Conceptual Analysis of the Word Afterlife, the Life of the Afterlife in the Qur’an and Belief in the Afterlife

Öz

The word afterlife (ahiret) is one of the basic concepts of the Qur'an. In addition to its earthly meaning, it stands out with its otherworldly and faith-related meanings. In the Qur'an, the word âhiret is used as an adjective to the word al-yawm in 116 places in the form of feminine (āhirat-آخِرة) and in twenty-six places in the form of masculine (āhir-الْاٰخِر). The Qur'an uses words synonymous with the afterlife as well as words that are antonyms. The Afterlife is an eternal and everlasting life that begins with death in the sense of the next world. It is a life in which people will be asked about their words and sorrows in this world and will be rewarded. The Afterlife is a world with different stages, conditions and characteristics. The Afterlife consists of the stages of death, the berzāh, the doomsday, gathering-hum/sunny, the judgment, the account, the queue, and heaven and hell. The Hereafter is a realm where people's words and deeds in this world will be questioned and those with faith and good deeds will be rewarded (paradise) and those with disbelief and bad deeds will be punished (hell). The Qur'an has dealt with the Afterlife as a principle of faith, mainly in conjunction with the principle of faith in God. Belief in the Afterlife is a matter of the unseen. In addition to the principle of faith, the Qur'an has also addressed this issue on a rational basis through some natural phenomena in the world.

Anahtar Kelimeler

• Kalam
• Qur
• Afterlife
• World
• Doomsday
• Belief

Âhiret Kelimesinin Kavramsal Analizi, Kur'an'da Âhiret Hayatı ve Âhirete İman

Öz

Âhiret kelimesi, Kur'anın temel kavramlarından biridir. Dünyevi anlam boyutu yanında, öteki dünya ve inanca yönelik anlamları ile öne çıkmaktadır. Âhiret kelimesi Kur'an'da 116 yerde müennes (âhiret (آخِرة) formunda yirmi altı yerde ise müzekker (âhir (الْاٰخِر) formunda el-yevm kelimesine sıfat olarak kullanılmıştır. Kur'an'da âhiret ile eşanlamlı olan kelimelerin yanı sıra zıt anlamlı olan kelimelerde kullanılmıştır. Âhiret, öteki dünya anlamında ölümle başlayan sonsuz ve ebedî bir hayattır. İnsanın dünyadaki söz ve elemlerinin sorulacağı ve karşılık bulacağı bir hayattır. Âhiret, farklı evreleri olan, şartları ve özellikleri ile dünyadan farklı bir âlemdir. Âhiret; ölüm, berzâh, kıyâmet, haşr-mahşer, hesap, sırat, cennet-cehennem aşamalarından oluşur. Âhiret, insanın dünyada söz ve eylemlerinin sorgulanacağı, iman ve iyi amelleri olanın ödül (cennet), inkâr ve kötü amelleri olanın ceza göreceği (cehennem) bir âlemdir. Kur'an, âhireti bir iman ilkesi olarak ele almış, ağırlıklı olarak Allah'a iman ilkesi ile birlikte konu etmiştir. Âhirete iman, ğaybi bir konudur. Kur'an bu konuyu, iman ilkesi yanında dünyada yaşanan bir takım tabiat olayları ile de aklî bir zeminde konu etmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kelâm
• Kur
• Âhiret
• Dünya
• Kıyâmet
• İman

Kaynakça

1. Abdulbâkî, Muhammed Fuâd. Mu’cemu’l-mufehres li elfâzi’l-Kur’ani’l-Kerîm. Kahire: Daru'l-Hadis. 1988.
2. Adam, Baki. "Üzeyir". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 42/ 401-402, Ankara: TDV Yayınları, 2012.
3. Akdemir, Furat. Vahyin Allah Tasavvuru. Ankara: Araştırma Yayınları, 2019.
4. Akdemir, Furat. "İmanın Değersel Anlamı ve İslam'da İnanç Özgürlüğünün Temelleri". Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6/2 (2016), 37-65.
5. Akdemir, Furat. “Kur’an Kavramları Bağlamında Tenzih”. Journal of Social and Humanities Sciences Research 7/55 (2020), 1786-1799.
6. Ayed, Ahmed vd. el-Mu'cemü'l-Arabiyyü'l-Esâsî. Alesco: Larus Yayınları, 1989.
7. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail. el-Câmiʻu’s-sahih. nşr. Muhammed Züheyr b. Nasr, b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001.
8. Coşan, Kadri Ziyaettin. “Kurân-ı Kerim’in Zamana Bakışını Yansıtan Bazı Temel Kavramlar ve Yaşam Arasındaki Anlam İlişkileri”. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2/1 (2018), 36-52.

9. Ebû Hanife, İmâm-ı Azâm. İmâm-ı A’zâm’ın Beş Eseri. trc. Mustafa Öz. İstanbul: İFAV Yayınları, 2013.
10. Müslim, Ebu’l-Hüseyin b. Haccâc el-Kuşeyrî. Sahîhu Müslim. nşr. Muhammed Fuâd Abdülbâkî. Kahire: Matbaatu İsâ el-Bâbî el-Halebî, 1374/1955.
11. İbn Manzur, Ebu’l-Fadl Cemalüddin. Lisanü’l-Arab. Beyrut: Daru Sadr, 1955.
12. İsfehânî, Râğıb. el-Müfredât fî gâribil'l-Kur'an. thk. Safvan Adnan Dâvûd. Şam: Dâru'l-Kalem, 1997.
13. Sabûnî, Nureddîn. Mâtürîdiyye Akâidi. çev. Bekir Topaloğlu. İstanbul: İFAV Yayınları, 2016.
14. Tirmizî, Muhammed b. İsa b. Sevra b. Musa b. Dahhâk. Sünenü’t-Tirmizî. nşr. Ahmed Muhammed Şâkir. Mısır: Şeriketü Mektebeti ve Matbaati Mustafa el-Bâbî el-Halebî, 1395/1970. Topaloğlu, Bekir. "Âhiret", Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 1/543-548. İstanbul: TDV Yayınları, 1988. Tözluyurt, Mehmet. “Kur’an’da Allah Ve İnsanın Sonsuzluğu Üzerine Bir İnceleme”. Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 13/13 (2018/13), 191-192.