem: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Onuncu Baskı, Ankara 2017.
26. HAKERİ, Hakan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 19. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016.
27. HAKERİ, Hakan: Kasten Öldürme Suçları TCK 81-82-83, 2. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2007.
28. HEINRICH, Bernd: Ceza Hukuku Genel Kısım I, Editör: Yener Ünver, Çevirenler: Hakan Hakeri, Yener Ünver, Veli Özer Özbek, Özlem Yenerer Çakmut, Barış Erman, Koray Doğan, Ramazan Barış Atladı, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Adalet Yayınevi, Ankara 2014.
29. HEINRICH, Bernd: Ceza Hukuku Genel Kısım II, Editör: Yener Ünver, Çevirenler: Hakan Hakeri, Yener Ünver, Veli Özer Özbek, Özlem Yenerer Çakmut, Koray Doğan, Ramazan Barış Atladı, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Gülsün A. Aygörmez Uğurlubay, Erdal Yerdelen, Serkan Meraklı, Atacan Bozyel, Emine Kabak Yüce, Merve Selin Şohoğlu, İlhan Bulut, Adalet Yayınevi, Ankara 2015.
30. İÇEL, Kayıhan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, İstanbul 2016.
31. İÇEL, Kayıhan: Ceza Hukukunda Taksirden Doğan Sübjektif Sorumluluk, İstanbul 1967.
32. İÇEL, Kayıhan, Suçların İçtimaı, İstanbul 1972.
33. JESCHECK, Hans-Heinrich: Alman Ceza Hukukuna Giriş, Çeviren: Feridun Yenisey, Beta Yayınevi, İstanbul 2007.
34. JESCHECK, Hans-Heinrich: Türk Ceza Kanunu’nun Ön Tasarısında Yer Alan Kusur İlkesinin Mukayeseli Hukuk Açısından İncelenmesi, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt: LIV, Sayı: 1-4, 1991-1994, s. 15-31.
35. KABAN, Mater / AŞANER, Halim / GÜVEN, Özcan / YALVAÇ, Gürsel: Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararları, Eylül 1996-Temmuz 2001, Adalet Yayınevi, Ankara 2001.
36. KARAKEHYA, Hakan: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşan Suçlarda, Ağırlaşan Neticenin Muhtemel Olmasının Cezai Sorumluluğa Etkisi, Ceza Hukuku Dergisi, Sayı: 9, Nisan 2009, s. 155-167.
37. KAYMAZ, Seydi: Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma, Adalet Yayınevi, Ankara 2009.
38. KUNTER, Nurullah: Suçun Maddi Unsurları Nazariyesi, İstanbul 1954.
39. MERAKLI, Serkan: Ceza Hukukunda Kusur, 2. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2020.
40. MERAKLI, Serkan: TCK M. 89 Işığında Taksirli Suçlarda Nitelikli Hallere Yer Verilmesinin Hareketin ve Neticenin Haksızlık İçeriği Bakımından Değerlendirilmesi, Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı: 2019/2, 2019.
41. OZANSÜ, Mehmet Cemil: Ceza Hukukunda Kasttan Doğan Sübjektif Sorumluluk, Seçkin Yayınevi, Ankara 2007.
42. ÖNDER, Ayhan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt II-III, Beta Yayınevi, İstanbul 1992.
43. ÖZBEK, Veli Özer: Ceza Hukukunda Nedensellik Bağlantısı ve Neticenin Objektif Yüklenebilirliği Teorisi, Ceza Hukuku Dergisi, Sayı:5, Ağustos 2007, s. 47-71.
44. ÖZBEK, Veli Özer: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Suçlar, Ceza Hukuku Dergisi, Sayı: 4, Ağustos 2007, s. 223-246.
45. ÖZBEK, Veli Özer / DOĞAN, Koray / BACAKSIZ, Pınar: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 10. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2019.
46. ÖZBEK, Veli Özer/DOĞAN, Koray/BACAKSIZ, Pınar/TEPE, İlker: Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 13. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2018.
47. ÖZEN, Muharrem: Ceza Hukukunda Objektif Sorumluluk, USA Yayıncılık, Ankara 1998.
48. ÖZENBAŞ, Nazmiye: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Suçlarda Ceza Sorumluluğunun Esası, Adalet Yayınevi, Ankara 2012.
49. ÖZTÜRK, Bahri / ERDEM, Mustafa Ruhan: Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, 13. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2013.
50. PISAPIA, Gian Domenico: İtalyan Ceza Hukuku Müesseseleri Genel Kısım, Çeviren: Atıf Akgüç, Padova 1965.
51. SOYASLAN, Doğan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, Yetkin Yayınevi, Ankara 2016.
52. ŞARE, Ersin: Cinsel Özgürlüğe Karşı Suçlarda İlgilinin Rızası, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 21, Sayı 2, 2019, s. 977-1023.
53. ŞARE, Ersin: Türk Ceza Hukukunda Suça Teşebbüs, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Yıl 30, Sayı 120, Mayıs-Haziran, 2017, s. 119-156.
54. ŞARE, Ersin: Türk Hukuk Sisteminde Düzenlenen Taksir Üzerine Bir İnceleme, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 90, Sayı 2016/1, Ocak-Şubat 2016, s. 88-113.
55. TANER, Tahir: Ceza Hukuku Umumi Kısım, Üçüncü Basım, İstanbul 1953.
56. TANERİ, Gökhan/KAMIŞLI, Gani, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Seçkin Yayınevi, Ankara 2018.
57. TEZCAN, Durmuş / ERDEM, Mustafa Ruhan / ÖNOK, R. Murat: Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, On Yedinci Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2019.
58. TOPÇU, Kemal: Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma, (Amerikan Hukuku İle Karşılaştırmalı), Adalet Yayınevi, Ankara 2013.
59. TOROSLU, Nevzat: Ceza Hukuku Genel Kısım,18. Baskı, Savaş Yayınevi, Ankara 2012.
60. TOROSLU, Nevzat: Ceza Hukuku Özel Kısım, 9. Baskı, Savaş Yayınevi, Ankara 2018.
61. YENİSEY, Feridun/PLAGEMANN, Gottfried: Alman Ceza Kanunu, Beta Yayınevi, İstanbul 2009.
62. YOKUŞ SEVÜK, Handan: Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2019.
63. YÜCE, Turhan Tufan: Ceza Hukukunun Temel Kavramları, Ankara 1995.
64. ZAFER, Hamide, Ceza Hukuku Genel Hükümler TCK m. 1-75, 4. Bası, Beta Yayınevi, İstanbul 2015.