Validity-Reliability Study for The Usage Frequency Scale of Listening/Viewing Strategies in Middle School Students // Ortaokul Öğrencilerinin Dinleme/İzleme Stratejileri Kullanım Sıklığı Ölçeğinin Geçerlik-Güvenirlik Çalışması

Öz

In this study, a new scale is proposed in which usage frequency of listening and viewing strategies among the middle school students is measured. For this purpose, validity and reliability analysis of the implemented Listening/Viewing Strategies Usage Frequency Scale (LSUFS) are performed. To form the scale items, initially formed raw 41 items collected from both the local and foreign literature are reduced down to 38 questions by considering their clarity, expert opinions and results of pilot studies. Next, validity and reliability analysis of the formed 38-items scale are also performed and items those have not got enough factor loading value and those fall outside the three-factors structure are removed from the scale. The final form of the scale thus has 19 questions. According to the exploratory factor analysis, three factors explains the 47.9% of overall variance. Fix indexes obtained from the confirmatory factor analysis are also acceptable. Internal consistency coefficient value is found as .89 by the Cronbach Alpha method. Finally, it can be concluded that the LSUFS is a valid and reliable scale.

Anahtar Kelimeler

• Listening/viewing strategies
• critical listening
• discriminative listening
• comprehensive listening and scale

Ortaokul Öğrencilerinin Dinleme/İzleme Stratejileri Kullanım Sıklığı Ölçeğinin Geçerlik-Güvenirlik Çalışması // Validity-Reliability Study for The Usage Frequency Scale of Listening/Viewing Strategies in Middle School Students

Öz

Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin dinleme ve izleme stratejilerini kullanma sıklığını ölçmeyi amaçlayan bir ölçme aracını alanyazına kazandırmaktır. Bu ihtiyaçtan yola çıkılarak geliştirilen Dinleme/İzleme Stratejileri Kullanım Sıklığı Ölçeği’nin (DSKSÖ) geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Ölçek maddelerini oluşturabilmek için araştırma ile ilgili yerli ve yabancı alanyazın taranarak başlangıçta 41 maddeden oluşan ham ölçek maddeleri anlaşılırlık, uzman görüşleri ve pilot uygulama sonuçları gibi nedenlerle öncelikle 38 madde olarak hazırlanmıştır. 38 maddelik ölçeğin geçerlilik ve güvenirlik analizleri yapılmış ve yeterli faktör yük değerini taşımayan ve üç faktörlü yapının dışında kalan maddeler ölçekten çıkarılarak ölçeğe 19 maddelik son şekli verilmiştir. Açımlayıcı faktör analizine göre üç faktör toplam varyansın %47,9’unu açıklamaktadır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısı Cronbach Alpha yöntemiyle .89 olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak DSKSÖ’nün geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Dinleme/izleme stratejileri
• eleştirel dinleme
• ayırt edici dinleme
• kapsamlı dinleme ve ölçek.

Kaynakça

1. Adelabu, D. D. (2007). Time perspective and school membership as correlates to academic achievement among African American adolescents. Adolescence, 42(167), 525-538.
2. Aldridge, J. ve Ala’i, K. (2013). Assessing sudents’ views of school climate: developing and validating the what’s happening ın this school? (whıts) questionnaire, Improving Schools, 16(1), 47-66.
3. Aldridge, J.M., Fraser, B.J., Fozdar, F., Ala’i, K., Earnest, J. ve Afari, E. (2016). Students’ perceptions of school climate as determinants of wellbeing, resilience and ıdentity. Improving Schools, 19(1), 5-26.
4. Anderman, E. M. (2002). School effects on psychological outcomes during adolescence. Journal of Educational Psychology, 94, 795–809.
5. Anderson, C.S. (1982). The search for school climate: A review of research. Review of Educational Research, 52(3), 368-420.
6. Asher, S.R., Hymel, S. ve Renshaw, P. (1984). Loneliness in children, Child Development, 55, 1456-1464.
7. Asher, S.R. ve Wheeler, V.A. (1985). Children’s loneliness: a comparison of rejected and neglected peer status. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 53, 500-505.
8. Asher, S.R. ve Paquette, J.A. (2003). Loneliness and peer relations in childhood. Current Directions Psychological Science, 12(3), 75-78.

