Socio-economic structure and current problems of horse breeding enterprises in Mahmudiye district of Eskişehir

Abstract

The horse has been an significant farm animal throughout history and has been used especially in agriculture, transportation and military activities. This study was conducted to ascertain the socio-economic status and current problems of horse enterprises in Mahmudiye district of Eskişehir province. The material of the study consists of the data obtained as a result of face-to-face interviews in 12 horse enterprises in Mahmudiye district of Eskişehir province in 2019. In the results of the survey, it was determined that the average age of the enterprise owners was 41.25 years and their average professional experience was 17.67 years. Of the total cost, 49.33% was feed costs, 16.87% was labor costs, 14.55% was litter costs and 8.68% was natural mating costs. The main problems identified in the region for the enterprise are marketing and feed supply (83.33%), labor supply (50%) and health problems (41.67%). Mahmudiye district is still a significant breeding region for horse breeding and racing. Encouraging tourists and children to participate in equestrian sports and activities like horseback riding will have an impact on the socio-cultural growth, career opportunities, and overall economic diversity of the local population and national income of Türkiye. Therefore, with this study, it is thought that it would be useful to establish a horse training area in Mahmudiye district in order to spread the love of horses and equestrian culture and to develop equestrianism.

Keywords

• Horse breeding
• Livestock
• Mahmudiye
• Socio-economic status

Eskişehir ili Mahmudiye ilçesindeki at yetiştiriciliği işletmelerinin sosyo-ekonomik yapısı ve güncel sorunları

Öz

At, tarih boyunca önemli bir çiftlik hayvanı olmuş ve özellikle tarım, ulaşım ve askeri faaliyetlerde kullanılmıştır. Bu çalışma, Eskişehir ili Mahmudiye ilçesindeki at işletmelerinin sosyo-ekonomik durumunu ve mevcut sorunlarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın materyalini, 2019 yılında Eskişehir ili Mahmudiye ilçesinde 12 at işletmesinde yüz yüze yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen veriler oluşturmaktadır. Anket çalışması sonuçlarında işletme sahiplerinin yaş ortalamasının 41.25, ortalama mesleki tecrübelerinin ise 17.67 yıl olduğu belirlenmiştir. Toplam maliyetin %49.33'ünü yem maliyetleri, %16.87’sini işçilik maliyetleri, %14.55’ini altlık maliyetleri, %8.68’ini ise doğal aşım maliyetleri oluşturmaktadır. İşletme açısından bölgede tespit edilen başlıca sorunlar; pazarlama ve yem temini (%83.33), işgücü temini (%50) ve sağlık sorunları (%41.67) olarak sıralanmaktadır. Mahmudiye ilçesi at yetiştiriciliği ve yarışları açısından halen önemli bir konumda bulunmaktadır. Turistlerin ve çocukların binicilik faaliyetlerine katılmalarının teşvik edilmesi, Türkiye'nin sosyo-kültürel değişimine, kariyer fırsatlarına, yerel nüfusun genel ekonomik çeşitliliğine ve milli gelirine büyük katkı sağlayacaktır. Bu nedenle bu çalışma ile at sevgisinin ve binicilik kültürünün yaygınlaştırılması ve atçılığın geliştirilmesi amacıyla Mahmudiye ilçesinde bir at eğitim alanının kurulmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• At yetiştiriciliği
• Hayvancılık
• Mahmudiye
• Sosyo-ekonomik durum

