Rehberlik ve Araştırma Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı Rehberlik ve Araştırma Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberini yasal belgeler ve alanyazın temelinde incelemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan döküman incelemesi modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma dökümanını Rehberlik ve Araştırma Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberi oluşturmaktadır. Veriler içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları incelendiğinde; rehberin gönderme yapmış olduğu Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliğinin ve Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliğinin güncel olmadığı ve içeriğindeki "Verilecek hizmetin niteliğine göre çeşitli psikolojik ölçme araçlarının bilimsel standartlarına göre uygulanması (MEB Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği Md. 30/d)" maddesinin yürürlükten kaldırıldığı tespit edilmiştir. Bu bulgu rehberdeki tutarsızlığın temel nedeni olarak yorumlanabilir. Rehberlik ve Araştırma Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberinin, güncel olmamakla birlikte alanyazınla çoğunlukla tutarlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun dışında, rehberin içeriğinde etik kavramına ve etik değerlerin uygulanmasına ilişkin hiçbir ifadenin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim denetimi
• Denetim Rehberi
• Rehberlik ve Araştırma Merkezi

The Investigation of the Guidance and Research Centers’ Supervisory Guideline

Öz

The aim of this study is to examine the Guidance and Research Centers’ Supervision Guide on the basis of legal documents and literature. The document analysis model, one of the qualitative research methods, was used in the study. The study document of the research is the Guidance and Supervision Guide of the Guidance and Research Centers. The data were analyzed using the content analysis technique. When the findings of the research were examined; it was determined that the Guidance and Psychological Counseling Services Regulation and Special Education Services Regulation referred by the guide were out of date. And it has been determined that the abolition of the article "Application of various psychological measurement tools according to scientific standards according to the quality of the service to be provided (MEB Guidance and Psychological Counseling Services Regulation Art. 30 / d)". This finding could be interpreted as the main reason for the inconsistency in the guideline. It was concluded that Guidance and Research Centers Supervision Guide was mostly consistent with the literature, although it was not updated. Apart from this, it has been determined that there are no expressions regarding the concept of ethics and the implementation of ethical values in the content of the guide.

Anahtar Kelimeler

• Educational supervision
• Supervision Guide
• Guidance and Research Center

Kaynakça

1. Akçay Güngör, A. (2020). Özel Öğrenci Etüt Eğitim Merkezi Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 90-109. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/820632
2. Akyol, B., Yavuzkurt, T., & Ulutaş, M. (2020). PISA Sınavında Başarılı Olan Ülkelerde (Singapur, Finlandiya ve Japonya) Yetişkin Eğitiminin Örgütlenmesi ve Türkiye Karşılaştırması. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi.
3. Aslan, S., & Bal E. (2014). Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinin Örgütsel Analizi. Eğitim ve Bilim, 313-324.
4. Arslan, H., Sayın, S., (2017). Öğretmen ve Okul Yöneticilerinin Öğretmen Performans Değerlendirme Sürecindeki Çoklu Veri Kaynakları İle İlgili Görüşleri ve Öz Değerlendirmeleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1222-1241.
5. Arslan, H., Sevinç, N., (2020), Okul Yöneticiliğinden Entelektüel Liderliğe, Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Aydın, İ. (2006). Eğitim ve Öğretimde Etik. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Aydın, M. (2014). Çağdaş Eğitim Denetimi. Ankara: Gazi Kitabevi.
8. Beytekin, O. F., & Tas, Ş. (2017). Ortaokul Müdürlerinin Öğretimsel Denetime İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi. Turkish Studies, 115-128.

