Turkish Media in Germany and a Public Media Organization: Deutsche Welle

Öz

Current study examines the Turkish media in Germany, a European country with the densest Turkish population and reviews the structure of German Deutsche Welle, one of the international media outlets in Germany and the effects of Turkish media in Germany based on the perspectives of Turkish department editors. Five editors from Turkish broadcasting department of Deutsche Welle were given semi-structured interview forms. Deutsche Welle, a public organization in Germany was established with the name of The Voice of Germany to polish the image of Germany marred by Hitler after the World War II. Organization‟s said mission ended with the downfall of the Eastern bloc. The organization still broadcasts in internet and television in 29 languages including Turkish. Editors who work in the Turkish department of Deutsche Welle state that impartiality is always in the foreground of their broadcasts and they aim to inform the public correctly instead of providing news rapidly and in high quantities. Turkish immigrants who have been living in Germany for more than 50 years and whose numbers have reached a total of 3 million have managed to prosper in all sectors in Germany by time. Employment of more Turkish people in the media outlets in Europe can contribute to changes in perspective towards foreigners.  Deutsche Welle is in an important position in the integration of foreigners into society by providing German courses and training journalists

Anahtar Kelimeler

• International Media,Journalism,Deutsche Welle

ALMANYA’DAKİ TÜRK MEDYASI VE KAMUSAL BİR ALMAN KURUMU: DEUTSCHE WELLE

Öz

Bu araştırmada Türklerin en yoğun yaşadığı Avrupa ülkesi olan Almanya‟daki Türk medyası incelenmiş ve uluslararası yayın yapan medya kuruluşlarından biri olarak Alman Deutsche Welle‟nin yapısı ve Türkçe bölümü editörlerinin bakış açılarıyla Almanya‟daki Türk medyasının etkileri değerlendirilmiştir. Bu amaçla Deutsche Welle‟nin Türkçe yayınlar bölümünde 5 editör ile yarı yapılandırılmış görüşme formuyla görüşmeler yapılmıştır. Bir kamu kuruluşu olan Deutsche Welle, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Hitler‟le bozulan Almanya imajını düzeltmek amacıyla Almanya‟nın Sesi Radyosu adıyla yayınlarına başlamıştır. Doğu bloğunun çökmesiyle kurumun bu misyonu sona ermiştir. Halen aralarında Türkçenin de bulunduğu 29 dilde internet ve televizyon mecralarında haber yayını yapmaktadır. Deutsche Welle‟nin Türkçe servisinde çalışan editörler, yayınlarında tarafsızlığın ön planda olduğunu, hızlı ve çok haber vermek yerine bilgilendirmeyi hedeflediklerini belirtmiştir. 50 yılı aşkın süredir Almanya‟da yaşayan ve sayıları 3 milyonu bulan Türk göçmenler zamanla Almanya‟da her sektörde söz sahibi olmaktadır. Avrupa‟daki medya kuruluşlarında da daha fazla Türk‟ün görev alması, yabancılara bakış açısının değişmesine katkı sağlayabilir. Deutsche Welle, Almanca eğitimi veren ve gazeteci yetiştiren bir kamu kurumu olarak da yabancıların entegrasyonu konusunda önemli bir konuma sahiptir. 

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası Medya,Gazetecilik,Deutsche Welle