Kaynakça

1. Yılmaz O, Ertugrul M (2012). Some morphological traits of thoroughbred horses in Turkey. AgroLife Sci J., 1(1).
2. Soylu K, Yılmaz A (2017). A Study on determination of the feeding costs in jumping horse breeding. Kocatepe Vet Derg., 10(2): 63-70.
3. Ohorodnichuk H (2022). The State of the horse breeding ındustry and the evaluation of horses at the state enterprise dibrivka stud farm 62. Scientific Messenger of Lviv National Univesity of Veterinary Medicine and Biotechnologies, 24(96): 126-130.
4. Górniak W, Wieliczko M, Soroko M, Korczyński M (2020). Evaluation of the accuracy of horse body weight estimation methods. Animals, 10(10): 1750.
5. Tuncer SS, Kozat S (2021). Historical development of horse breeds. III Balkan Agriculture Congress. 29 August-1 September 2021, Edirne, Turkiye.
6. Remer V, Bozlak E, Felkel S et al. (2022). Y-Chromosomal ınsights ınto breeding history and sire line genealogies of arabian horses. Genes, 13(2): 229.
7. AbouEl Ela NH, El Araby IE, Saleh AA et al. (2022). Evidence for origin of lavender foal syndrome among egyptian arabian horses in egypt. Equine Vet J., 55(3): 487-493.
8. Bażanów B, Chełmecka E, Romuk E, Stygar D (2020). Basic studies on the oxidative stress markers in two types of horse breed: semi-ısolated population of huculs is different from commercially used arabian horses. Biomed Res Int., (2020): 1-10.

9. Ertuğrul Z (2015). Osmanlı'dan cumhuriyet'e eskişehir çifteler harası yapıları. Int J Soc Sci Res., 8(38): 501-511.
10. BEBKA (2023). Mahmudiye ilçe raporu, Bursa Eskişehir Bilecik Kalkınma Ajansı.
11. Meskini Z, Rechidi-Sidhoum N, Yerou H, Abbad A, Homrani A (2022). Typology, productivity and socio-economic profile of dairy farms in Mostaganem province, Algeria. Appl. Anim. Husb. Rural Dev., (15): 10-18.
12. Gökdai A, Sakarya E (2020). Çanakkale ili saanen keçi işletmelerinin sosyo-ekonomik yapısı ve mevcut sorunlar. Eurasian J Vet Sci., 36(2): 72-79.
13. Naresha N (2023). Socio-Economic profile of dairy farmers in chittoor and vishakhapatnam districts of andhra pradesh. J. Pharm. Innov., (1): 37-68.
14. Adesina AA, Chianu J (2002). Determinants of farmers' adoption and adaptation of alley farming technology in Nigeria. Agrofor Syst., (55): 99-112.
15. Abdullah FA, Samah BA (2013). Factors impinging farmers' use of agriculture technology. Asian Soc Sci., 9(3): 120.
16. Vecchio Y, Agnusdei GP, Miglietta PP, Capitanio F (2020). Adoption of precision farming tools: the case of İtalian farmers. Int J Environ Res Public Health., 17(3): 869.
17. Alam MP, Bhuiyan MSA, Bhuiyan AKFH (2015). The Socio-Economic status of horse owners in rural areas of Bangladesh. The Agriculturists, 13(1): 46-52.
18. Erturk YE, Erendor IY, Yilmaz O (2015). Socio-Economic analysis of enterprises engaged in ayvacık horse breeding. CJPAS, 9(2): 3473-3479.
19. Hundie D, Diba D, Yusuf H (2018). Management practices and socio-economic importance of cart equines: the case of Bako, Sire and Nekemte Towns of Western Oromia, Ethiopia. Sci Technol Arts Res., 7(2): 9-16.
20. Gelaye A, Fesseha H (2020). Assessment of socio-economic ımportance and major constraints of working equines in and around Debre Berhan Town, Central Ethiopia. Vet Med Open J., 5(2): 30-38.
21. Gombkötő N, Hegyi J, Pongrácz L (2016). Cost-Income analysis of horse keeping enterprises in the Szigetköz Region. GRADUS, 3(1): 374-379.
22. Kebede AA (2020). Horse Culture & Tourism development: towards initiating horse tourism in Awi Zone. Northwestern Ethiopia. Cogent Soc Sci., 6(1): 1735116.
23. Pickel-Chevalier S (2015). Can equestrian tourism be a solution for sustainable tourism development in France?. Loisir et Société/Society and Leisure, 38(1): 110-134.
24. Helgadóttir G, Sigurðardóttir I (2008). Horse-Based tourism: community, quality and disinterest in economic value. Scand J Hosp Tour., 8(2): 105-121.