Bu makale, Abbâsî döneminde yaşamış iki önemli şahsiyet olan dil bilimci İbn Cinnî (ö. 392/1002) ve şair Mütenebbî (ö. 354/965) arasındaki şahsi ilişkiyi ve bu ilişkinin Arap dili ve edebiyatına etkilerini incelemektedir. Döneminin ekoller üstü bir dilcisi olan İbn Cinnî ile şiirleri hem kendi döneminde hem de günümüzde yoğun tartışmalara konu olan Mütenebbî, Arap edebiyatında ilgi çekici iki ayrı kişilik sunmaktadır. Makalenin konusu, İbn Cinnî'nin, Mütenebbî'nin şiirlerine yazdığı el-Fesr adlı şerhin, salt bir açıklama metni olmanın ötesinde şairi savunan apolojik bir eser olduğudur. Bu savunmanın arka planında ilmî kaygıların yanı sıra derin bir dostluk ve edebî hayranlık bulunmaktadır. Abbâsî döneminin son derece canlı edebî ortamında Mütenebbî, "kadim" ve "muhdes" şiir arasındaki çekişmenin merkezine oturmuş, dil kurallarını zorlayan ve yenilikçi üslup arayışlarına giren şiirleriyle başta nahivciler olmak üzere birçok kesimden eleştiri almıştır. İşte bu noktada İbn Cinnî, Mütenebbî'nin şiirlerinin dilbilgisi kurallarına aykırı görünen kullanımlarını, şiir zarureti, Kûfe ekolü rivayetleri veya kıyas gibi farklı dilbilimsel araçlarla meşrulaştırmaya çalışmıştır. İbn Cinnî ve Mütenebbî arasındaki dostluk ve aynı sarayda yaşamaları bu savunmadaki ana motivasyon kaynaklarından biridir. Aralarındaki bu dinamik ilişki, Mütenebbî'nin şiirlerini İbn Cinnî'ye danışması ve İbn Cinnî'nin de bu şiirleri dilbilgisi açısından savunulması şeklinde karşılıklı bir fayda sağlamıştır. İbn Cinnî'nin eseri, Mütenebbî şerhleri literatürüne büyük oranda yön vermiş, içindeki yorumlar ve ortaya attığı teoriler sonraki ebedî eleştirmenlerin çalışmalarına temel teşkil etmiştir. Bunlar göz önüne alındığında, İbn Cinnî'nin bu kapsamlı şerhi ve dilci ile şair arasındaki ilişkinin incelenmesi, dönemin edebî, ilmî ve sosyo-kültürel ortamını anlamak için kritik bir konumdadır.
Arap Dili ve Belagatı Abbâsî Edebiyatı Şiir İbn Cinnî Mütenebbî Apoloji
This article examines the relationship between the linguist Ibn Jinnī (d. 392/1002) and the poet al-Mutanabbī (d. 354/965), two eminent figures of the Abbasid period, and explores how their association shaped Arabic language and literature. Ibn Jinnī, a grammarian beyond the boundaries of established schools, and al-Mutanabbī, whose poetry sparked debate both then and now, represent a compelling dichotomy in Arabic literary tradition. The article argues that Ibn Jinnī’s commentary, al-Fasr, is not merely explanatory but rather an apologetic work, defending the poet linguistically, stylistically, and personally. This defense stems from both scholarly commitment and a profound literary friendship. In the extremely lively literary environment of the Abbasid period al-Mutanabbī, positioned at the heart of the qadīm–muḥdath poetic controversy, challenged linguistic norms with his bold style, drawing criticism especially from grammarians. Ibn Jinnī sought to justify these innovations by invoking poetic necessity, Kūfan tradition arguments, and analogical reasoning. Their shared court affiliation and close personal bond served as key motivations behind Ibn Jinnī’s defense. This relationship yielded mutual benefit: al-Mutanabbī gained a linguistic advocate, and Ibn Jinnī’s commentary acquired relevance grounded in contemporary poetic expression. The article concludes that al-Fasr profoundly influenced later scholarship on al-Mutanabbī, distinguished by its apologetic tone and its willingness to confront the poet’s critics—making it essential to understanding the literary and intellectual culture of the period.
Arabic Language and Rhetoric Abbasid Literature Poetry Ibn Jinnī al-Mutanabbī
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Arap Dili ve Belagatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 11 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2 |
Düzce İlahiyat Dergisi, Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.