9. Creswell, W. J. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. London: SAGE Publications.
10. Ekinci, A., & Karakuş, M. (2011). İlköğretim Okullarında Müfettişlerce Yapılan Rehberlik ve Denetim Çalışmalarının İşlevselliği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 1849-1867.
11. Gökçe, F. (1994). Eğitimde Denetimin Amaç ve İlkeleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 73-78.
12. Halmatov, S. (2014). Türkiye'de Psikolojik Danışma ve Rehberliğin Gelişim Süreci. Erzurum.
13. Hoy, W.; Miskel, G. C. (1978). Educational Administration, Theory, Research, and Practice, New York: Random House.
14. MEB (2016). Rehberlik ve Araştırma Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberi. Ankara
15. MEB (2017). Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliği.
16. Memduhoğlu, H. B., & Zengin, M. (2011). Çağdaş Eğitim Denetimi Modeli Olarak Öğretimsel Denetimin Türk Eğitim Sisteminde Uygulanabilirliği. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 131-142.
17. Kadı, A., Beytekin, O. F., & Arslan, H. (2016). Academic Dishonesty Tendencies and Values of Teacher Candidates. Journal of Higher Education and Science, 396-401.
18. Kahraman, H. (2020). Öğretmenevleri, Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulları Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Metinler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 123-138. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/836759
19. Özkan, U. B. (2019). Eğitim Bilimleri Araştırmaları İçin Döküman İnceleme Yöntemi. Ankara: PEGEM AKADEMİ.
20. Ölmez Ceylan, Ö, Algam, E. (2020). İl/İlçe Milli Eğitim Müdürlükleri Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 179-198 . Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/831894
21. Özdemir, N, Altuntaş, F. (2020). Denetimde Standartlaşma Çabaları: Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Denetim Rehberi Örneği. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 79-89. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/807767
22. Öztürk, Ş. (2009). İlköğretim Okullarının Kurum Denetiminde Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Müfettiş ve Okul Müdürü Görüşleri (Kütahya İli Örneği). Muğla: Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Resmi Gazete (2016). Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği.
24. Resmi Gazete (2018). 10/07/2018 Tarihli 30474 Sayılı Resmi Gazete Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi.
25. Resmi Gazete (2020). 31213 Sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği.
26. Resmi Gazete (2017). Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği.
27. Resmi Gazete. (2020). Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği. Ankara.
28. Resmi Gazete (2020). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği.
29. Sağlam, A. Ç., & Aydoğmuş, M. (2016). Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülkelerin Eğitim Sistemlerinin Denetim Yapıları Karşılaştırılığında Türkiye Eğitim Sisteminin Denetimi Ne Durumdadır? Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17-38.
30. Seven, M. A., & Engin, A. O. (2012). Eğitimde Rehberliğin Önemi. EKEV Akademi Dergisi, 247-259.
31. Tonbul, Y, Ata Çiğdem, F. (2020). Bilsem Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 36-62. Retrieved from http://www.eijer.com/tr/pub/issue/58698/804118
32. Tonbul, Y, Ödemiş Keleş, N. (2020). Mesleki Eğitim Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberi‟ nin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde Tutarlılığının İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 139-153. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/803653
33. Toprakçı, E. (2008). Sınıfa Dayalı Yönetim. Ankara: Pegem Yayınları.
34. Toprakçı, E., & Güngör, A. A. (2014). Türkiye'deki Siyasal Partilerin Eğitim Politikaları. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 5-35.
35. Toprakçı, E., Beytekin, O., F., Doğan, M. (2018). Yargıtayın Özel Öğretim Kurumlarına İlişkin Verdiği Kararların İncelenmesi. Turkish Studies, 13(19),1781-1795.
36. Toprakçı, E., Oflaz, G., Dağdeviren, İ.,Türe, E. (2010). Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Bilim Anlayışları Temelinde Eğitimin Bilimliliği. Bilim ve Ütopya, 45-56.
37. Toprakçı, E.; Taş, Ş. (2020). Yargıtay’ın okul müdürlerine ilişkin verdiği kararların incelenmesi. E- Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11(1), s.20-40.
38. Toprakçı, E, Bakır, D. (2020). Yabancı, Azınlık ve Milletlerarası Okullar Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 16-35. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/800326
39. Toprakçı, E, Özerten, K. (2020). Özel Öğrenci Yurtları Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 199-216. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/817509
40. Weber, R. P. (1990). Basic Content Analysis. London: SAGE.
41. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
42. Yıldız, N. G., Melekoğlu, M. A., & Paftalı, A. T. (2016). Türkiye'de Özel Eğitim Araştırmalarının İncelenmesi. Elementary Education Online, 1076-1089.