MİSAFİRLİKTEN KALICILIĞA: DÜZCE İLİNDE BULUNAN SURİYELİLERİN SOSYAL UYUMU
Öz
Fiziksel olarak bir yerden başka bir yere hareketlilik olarak tanımlanan göç, mevcut coğrafi konumundan ötürü Türkiye’nin tarihinin hemen hemen her döneminde tanıklık etmiş olduğu bir olgudur. 2011 yılından itibaren Suriye’de meydana gelen karışıklıklar neticesinde ortaya çıkan göç hareketliliği, Türkiye’nin tarih boyunca karşılaşmış olduğu en büyük göç dalgalarından birini oluşturmuş ve Türkiye’yi dünya üzerinde en fazla sığınmacı barından ülke konumuna getirmiştir. Zorunlu bir şekilde Türkiye’ye göç etmek durumunda kalan Suriyelilerin 9 yılı aşan Türkiye’deki yaşam süreleri sırasında başlangıçta göçün sevk ve idaresi, kayıt ve kimliklendirme meseleleri öne çıkarken, sonrasında göçmenlerin toplumsal ve ekonomik uyum meselesi öncelikli konu haline gelmiştir. Bunun neticesinde 2019-2020 yılları Göç İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından uyum yılı olarak ilan edilmiş ve bu çerçevede ‘‘Uyum Biz Bize Toplantıları’’ ve ‘‘Uluslararası Öğrenci ve Akademisyenler Sosyal Uyum Buluşması’’ gibi faaliyetler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma kapsamında da, Düzce ili özelinde hem yerel halk hem de Suriyeliler ile görüşülerek, başlangıçta ‘’misafir’’ kabul edilen ancak gün geçtikçe kalıcılıkları artan göçmenlerin, sosyal uyum seviyeleri, karşılaştıkları problemler ve toplumsal kabul durumları tespit edilmek amaçlanmış ve yapılan görüşmeler neticesinde elde edilen bulgular yorumlanmaya çalışılmıştır. Ortaya çıkan sonuçların ülkemizdeki sosyal uyum çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel Y. (2016), Türkiye'de Geçici Koruma Altındaki Suriyeliler: Tespitler ve Öneriler içinde, Adem Esen ve Mehmet Duman. (Editörler), Göçmenlerin Kültürel Entegrasyonu ss. 173-196, İstanbul: WALD.
- Adıgüzel Y. (2018), Kadem Sığınmacı Kadınlar Sosyoekonomik Araştırmalar Merkezi Geçici Koruma Statüsü Altındaki Suriyeli Kadınların Profil Tarama Çalışması, ss.57-78.
- Bayrak, H. C. (2018), Suriyeli Mültecilerin Sosyal Uyumunda Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü: İzmir Örneği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
- Demirhan, Y. ve Arslan, S. (2015), Türkiye'nin Sınır Ötesi Göç Politikaları ve Yönetimi, Birey ve Toplum, 5(9), ss.23-62.
- Erder, S. (2006), Refah Toplumunda Getto. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Erder, S.(2009), Mirekoç Proje Raporları Türkiye'nin Uluslararası Göç Politikaları, 1923-2023: Ulus-Devlet Oluşumundan Ulus-Ötesi Dönüşümlere (Rapor No: 1/2014 TÜBİTAK 1001_106K291). İstanbul: Koç Üniversitesi Göç Araştırmaları Merkezi.
- Entzinger, H. and Biezeveld R. (2003), Benchmarking in Immigrant Integration ( Report No. DG JAI -A-2/2002/006). Rotterdam: Faculty of Social Sciences Erasmus University.
- Erdoğan, M. (2015), Türkiye'nin Göç Tarihi 14. Yüzyıldan 21. Yüzyıla Türkiye'ye Göçler içinde Murat Erdoğan-Ayhan Kaya (Editörler), Türkiye'ye Kitlesel Göçlerde Son ve Dev Dalga: Suriyeliler, ss.315 – 347, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sosyoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi
29 Temmuz 2020
Kabul Tarihi
29 Kasım 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 10 Sayı: 2