Kaynakça

1. Alver, F. (2001), “Alman Basınında Türkler ve Türkiye”, Kurgu Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:18, s. 135155.
2. Arpad, A. (2009), Türk Medyasının Türkçesi, DieGaste, Sayı: 8, http://diegaste.de/gaste/diegaste-sayi810.html
3. Çakır, M. (2012), “Türklerin Alman Kültüründeki İmajı”, içinde Gümüş Z. (Ed.), Türk- Alman İşgücü Anlaşmasının 50. Yılında Almanya Türkleri, Anadolu Üniversitesi Yurt Dışında Yaşayan Türk Vatandaşlarının Sorunlarını Araştırma Merkezi Yayınları, Eskişehir.
4. Çebi, M. (2012), “Almanya‟da Türkçe Medya”, Ana Dil Türkçe Koordinasyon Kurulu Çalıştayı, http://anadilim.eu/wp-content/uploads/2012/04/20120331_Mahmut%C3%87ebi_Konu%C5%9FmaMetni.pdf
5. Dalaman, C. (2009), “Alman Radyolarında Türkçe Yayınların Yok Olma Süreci”, Die Gaste, Sayı: 8, http://diegaste.de/gaste/diegaste-sayi812.html.
6. Doğan, A.A. (2006), “Almanya‟daki Türkler ve Çok Kimlikli Kimliksizleştirme”, içinde Kartal B.D. (Ed.) Batı Avrupa’da Türk Dış Göç Sürecinin Güncel Boyutları, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir
7. Erdoğan, M. (2012), “Avrupa‟da Göçmen Olmak: Almanya‟daki Türk Göçmenler, Sosyal Dönüşüm”, Biyoetik ve Kamu Politikaları Konferansı, 12-13 Nisan 2012, UNESCO Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu Türkiye Milli Komisyonu.
8. Genel, M.G. (2011), Almanya‟da Yaşayan Türklerin Türk Medyasını Takip Etme Eğilimleri, Atatürk İletişim Dergisi, Sayı 1.