9. Boivin, M., Hymel, S. ve Bukowski, W.M. (1995). The role of the social withdrawal peer rejection end victimization by peers in predicting loneliness and depressed mood in children. Development and Psychopathology, 7, 765-785.
10. Booker, C. K. (2004). Exploring school belonging and academic achievement in African American adolescent. Curriculum and Teaching Dialogue, 6(2), 131-143.
11. Brookover, W. B., Schweitzer, J. H., Schneider, J. M., Beady, C. H., Flood, P. K., ve Wisenbaker, J. M. (1978). Elementary school social climate and school achievement. American Educational Research Journal, 15, 301–318.
12. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, (20.Baskı), Ankara: Pegem Akademi.
13. Cassidy, J. ve Asher, S.R. (1992). Loneliness and peer relationship in young children. Child Development, 63, 350-365.
14. Cemalcılar, Z. (2010). Schools as socialisation contexts: Understanding the impact of school climate factors on student’s sense of school belonging. Applied Psychology: An International Review, 59(2), 243–272.
15. Cohen, J., McCabe, E., Michelli, N ve Pickeral, T. (2009). School climate: Research, policy, practice, and teacher education. Teachers College Record, 111, 180–213.
16. Çalık, T. ve Kurt, T. (2010). Okul iklimi ölçeği’nin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 157(35), 167-180.
17. Çeçen, A.R. (2008). Öğrencilerinin cinsiyetlerine ve ana-baba tutum algılarına göre yalnızlık ve sosyal destek düzeylerinin incelenmesi, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 415-431.
18. Çelik, H.E. ve Yılmaz, V. (2013). LISREL 9.1 ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. (Yenilenmiş 2.Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
19. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler için Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları. (3.Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
20. Demir, A. ve Tarhan, N. (2001). Loneliness and social dissatisfaction in Turkish adolescents. The Journal of Psychology, 135(1), 113-123.
21. Doğan, A. (2005). Ortaöğretim Öğrencilerinin Kural Dışı Davranış Göstermelerinde Öğrenim Hayatlarını Denetleyememe İnancı, Özsaygı ve Okula Aidiyet Duygularının Rolü. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Mersin.
22. Duyan, V., Duyan, G. Ç., Çifçi, E. G., Sevin, Ç., Erbay, E., & Ikizoglu, M. (2008). An examination of variables affecting state of loneliness in high school students. Egitim ve Bilim, 33(150), 28.
23. Esposito, C. (1999). Learning in urban blight: School climate and its effect on the school performance of urban, minority low-income children. School Psychology Review, 28, 365–377.
24. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education. (8th edition). New York: McGraw Hill.
25. Godenow, C. (1992a). Strengthening the links between educational psychology and the study of social contexts. Educational Psychologist, 27(2), 177- 196.
26. Godenow, C. (1993a). The psychological sense of school membership among adolescents: Scale development and educational correlates. Psychology in the Schools, 30, 79-90.
27. Hoy, W.K. (2003). School Climate. In J.W. Guhtrie (Ed.), Encylopedia of Education (2nd ed.), (pp. 2121-2124). New York: Thompson Gale.
28. Hunt-Sartori, M. A. (2007). The Relationdhips Among Student Membership in Groups Quality of School Life, Sense of Belongingness and Sellected Performance Factors. Unpublished doctoral dissertation, Sam Houston State University, Huntsville, Texas.
29. Karaman, Ö. (2011). İlköğretim Okullarında Şiddetin Yaygınlığı: Okul İklimi, Okul Kültürü Ve Fiziksel Özellikler (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.
30. Kaya, A. (2005). Çocuklar için yalnızlık ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), (19).
31. Ladd, G. W., Kochenderfer, B. J. ve Coleman, C. (1997). Classroom peer acceptance, friendship, and victimization: Distinct relational systems that contribute uniquely to children’s school adjustment?. Child Development, 68(6), 1181- 1197.
32. Lubienski, S. T., Lubienski, C ve Crane, C. C. (2008). Achievement differences and school type: The role of school climate, teacher certification and ınstruction. American Journal of Education, 115, 97–138.
33. MacNeil, A. J., Prater, D. L. ve Busch, S. (2009). The effects of school culture and climate on student achievement. International Journal of Leadership in Education, 12(1), 73–84.
34. Osterman, F. K. (2000). Students' need for belonging in the school community. Review of Educational Research, 70(3), 323-367.
35. Özdemir, S., Yalın, H. İ., & Sezgin, F. (2008). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
36. Özdemir, S., Sezgin, F., Şirin, H., Karip, E. ve Erkan, S. (2010). İlköğretim okulu öğrencilerinin okul iklimine ilişkin algılarını yordayan değişkenlerin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 213- 224.
37. Peplau, L. A., Miceli, M. ve Morash, B. (1982). Loneliness and Self-Evaluation. In L. A, Peplau ve D. Perlman (Eds.), Loneliness: A Sourcebook of Currenttheory, Research and Therapy (pp. 135–151). Newbury Park, CA: Sage.
38. Renshaw, P.D. ve Brown, P.J. (1993). Loneliness in middle childhood: Concurrent and longitudinal predictors. Child Development, 64, 1271-1284.
39. Sarı, M. ve Özgök, A. (2014). Ortaokul öğrencilerinde okula aidiyet duygusu ve empatik sınıf atmosferi algısı, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13(2), 479-492.
40. Sarı, M. (2015). Adaptation of the psychological sense of school membership scale to Turkish. Global Journal of Human Social Science: G Linguistics & Education, 15(7), 59-64.
41. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2015). Çok Değişkenli İstatistiklerin Kullanımı. (Çev. Edt. M.Baloğlu). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
42. Van Houtte, M. (2005). Climate or culture: A plea for conceptual clarity in school effectiveness research. School Effectiveness and School Improvement, 16, 71–89.
43. Yazgan İnanç, B. ve Yerlikaya, E.E. (2010). Kişilik Kuramları. (3.Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.