9. Gezgin, S, (2006), Türk Alman İlişkilerinde Medyanın Sorumluluğu, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 24.
10. Goldberg, A. (2000), Türkiye ve Avrupa’da Gençlik, Konrad Adenauer Vakfı Yayını, Ankara
11. Gümüş, B. (2012), “Almanya Türklerinin Alman Toplumu ve Medyasındaki Konumu”, içinde Esen E. ve Gümüş B. (Ed.) Türk Alman Bilimsel İşbirliğinin Güncel Konuları, Siyasal Kitabevi, Ankara.
12. Güngör, B. (2013), “Erdoğan‟ın yanlış hesabı”, Deutsche Welle, 1.6.2013 http://www.dw.de/erdo%C4%9Fan%C4%B1n-yanl%C4%B1%C5%9Fhesab%C4%B1/a-16853420
13. Güntürk, R. (1999) “Almanya‟daki Türk Medyası”, Türkiye ve Almanya‟da Gazetecilikte Etik, 14. Alman-Türk Gazetecilik Semineri, Deutsche-Türkische Stiftung ve Konrad Adenauer Vakfı.
14. Halm, D. ve Sauer, M. (2006), “Almanya‟daki Türk Medyası”, Medya Merceğinde Almanya ve Türkiye, 20. Alman-Türk Gazeteciler Semineri, 8-20 Mayıs 2006, Konrad Adenauer Vakfı Yayınları, Antalya.
15. Hürriyet Gazetesi, (2009), “Türkçe iletişime darbe”, 5 Kasım, s. 13.
16. Ilgaz Büyükbaykal, C. (2004), Türkiye’de Televizyon Alanında Küresel Yerel Birlikteliği: CNN Türk ve CNBC-e Örneği, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, İstanbul.
17. İşte Almanya (1993), Berlin: Societats Verlag.
18. Köksal, G. (2010), “Türkçe İletişim Açısından Ağır Darbe Köln Radyosu”, Die Gaste, Sayı: 10, http://diegaste.de/gaste/diegaste-sayi1006.html.
19. Külahçı, A. (2011), “Medyada Göç ve Göçmen Algısı”, Almanya ve Göç - 50. Yılında Almanya’da Türkler Sempozyumu, 1-2 Kasım 2011, Başbakanlık Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı, Berlin.
20. Machet E. ve Robillard S. (1999), Televizyon ve Kültür, Avrupa’daki Politikalar ve Yasal Düzenlemeler (Çev.Erol Mutlu). Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Yayınları, Ankara.
21. Meier-Braun, K.H. (2011), “Almanya‟da Göç, Seçim Kampanyaları ve Medya”, Die Gaste, Sayı: 16, http://diegaste.de/gaste/diegaste-sayi1610.html.
22. Mora, N. (2004), “Medya ve Avrupa Birliği‟ne Giriş Sürecinde Almanya‟daki Türkler”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 20
23. Mora, N. (2012), “Alman Medyasında Türkiye ve Türkler”, Akademik Perspektif, http://akademikperspektif.com/2012/10/14/alman-medyasinda-turkiye-ve-turkler/
24. NTVMSNBC (2011), Deutsche Welle kısa dalgaya veda ediyor, http://www.ntvmsnbc.com/id/25293367/.
25. Nuruan, M, Kalaycı, A.R. (2007), “Almanya‟da Yaşayan Türklerin Aile Yapısı ve Sorunları Araştırması”, Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara.
26. Öner, S. (2009), “AB‟nin Görsel-İşitsel ve Medya Politikaları ve Kimliğe Olan Etkileri”, içinde Arslan, S., Aytar, V., Karaosmanoğlu, D. ve Schöder S. K., (Ed.), Avrupa’da Medya, Kültür ve Kimlik içinde, Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
27. Öztürk S.A ve Sevim N. (2009), “Almanya‟daki Türk Göçmenlerin Medya Kullanımı: Etnik Özdeşleşme, Dil Tercihi ve Kalma Süresinin Etkisi”, içinde Arslan, S., Aytar, V., Karaosmanoğlu, D. ve Schöder S. K., (Ed.), Avrupa’da Medya, Kültür ve Kimlik, Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
28. Raue, P.J. (2005), “Almanya‟da Gazetecilik Eğitimi” 19. Alman-Türk Gazeteciler Semineri – Rekabet ve Medya, Konrad Adenauer – Stiftung Yayını., Ankara.
29. Schneider W. ve Raue P.J. (2002) Gazetecinin El Kitabı, 2. Baskı, Konrad Adenauer Vakfı ve İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları. İstanbul.
30. Schöder S.K. ve Appelius S. (2009), “Alman Medyasında Alman Türklerini Anaakımlaştırma Strateji ve Politikaları”, içinde Arslan, S., Aytar, V., Karaosmanoğlu, D. ve Schöder S. K., (Ed.), Avrupa’da Medya, Kültür ve Kimlik, Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
31. Şentürk Kara, E. (2013), “Medya Aracılığıyla Kültürlerarası Entegrasyon: Almanya Örneği. Almanya‟da Yaşayan Türklerin Medya Sektöründe Görev Almasının Kültürlerarası Entegrasyona Etkisi”, Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2 (2): 1-25.
32. Turan, K. (1997), Almanya’da Türk Olmak, Ankara: Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu, Bilim Serisi, No: 103.
33. Ünal, M. (2011), “Türk Alman Parlamenterler Grubunun İkili İlişkilere Katkısı”, Almanya’ya Türk Göçünün 50. Yılında Türk – Alman İlişkilerinin Dünü, Bugünü ve Geleceği, 0405 Mayıs 2011, Ankara: Konrad Adenauer Vakfı Yayınları. http://www.kas.de/wf/doc/kas_31811-1522-12-30.pdf?120808133142
34. Ünye, A. (2006), “Radyodan Çanak Antene, Avrupa‟daki Türkçe Medya Serüveni”, IGMG Perspektive, Yıl: 12, Sayı 141-142, Eylül 2006.
35. Weimer, M. (1997) “Almanya‟da Yerel ve Bölgesel Basın”, Yerel Basında Gazetecinin Tanımı, İşlevi, Çalışma Koşulları ve Sorunları, 2-3 Ekim 1997, Konrad Adenauer Vakfı Yerel Basın Eğitim Seminerler Dizisi 1., İstanbul.
36. Yağbasan, M. (2009), “Kültürlerarası İletişim ve Diyaloğun Almanya Özelinde Analizi”, eJournal of New World Sciences Academy Humanities, 4 (1): 113-136.
37. Yıldız, E. (2010), Medyada Kültürel Hegemonyanın Normalleştirilmesi, DieGaste, Sayı: 12, http://diegaste.de/gaste/diegaste-sayi1207.html.
38. Yıldız, S. (2006), Türk ve Alman Toplumlarında Kültürel İlişkiler, İmgeler ve Medya, Millî Folklor, Yıl 18, Sayı: 72.